«بزرگترین اشتباه من ، اهمیت دادن به آدم های اشتباه بود؛»

از کسایی که یه پسرو به دوستاشون ترجیح میدن بدم میاد.

به یک اتفاق توی زندگیم نیازمندم که یک لبخند واقعی روی لبم بیاره»

7 ماه 7 سال یا 70 سال
فرقی نمی‌کند.
آن دو شب هرگز از حافظه تاریخ پاک نمی‌شود.

همیشه لبخند زدن آسون تر بوده تا اینکه توضیح بدم چرا ناراحتم؛

مهم تر از بودن،به موقع بودنه.

-

کاش آدمایی که دوسشون دارم، ناراحتم نمی‌کردن.

واقعا لازم نیست همه چی رو تا پوست و استخون درک کنم تا بفهمم موضوع چیه...!

چرا باید هوای همو داشته باشیم؟
چون هممون درحال جنگیدن با چیزی هستیم که شاید هیچکس ، هیچوقت نفهمه.

شکوندن قلب یک نفر دیگه
قلب خودتون رو ترمیم نمیکنه!

تو دِل کسی رو میشکنی که برات مهم نیست،اما تاوانش رو سر کسی پس میدی که برات مهمه.

-

و در نهایت قلب گفته های مغز را میپذیرد و بازی برای همیشه به پایان میرسد.