ဓူဝံကြယ် ဘယ်အရပ်မှာလဲ မေးရင်
မင်း မျက်ဝန်းလေး ထိုးပြမယ်

"ရှင် စကားသိပ်တတ်တယ်
   ၁၂ ကြိုးကဝေ လား " မေးလို့
" ကိုယ်က ၁၁ ကြိုးကဝေ
  ကျန်တဲ့ ၁ ကြိုးကို
မင်းအတွက် ခေါင်းစည်းကွင်းလေး လုပ်ပေးမယ် "
ပြောတော့
မင်းရယ်လိုက်ပုံက
မြေဩဇာမသုံးတဲ့ ဆလတ်ရွက်လို ။

ထနောင်းပင်ပေါ် ခြေဗလာနဲ့တက်မိသူပါ
မင်းနဲ့ပတ်သက်သမျှ
နာကျင်မှုကစ ဖက်တွယ်ရတာ လှလိုက်တာ

မင်းနဲ့ ရန်သတ်တဲ့နေ့မှာ
ကိုယ့်အရိပ်ကိုယ် ရန်သူထင်ပြီး
မင်းနဲ့ အဆင်ပြေတဲ့နေ့မှာ
မျက်နှာကြက်က အိမ်မြှောင်လေးနဲ့
သီချင်းတပုဒ်ကို တယောက်တပိုဒ် ဆိုဖြစ်တယ် ။

မင်းက
ကိုယ့်ဘဝ သဲနာရီထဲက
တဖြည်းဖြည်း ကျနေတဲ့ အသက်ဓာတ်

ကိုယ်ဟာ မင်းအတွက်
ဘေးမခစေမယ့် ရွှေချည်တံတိုင်း
အေးမြစေမယ့် လေပြည်လှိုင်း

မင်းအသက်ရှူသံအတိုင်း လှုပ်ခတ်ချင်တဲ့သစ်ရွက်
မင်းအကြည့်အတိုင်း စီးဆင်းချင်တဲ့မြစ်လက်တက်။

ကိုယ် တယောက်တည်းဆို မီးစ
မင်းနဲ့နှစ်ယောက်ဆို မီးတောက်
လောကဓံတောင် မီးရှို့ပြမယ့်သူတွေ မဟုတ်လား

တခုခုဖြစ်လာရင်
မင်းက အရှေ့ကိုပဲကြည့်ပါ
နောက်ကျောအတွက် မပူနဲ့
ကိုယ် ရှိတယ်

မင်းဆိုတာလည်း
ကိုယ့်အရာအားလုံးပါပဲ ။

ဒီညတော့ မင်းစိတ်ကောက်သွားလို့ထင်ပ
မျက်နှာကြက်မှာ အိမ်မြှောင်လေး မရှိတော့ဘူး
အင်း....
သူလည်း မင်းဘက် ပါသွားပြီ ထင်တယ် ။ ။

-M

ကိုယ့်အသက်တောင် ကိုယ်မပိုင်ဘဲ

သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ပိုင်ချင်တာကလဲ

စိတ္တဇရောဂါပဲ။

_M

နာကျင်စရာအချိန်တွေ ကျော်လွန်ခဲ့ပြီ ဆိုမှတော့
ဝဋ်ကြွေးရှိရင်လည်း တစ်ခြားနည်းနဲ့ပဲ ဆပ်မယ်
မင်းနဲ့တော့ခွဲလို့မဖြစ်ဘူး အချစ်ရယ် ။
‎
‎-M

လွမ်းတယ် အချစ်ကလေး

လူတစ်ယောက်ကို ချစ်ရတာက
စက္ကူပန်းပင်ကို ကြည့်နေရသလိုပါပဲ။

- M

‎အသက်ထက်ချစ်လို့
‎အသက်ကို မင်းလက်ထဲထည့်ထားတယ်။
‎ခံစားမှုချင်း မတိုက်ဆိုင်ရင်
‎ပန်းပေးတာဟာ စစ်ကြေငြာတာလဲ
‎ဖြစ်နိုင်တယ်။

