آف کورس که من به کَم قانع نیستم و آف کورس که کمترینارم واسم انجام ندادی.

آف کورس که دوسِت داشتم و آف کورس که "خراب کردی همه چیو خودت".

آف کورس که من همه چیزو بهت نمیگم و آف کورس که تو مث بقیه نفهمیدی و درکم نکردی وقتایی که چیزی از خودم گفتم.

آف کورس که حق به جانبی و آف کورس که بلخره منم دیگه دوسِت ندارم.

آف کورس که نگه داشتن از بدست اوردن، ساختن از بوجود اوردن و محبت بدونِ سیاست از سیاست توو دوس داشتن، هزار بار محترم تره.

آف کورس که میری پیِ لیاقتت و آف کورس که جلوتو نمیگیرم وقتی من لیاقتت نباشم.

آف کورس که اگه میخوای فردا صُب بری بهتره همین امشب بری.

آف کورس که هنوزم دوسِت دارم و آف کورس که اگه هزاربارم برگردی نمیپذیرمت.

آف کورس که همیشه باید به خودت تکیه کنی و آف کورس بلخره یه روز میفهمم تو واقعا دوسَم نداشتی.

آف کورس که رها کردن آسونترین راهه و افسوس که تو آدمِ سختیا نبودی.

آف کورس که توجه و اهمیت همیشه همیشه همیشه جوابه.

واسه بقیه ببخشید شما؟ واسه تو مامانِ بچه هات :>

یبار، دوبار، ده بار، صد بار بهت فرصت میدم و کم گذاشتنایی که خودت متوجهشونی و کاری واسشون نمیکنیو بجون میخرم، ولی بلخره یجا با همه علاقه ای که بهت دارم ترکت میکنم؛ چون تصمیم گرفتی منو احساساتمو انتطاراتمو و علاقمو نسبت بخودت نادیده بگیری. و اون روز هنوزم دوسِت دارم ولی دیگه حاضر نیستم برای بار هزارم خودمو واست بشکنم و بپذیرمت.

انسان بیشتر ازینکه فراموش کنه، فراموش میشه. وگرنه چیزی که باید فراموش کنه، تبدیل به هرچیزی میشه ولی فراموش؟نه.

دختره نوشته بود:
«فقط دخترا میدونن از شدت
ناراحتی پریود شدن یعنی چی!»

و امشب برایت دلی را آرزو میکنم که واقعا و خود خواسته برای تو باشد؛ نه از روی اجبار و نه غیرواقعی. کسی که زخم هایت را در آغوش بگیرد و تورا آنگونه ای دوست بدارد که خودت عاشق خودت شوی. کنارت بماند و دستهایت را خالی نگذارد. بودنش برایت کافی باشد و عشقش را خالصانه از آنِ تو کند. برایت دستهایی را آرزو میکنم که موهایت را ببافد و و سفت در آغوشت بگیرد و بماند و به میل خود بماند و ثابت کند عشق میتواند در حضور صادقانه کسی اتفاق بیفتد که شبیه مادر است؛ خالص و گرم و دوست داشتنی. و همانطور صادقانه و بی حد و حصر و بدون انتظار. برایت کسی را آرزو میکنم که قلبت را، دردهایت را وغصه هایت را در آغوش بگیرد تا بفهممی تو لیاقتِ دوست داشته شدن را داری؛ از نوع بی حد و پرجنب وجوش و بی اندازه تمام نشدنی. کسی که آغوشش وطن باشد و حضورش بوسیدنی. و درنهایت برایت عشق را آرزو میکنم؛ عین، شین، قاف.

- کدعین

‏سیاست چیه مگه با چرچیل میخوام برم تو رابطه؟
من میخوام یکی باشه هرچی بیشتر بهش عشق بدم بیشتر بهم عشق بده سر دوست داشتن همدیگه کل بندازیم.

هیچی مثِ کنارِ هم بودن جُمعه رو قشنگ نمیکنه.

نمیشه زندگی رو پاره کرد و بزور از تووش عشق دراورد؛ همینه که هست.

بعدا؟ بعدا دیگه دوسِت ندارم.

بعدا؟ باهات بد نمیشم، بودنمو ازت میگیرم.