‏با پسری باشید که سرکار میره،
هدف داره، خونواده دوسته،
فرق مادر و پارتنر رو میدونه،
بلده زندگیشو بالانس کنه و
رابطه اش جز یکی از ۳ تا اولویت های زندگیشه...
غیر از این کمتر و بیشترش سمی میشه🤌🏻

عشق؛

همون ژاکتِ پُرز داده تنِ یه خانوم بزرگه که مالیده میشه به ژاکتِ پُرز داده همسرش، عشق همون زن جوونیه که تلو تلو خورون تکیه داده به شونه یه مرد و دستای مرده نگهش داشته تا بتونه قدم برداره، عشق صدایِ هق هقِ یه مَرده بالا سرِ یه قبرِ کهنه، عشق بغل واقعیِ یهوییِ نطلبیدست که همه غمارو یه جا میشوره میبره، عشق یه "مراقب خودت باش سرما نخوری" یه "دلم برات تنگ شده" یه "بیا بغلم ببینم" یه "میدونم حالت خوب نیست بگو ببینم چیشده" یه "دوسِت دارم" گفتنِ ساده ولی واقعیه که دلو گرم کنه و بهونه شه واسه ادامه دادن. عشق یه نگاه عمیقه توو چشمای یار، که انگار یه دلت قرص باشه من هستمِ خاصیَم تووشه. عشق همون بشقابِ قورمه سبزیه که عطرش خونه رو خونه میکنه. عشق همون پتوییه که میکشی روش که سردِش نشه. عشق چهره ای با لبخندای پت و پهن و چشمای برق زدست که از گرفتنِ یه هدیه کوچولو، صادقانه قلبتو اکلیلی میکنن. عشق محبتِ بی حدوحصر و بدون سیاسته، بدون اینکه از خرج کردنش بترسی. عشق سادَست. یه " دوستِ دارم" ، یه نوازشِ مو، یه اشکِ از ته دل توو یه بغلِ امن، وقت گذاشتن، توجه کردن، احترام گذاشتن و کنار هم بودن؛ عشق سادَست بشرطی که بخوای عاشقی کنی. اگه نمیخوای دل نشکون. اشک درنیار. درد تلنبار نکن. بی پناه تر نکن. مَرد باش و واقعا عاشق شو. عشق واقعیه. گولت نمیزنه. روشنه. روعه. جوابه. اصن عشق، خودِ زندگیه.

- کدعینی که از تصور عشقِ واقعی قلبش اکلیلی شده.

و این میتونه گاهی زندگیتو سراسَر غم و رنج کنه.

تک تک کلماتشو مرور کردم؛ توو هیچکدوم من وجود نداشتم. باید تکلیف خودمو مشخص میکردم. یا باید درگیر یه عشق نصفه و نیمه میموندم یا باید تنهاییِ صادقانرو انتخاب میکردم.

این‌ روزا روزایین که هیچ کاری نمیشه کرد، جز اینکه دست نوازش بکشی رو شونه های خودت و بگی: "از پس اینم‌ بر میای..”

‌
یکی رو پیدا کن که به داشتنت افتخار کنه، از دست دادنت براش ترسناک باشه، برات بجنگه، قدردانت باشه، بهت احترام بزاره، بهت اهمیت بده و بدون هیچ قید و شرطی دوستت داشته باشه.

   - @timemoodz

درگیر شعار و نصیحت و امرونهی و فلان نیستم؛ ولی باور کن همچین کسی افسانه نیست. اهمیت دادن اصلا کار سختی نیست اگه یه نفر بخواد واقعا اهمیت بده.

من خیلی آدمِ " وای صداتتتتبهگهبنهب" ی هستم.

عصر جمعه+ چایی+ کتاب صوتی☻️
قسمت اول و دوم #کتاب_صوتی
" #تکه_هایی_از_یک_کل_منسجم "
کاری از گروه کدعین
جهت حمایت فوروارد کنین رفقا.

- t.me/codeinevoice

گریه کن عزیزکرده. تنشا و فشاراتو با اشکات بریز بیرون، تا بتونی ادامه بدی. واسه ادامه دادن، گریه تنهاترین و در عین حال، مطلوب ترین راهه.

من همون پیرهنِ نخ نمایِ توعم که مث بقیه تا نمیکُنیش.

اونی که وارد رابطه میشه؛
باید وقت داشته باشه
باید اخلاق داشته باشه
باید درک داشته باشه
باید شعور داشته باشه
باید گذشت داشته باشه
باید ادب داشته باشه
باید صداقت داشته باشه
بابد تعهد داشته باشه
باید امنیت داشته باشه
باید ناز کشیدن بلد باشه
باید اهمیت دادن بلد باشه
باید عاشقی کردن بلد باشه…
کسی که وارد رابطه میشه؛
باید همه‌ی اینارو بلد باشه
اگر اینارو بلد نبود، بدون که
اون طرف اصلا وارد رابطه نشد
اون اصلا دوستِت هم نداره
اون فقط داره دوراشو میزنه
وَ یه دورم داره با تو میزنه :)

یه دختر، یهویی نمیره.

اون بی توجهیا و سرکوفت خوردنا و اهمیت ندادنا و تنهاییا و همه اینارو تحمل کرده، صبوری کرده، تلنبار کرده توو دلش و وقتی توانش بر تحمل اینهمه آزار به نهایتش رسیده ،تصمیم به رفتن گرفته. اگه واقعا دوسش داری، حواست باشه توانش تموم نشه.

همه حرفایی که باید بخودت بزنمو اینجا خالیشون میکنم؛ هنوزَم نمیخوای اَمن باشی؟ اصن نمیخوای باشی؟

دقیقا همه وقتایی که منو نمیدیدی، من داشتم تلاش میکردم خودمو ببینم. حواست به این قضیه باشه که همه حال و همه ادما ذوقتو ندارن. دیر کنی دیگه آدمی که همه ذوقش بودی رو نداری‌.

دوس داشتنم تموم میشه. درسته فراموش نمیشه. ولی بخودت میای میبینی هرچی ذوق و حوصله بوده خرج کردی و آدمی که باید، شارژت نکرده بر خرج کردنایِ بیشتر.

واقعا "تو خَراب کردی همه چیو خودت" وگرنه من آدمِ نساختن نبودم.

اونروز شاید برای همه چیز دیر شده.