فیلم #گیس ضعیف‌‌ترین فیلمی بود که تا الان تو جشنواره دیدم، موضوع خوب اما فیلم‌نامه قوی نبود و سفارشی بودن داد می‌زد. انگار می‌خواست اطلاعات سپاه و خود سپاه رو قدرتمند نشون بده ولی بیشتر قلدری و دخالت‌ها رو بولد کرده بود (که البته حقیقت هم هست متاسفانه در مملکت ما) و البته به ناچار هم دیدیم چون بین دوتا فیلم بود، موضوع راجع به انفجاری تو کارخانه پتروشیمی‌ای بود که دنبال دلایلش بودن از بررسی قطعات، کارگرانی که تنها راه درآمدشون این کارخونه بود، خیانت و غیره که دغدغه‌ی شریفی هم بود اما خوب درنیومده بود و هول هولی عجله‌ای به نتیجه رسید و گره گشایی در یک ربع ده دقیقه انجام شد و در نهایت هم دولت مقصر و نهاد امنیتی برنده بود!

نمره: ۳ از ده.

‏فیلم ⁧ #سرزمین_فرشته‌ها⁩ : شریف، شریف، شریف بود .
فکر می‌کنم در بخش بین‌الملل باشه ولی کارگردانش ایرانی بود. فیلم‏ در مورد سرزمین‌های اشغالی، در کوچه پس کوچه‌های ویران شده‌ی غزه می‌گذره و انقدر واقعی که انگار داری تو کوچه‌هاشون و باهاشون زندگی می‌کنی و نابودی زندگی‌ها رو می‌بینی،
معلمی در فیلم هست که غم داره سینشو میشکافه ولی بلده بچه‌ها رو چطوری در بحران مدیریت کنه و بچه‌ها خیلی خوب بازی کردن فیلمو..
اگر فلسطین رو دوست دارید و تحمل غم فیلمنامه رو دارید و یا حتی دغدغشو دارید این فیلم، برای شماست..

این فیلم نشون می‌ده که چطور زور عشق و زندگی به ویرانی می‌چربه ولی باز قلدرهای جهان میتونن نفس زندگی‌ها رو بگیرن.

بعد از فیلم انگار یکی با چوب قلبتو کتک زده!

نمره: ۹ از ده

یکی از کارایی که می‌تونه من رو از این فضای سیاه غم که در بطن زندگی هممون رسوخ کرد، دور کنه همین فیلم دیدن تو ماراتن جشنواره‌ست. از خیلی سال پیش این کارو می‌کنم ..

اگر سخنی داشتید:

فیلم #زنده‌شور
در یک کلمه: آش شوربا!
بازیگرای خوبی که داره باعث میشه حتما تحریک شی و فیلمو ببینی و فیلم هم تقریبا قوی شروع می‌شه: با غسل توبه‌ی یک سری اعدامی!
حال و هوای اعدامیای قبل اعدام رو هم تقریبا نشون می‌ده که دردناک ولی جالب توجه بود.

فیلم دقایق اول یعنی تا نیم ساعت اول تا اونجایی که با امیر جعفری تموم می‌شه خوب پیش می‌ره ولی بعد از اون یک دفعه می‌زنه به صحرای کربلا و یه هندی بازی غیر معقول که برای مخاطب ملموس نیست از طرف مامور قانون که چطور می‌تونه فشار روانی به بقیه بیاره جلو می‌ره و در واقع قهرمان میخواد جلوی ضد قهرمان بایسته اما خودشم بخاطر کارای غیرمعقول قهرمان نمی‌شه! یه عالمه گره توی فیلمه که به سختی میخواد باز شه. ترجیح مخاطب اینه که فوکوس سوژه روی یه فرد باقی بمونه اما درست گره گشایی بشه! مثلا فیلم میخواد اعتراضشو به روند قانونی نشون بده اما چون یه دفعه میزنه صحرای کربلا پرت و غیرقابل ملموس می‌شه..

