Forwarded from CHHIT SREY RATH @ឈិត ស្រីរ័ត្ន
❤4
Forwarded from Free Books
កម្រងវិញ្ញាសាគណិតត្រៀបបាក់ឌុប_ដោយ_ឈួ_ភារៈ.pdf
1.2 MB
Forwarded from Chea Vichet (ជា វិចិត្រ)
M.12 ប្រឡងឆមាសទី២ ២០២៥.pdf
548.2 KB
របៀបស្រាយបីចំណុច :
- មិនស្ថិតលើបន្ទាត់តែ ១
- ជាកំពូលនៃត្រីកោណមួយ
- បង្កើតបានប្លង់មួយ
- រត់មិនត្រង់ជួរគ្នា
- ចំណុច មួយ មិនលើបន្ទាត់មួយ
- មិនស្ថិតលើបន្ទាត់តែ ១
- ជាកំពូលនៃត្រីកោណមួយ
- បង្កើតបានប្លង់មួយ
- រត់មិនត្រង់ជួរគ្នា
- ចំណុច មួយ មិនលើបន្ទាត់មួយ
❤4
"អនាគតមិនមែនជារឿងចៃដន្យនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាផលបូកនៃរាល់ការសម្រេចចិត្ត និងទង្វើតូចៗដែលប្អូនៗជ្រើសរើសធ្វើនៅថ្ងៃនេះ។ បើកញ្ចក់ថ្ងៃនេះស្អាត អនាគតក៏ភ្លឺស្វាងដូចគ្នា។"
❤6🙏1
ការរត់តាមរកតែវិញ្ញាសាដើម្បីទន្ទេញចាំចម្លើយ គឺប្រៀបដូចជាការទន្ទេញផ្លូវដើរមួយខ្សែគត់ បើគេប្តូរផ្លូវបន្តិច ច្បាស់ជាវង្វេងមិនខាន។
ការ «សម្រួចវិធីសាស្ត្រនៃការគិត និងការដោះស្រាយ» គឺជាការបង្កើត «កូនសោរ» ដែលអាចបើកទ្វារចាក់សោរាល់គ្រប់លំហាត់ ឬសំណួរ ទោះជាគេបំប្លែងក្នុងរូបភាពណាក៏ដោយ។
ការ «សម្រួចវិធីសាស្ត្រនៃការគិត និងការដោះស្រាយ» គឺជាការបង្កើត «កូនសោរ» ដែលអាចបើកទ្វារចាក់សោរាល់គ្រប់លំហាត់ ឬសំណួរ ទោះជាគេបំប្លែងក្នុងរូបភាពណាក៏ដោយ។
ដើម្បីសម្រួចវិធីសាស្ត្រនៃការគិតឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព សិស្សគួរផ្តោតលើចំណុចសំខាន់ៗទាំងនេះ៖
១. យល់ពីឫសគល់នៃទ្រឹស្តី (Concept over Memorization)
មិនមែនចាំតែរូបមន្ត ឬនិយមន័យនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវយល់ថា «ហេតុអ្វីបានជាមានរូបមន្តនេះ?» និង «តើគេប្រើវាដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាអ្វី?»។
កាលណាយល់ពីឫសគល់ ទោះបីជាប្រធានវិញ្ញាសាឡប់ឡែ ឬប្ដូរទម្រង់បែបណាក៏ដោយ ក៏ខួរក្បាលអាចទាញភ្ជាប់ទៅរកទ្រឹស្តីដើមវិញបានភ្លាមៗ។
២. បណ្តុះបំណិនវិភាគលំអិត (Analytical Thinking)
នៅពេលជួបប្រធានលំហាត់ ឬសំណួរស្មុគស្មាញ ត្រូវចេះបំបែកវាជាផ្នែកតូចៗ៖
តើប្រធានប្រាប់អ្វីខ្លះ? (ទិន្នន័យដែលមានស្រាប់)
តើប្រធានសួររកអ្វី? (គោលដៅ)
តើមានទំនាក់ទំនងអ្វីខ្លះរវាងទិន្នន័យ និងគោលដៅ? (ស្ពានចម្លង)
