در آینده ای بسیار دور؛ زمانی که من و شما نفس نمی‌کشیم، زمانی که نام فرزندانمان به یاد هیچکس نیست، و کوچکترین اثری از نوه‌هایمان باقی نمانده...
لوفی تبدیل به دزد دریایی بزرگ تاریخ خواهد شد، و مانند ریش سیاه (واقعی) شخصی میشه که حتی اگر وان پیس را ندیده باشی، نام او را شنیده ای.
آهنگ bink's brew جایگزین اهنگ دریایی افسانه ای drunken sailor می‌شود؛ آهنگی می‌شود که همه جا خوانده می‌شود و هیچ خستگی در خواندن ان نیست.
و در کل، دنیای دزد دریایی نه به هنری اوری، نه به ریش سیاه، نه به آن بونی، بلکه به لوفی، گنج افسانه ای وان پیس و در اخر، خدای بزرگ این جهان، اودا شناخته خواهد شد

هرگاه چشمان فانی‌ام به بدنه بی‌پایان آب می‌افتد، جز رویا پردازی و غرق شدن در ابهت آن، کار دیگری نمی‌توانم انجام بدهم. نمی‌توانم به این فکر نکنم، که چه جهان شگفت انگیزیست، آن دریای مرموز، و چه سفر پرخاطره ای در خود نگه داشته است.
بنظرم نمی‌توان چشم بنی‌ادمی به دریا بی‌افتد، و نخواهد بر روی موج های آرام و خشمگینش‌ سفر کند. روزی می‌رسد که به دریا خواهم رفت، از دید همگان قایم، و در نسیم شور آن نفس می‌کشم و در روند روان آن، به اعماقش فرو می‌روم.
آن موقع است، که با لبخند، با این جهان خداحافظی خواهم کرد...

تا به حال نشده به این فکر کنید که زمانی که داخلش زندگی می‌کنیم‌...جادویی نیست؟ چرا ما توی این دوران مدرن، اژدها، پری یا این موجودات افسانه ای رو نداریم؟ اره شاید اصلا وجود نداشته باشن، ولی یه زمانی بوده که مردم از همین چیز ها می‌ترسیدند. چرا ما دیکه همچنین چیزی نداریم؟
چیزی که میخوام بگم اینه که، اکر دوربرمون رو نگاه کنیم، می‌بینم هر اتفاق جادویی که می‌افتاده، ما الان به عنوان تاریخ میخونیمشون. خیلی از اینها حتی فقط افسانه های ملت های مختلفن: یونان باستان و خدایان المپ، ژاپن ار دوران قرون وسطایی، دوران طلایی مسلمان ها و خیلی مثال های دیگه. همه اینها داخل گذشته‌ان، ولی وجود داشتند!
یعنی واقعا میشه که ما داخل یک جهان پس از جادو زندگی میکنیم، و کل جادوی جهان برای گذشته باشه...؟

فکر کنم عقب باشم ولی...
همین الان این خبر رو خوندم که کمپانی های هوش مصنوعی در حال از بین بردن ک اسکن کردن کتاب ها هستند و هدفشون اینه که تمامی کتاب ها رو از بین ببرند، و به دست هوش مصنوعی بدنشون.
عذرمیخوام؟ وقتی خوندمش باور نکردم ولی بعد از یکم کند و کاو فهمیدم که خیلی هم واقعیت داره. من واقعا نمیدونم علت این کارشون چیه ولی هرچیزی هست، درست و نجیب نیست.
فضای نویسندگی همین الانش خیلی بخاطر هوش مصنوعی اسیب دیده، و اینکه میخواید کل کتاب ها رو کاری کنید که فقط در دست هوش مصنوعی باشه...پس نویسنده ها چی میشن؟
بنظرم قرار نیست زیاد خوب پیش بره. چیزی که از جامعه نویسندگان دیدم، همینطوری نخواهند نشست. و نه فقط نویسندگان، بلکه خوانندگان. دیر یا زود این کاری که دارن میکنن تموم میشه؛ این رو مطمئنم.
ولی بیاید تا اون موقع، به آرامی این جامعه رو زنده نگه داریم...اگر چه احتمال داره با سرعت از بین برویم

امروز بالاخره بخش اول (از سه بخش) کتابم با عنوان "بخوان بلوط و خاکستر و استخوان" تکمیل شد✨️✨️🥳

اگر کتابی که میخوای توی کتابخونه نیست، پس بنویسش

بورلی کلری

شروع نوشتن پیرنگ داستان کوتاه "مرکز خرید" برای برنامه فنجون...

هیدتاکا میازاکی، به هیچ وجه، هنری بد ارائه نداده. تک تک محصولاتش جوری جهان را تکان دادند و در قلب گیمر ها جای گرفتند که هیج بازی دیگری نتوانسته.
و بنظرم هنرهای میازاکی با الدن رینگ به بالاترین نقطه ای که می‌شد رسید، با اینکه میدونم شاهکار های دیگری هم در آستین خود دارند.
هرکسی که این شاهکار رو بازی نکرده و یک گیمر هست، بنظرم باید یک امتحانی بکنه.
نه بخاطر اینکه بازی خوبیه، بلکه ببینید چطوری میشه چنین داستان های شگفت انگیزی نوشت، اینکه حس کنید، اینکه ببینید، همچنین داستان های شگفت انگیزی وجود دارند