«بودن، بودن، همیشه بودن، بودن تا سر حد امکان، پُر از رد زندگی بودن.»
برای آنان که بودند و تنها گناه‌شان، خواستنِ زندگی بود.🖤

در این روزهای تلخ، همه‌ی ما سوگوار جان‌های عزیزی هستیم که در دی‌ماه تاریک ۱۴۰۴ از دست داده‌ایم. با همه‌ی خستگی‌ها و سوگواری‌ها اما، بدنه‌ی دانشجویی ایران هرگز خاموشی نمی‌پذیرد. دستور کار روشن است: سوگواری می‌کنیم، ولی عقب نمی‌نشینیم. هیچ‌چیز را از یاد نمی‌بریم و با تنها سرمایه‌هایی که داریم، زندگی‌ها و جمع‌هایمان، بی‌وقفه و قدم‌به‌قدم به مقاومت ادامه می‌دهیم.

قدم اول مراقبت از خانه‌مان، دانشگاه، است. زمزمه‌هایی درباره‌ی مجازی شدن کلاس‌ها در ترم آینده به گوش می‌رسد، در‌حالی‌که آموزش حضوری حق مسلّم ماست. دانشگاه خانه‌ی دانشجویان است و ما از خانه‌مان پا پس نمی‌کشیم. اجازه نمی‌دهیم شعله‌ی دانشگاه خاموش شود. برای سوگواری و هر کنش دیگری، به کنار هم بودن در دانشگاه نیاز داریم؛ قدرت ما در جمع بودن است.

ما به‌جد در برابر هر تصمیمی برای برگزاری مجازی کلاس‌های ترم پیش‌رو ایستاده‌ایم. از همه‌ی دانشجویان، استادان، پژوهشگران و همه‌ی آن‌ها که دل در گرو علم و دانشگاه دارند دعوت می‌کنیم به کارزار «درخواست برگزاری حضوری کلاس‌های دانشگاه در نیمسال دوم تحصیلی ۰۴–۰۵» بپیوندند:
http://karzar.net/287212

@tehransociology

تسلیت به همه‌ی داغ‌دیدگان
و احترام به خانواده‌هایی که چشم‌انتظار خبرند.
این کانال را برای همان‌هایی ساختیم که حالا در بازداشت‌اند و صدایشان نمی‌رسد.
هدف‌مان فقط ثبت نیست؛ پیگیری حقوقشان است، تا کسی در سکوت و فراموشی گم نشود.

لطفافقط اسامی بازداشتی‌های تاییدشده را ارسال کنید،اگر اطلاعات تکمیلی دارید یا اشتباهی در اسامی دیدید، حتما به ما بگویید.
ما اینجا هستیم تا کنار هم بایستیم، تا پیگیری کنیم، تا یادمان نرود.

https://t.me/NameshunraSedaBezan

🖇️ “Une répression féroce s’abat sur un peuple dont le seul crime est de vouloir vivre libre.”

درد مشترک

ما، با همکاری تمام نشریاتی که نامشان خواهد آمد، به‌عنوان بخشی از جامعهٔ دانشگاهی، مسئولیت اجتماعی خود می‌دانیم در برابر حجم خشونت و کشتار عامدانهٔ مردم سکوت نکنیم.

نشریات همکار (بر حسب حروف الفبا)

▪️نشریهٔ آرمان‌شهر (انجمن اسلامی آرمان دانشجویان دانشگاه علم‌وصنعت)
▪️نشریهٔ افق (انجمن علمی هوافضا شهیدبهشتی)
▪️نشریهٔ اکسیر (دانشکدهٔ شیمی، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ بارقه (دانشکدهٔ برق، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ بامداد (کانون شعر و ادب شریف)
▪️نشریهٔ پردازه (دانشگاه صنعتی شاهرود)
▪️نشریهٔ پرواز اندیشه (تشکل آزاداندیش علوم پزشکی همدان)
▪️نشریهٔ جوانهٔ امید (دانشکدهٔ جغرافیای دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ چکاد (انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گیلان)
▪️نشریهٔ حیات نو (انجمن اسلامی علوم پزشکی دانشگاه اصفهان)
▪️نشریهٔ خبرنامه (انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ دردانشکده (دانشکدهٔ مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ درنگ (انجمن فلسفه دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ دیالکتیک (انجمن علمی جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ رسته (نشریۀ مستقل دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ سحر (انجمن اسلامی دانشگاه تهران و علوم پزشکی)
▪️نشریهٔ شورا (شورای صنفی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ عقل نهفته (دانشکدهٔ دندان‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران)
▪️نشریهٔ فردا (خیریهٔ فردای سبز دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ قلم (انجمن اسلامی رویش دانشجویان دانشگاه علم‌وصنعت)
▪️نشریهٔ لا اسپانیولیداد (انجمن علمی زبان اسپانیایی دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ نفوذ (دانشکدهٔ مهندسی و علم مواد، دانشگاه صنعتی شریف)
▪️نشریهٔ نورولوگ (انجمن علمی مغز و شناخت دانشگاه خوارزمی)
▪️نشریهٔ وریتالیا (انجمن علمی زبان و ادبیات ایتالیایی دانشگاه تهران)
▪️نشریهٔ ویرا (انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران)

سایر نشریات درصورت تمایل می‌توانند با فورواردکردن این فایل و پیام‌دادن به اکانت زیر، به لیست اضافه شوند.

