- همین چن شب پیشا.

من انتظار ندارم عکس چشممو بزاری بک‌گراند گوشیت؛
نمیگم وسط مشغله هات باید انلاین شی که جواب منو بدی،
من دلم نمیخواد مجبورت کنم هرچی من میگم باشه.
انتظار ندارم صدام کنی دختر کوچولوی من،
نمیگم فکر و ذکرت من باشم،
حتی نمیخوام بی من نتونی.
نمیگم قربونت برم و دورت بگردم از دهنت نیفته،
نمیخوام هر هفته یه روز مشخص کنیم که دو ساعت تموم باهم تلفنی حرف بزنیم،
توقع ندارم توو سخت ترین شرایط تنهام نزاری.
من اصلا انتظار ندارم واسم هدیه های قشنگ قشنگ بخری،
نمیگم باید با من بمونی،
نمیخوام هرروز یادت نره بهم بگی دوست دارم ...
من هیچ کدوم اینارو انتظار ندارم ازت،
ولی وقتی یکیو واقعا دوس داری حداقل بمون. نرو. عکس چشممو نزار بک‌گراندت ولی هرازگاهی بگو چشات چقد خوشگله. وسط مشغله هات مدام انلاین نباش ولی یادت نره لانگ دیستنس ینی چی. هرچی من میگم نگو باشه، ولی گاهی بخاطر من یه باشه بگو. صدام نکن دختر کوچولوم، ولی گاهی یاداوری کن من تنها دختر کوچولوی زندگیتم. فکرو ذکرت من نباشم، ولی منو یادت نره. بی منم بتون اصن، ولی با من قوی تر باش. همش قربون صدقم نرو، ولی گاهی که نیاز دارم موهامو نوازش کن از دور. همش زنگ نزن ولی یادت نره شنیدن صدای تو خیلی خوشحالم میکنه. وقتی حالم خوب نیس کارو زندگیتو بیخیال نشو، ولی حواست بمنم باشه. کل داراییتو خرج من نکن، ولی گاهی با یه کش مو یا یه شاخه گل میتونی منو از زمین بکَنی ببری توو آسمونا. موظف نیستی با من بمونی، ولی بدون کنار هم خیلی قشنگتره. هرروز نگو دوست دارم، ولی نزار حس کنم دوسم نداری.
فقط باش.
بخاطر من.
بخاطر تو.
بخاطر ما.
به همین سادگی.

- کدعین

وقتی مشکلی پیش میاد "فرار کردن" بدترین راهه آدم. میدونم آدم بودن همینو میطلبه ها، ولی بیا آدم نباشیم‌. بیا یبارم توو زندگیمون ریسک کنیم، دیوونه بازی دراریم، وقتی از خوشی پُر شدیم بپریم توو بغل همدیگه، وقتی از دست هم دلخوریم بجای حرف نزدن و ترک همدیگه، بشینیم دوتافنجون چایی بریزیم و حرف بزنیم ... نزاریم غما و نشدنا مارو ازهم جدا کنه. ناراحتی هست، دلخوری هست، داد زدن هست، شکستن هست، ولی همه اینا موقتین اگه نزاریم ریشه کنن. بیا نزاریم حال بدیا و نشدنا و ریشه کنن توومون. باشه؟

امشب خیلی شبه.

نوشته‌ بود، زنان را بیهوده پیچیده خطاب می‌کنند؛ هر زنِ مبارزِ محکم و پریشانی، در اوج سقوط هم که باشد، با آغوشی امن آرام می‌گیرد. به همین سادگی.

همدیگرو بغل کنید.

