احساس میکنم بیش از حد داریم سعی میکنیم توو مجازی دغدغه مند و سرگرم بنظر برسیم و شلوغ کردنش لزومی نداره‌. زیبایی همیشه توو سادگیه. با گوشیِ غیر اپلِت از ترکِ دیوار عکس بگیر و شِیرش کن و خوشحال باش و بر طبل شادانه عم‌ بکوب 💅🏽.

من پُزتو دادم و تو منو گردنم نگرفتی.

وقتی تنهاییم، خودمونو سرزنش میکنیم که درگیرِ کسی نیستیم و همه تلاشمونو میکنیم که بشیم، وقتی درگیر کسی ایم نمیتونیم سختیا و مشکلاتِ با کسی بودن رو تحمل کنیم. موجوداتِ عجیبی هستیم.

‏امیدوارم كسيو داشته باشی که بهت بگه؛
درستش می‌كنيم من نميتونم تو رو از دست بدم.

بعضیا میان که تنهاییتو بزرگتر کنن و برن. انگار قبل اونا، تنهایی اونهمه عم دوس نداشتنی و فرساینده نبوده.

رنج، اونجایی متولد میشه که میفهمی حقیقت با چیزایی که توو ذهنت از دنیا و اتفاقات و ادماش ساخته بودی، خیلی فرق میکنه.

برایِ کسی که فقط مصرف کنندست، خودتو خرج نکن.

شبِ اونایی که یه نفر هم رفیقشونه، هم پارتنرشونه، هم شریکِ عاطفیشونه، هم همراهشونه و هم همه روزمرگیاشونو با اون یه نفر سهیم میشن، بخیر 💞.

رابطه ایده‌آل من:
کات نداریم، بیا بشین حرف بزنیم حلش کنیم

ادمو ناامید میکنین. نمیشه واستون مُرد‌.

و نهایتا، خدا وقتِ هرچیزیو بهتر میدونه. اگه نمیشه، ینی یا وقتش نیست، یا تغییر لازمه و یا قراره یه اتفاقِ درست تر و قشنگتر بجاش بیفته.

دکتر نعیمی میگه: "مهم ترین فاکتور فرد مقابل تویِ هرنوع رابطه ای، از جمله دوستی، رفاقت یا عاطفی "مقدارِ انعطاف پذیری" اون شخصه." ینی نحوه مواجهه فرد با مشکلات ‌و میزان توانایی اون در حل مسائل. خودمونیش میشه اینکه طرف چقد جون سخته. چقد پایِ کاره‌. موقه کمبود و مشکل و غصه، رها میکنه، خودخواهی میکنه یا میمونه و مقاوت میکنه و از مشکلات فرار نمیکنه و سعی میکنه راه درستو پیدا کنه. بنظرم خیلی درسته. چون انعطاف پذیری، زیربنایِ باقیِ ویژگیهای لازم و درسته؛ ادمِ غیر منعطف، طبیعتا نمیتونه مسئولیت پذیر و متعهد هم باشه و نتیجتا یه رابطه پایدار و سالم از همچین ادمی هم برنمیاد. چه بعنوان شریکِ عاطفی و چه رفیق. ادمی با انعطاف پذیریِ اندک، کسیه که همراهانِ خودش رو هم منزجر و فرسوده میکنه و نمیشه کنارش احساسِ ارامش و اسایش داشت.

نمیدونم متوجه میشین یا نه، ولی حس میکنم هیچوقت قرار نیست یسری چیزارو تجربه کنم.