🆔 @Moshtarak_admin

◾️بیانیه‌ی مشترک جمعی از انجمن‌های علمی-دانشجویی دانشگاه شهیدبهشتی ◾️


📝 در روزهایی که همگی عزادار جاویدنامان میهن در جریان وقایع اخیر هستیم، سهم هر یک از ما در هر جایگاهی که قرار داریم برای ارج نهادن به یاد آن بزرگواران موضوعیتی فزون‌تر یافته است.

نهاد علم و دانشگاه هم به نوبه خود می‌بایست سهم خود را در این سوگواری ملی ایفا نماید و ادای این سهم همانا چیزی نیست جز کار جدی علمی، مطالعه و مباحثه مسئله‌محور و تلاش در جهت رشد علم در ایران عزیزمان.

دانشگاه شهید بهشتی نیز از این قافله جدا نیست و باتوجه‌به جایگاهی که در نظام آموزشی و علمی این سرزمین دارد، بار بیشتری در این مسیر بر دوش تمامی اساتید، دانشجویان و مسئولان این دانشگاه است.
اما متأسفانه مجازی شدن امتحانات اخیر ضربه‌ای مهلک به دانشگاه و دانشجویان وارد آورد و شایعاتی که پیرامون مجازی شدن ترم آینده‌ی تحصیلی به گوش می‌رسد می‌تواند ضربه‌ی آخری بر پیکره‌ی علمی دانشگاه در ایران باشد؛ چرا که تجربه‌ی زیسته‌ی سال‌های گذشته به‌روشنی نشان داده که کلاس‌های مجازی از کیفیت آموزشی لازم برخوردار نیستند؛ عدم تسلط بسیاری از اساتید به ابزارهای آنلاین، افت تحصیلی دانشجویان و فرسودگی ذهنی دو سوی فرایند آموزش، همگی گواهی بر این واقعیت‌اند.

ما، جمعی از انجمن‌های علمی و دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی، قاطعانه اعلام می‌کنیم که با مجازی‌شدن ترم آینده مخالف هستیم و انتظار داریم که مسئولان دانشگاه، به‌جای پاک‌کردن صورت‌ مسئله و قربانی کردن سطح آموزشی دانشجویان به پای مسائل سیاسی، مسئولیت خود را در قبال برگزاری حضوری و باکیفیت ترم آینده بر عهده گرفته و در تأمین حداقل‌های آموزشی و رفاهی (از جمله خوابگاه و زیرساخت‌های لازم) اقدام کنند.

همچنین از اساتید گرانقدر و عزیزمان انتظار می‌رود که در جهت نیل به این هدف ما را یاری رسانند و از نهاد علم و دانشگاه، در آخرین لحظاتی که می‌توان آن را نجات داد، دفاع کنند.

◾️@SBUpolitics

Chaque lumière marque une personne qui était en vie avant janvier. Essaie de te diriger vers les lumières!𓂃🕊️

「 هر نور نشانه‌ یک انسان است که پیش از دی ماه زنده بود. 」

Sur la santé revenue
Sur le risque disparu
Sur l’espoir sans souvenir
J’écris ton nom
Et par le pouvoir d’un mot
Je recommence ma vie
Je suis né pour te connaître
Pour te nommer
Liberté.𓂃🕯️
— Liberté
Paul Eluard

「 برای عقیده‌ای که پیگرد می‌شود
برای کتک خوردن­‌ها
برای آن‌ که مقاومت می‌کند
برای آنان که خود را مخفی می‌کنند
برای آن ترسی که آنان از تو دارند
برای گام‌های تو که تعقیب­اش می‌کنند
برای شیوه‌ای که به تو حمله می‌کنند
برای پسرانی که از تو می‌کشند
من نام ترا می‌خوانم: آزادی!
برای سرزمین­‌های تصرف‌شده
برای خلق‌­هایی که به اسارت در آمدند
برای انسان­هایی که استثمار می‌شوند
برای آنانی که تحقیر می‌شوند
برای مرگ بر آتش
برای محکومیت عدالت‌خواهان
برای قهرمانان شهید
برای آن آتش خاموش
من نام ترا می‌خوانم: آزادی!
… به قدرت واژه‌ای
از سر می‌گیرم زندگی
از برای شناخت تو
من زاده‌ام
تا بخوانمت به نام:
آزادی. 」

🪻:･ﾟ

Au nom de celles et ceux qui sont encore parmi nous, et de celles et ceux qui ne demeurent plus qu’à la manière d’une présence en absence.