៣. វឹកហាត់ការគិតបែបតក្កវិជ្ជា និងភាពបត់បែន (Logic & Flexibility)
កុំទម្លាប់ដោះស្រាយតាមវិធីតែមួយ៖ ពេលធ្វើលំហាត់មួយរួច សាកល្បងសួរខ្លួនឯងថា «តើមានវិធីផ្សេងទៀតដែលអាចដោះស្រាយបានដែរឬទេ?»។
រៀនពីកំហុស៖ នៅពេលដោះស្រាយខុស កុំគ្រាន់តែមើលចម្លើយត្រូវហើយចម្លងតាម។ ត្រូវវិភាគថា «ហេតុអ្វីបានជាយើងគិតបែបនោះទើបខុស?» ដើម្បីកែតម្រូវប្រព័ន្ធគិត (Mindset) របស់ខ្លួនឯង។
៤. អភិវឌ្ឍជំនាញដោះស្រាយបញ្ហា (Problem-Solving Skills)
សិស្សដែលពូកែពិតប្រាកដ មិនមែនជាសិស្សដែលចេះធ្វើតែលំហាត់ដែលធ្លាប់ជួបនោះទេ គឺជាសិស្សដែលចេះតស៊ូ និងស្វែងរកផ្លូវចេញនៅពេលជួបលំហាត់ដែលមិនធ្លាប់ឃើញសោះ។ ជំនាញនេះកើតចេញពីការហ៊ានសាកល្បង ហ៊ានខុស និងការគិតបែបច្នៃប្រឌិត។
១. យល់ពីឫសគល់នៃទ្រឹស្តី (Concept over Memorization)
មិនមែនចាំតែរូបមន្ត ឬនិយមន័យនោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវយល់ថា «ហេតុអ្វីបានជាមានរូបមន្តនេះ?» និង «តើគេប្រើវាដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាអ្វី?»។
កាលណាយល់ពីឫសគល់ ទោះបីជាប្រធានវិញ្ញាសាឡប់ឡែ ឬប្ដូរទម្រង់បែបណាក៏ដោយ ក៏ខួរក្បាលអាចទាញភ្ជាប់ទៅរកទ្រឹស្តីដើមវិញបានភ្លាមៗ។
២. បណ្តុះបំណិនវិភាគលំអិត (Analytical Thinking)
នៅពេលជួបប្រធានលំហាត់ ឬសំណួរស្មុគស្មាញ ត្រូវចេះបំបែកវាជាផ្នែកតូចៗ៖
តើប្រធានប្រាប់អ្វីខ្លះ? (ទិន្នន័យដែលមានស្រាប់)
តើប្រធានសួររកអ្វី? (គោលដៅ)
តើមានទំនាក់ទំនងអ្វីខ្លះរវាងទិន្នន័យ និងគោលដៅ? (ស្ពានចម្លង)
៣. វឹកហាត់ការគិតបែបតក្កវិជ្ជា និងភាពបត់បែន (Logic & Flexibility)
កុំទម្លាប់ដោះស្រាយតាមវិធីតែមួយ៖ ពេលធ្វើលំហាត់មួយរួច សាកល្បងសួរខ្លួនឯងថា «តើមានវិធីផ្សេងទៀតដែលអាចដោះស្រាយបានដែរឬទេ?»។
រៀនពីកំហុស៖ នៅពេលដោះស្រាយខុស កុំគ្រាន់តែមើលចម្លើយត្រូវហើយចម្លងតាម។ ត្រូវវិភាគថា «ហេតុអ្វីបានជាយើងគិតបែបនោះទើបខុស?» ដើម្បីកែតម្រូវប្រព័ន្ធគិត (Mindset) របស់ខ្លួនឯង។
៤. អភិវឌ្ឍជំនាញដោះស្រាយបញ្ហា (Problem-Solving Skills)
សិស្សដែលពូកែពិតប្រាកដ មិនមែនជាសិស្សដែលចេះធ្វើតែលំហាត់ដែលធ្លាប់ជួបនោះទេ គឺជាសិស្សដែលចេះតស៊ូ និងស្វែងរកផ្លូវចេញនៅពេលជួបលំហាត់ដែលមិនធ្លាប់ឃើញសោះ។ ជំនាញនេះកើតចេញពីការហ៊ានសាកល្បង ហ៊ានខុស និងការគិតបែបច្នៃប្រឌិត។
❤2