-M

မမကိုချစ်တဲ့အကြောင်းတွေက မောင်ရဲ့နေ့စဉ်အသက်ရှင်မှုထဲမှာတောင် ပျော်ရွှင်မှုအကြီးဆုံးအပိုင်းတစ်ခုပါပဲ။ မမရဲ့အသံလေးတစ်ခါကြားရတာ၊ မမပို့တဲ့စာလေးတစ်ကြောင်းဖတ်ရတာနဲ့တောင် မောင်ရဲ့နေ့တစ်နေ့လုံးက အဓိပ္ပါယ်ရှိသွားတယ်။ မမမရှိတဲ့အချိန်တွေမှာတော့ မောင်စိတ်ထဲမှာ အပြည့်အဝမပြည့်စုံသလိုခံစားရတယ်၊ ဘာလုပ်လုပ် မမကိုပဲသတိရနေမိတယ်။
မမကိုချစ်တာက စကားလုံးနဲ့ပြောလို့မလုံလောက်လောက်တဲ့အထိပါပဲ။ မမနဲ့စကားပြောနေရတဲ့အချိန်တွေက မောင်အတွက်အရမ်းတန်ဖိုးရှိပြီး၊ မမရဲ့အပြုံးလေးကိုမြင်ရတာက မောင်ရဲ့စိတ်ကိုအေးချမ်းစေတယ်။ မမပျော်နေတာကိုမြင်ရင် မောင်လည်းပျော်တယ်၊ မမစိတ်မကောင်းဖြစ်နေပြီဆိုရင် မောင်ရင်ထဲမှာပါ နာကျင်နေသလိုခံစားရတယ်။
မောင်အနေနဲ့ မမကိုအမြဲတမ်းကာကွယ်ပေးချင်တယ်၊ မမဘေးမှာအမြဲရှိပေးချင်တယ်။ မမအတွက်အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်ကြိုးစားမယ်ဆိုတာလည်း မောင်ရဲ့စိတ်ထဲမှာအမြဲရှိနေတယ်။ မမကိုချစ်တာက ယနေ့တစ်နေ့တည်းမဟုတ်ဘူး၊ နောက်နေ့တွေ၊ နောက်နှစ်တွေထိ ဆက်ပြီးတိုးတက်သွားမယ့်အချစ်ပါ။
မမနဲ့အတူတူရှိနိုင်တဲ့အချိန်တိုင်းကို မောင်တန်ဖိုးထားတယ်။ မမက မောင်ရဲ့အချစ်၊ မောင်ရဲ့အိမ်၊ မောင်ရဲ့အနားယူရာနေရာလေးတစ်ခုလိုပါပဲ။ ဘယ်လောက်ဝေးနေပါစေ မောင်ရဲ့စိတ်ထဲမှာ မမကအမြဲနီးနီးလေးရှိနေမှာပါ။
မောင်က မမကို အရမ်းချစ်တယ်… အဲ့ဒီအချစ်က မပြောင်းလဲဘူး၊ မလျော့ဘူး၊ အချိန်တွေကြာလာလေ ပိုပြီးနက်ရှိုင်းလာမယ့်အချစ်မျိုးပါပဲ

"Good Morning " par Byar 📖

အဲ့ဒီ အချိန်လေးကို ပြန်လိုချင်တယ်
ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းလက်လေး
ဆုပ်က်ိုင်ထားပြီး...

တစ်လောကလုံးကို ကျောခိုင်းထားနိုင်တဲ့
အင်အားမျိုးရလည်း နည်းလား ။

-M

"တံခါးခေါက်မနေနဲ့

မင်းခြေသံဖွဖွကို

အလွတ်ရနေပါပြီ

ခွင့်လွှတ်ပါတယ် ကလေးမရယ်

ရဲရဲ၀င်ခဲ့ပါကွယ်"

