هی میگه نمیرسم نمیرسم
بابا تو مسیرشی!
وقتش که برسه
خود خدا میرسونتت:))

در مقابل سختی ها همچون جزیره اى باش که دریا هم با تمام عظمت و قدرت نمی تواند سر او را زیر آب کند:»!

بعضی سیلی‌ها با دست زده نمی‌شن؛
با موفقیتی زده می‌شن که سال‌ها توی ذهنِ آدم‌ها می‌مونه!

موفقیت نتیجه ذهنی ست
که
راه برگشت را فراموش کرده باشد.

مغزتو آزاد کن
وقتی انقدر داره به چیزای مختلف فکر میکنه، ازش توقع داری با تمرکز بشینه درسارو یاد بگیره؟
خیلی یزیدانس عه.
بهش انقدر زور نگو.
اول از همه باید حالت خوب باشه
وقتی خوب باشی، همه چی خوب میشه.
به هیچی و هیچکی فکر نکن
یکم تایم بزار همه ی درگیری های ذهنیتو منطقی حلش کن
بعدش با تمرکز بالا درس بخون
تا اذیت نشی🤜🏻!

خودتو ببخش
اگه امروز کم خوندی اشکالی نداره
اگه تازه میخوای شروع کنی اشکالی نداره
اگه عقبی اشکالی نداره
الان وقت این نیست که خودت با خودت بجنگی بچه!
خودتو دوست داشته باش
خیلی امسال اذیت شد
بهش حق بده
یه چند ساعت بزار مغزش آروم شه
حالش بهتر شه
بهش یه تایم کوتاه بده
بعد پرقدرتتتت برو سراغ دفتر کتابا:)!

یا امروز از خودت جلو بزن، یا فردا پشتِ بقیه راه برو!

اتاق را نگاه کن؛ کتاب‌های باز، چرک‌نویس‌های مچاله، هایلایترهای بی‌جان و برگه‌هایی که هرکدام بخشی از جنگت را روایت می‌کنند. شاید برای دیگران فقط یک اتاق شلوغ باشد، اما برای تو، این‌ها سندِ ساعت‌هایی هستند که از خستگی نگذشتی و برای آینده‌ات جنگیدی. روزی که همه‌چیز تمام شود، این شلوغی دیگر بی‌نظمی نیست؛ یادگارِ مسیری است که آدم معمولی را به نسخه‌ای قوی‌تر از خودش تبدیل کرد.

بعضی صبح‌ها، اسمشان «فرصت آخر» است!

انسان ها در زندگی به چیزی میرسند
که
از قبل باور کرده باشند!