مطمئنی دوست داشتنو با چیز دیگه ای اشتبا نگرفتی؟ فقط بلدی تایپش کنی آخه.

واسه کسی که بلد نبود تا دَه بشمره صدمونو گذاشتیم شاید لاقل اونم یادگرفت تا پنجاهو؛ ولی همون یک تا دهَم عوضی میشمرد.

وقتی ناراحت بودم بهش گفتم نمیخوام ببینمت، چراغو خاموش کرد و کنارم موند.

تو غذاتو یه باره و وقتی گرسنت نیس میخوری؟نه‌. پس چجوری انتظار داری توجه و محبتی که یه باره و توو زمان نامناسب میریزی توو حلقوم طرف، نتیجه عَکس نده؟

من خوبم. (اورثینک اندر اورثینک)

من خوبم. (معده درد سگی)

من خوبم. (ساعتها توو گوشی بودن)

من خوبم. (تظاهر به شادی وصف ناپذیر)

من خوبم. (شب تا دیروقت بیدار موندن)

من خوبم. (طولانی توو آشپزخونه وقت گذروندن)

من خوبم. (ساعتها و حتی روزها منتظر پیام یکی موندن)

من خوبم. (پست گذاشتن پی در پی در شبکه های اجتماعی)

من خوبم. (میلیون بار چک کردن شخص مورد نظر)

من خوبم. (گریه های اخر شب)

حقیقتا کم لطفی شد به ادامه بدمت.

دوسم نداری؟ خب باشه قبول. ولی دلیل نمیشه دلم واست تنگ نشه.

صد البته که بله اقای ابطحی.

آخ ،
هیچ دلم نمی خواهد زن باشم،
هی منتظر باش،
منتظر باش،
منتظر باش.

نوشته بود:«امروز خیلی شبیه توعه، چون تاریخ ۱۱/۱ است و تو هم تنها کسی هستی که توی قلبمه.» اضافه می‌کنم که روز جهانی بغل کردن هم هست، اگر بودی بغلم می‌کردی؟