- گاهی خیانت به چیزی که هستیم و در درون ماست، موجبِ رنجِ درازیه که سالهاست توو اسیب دیدن از بقیه دنبالش میگردیم؛ غافل ازینکه به ظرفیت و ذات و درونیات خودمون پشت کردیم ...

شبِ همه بخیر، شبِ اونایی که توو هر شرایطی باشن شب بخیر یادشون نمیره، بخیرتر.

مجتبى شكورى هم حرف جالبی زد :
براى دوست داشتن يه زن
بايد مَرد بود نه پسر بچه !

دلم و سرم تا خرخره پرِ فکرایین که تهش میشه نشدن و نتونستن و نرسیدن و نزیستن ... میترسم از اینکه بیهوده بمیرم.

خیلی فاز منفی شدم. حق دارین ازم خوشتون نیاد. خودمم خوشم نمیاد.

حق با توعه؛ روانشناسی ینی فهمیدنِ حال آدمها و درکِ اونا، نه فاصله گرفتن از آدم بودن و رنج کشیدن. یه بغلِ گنده واسه همه اونهایی که رنجشون درک نمیشه 🫂.

کم کم اماده شیم واسه پادکستِ آبانِ پاییزِ امسال؟ ریکتایِ قشنگتونو ببینم💘🌚.

چقد من:

رابطم با پول اینطوریه که اون جِنه من بِسم الله.

- با تو من، تا خودِ پنجاه سالگی خاطره دارم
به تو نزدیکَم با اینکه ازت فاصله دارم.

توو یه گفتگویِ صادقانه و واقعی دو طرفه،‌ هم حرف میزنی، هم گوش میکنی، هم شنیده میشی و هم میشنوی.

وقتی همه اینا وجود نداشته باشن، اون گفتگو به ظاهر یه گفتگویِ دو طرفست. وقتی دو طرف واقعا علاقه دارن رویاها، امیدها، ارزوها و ایده هاشون رو باهم درمیون بزارن و به همدیگه گوش کنن، اون ارتباط واقعیه و حقیقتا دو طرف داره. وقتی گوش میکنیم که لزوما حرف بزنیم، درواقه داریم گوش نمیکنیم، داریم اماده میشیم که خودمونو بهتر و بزرگتر و درست تر از طرف مقابل جلوه بدیم و توجهِ حقیقی در این گفتگو به چشم نمیخوره. یه گفتگویِ دو طرفه واقعی، محق دونستن خود توو همه جنبه ها و تلاش بی وقفه واسه مخالفت با طرف مقابل نداره؛ انسان در یه گفتگویِ واقعی احساسِ "ما"بودن و ازادیِ کلام میکنه. گوش کردنِ واقعی، همون چیزی بود که موریِ کتاب سه شنبه ها با موری رو واسه همه محبوب و دوست داشتنی تر کرده بود و دلیلی بود که محبت رو، توو دل همه ادمهایِ اطراف موری و خودش نسبت به همدیگه کاشته بود.

- برداشت از کتابِ برایِ شاد بودن هیچوقت دیر نیست.

اسم هایی که سرخپوست ها میزاشتن چقد بامسما و زیبا بوده؛ مثلا ابر سفید یا نجات یافته‌. انگار شخصیتشون با یه واقعه یا قشنگی معنی پیدا میکرده، اونم یه واقعه زیبا و مثبت و حال خوب کن. حقیقتا اکلیل.