و پناه بر آشپزی، از شرِ همه شرور.

من توقع زیادی ندارم؛ یه جوونِ خوش اخلاقِ خوش استایلِ در رفاه که هرروز واسم گل بخره و جوری رفتار کنه انگار اسمون پاره شده و فقط من ازش افتادم پایین بیاد توو زندگیم لطفا.🦦

اگه قندم از زندگیم حدف کنم دیگه هیچ چیزی قادر نیست منو سرِ ذوق بیاره.

بله شدیدا بله.

اون دوران که دلخوشیِ جمعه هامون "یک و یک و یک، دو و دو دو، سه و سه و سه، چار و چار و چار، پنج و پنج و پنج، شیش و شیش و شیش، هفت و هفت هفت، هشت و هشت و هشت، نه و نه و نه، ده و ده و ده، مسابقه محله" بود (بغض).

کاش گوسان نرفته از دنیا نرم :(

توو هر چی شانس نیاوردم، توو بدشانسی خدایِ شانسم قربونِ خودم برم 🐈‍⬛.

تجربه ثابت کرده بمولا که بمولا.

من دلم نمیخواست ولی تَنهایی از پس همه چی برام.

همیشه دوس داشتم ازین چنل دارایی باشم که تا مینویسه "بچها فلان قدر بشه ممبرام؟" شونصد تا چنل حمایتش میکنن. یا مثلا گپ بزنم سه هزار تا ریکوئس جوین داشته باشه. ولی چنلمم مثل خودم جاش اون گوشه موشه هاست و در انزوای خویش بسر میبره و درد و نفرین.

قسمت بیست و یکم و بیست و دوم (آخر) #کتاب_صوتی
" #تکه_هایی_از_یک_کل_منسجم "
کاری از گروه کدعین
جهت حمایت فوروارد کنین رفقا.

- t.me/codeinevoice

رفقایِ همراه
واسه دسترسیِ آسونتر و مدوامِ شما به کتاب صوتیای گروه کدعین یه چنل جدا زدم و دو کتاب تکمیل شده شاملِ (قهوه سرد آقای نویسنده) و (تکه هایی از یک کل منسجم) رو اونجا کامل و به ترتیب قرار دادم. اگه دوس دارین به کتابا راحت تر دسترسی پیدا کنین میتونین بیاین اینجا. لینکشو پایینِ همین پیام میزارم. بووسه به کله هاتون🤍

اینجوریام نیست. گاهی بهش فک‌میکنی. خیلیم بهش فک میکنی. تلاشتم میکنی. صبرم میکنی. رنجم میکشی. ولی نمیشه. اونجاس که رها کردن، به دادت میرسه. و صد البته که دردِ رها کردن، کمتر از امیدِ واهیه.

صد البته که بله آقای اَبطحی.
تازه دارم‌ میفهمم چرا از همه جا رونده شدم. تازه دارم میفهمم چرا همیشه پس زده شدم. و اتفاقا شاید اگه تنهاتر شدم، خودمو توو تاریکیا پیدا کنم و چی ازین بهتر؟ خدا رو چه دیدی؟

آغوش =°)

از قشنگترین لذتایِ دنیا گاز زدنِ شیرینی کشمشی تازس :>

هزینه ای که واسه خریدِ شاخه گل براش میدی، توو آغوشش بهت برمیگرده.