از شوخی‌های لوده بازی یکی از کاراکترا هم که نگم براتون :))

بازی‌های بهرام افشاری و امیرجعفری و سارا بهرامی رو دوست داشتم اما فیلمنامه رو نه! گرچه خیلیا باهاش ارتباط گرفتن و دوسش داشتن.

نمره: ۵ از ۱۰

نمی‌فهمم چرا کاظم دانشی امسال کنتورات برداشته و چندتا فیلم داره که تو همشونم حامد بهداد بازی میکنه :)) هنوز اردوبهشت رو ندیدم ولی این از گیس بهتر بود بخاطر بازیاش :))

فیلم #بیلبورد

بخاطر سوژه و ایده‌ش از خیلیا شنیده بودم که ببینیم خوبه و امین حیایی و آناهیتا درگاهی بازی می‌کنن.

اما فیلم واقعا فاجعس و بدترین فیلمیه که تا الان تو جشنواره امسال دیدم.

مثلا میخواد شهرت و سواستفاده از شهرت یه بازیگرو نشون بده که تبدیل به شهرت منفی میتونه بشه ایده جالبه ولی انقد سوژه بد پیش میره و مصنوعی جلو میره و هی گره میندازه بعد میخواد با استفاده از نوستالژی های سینمای دهه ۷۰-۸۰ گره ها رو باز کنه که واقعا آدم دل زده می‌شه.

نه آناهیتا درگاهی برای این نقش دلچسبه نه امین حیایی به دل میشینه. گرچه امین حیایی آخر فیلم میپیونده اما بسیار مسخره!

در کل فیلم در یک کلام، مسخرست! نکات آموزنده داره ولی هم مخاطب گیج و دلزده می‌شه هم نمیدونه برای چی اومده داره این فیلمو می‌بینه.

در کل نبینید.
نمره: ۱ از ۱۰

فیلم #قایق‌سواری‌در‌تهران

این فیلم با رنگ پاشیدن به تهران و طنز به جا و بامزه‌ای که با دختربچه داخل فیلم می‌سازه، مخاطب رو پای خودش نگه می‌داره تا آخر.

چیزی که برای من خیلی به چشم میومد، این بود که این فیلم انگار ربطی به رسول صدرعاملی نداره و فیلم پیمان قاسم‌خانیه به کارگردانی سروش صحت!

فیلم رو پیمان قاسم خانی نوشته و طنزش هم بامزه‌ست، طنز لوده و داغونی نداره و طنز شخصیت مازیار خیلی شبیه شخصیتش تو سنپترزبورگه.

فیلم برای شهرداریه و مشخصا تهران رو رنگی‌رنگی‌تر و جای بهتری برای زندگی کردم نشون داده، مثلا پست مرکزی رو خیلی گوگولی نشون داده در حالی که نیست :))

شخصیت کودک زبون درازی نسل جدید رو داره اما به بی‌ادبی کشیده نمی‌شه و تونستن نقش رو کنترل کنن که برای مخاطب شیرین باشه اما اینکه کودک مرز دنیای بزرگسالی و کودکی رو خلط کرده، عیانه!

نقش سحر دولت شاهی و بازیشم دوست داشتم.

در کل، فیلم حال خوب کن بود و ارزش دیدن داره.

نمره: ۸ از ۱۰

فیلم #حاشیه
این فیلم، رفته سراغ سوژه‌ی محله‌های حومه‌ی تهران. یه خونواده‌‌ای با سر و وضع معقول مجبور می‌شن برن تو حومه ساکن شن و با بحرانایی مثل بچه دزدی روبرو بشن!

این خونواده در واقع خونواده‌ی یک آخوندن و این نقش تا آخر سریال به وضوح مشخص نیست چون ملبس هم نیست.
اونا برای حل این بحران با آدم‌های زخم دیده‌ی محل که پای کار و با معرفتن همراه می‌شن و ..

سوژه تقریبا کهنه و تکراریه و روند فیلم هم شبیه یک اپیزود تقریبا پر هیجان فیلم‌های فیلیموئه، یک مقداری مخصوصا آخرای فیلم سفارشی بودنش مشخصه.