La nouvelle année approche, comme ce spectre dont parlait Derrida: «présent sans l’être tout à fait; absent d’une absence que nous ne pouvons croire.»
Nous, une société dont les blessures restent ouvertes, accueillons une année dont nous ne savons comment lui souhaiter la bienvenue. Pour nous, le Nouvel An n’est pas une fête de l’oubli, mais un moment pour nous tenir aux côtés de nos disparus; aux côtés de ces noms devenus éternels, qui reviennent dans chaque décision, chaque regard, chaque tremblement du cœur.
En ce seuil, nous nous rappelons qu’ils ne sont pas seulement les vestiges du passé; ils sont la possibilité de l’avenir. Ils nous obligent à reconstruire le monde, et à rester fidèles à ce qui a été perdu.
Nous souhaitons la nouvelle année, non pas avec une joie sans douleur, mais avec le respect de la souffrance qui nous a façonnés, avec la conscience de ces absents dont la présence est plus forte que toute présence, et avec une espérance qui ne naît pas de l’effacement du deuil, mais de l’acceptation de sa cohabitation avec nous.
Puisse l’année qui vient
être une année de reconstruction;
non pas la reconstruction des ruines,
mais celle des possibles.
Puisse la mémoire des absents
ni nous enfermer dans le deuil,
ni nous demander d’oublier,
mais, tel un spectre bienveillant,
nous guider vers un monde plus juste, plus humain, plus libre.

Bonne année et bon Nowruz
à vous qui tenez encore debout,
et à celles et ceux dont nous vivons la présence
dans leur absence même.
Vive l’Iran!

• CLF ᝰ.ᐟ
— @CLF_sbu

🌾 :･ﾟ

به نام آنان که هستند، و آنان که دیگر تنها در شکلِ حضورِ غیاب با ما می‌مانند

سال نو از راه می‌رسد، چون شبحی که دریدا می‌گفت: «حضور دارد، بی‌آنکه تماماً حاضر باشد؛ غایب است، بی‌آنکه بتوانیم نبودنش را باور کنیم.»
ما، جامعه‌ای که زخم‌هایش هنوز تازه‌اند، به استقبال سالی می‌رویم که نمی‌دانیم چگونه باید به آن خوش‌آمد بگوییم. سال نو برای ما نه جشنِ فراموشی، که لحظه‌ای برای ایستادن کنار از دست‌رفتگان‌مان است؛ کنار نام‌هایی که جاودانه شدند، و در هر تصمیم، هر نگاه، هر لرزشِ دل، بازمی‌گردند.
در این آستانه، ما به یاد می‌آوریم که آنان تنها یادگار گذشته نیستند؛ آن‌ها امکان آینده‌اند. آن‌ها ما را وادار می‌کنند که جهان را دوباره بسازیم، و به آن‌چه از دست رفته است، وفادار بمانیم.
سال نو را تبریک می‌گوییم، اما نه با شادیِ بی‌درد؛ بلکه با احترام به رنجی که ما را شکل داده، با آگاهی از غایبانی که حضورشان از هر حضوری قوی‌تر است، و با امیدی که نه از پاک‌ کردن سوگ، بلکه از پذیرفتنِ هم‌زیستی با آن می‌جوشد.
باشد که سال پیشِ رو،
سالِ بازسازی باشد؛
نه بازسازیِ ویرانه‌ها،
که بازسازیِ امکان‌ها.
باشد که یادِ غایبان،
نه ما را در سوگ نگه دارد،
نه از ما بخواهد که فراموش کنیم،
بلکه همچون روحی مهربان،
ما را به سوی جهانی عادلانه‌تر، انسانی‌تر، و آزادتر راه ببرد.

سال نو و نوروزتان «پیروز» و خجسته باد
به همه‌ی شما که هنوز ایستاده‌اید،
و به همه‌ی آنان که در غیاب‌شان،
حضورشان را زندگی می‌کنیم.
پاینده ایران!

• CLF ᝰ.ᐟ
— @CLF_sbu

🏷️ لیست مراکز اهدای خون ایران.

[ بانک خون در جنوب کشور با کمبود مواجه شده است ]

مهلت ارسال آثار تا تاریخ ۳۰ مردادماه ١۴٠۵ تمدید شد!

بی‌صبرانه منتظر دریافت آثار شما هستیم.


📧 ایمیل ارسال آثار: eloquence.ut@gmail.com

📌 شیوه‌نامه‌ی ارسال اثر
📌 ستون‌های ثابت نشریه

〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰
📰 کانال نشریه‌ی علمی‌دانشجویی‌فرهنگی زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تهران
@eloquence_ut
🇫🇷 کانال انجمن علمی‌دانشجویی زبان و ادبیات فرانسه دانشگاه تهران
@uteheran_fr

🖇️ Attention.