کتاب صوتیِ "تکه هایی از یک کلِ منسجم" توو همین کانال و تولید همینجا از این هفته خدمتتون ارائه میشه✨️

زن زبیاست ولی زنِ ایرونی تکه. مامانِ ایرونی که اصن نگم :>

اهنگای حامیم همیشه جوابه. اونم وقتی با صدای سپهر بشنویش.

آره یه روزایی روزت نیست؛ولی اگه بقول "کتابخانه نیمه شب" این زندگی ای که انتخابش کردم و تووش موندم و نمیدونم چیکارش کنم زندگیِ من نباشه چی؟

منم همینطور. منم همینطور. منم همینطور.

بعضی وقتا کارای اشتباهی که ناخواسته انجامشون میدی، باعث از دست دادن آدمای مهم زندگیت میشن

و تویی که اولش نمیفهمی چیکار کردی و بعد که روابط و زندگیت بخطر میفته، تازه میفهمی چه اشتباهی کردی؛ اونم نه کوچیک اتفاقا بزرگ به اندازه ای که توو یلحظه احساس میکنی توو خلا غرقی و توو یه فضایِ بدون اکسیژن و بی وزنی و بی حسی رها شدی وحتی نفسِ داد زدنم نداری. تنها چیزی که اون لحظه میخوای اینه که مهم ترین ادمِ زندگیت اندازه رها نکردنت بهت فرصت بده تا از بی اکسیژنی نَمیری.
اشتباها درجه های مختلف دارن و تو وقتی یکی ازون گنده هاشو اونم ناخواسته انجام میدی، مث این میمونه که گیر افتادی درست زیر یه کوه آتشفشانِ فعال که مدام مواد مذابِ گداخته و داغشو میریزه رو سرت. اونجاست که باید بلند فریاد بزنی: من اشتباه کردم. من اشتباه بزرگی کردم ولی نمیخوام به اشتباهم ادامه بدم. نمیخوام عوضی باشم. نمیخوام کوچیک شمرده بشم. مهم نیست من خواسته یا ناخواسته انجامش دادم. مهم اینه نباید انجامش میدادم. من اینو میپذیرم. خدایا من همه اشتباهاتمو قبول میکنم. منو ازین جهنمی که تووشم بکش بیرون. من تنبیه شدم. منو بکش بیرون. خواهش میکنم. و دیگه نفسی نداری تا بیشتر ازین به خدا التماس کنی که نجاتت بده. شاید نجاتت بده و شایدم ...
چیزی که الان مهمه اینه که منِ خستهِ رنجورِ ناامیدِ بریده از همه کس و همه جا حاضرم با این بیجونی همه تلاشمو بکنم تا درستش کنم. خدایا دیگه شرمندم نکن. هنوزم توو بغلت واسه من جا هست؟

- کدعینی که نمیخواد آدم بده باشه ولی همیشه هست.

یچیزایی هست که میخوام بهت بگم؛ بهتم میگم ولی تو ترجیح میدی نبینی و نشنوی‌.

اگه میخوای نقطه ضعفمو بدونی باید بگم من بَنده "توجُهم".

بغل فروشی لازم شدیم اُل دِ تایم و بیس چار ساعته.

کاش آدما بلد بودن وقتی غمگینی باهات حرف بزنن.

زندگی واقعی، حقیقتا همون چیزاییه که بهشون میگیم چیزهایِ کوچک و معمولی.

میدونی چرا زنا قوی ترن؟ چون از گریه کردن نمیترسن.

‏با پسری باشید که سرکار میره،
هدف داره، خونواده دوسته،
فرق مادر و پارتنر رو میدونه،
بلده زندگیشو بالانس کنه و
رابطه اش جز یکی از ۳ تا اولویت های زندگیشه...
غیر از این کمتر و بیشترش سمی میشه🤌🏻

عشق؛

همون ژاکتِ پُرز داده تنِ یه خانوم بزرگه که مالیده میشه به ژاکتِ پُرز داده همسرش، عشق همون زن جوونیه که تلو تلو خورون تکیه داده به شونه یه مرد و دستای مرده نگهش داشته تا بتونه قدم برداره، عشق صدایِ هق هقِ یه مَرده بالا سرِ یه قبرِ کهنه، عشق بغل واقعیِ یهوییِ نطلبیدست که همه غمارو یه جا میشوره میبره، عشق یه "مراقب خودت باش سرما نخوری" یه "دلم برات تنگ شده" یه "بیا بغلم ببینم" یه "میدونم حالت خوب نیست بگو ببینم چیشده" یه "دوسِت دارم" گفتنِ ساده ولی واقعیه که دلو گرم کنه و بهونه شه واسه ادامه دادن. عشق یه نگاه عمیقه توو چشمای یار، که انگار یه دلت قرص باشه من هستمِ خاصیَم تووشه. عشق همون بشقابِ قورمه سبزیه که عطرش خونه رو خونه میکنه. عشق همون پتوییه که میکشی روش که سردِش نشه. عشق چهره ای با لبخندای پت و پهن و چشمای برق زدست که از گرفتنِ یه هدیه کوچولو، صادقانه قلبتو اکلیلی میکنن. عشق محبتِ بی حدوحصر و بدون سیاسته، بدون اینکه از خرج کردنش بترسی. عشق سادَست. یه " دوستِ دارم" ، یه نوازشِ مو، یه اشکِ از ته دل توو یه بغلِ امن، وقت گذاشتن، توجه کردن، احترام گذاشتن و کنار هم بودن؛ عشق سادَست بشرطی که بخوای عاشقی کنی. اگه نمیخوای دل نشکون. اشک درنیار. درد تلنبار نکن. بی پناه تر نکن. مَرد باش و واقعا عاشق شو. عشق واقعیه. گولت نمیزنه. روشنه. روعه. جوابه. اصن عشق، خودِ زندگیه.

- کدعینی که از تصور عشقِ واقعی قلبش اکلیلی شده.

و این میتونه گاهی زندگیتو سراسَر غم و رنج کنه.

تک تک کلماتشو مرور کردم؛ توو هیچکدوم من وجود نداشتم. باید تکلیف خودمو مشخص میکردم. یا باید درگیر یه عشق نصفه و نیمه میموندم یا باید تنهاییِ صادقانرو انتخاب میکردم.

این‌ روزا روزایین که هیچ کاری نمیشه کرد، جز اینکه دست نوازش بکشی رو شونه های خودت و بگی: "از پس اینم‌ بر میای..”

‌
یکی رو پیدا کن که به داشتنت افتخار کنه، از دست دادنت براش ترسناک باشه، برات بجنگه، قدردانت باشه، بهت احترام بزاره، بهت اهمیت بده و بدون هیچ قید و شرطی دوستت داشته باشه.

   - @timemoodz

درگیر شعار و نصیحت و امرونهی و فلان نیستم؛ ولی باور کن همچین کسی افسانه نیست. اهمیت دادن اصلا کار سختی نیست اگه یه نفر بخواد واقعا اهمیت بده.

من خیلی آدمِ " وای صداتتتتبهگهبنهب" ی هستم.