اما روند فیلم، بازی خوب هادی کاظمی و مهران احمدی و اینکه مخاطب حوصلش سر نمیره و پا به پای شخصیتا برای حل بحران میاد، نقطه قوتشه.

در کل بهش از ۱۰، ۵ میدم!

فیلم #خواب

این فیلم، تقریبا میشه گفت تو سینمای ایران رفته سراغ موضوع متفاوتی و اون هم اینه که یه مرد که رضا عطاران باشه که اتفاقا مداح هم هست توی خواب‌هاش یه خواب مشخص رو تکراری می‌بینه و کم کم دیگه با آدم توی خواب ارتباط برقرار می‌کنه و نیازهاشو ارضا می‌کنه..

همه‌ی چیزی که در دنیای واقعی نداره رو می‌بره توی خواب و از زندگی واقعیش با مریلا زارعی که زنش باشه، غافل می‌شه.

بعضی چیزای داخل فیلمنامه تو ذوق می‌زنه و حتی یک کمی برای مخاطب کش دار و حوصله سربر پیش می‌ره اما برای کسی که علاقه به مباحث روانشناختی داره، می‌تونه جالب باشه!

نمره: ۶ از ۱۰

فیلم #کارواش

فیلمی که با موضوع پول‌شویی و آقازادگی شروع میشه ، موضوع و سوژه کمی کهنه‌ست مخصوصا اینکه امیر آقایی در نقش آقازاده بازی می‌کنه اما نکته‌ی مثبت این فیلم پولشویی و پیگیریش در بخش مالیات هست که نشون می‌ده چطور کارشکنی ها از داخل همون ارگان انجام می‌شه و نمیذاره پیگیری‌ها به سرانحام برسن!!

حسین مهری بازی خوبی داره و نقطه قوت فیلمه اما امیر آقایی هم نقش آدم بده‌ی فیلم رو خوب بازی می‌کنه،
فیلمنامه شسته رفته‌ست، مخاطب رو با هیجان پاش نگه می‌داره و پیش میبره و پایان جالبی هم داره.

اما در کل هم روند هم سوژه می‌تونست اگر در روزهای اوج صداسیما بودیم یک فیلم جذاب سینمای تلویزیونی باشه. خیلی جدید نیست و مخاطب رو شگفت زده نمی‌کنه..

نمره: ۵.۵ از ۱۰

فیلم #قمارباز

این فیلم دست گذاشته روی سوژه‌ی هک بانک در جنگ ۱۲ روزه!

اما شما بیشتر از اینکه در جریان اقدامات قرار بگیری شاهد گفتگوی مامور با مظنون در خونه خودشی و مامور میخواد با موچین از دهان مظنون حرف بکشه و با نمادها صحبت می‌کنه با کلمات بازی می‌کنه و به شدت حس مزاحم رو می‌ده، ممکنه که اولش خیلی جالب به نظر بیاد اما میگذره و حوصله سربر می‌شه، این فیلم از اوناست که اگر نتفیلیکس ساخته بود خیلی جذاب می‌شد و سوژه از بین نمی‌رفت.

بازی نقش‌های اصلی خوبه اما عالی نیست مخصوصا کوروش تهامی که همیشه انگار روی یه خط پیش می‌ره و بازیش بالا پایین نمی‌شه.

من سوژه و انتخاب مدل پرداخت بهش رو دوست داشتم اما به نظرم کار درنیومده بود!! خیلی بهتر می‌تونست باشه و انقد مخاطبو دور خودش نپیچونه!

در مورد نمایش و حس جنگ ۱۲ روزه هم این حس به مخاطب دست نمیده که فیلم وسط جنگه انقدر که جلوه‌های ویژه ضعیف و دوس نداشتنیه.

نمره: ۳.۵ از ۱۰

فیلم #اردوبهشت

فیلمنامه راجع به اتفاقیه که برای دخترای یک مدرسه در سال ۸۱ به شکل واقعی افتاده و اون‌ها در حالی که تو اردو بودن تو دریاچه‌ی یه محوطه غرق شدن.

