توو رابطه های لانگ

طرفی که رها میشه خیلی مظلومتره تا روابط حضوری؛
فک کن نه دستاشو گرفتی، نه توو خیابون کنارش قدم زدی، نه وقتایی که گریه میکردی بغلت کرده، نه توو تولدت بوده، نه خاطره ای از گردش باهاش داری، نه بغلش کردی، بعد که رها میشی حالت به همون اندازه یه رابطه حضوری-حتی شدیدتر- بد میشه و گوشه گیر میشی و به هر بهانه ای اشکت درمیاد و یا مجبوری دلیلشو از آدما مخفی کنی یا کسی بهت حق نمیده و میگه برو خداتو شکر کن باهاش خاطره نداشتی. در حالی که همه اون خاطره هایی که ادما لمسش کردن، اون توو تنهایی خودش تصورشون کرده و با خیالشون کلی زندگی کرده و حالا میبینه که همه اونا غیرِواقعی بودن...

یک نفره نمیتونم با این حجم از فکر و خیال کنار بیام.

درباره‌ش نه میشه حرفی زد و نه میشه کاری کرد.

گاهی وقتا منتظری فقط یه قدم برداره تا تو تمام خودتو بهش نشون بدی. اما دریغ از برداشتنِ اون یه قدم.

قسمت نهم و دهم #کتاب_صوتی
" #تکه_هایی_از_یک_کل_منسجم "
کاری از گروه کدعین
جهت حمایت فوروارد کنین رفقا.

- t.me/codeinevoice

وقتی خدافظی نکردین ولی انگار دیگه چیزی بینتون نیس<<<

یسریا اینجوریَن که اِ؟ واسم وقت میزاره؟ دیر میکنم نگرانم میشه؟ به جزئیاتم توجه میکنه؟ حواسش به مشکلاتم هست؟ درکم میکنه؟ لاو لنگوئجش سهم منه؟ دوسَم داره؟ عاشقمه؟ پس بزار سرد شم دیر دیر سین کنم بگم ببین ما نمیتونیم ادامه بدیم. کاش یه روزی تکلیفِ این عزیزان لاقل با خودشون مشخص شه ما که پیشکِش.

تنهاتَر شدن از تنها شدن به مراتب ترسناکتره.

دلم آدم امن می‌خواد. واقعی. حمایت‌گر. قابل اعتماد. صمیمی. که آره من کنارتم. با هم درستش می‌کنیم. باهم می‌رسیم. باهم پیشرفت می‌کنیم. اگه بخوام گریه کنم توی بغلش باشه. اگه بخوام بخندم کنار هم باشیم. باهم رفیق باشیم. اگه هر چی شد پشت هم باشیم. موندگار، همیشگی، صمیمی.



|diaco|
@Cactos 🌵

تمام حوصله ای که برای یک دختر خرج میکنی عشق میشه و به خودت بر میگرده..!



|reza|
@Cactos 🌵

هنوزم دوسِت دارم.

من دوسِت نداشتم؟ من به یادِ تو وسطِ فیلمِ کمدی به پهنای صورت اَشک ریختم.

من خیلی خیلی با سوادم. فوقِ تخصصِ "بدبخت تر نشون دادن خودم از بقیه" رو دارم اونم با معدلِ الف.

محبت و عشق و صمیمیت و توجهی که به یه "زن" میدی، وقتی توو بغلت با خیالِ راحت خوابش میبره بهت برمیگرده. پس توو خرجِ محبت واسه زنی که دوسش داری خسیس نباش.

"نگذارید زنان زیبا ترانه‌های غمگین بخوانند. این سه درد وقتی کنار هم می‌ایستند، بیشتر می‌شوند: زن، زیبایی و ترانه…”

زندگیِ من یه فیلم ملودرامه؛ درون مایَشافراط توو نشون دادن احساسات و ترسها و حوادث و مشکلاته؛ ولی همونقدرم تلاش و استقامت و شجاعت واسه موندن، واسه ساختن و واسه پیروزی تووش وجود داره.