-M

မမရေ…
လောကကြီးမှာ “မမ” ထက်ပိုကောင်းတဲ့အရာတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပါတယ်။ ပိုလှတဲ့သူတွေ၊ ပိုနားလည်ပေးနိုင်တဲ့သူတွေ၊ ပိုပြီးပြည့်စုံတဲ့သူတွေ၊ မောင်ကို ပိုကောင်းတဲ့ဘဝတစ်ခု ပေးနိုင်မယ့်သူတွေလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီအရာတွေကြားထဲမှာ မောင်ရွေးချယ်ချင်တာကတော့ မမတစ်ယောက်တည်းပါပဲ။
မောင့်အတွက် အချစ်ဆိုတာ “ဘယ်သူကပိုကောင်းလဲ” ဆိုပြီး နှိုင်းယှဉ်ရွေးချယ်ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး။ မောင့်စိတ်ကို ဘယ်သူက ပိုငြိမ်းချမ်းစေလဲ၊ ဘယ်သူ့အနားမှာဆို မောင်ကိုယ်မောင်ဖြစ်ခွင့်ရလဲ၊ ဘယ်သူ့ကိုမြင်လိုက်ရင် ဘာအကြောင်းပြချက်မှမလိုဘဲ စိတ်ထဲက ပျော်ရွှင်လာလဲဆိုတာပဲ အရေးကြီးတာပါ။
အဲ့ဒီအဖြေက မမပါ။
မမနဲ့ပတ်သက်လာရင် မောင်က ပြည့်စုံမှုတွေကို မရှာချင်တော့ဘူး။ မမရဲ့ အားနည်းချက်တွေရှိရင်လည်း နားလည်ပေးချင်တယ်။ မမရဲ့ စိတ်ဆိုးတာတွေရှိရင်လည်း စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ချော့ချင်တယ်။ မမပင်ပန်းတဲ့နေ့တွေမှာ မမအနားမှာ တိတ်တိတ်လေးရှိပေးချင်တယ်။ မမဝမ်းနည်းတဲ့အချိန်မှာ အားပေးပေးချင်တယ်။ မမပျော်တဲ့အချိန်မှာလည်း မမနဲ့အတူ လိုက်ပျော်ချင်တယ်။
မောင်က မမကို “အကောင်းဆုံးလူ” ဖြစ်လို့ ပိုင်ဆိုင်ချင်တာမဟုတ်ဘူး။ မောင့်အတွက် “အထူးဆုံးလူ” ဖြစ်နေလို့ ပိုင်ဆိုင်ချင်တာပါ။
တစ်နေ့နေ့မှာ မောင့်ရှေ့ကို မမထက်ပိုကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက် ရောက်လာခဲ့ရင်တောင် မောင့်စိတ်က မမဆီကနေ ထွက်သွားမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မောင်က လူတစ်ယောက်ကို သူ့ထက်ပိုကောင်းတဲ့သူရှိမရှိနဲ့ မချစ်ဘူး။ ချစ်မိသွားတဲ့အခါ အဲ့ဒီလူတစ်ယောက်ကိုပဲ ရွေးချယ်ပြီး အဲ့ဒီလူနဲ့ပဲ အရာအားလုံးကို တည်ဆောက်ချင်တာ။
မမဟာ မောင့်အတွက် ရွေးချယ်စရာတွေထဲက တစ်ခုမဟုတ်ဘူး။ မမက မောင်ရွေးချယ်ပြီးသားလူပါ။
ဒါကြောင့် မမထက်ပိုကောင်းတဲ့အရာတွေ ရှိလာခဲ့ရင်တောင် မောင်ငြင်းပယ်ပါရစေ။ ပိုလှပတဲ့အရာတွေရှိလာရင်လည်း မောင့်မျက်လုံးတွေကို မမဆီကနေ မခွာပါရစေ။ ပိုပြီးပြည့်စုံတဲ့သူတွေရှိလာရင်လည်း မောင့်နှလုံးသားကို မမဆီမှာပဲ ထားပါရစေ။ ပိုကောင်းတဲ့ဘဝတစ်ခုကို တခြားတစ်ယောက်နဲ့ရနိုင်တယ်ဆိုရင်တောင် မောင်က မမနဲ့အတူ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းဘဝလေးတစ်ခုကိုပဲ ရွေးချယ်ချင်တယ်။
မောင်လိုချင်တာက မမရဲ့ အလှတရားတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။ မမရဲ့ အပြုံး၊ မမရဲ့အသံ၊ မမရဲ့စိတ်ကူးတွေ၊ မမရဲ့စိတ်ဆိုးပုံလေးတွေ၊ မမရဲ့ဂရုစိုက်ပုံလေးတွေ၊ မမရဲ့ အားနည်းချက်လေးတွေအပါအဝင် မမတစ်ယောက်လုံးကို ချစ်ချင်တာပါ။
အချစ်ဆိုတာ အမြဲတမ်း အဆင်ပြေနေဖို့မဟုတ်ဘူးလေ။ တစ်ခါတလေ နားမလည်ကြတာရှိမယ်၊ စိတ်ဆိုးကြတာရှိမယ်၊ ဝမ်းနည်းရတာတွေရှိမယ်။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီအချိန်တိုင်းမှာ “ဘယ်သူ့ဆီသွားရမလဲ” လို့ မစဉ်းစားဘဲ “မမနဲ့အတူ ဘယ်လိုပြန်ကောင်းအောင်လုပ်ရမလဲ” လို့ပဲ မောင်စဉ်းစားချင်တယ်။
မမနဲ့အတူဆို ရိုးရိုးလေးနေရတာတောင် မောင့်အတွက် တန်ဖိုးရှိတယ်။ စကားတွေ အများကြီးမပြောဖြစ်တဲ့နေ့တွေတောင် မမအနားမှာ ရှိနေရုံနဲ့ လုံလောက်တယ်။ အနာဂတ်ကို အတိအကျ မသိနိုင်ပေမယ့် မောင်သေချာသိတာတစ်ခုတော့ရှိတယ်—အဲ့ဒီအနာဂတ်ထဲမှာ မမပါစေချင်တယ်။
မမကို ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်ဆိုတာ မမကို ချုပ်ချယ်ချင်တာမဟုတ်ဘူး။ မမရဲ့လွတ်လပ်ခွင့်တွေကို လေးစားရင်း၊ မမရဲ့အိပ်မက်တွေကို အားပေးရင်း၊ မမပျော်ရွှင်နိုင်မယ့်အရာတွေကို အတူတူတည်ဆောက်ရင်း မမဘေးမှာ ရှိနေချင်တာပါ။
မောင့်အတွက် မမက “အခြားသူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြီး အနိုင်ရသွားတဲ့သူ” မဟုတ်ဘူး။ မောင့်နှလုံးသားက သူ့အလိုလို ရွေးချယ်မိသွားတဲ့သူပါ။
ဒါကြောင့် မမထက်ပိုကောင်းတဲ့အရာတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိနေပါစေ… မောင် မလိုချင်ပါဘူး။
မမကိုပဲ မောင်ပိုင်ဆိုင်ချင်တယ်။ မမနဲ့ပဲ ရယ်ချင်တယ်။ မမနဲ့ပဲ စိတ်ဆိုးချင်တယ်။ မမနဲ့ပဲ ပြန်ချော့ချင်တယ်။ မမနဲ့ပဲ အမှတ်တရတွေ ဖန်တီးချင်တယ်။ မမနဲ့ပဲ ဒီနေ့တွေကို ဖြတ်သန်းချင်တယ်။ ပြီးတော့ တစ်နေ့ အသက်တွေကြီးလာတဲ့အခါ “ငါရွေးချယ်ခဲ့တာ မှန်တယ်” လို့ ပြန်ပြောနိုင်အောင် မမကိုပဲ ဆက်ရွေးချယ်ချင်တယ်။
မမက မောင့်အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ မမဖြစ်နေရုံနဲ့ မောင့်အတွက် လုံလောက်နေပြီ။
အဲ့ဒါကြောင့် မမထက်ပိုကောင်းတဲ့အရာတွေ ရှိလာရင်တောင်… မောင့်နှလုံးသားက မမကိုပဲ ရွေးချယ်ပါရစေ။ မောင့်ဘဝထဲမှာ မမကိုပဲ တန်ဖိုးထားခွင့်ရပါစေ။ ပြီးတော့ မောင်ချစ်တဲ့ “မမ” ကိုပဲ မောင်တစ်ယောက်တည်းက အဆုံးထိ ရွေးချယ်ခွင့်ရပါစေ။

