بسه ساکت نشستن
در خونه هارو بستن

از همه دل بریدن
دل به کسی نبستن

یالا پاشین بجنگین
با این روزای ننگین

چه فایده داره اینجا
حتی نشه بخندین

چه کسی می داند درد غنچه را هنگام شکفتن؟

من کور شدم پیرهنش را نفرستاد
یکبار نشد گریه اثر داشته باشد

حسین دهلوی

نا امیدی
و مست می جنگی…

شب خوش✨🤎

فانتزی ام:
یه همچین خونه ای داشتم تو پاریس، سریال آفیس رو می انداختم رو پرده شایدم یه کمدی رومنس دهه ۲۰۰۰ با پارتنرم می نشستیم به فیلم دیدن، پیتزا ایتالیایی می خوردیم و می خندیدیم…
اگه ازم می پرسیدن ایران کجاست؟ می گفتم یه کشور تو قاره آفریقا (در این حد بی خبر )

تو انتخاب من نبودی، عشق من!
سرنوشتم بودی
تنها انگیزه ماندنم
در این وانفسای شلوغ
در این زندگی بی اعتبار

احتیاج دارم به صدات، خنده ات
احتیاج دارم به دستی که رو صورتت کشیده می شه

نبودنت سنگ می شه، رو شونه ام می ریزه
بیا به این عمر نصفه و نیمه ام احتیاج دارم

گل سرخم چرا پژمرده حالی؟
بیا قسمت کنیم دردی که داری

بیا قسمت کنیم، بیشش به من دِه
که تو کوچک دلی طاقت نداری

بابا طاهر

تو از کدوم قصه ای که خواستنت عادته

نبودنت فاجعه

بودنت امنیته…

اون درخت سر بلندِ پر غرور که سرش داره به خورشید می رسه منم منم…🪾

به ارتفاع ابدیت دوستت دارم
حتی اگر به رسم پرهیزکاری های صوفیانه
از لذت گفتنش امتناع کنم.

در این مدت زندگی به گونه ای سپری شده است که می توانم سال ها بدون آن که هیچ اتفاق غم انگیزی رخ بدهد، غمگین بمانم.

ساده بودم و جهان سخت است!
این تمام اشتباهم بود...

می ترسیدم آینده چاه شه نباشیم
یا اینکه بمیریم
و
دوباره توی این زندگی شوم پاشیم

من ترس بچّه در خیابانم
اندوه یک گل در زمستانم
احساس داش‌آکل به مرجانم
من زنده‌ام، اما نمی‌دانم
اسم کسی که عاشقش بودم
دیگر چرا یادم نمی‌آید؟
دیگر چرا یادم نمی‌آید؟...


مهدی موسوی