فضای فیلم خوب میتونه اون دهه رو تداعی کنه به جز اون بخشی که بچه‌ها رو از آب درمیارن و از هوش مصنوعی یا ماکت طور استفاده کردن و مشخصه.

حامد بهداد،ستاره پسیانی، شهرام حقیقت دوست، تورج الوند از بازیگران اصلی‌ان و این فیلم چیز اضافه و حشوی نداره. دو ساعت تمام شما سوگ و اتفاق می‌بینی و می‌شنوی. حامد بهداد با اینکه اخیرا به شدت بازی تکراری‌ای داره تو این فیلم قشنگ نقش یه پدر رو ایفا کرده و من نسبت به بازی‌های اخیرش، دوسش داشتم. ستاره پسیانی مثل همیشه عالیه و شهرام حقیقت دوست هم که اخیرا بازی‌های نسبتا خوبی داره ، اینجا هم تقریبا خوب بازی می‌کنه.

مخاطب با سوگ این خانواده و تمام روند پیگیری‌هاشون همراه می‌شه و در پایان هم رها نمی‌شه و داستان رو با بازیگران نقش اصلی تمام می‌کنه…

نکته غم انگیز این فیلم، سوژه‌ی‌ غمگینشه و روند دادرسی و دخالت‌ها که یادآور خیلی چیزهاست و می‌تونه تو این روزها حال آدما رو بد کنه.

خیلیا با چشم خیس از سینما خارج می‌شدن.

نمره: ۷ از ۱۰

و اما فیلم آخر فیلم #استخر

کارهای سروش صحت رو همیشه برای این تماشا می‌کنم که می‌دونم همیشه چیز نویی در چنته داره. با اینکه خیلی مخاطب فانتزی نیستم!

سوژه‌ی فیلم روی یک رابطه ترک خورده پیش می‌ره و امین حیایی و سحر دولت‌شاهی بازی‌های خوبی دارن، مهران مدیری از اواسط فیلم وارد می‌شه.

چیزی که چشم من رو گرفت بازی پسر سروش، سورنا صحت بود. جز اینکه خیلی شبیهش بود:))، بازیش کاملا مطابق فیلمنامه های فانتزی پدرشه.

فیلم، فانتزی‌های به قائده داره و مخاطب رو کلافه نمیکنه در عین حال پیامشم می‌رسونه..

کارهای صحت رو یا دوست داری، یا اصلا دوست نداری!

فیلم، رنگ و لعاب قشنگی داره و بازی های بامزه و خوبیم داره. امین حیاییش واقعا خوبه و سورنا صحتم بازی بامزه ای داره اما در کل فیلم بسیار پرمغز و درگیر کننده‌ی خاصی نیست.

اگر طنز و مدل فیلمای صحت رو دوس دارین، پیشنهاد می‌شه!

نمره: ۶.۵ از ۱۰

من سعی می‌کنم روایت دو طرف رو بخونم و بشنوم و مرزم توهین و فحاشی و تحقیر و البته تعصبه!
تعصب، بخش تعقل و منطق مغز رو خاموش می‌کنه..

گاهی یادم می‌ره که فلانی رو به چه دلیل بلاک، میوت یا ب.آ کردم. بعد به خودم یادآوری می‌کنم که حتما دلیل موجهی داره چون هربار فرصت دوباره دادی باز یه چیز عجیب ازشون دیدی :))

دلم برای نماز خوندن کف اتاق استراحت خدام، خیلی تنگ شده..

همیشه اربعین انگار دنیای دیگه‌ای بوده انقد که وقتی برمیگردی انگار صدسال ازش گذشته.

اینجا بچه‌ها خسته و هلاک زیر باد کولر خواب بودن، نماز خوندم که منم دراز بکشم که یه نور خوب دیدم..

بعد مدت‌ها ری‌اکشنا رو باز کردم.
پیام ناشناس هم که توی بیو هست😌

خدایا خودت مراقب این مردم و این مرز و بوم باش. ما نمیخوایم خودمون و‌ عزیزانمون بمیرن. میخوایم زندگی کنیم.. 🥲💔