بویِ مویِ تازه از حموم درومده >>>

بویِ عطرِ سیلور >>>

بوی خاکِ بارون خورده >>>

بویِ گل محمدی >>>

بویِ ژله پرتقال >>>

بویِ پوست نارنگی رویِ بخاری توو زمستون >>>

بویِ آش رشته >>>

بویِ آدامس بادکنکی >>>

بویِ پودرِ بچه >>>

بویِ عطرِ پارتنر >>>

بویِ خونه >>>

واسه رُفقای جدید اگه دوس دارین همراه تر شین 🤍.

اگه یه آدمی میره، ینی سهمِ تو توو مسیر زندگیش تموم شده؛ زیادی کِشش نده.

یکی از نشونه هایِ بزرگسالی اینه که بجایِ "بدم میادددد"تایپ میکنی "بدم میااااد".

ذهنیَت آدمیزاد چه بُت هایی که از آدمایِ معمولی نمیسازه. تهش بخودت میای میبینی، یه عمره داری توو ذهنت، با آدمی که وجود نداره زندگی میکنی.

اون حسه که انگار تو داری هَمه تلاشتو میکنی و از نفس افتادی، ولی دوروبرتو نگا میکنی میبینی بقیه دارن با سرعت از کنارت رَد میشن و تو داری فقط دست و پا میزنی؛ دریغ از یه قَدَم پیشروی. اره. دارم دقیقا هَمون حسه رو زندگی میکنم.

وقتی میام باهات درد و دل میکنم، لزوما به سرزنشگر یا روانشناس نیاز ندارم. گاهی فقط میخوام ینفر بدونِ قضاوت، صدایِ رنجهایِ منو بشنوه. امن باشیم واسه هم یکم.

امشب ازون شباییه که آدم مرگش میاد.

نمیدونم این افسردگیه، فرسودگیه، نشخوار فکریه، هرچی که هست داره تمومم میکنه و این اصلا جالب نیست.

زشته به خودتون بگین رفیق، وقتی توو روزای سخت، کنارِ آدم نیستین.

اگه واقعا حالم واست اهمیت داره بپرس خوبی، وگرنه که خوبی و زهرِمار.