تو ایمان صفا باش من میشم نباتت.
تو سالیوان باش من میشم دخترکوچولوت.
تو شاملو باش من میشم آیدات.
تو برام گل بخر من میشم اون بوسه ای که رو اشکات میشینه.
تو بهم قول بده من میشم لبخند اول صبحت جلو آینه.
تو بیا غروب پاییز بریم قهوه بخوریم من میشم اون جایی که مجبوری یقه اسکی بپوشی.
تو گازم بگیر من میشم شنوای غرای اخرِ شبت.
تو بمون من میشم اونی که عطرت رو تنش میمونه.
تو فقط باش من میشم اونی که پیشت موهاش سفید میشه.
-موری

گاهی فقط بودن کافیه. اینکه هرکاری کنی جز موندن، یه تیره که صاف میشینه رو قلب آدم.
بمون نیستی نیا نیا نیا.

اگه باعث بشی یه نفر نسبت به بقیه بی اعتماد بشه
رفته رفته بی احساس میشه
روابطش با بقیه شک برانگیز میشه
نکنید این کار

مصداقِ پیامایِ هیتِ چنلِ خودتون نباشید.

چیشد که به این نتیجه رسیدیم نادیده گرفتن آدم هایی که خودمون وابستشون کردیم برد حساب میشه

اگه میموندی عکستو میزاشتم بکِ گوشیم.
اسمتو my always سیو میکردم.
ویس بارون میکردم پیویوتو.
اگه میموندی واست اهنگ میخوندم.
باهمدیگه میرفتیم لب دریا، رادیو دریا رو واقعیش میکردیم باهم.
اگه میموندی بهت نشون میدادم قلبمو.
دوس داشتنمو با همه وجودم برات خرج میکردم.
نمیزاشتم حس کنی تنهایی.
اگه میموندی باهم درستش میکردیم.
اگه ادم موندن بودی نمیرفتی.
بجای جا زدن و کنار کشیدن حرف میزدیم.
بجای بهونه اوردن واقعیتو میگفتیم.
اگه میموندی بخاطر تو عود روشن میکردم.
کتابای اشپزی رو میجوریدم که خوشمزه ترین قورمه سبزی دنیا رو برات درست کنم.
اگه میموندی میموندم کنارت. تنهات نمیزاشتم.
باهم میرفتیم جنگل، کوه، پارک، کافه، برات چایی میریختم نگات میکردم ببینم چجوری میخوری.
وقتایی که خواب بودی میشستم زل میزدم بهت و کیف میکردم که با منی.
اگه میموندی باهمدیگه یاد میگرفتیم چجوری عاشق هم باشیم.
یاد میگرفتیم بهم بگیم دوست دارم.
بقول قیصر امین پور ما در عین متفاوت بودن شبیه هم میشدیم.
صدات ارامش میشد برام.
من ارامش میشدم برات.
اگه میموندی میدیدی چقد پات وامیستم.
میدیدی دوس داشتنم چقد میتونه بدردت بخوره.
میدیدی دوس داشتنت چقد قشنگه برام.
اگه میموندی واسه انتخابم سرمو میگرفتم بالا، نه اینکه شرمنده خودم شم.
واسه شکرانه بودنت هرروز ایت الکرسی میخوندم فوت میکردم توو صورتت.
اگه میموندی ویگن پلی میکردیم میزدیم به دل جاده.
رو مژه هات ریمل میزدم، توعم موهامو پسرونه میزدی بعد جلو آینه عکس میگرفتیم.
اگه میموندی دو تا کاکتوس ست تتو میکردیم رو ترقوه هامون.
وقتی کسی توو کوچه نبود کولم میکردی.
اگه میموندی هم خونت میشدم و وقتی از سرکار اومدی، شربت آلبالوی خودم پز میزاشتم جلوت.
هرروز همو بغل میکردیم و یه روزمون بی بغل نمیگذشت.
وقتایی که گریه میکردم صدات عین مسکن میشد برام.
اگه میموندی وقتی مریض میشدی برات سوپ درست میکردم.
تب که داشتی کنارت میموندم کل شبو.
اگه میموندی تنها نمیموندم.
ولی نموندی و تنها موندم.
نموندی و تنهایی شربت البالو میخورم.
نموندی و تنهایی ویگن گوش میکنم.
نموندی و کسی نیس وقتایی که گریه میکنم بهم بگه گریه نکن من هستم.
نموندی و نخواستی دوس داشتنمو خرجت کنم.
نموندی و خودم موهامو پسرونه کوتاه میکنم.
نموندی که ذوق کنم از انتخابم.
نموندی برات خوشمزه ترین قورمه سبزی دنیا رو درس کنم.
نموندی برات چایی بریزم بعد نگا کنم به چایی خوردنت.
نموندی ببینی چقد پات وامیستم.
نموندی باهم درستش کنیم.
نخواستی بمونی.
نخواستی باشی.
نخواستی نگهم داری.
نخواستی.
نخواستی و من موندم و خودم.
مث سابق.
مث همیشه.
خیلی کوتاه بود ولی زیبا بود.
حداقل برای من.
تو رو که نمیدونم.
امیدوارم خوشحال ترین آدم روی زمین باشی.
وقتی دلشو شکستی و اون بازم بهترینارو برات بخواد، ینی کسیو از دست دادی که دیگه هیچوقت هیچجا پیداش نمیکنی.
اصلا دنبالش نمیگردی.
چون یبار پیداش کردی.
امیدوارش کردی.
دل بستش کردی.
وابستش کردی.
ولی نخواستی داشته باشیش.
نخواستی و تموم شد.
خواستی که تموم شه و اصرار واسه کسیه که یه درصد فک کنه طرفش دوسش داره.
اگه دوسم داشتی که نمیرفتی.
پای همه مشکلا وامیستادم اگه مشکل خودت نبودی.
اگه خواستنتو داشتم،
اگه اعتمادم نمیشکست،
اگه چشامو از نبودت خیسشون نمیکردی،
اگه
اگه
اگه ...
من واقعا میخواستم بمونیم.
نمیخواستم خراب شه.
نمیخواستم تموم شه.
نمیخواستم نباشیم.
خواستم بگم دلم برات خیلی تنگ میشه ولی چه فایده؟
پس خیلی ساده خدافظت.