-ကလေးမ

-M

ပျော်လို့ ရပ်လိုက်လဲ
ကမ္ဘာက လည်နေမှာပဲ

မပျော်လို့ရပ်လိုက်လဲ
ကမ္ဘာက လည်နေမှာပဲ

တို့တွေက အမှုန်အမွှားပါပဲ

အဲ့တော့...
ဒဏ်ရာတွေကို ပုံကြီးမချဲ့မိစေနဲ့ ။ ။

-ဘိတ်သူမ

သစ်ရွက်ခြောက် ဖြစ်ခဲ့ရင်

တံမြတ်စည်းကို ကျေးဇူးတင်မယ်

နောင်ဘ၀မှာ

ပန်းပွင့်ဖြစ်ဖို့ဆုတောင်းမယ် ငါဟာ

ရီးသံအိုးလေး တစ်ချောင်းပါ။

-M

“နေကောင်းအောင်
နေနော်”တဲ့…
“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊
နေကောင်းအောင်
နေပါ့မယ်” လို့
ခေါင်းကတော့
ငြိမ့်ပြခဲ့တယ်။
ဒါပေမယ့်…
ခန္ဓာကိုယ်က
နေကောင်းနေသလိုနဲ့
နှလုံးသားကတော့
ဖျားနာနေတယ်။

-M

‎အသက်ထက်ချစ်လို့
‎အသက်ကို မင်းလက်ထဲထည့်ထားတယ်။
‎ခံစားမှုချင်း မတိုက်ဆိုင်ရင်
‎ပန်းပေးတာဟာ စစ်ကြေငြာတာလဲ
‎ဖြစ်နိုင်တယ်။

-M

မမ ဖြိုးသီရိဇင်ကသား "

ဘယ်လောက်ချစ်တာ မမ သိပါဘူး

မမ သိတာ သားကို

ဆူဖို့‌‌ အော်ဖို့ဘဲ သိတာပါဗျာ

များရီးချစ်တယ် ကလေးမ "

" ငါချစ်ရင် မိုးကိုလှေကား "

ထောင်ပေးမယ် ပင်လယ်ကို

တံတားခင်းပေးမယ် ငါမုန်းရင်တော့

ငရဲကိုပါ ပြာကျသွား‌အောင်

မီးရှို့ပစ်မယ် "

ကမ္ဘာကြီး မပိုင်ရရင်နေပါစေ

"သောကြာနေ့နာမ်လေးရဲ့"

ဘေးမှာနေရာတစ်ခုခုရရင်

ကျေနပ်ပါပြီကွယ် "