- کدعین

یه نگا بندازین رفقا ببینم چقد حال کردین با کارا.
چپ سینمین🤍

«چه می‌دانم حتماً اگر دوستم می‌داشتی چنین نمی‌کردی.
حتماً اگر دوستم می‌داشتی مرا طوری به آغوش می‌گرفتی که تکه‌های مغمومِ تخریبیِ وجودم به هم پیوند بخورد.
تک به تکِ مصراع‌های گم‌شده‌ام را می‌یافتی و کنار هم می‌گذاشتی تا دوباره غزل شوم.
چه می‌دانم، تو مرا دوست نداشتی.
وَ دیگر چیزی مهم نیست.»

"برو" پیشنهاد امشب کدعین به توعه.

سیمین بهبانی میگه؛

شما زن‌ها را نمى‌شناسيد
زن‌ها از همه چيز مى‌ترسند
از تنهايى...
از دلتنگى...
از ديروز...
از فردا...
از زشت شدن...
از ديده نشدن...
از جايگزين شدن...
از تكرارى شدن...
از پير شدن...
از دوست داشته نشدن...
و شما براى رفع اين ترس‌ها
نه نياز به پول داريد
نه موقعيت و نه قدرت
نه زيبايى و نه زبان بازى
كافيست فقط حريم بازوانتان راست بگويد
كافيست دوست داشتن و ماندن را
بلد باشيد.

دُختر نیستی که بفهمی

راستی حبیب، اون بیرون هنوز آدما بفهمن دوسشون داری عوض میشن؟"

پ.ن:متن از من نیست.
امشب خیلی خیلی خیلی دلم تنگ شده. میطلبید بخونمش. کاش رفتنت شوخی بود.

- کدعین

هیشکی واقعی دوسِت نداره مگه اینکه خلافش ثابت بشه.