Леў XIV прыняў адстаўку кардынала Луіса Рафаэля Сако з пасады Патрыярха Багдадскага для халдэяў, пададзеную ярархам паводле канону 126 §2 Кодэкса канонаў Усходніх Цэркваў.

Гэтае афіцыйнае рашэньне падводзіць рысу пад самаадданым і мужным перыядам у жыцьці Халдэйскай Каталіцкай Царквы. Кардынал Сако, які ўзначаліў Патрыярхат у 2013 годзе, стаў сапраўдным сымбалем нязломнасьці іракскіх хрысьціянаў у часы найцяжэйшых выпрабаваньняў – ад крывавых тэрарыстычных нападаў да сістэматычнага перасьледу вернікаў.

Патрыярх заўсёды нястомна змагаўся за грамадзянскую роўнасьць хрысьціянаў, настойваючы, каб яны былі паўнапраўнымі сынамі сваёй Бацькаўшчыны, а ня проста меншасьцю, з якой ня лічацца. Яго адвага асабліва яскрава выявілася ў непрымірымай крытыцы карупцыі, праз якую ён нават быў вымушаны часова перанесьці сваю рэзідэнцыю з Багдаду ў Курдыстан у знак пратэсту супраць уціску Царквы.

Падчас свайго патрыяршага служэньня Луіс Рафаэль Сако таксама зьдзейсьніў глыбокія літургічныя рэформы, імкнучыся зрабіць велічныя халдэйскія абрады блізкімі і зразумелымі для сучасных вернікаў.

https://www.vaticannews.va/be/kaciol/news/2026-03/pope-accepts-resignation-cardinal-sako-chaldean-patriarch-iraq.html

11 САКАВІКА - успамін аднаўлення душпастырскай дзейнасці Грэка-Каталіцкай Царквы

11 сакавіка 1990 г., мітрафорны протаіерэй Аляксандр Надсан, Апостальскі Візітатар для беларусаў замежжа і рэктар Беларускай каталіцкай місіі ў Лондане (Вялікабрытанія), служыў у адзіным у той час у Мінску адкрытым касцёле на Кальварыі Боскую Літургію ў візантыйскім абрадзе на беларускай мове.

Гэта была першая адкрытая грэка-каталіцкая літургія ў пасляваеннай Беларусі. На набажэнства прыйшлі сотні людзей. Гэтая літургія стала момантам аднаўлення адкрытай літургічнай і душпастырскай дзейнасці Грэка-Каталіцкай Царквы ў Беларусі. З таго часу беларускія грэка-католікі лічаць сваім асаблівым пакліканнем і прывілеем маліцца на роднай мове. Падчас кожнай літургіі ў храмах, капліцах і іншых месцах малітвы паўтараюцца словы: «За Богам сцеражоную краіну нашу Беларусь і ўвесь беларускі народ, за стойкасць у веры, мужнасць у выпрабаваннях і вернасць свайму народу ўсіх нас Госпаду памолімся».

Успамін той падзеі святкуецца ў перыяд Вялікага посту і таму адзначаецца ў глыбокай малітоўнай задуме. Беларускія грэка–католікі дзякуюць Госпаду, што Царква, якая ніколі не пераставала існаваць, атрымала магчымасць адкрыта абвяшчаць Евангелле.

У грэка-каталіцкіх парафіях у Беларусі Службы з малітвай падзякі праходзяць у днях 11 - 15 сакавіка 2026 г.

🌿 Царква – гэта месіянскі народ, у якім ёсьць месца для ўсіх. Яго члены пакліканы жыць як Божыя дзеці і распаўсюджваць Евангельле ва ўсім сьвеце, – адзначыў Леў XIV падчас агульнай аўдыенцыі 11 сакавіка 2026 году ў Ватыкане.

«Гэта вялікі знак надзеі – асабліва ў нашыя дні, пазначаныя шматлікімі канфліктамі і войнамі, – ведаць, што Царква зьяўляецца народам, у якім у сілу веры супольна існуюць людзі розных нацыянальнасьцяў, моў і культур. Гэта знак, зьмешчаны ў самым сэрцы чалавецтва, напамін і прароцтва той еднасьці і таго супакою, да якіх Бог Айцец кліча ўсіх сваіх дзяцей», – падкрэсьліў Папа, працягваючы знаёміць з дакументамі Другога Ватыканскага Сабору. Ён прысьвяціў катэхезу тэме Божага народу ў дагматычнай канстытуцыі пра Царкву “Lumen gentium”.

«...У Царкве ёсьць і павінна быць месца для ўсіх, кожны хрысьціянін пакліканы абвяшчаць Евангельле і даваць сьведчаньне ў кожным асяроддзі, у якім жыве і дзейнічае. Менавіта так гэты народ дэманструе сваю каталіцкасьць, прымаючы багацьце і рэсурсы розных культур, а ў той жа час дорачы ім навіну Евангельля, каб ачысьціць і ўзвысіць іх», – дадаў Сьвяты Айцец, падкрэсьліўшы, што «у такім сэньсе Царква – адзіная, але ўключае ўсіх».

https://www.vaticannews.va/be/papa/news/2026-03/papa-church-prophecy-of-unity-to-which-god-calls-humanity.html

115 гадоў таму, 11 сакавіка 1911 году, нарадзіўся беларускі грэка-каталіцкі сьвятар Леў Гарошка, які пасьля стварэньня экзархату Грэка-Каталіцкай Царквы ў Беларусі стаў віцэ-экзархам.

Высьвячаны 17 кастрычніка 1937 году малады грэка-каталіцкі сьвятар пачаў сваё служэньне на Заходнім Палесьсі ў Пінскай рыма-каталіцкай дыяцэзіі — у парафіях ва Ўгрынічах, Гарадной (Столінскі р-н), Стоўбцах, Збуражы (Маларыцкі р-н). Перасьледаваўся за сваю душпастырскую і нацыянальна-асьветніцкую дзейнасьць польскімі ўладамі, пастаянна знаходзіўся пад наглядам паліцыі.

Апынуўшыся пасьля вайны на эміграцыі, айцец Леў Гарошка стаў духоўным айцом для беларусаў на чужыне і прадстаўніком Беларусі ў Рыме, дапамагаў многім беларусам, займаўся публіцыстычнай і выдавецкай дзейнасьцю.

У 1970-1977 гадах сьвятар кіраваў беларускай рэдакцыяй Ватыканскага радыё. Ён падрыхтаваў цыклы праграм, прысьвечаных хрысьціянскім асьпектам беларускай літаратуры, гісторыі хрысьціянства ў Беларусі, славутым беларускім рэлігійным дзеячам, сьведчаньням вялікіх асобаў — навукоўцаў, астраномаў, кампазітараў — пра існаванне Бога.

https://catholic.by/3/news/18911-ajtsets-le-garoshka-tytan-belaruskaj-emigratsyi

Вялікая Вячэрня ў 4-ю нядзелю Вялікага посту, 15 сакавіка

http://cssr.by/2019-03-04-08-41-21/chasaslou/204-vyachernya-ton-7.html

✨ Бог у літаратуры: рэлігійныя матывы ў творчасці Міхася Лынькова

У новым выпуску праграмы „Хрысціянства і беларуская літаратура“ айцец Андрэй Крот працягвае аналізаваць, як у творах пісьменніка Міхася Лынькова праяўляецца духоўная спадчына нашага народа. 📖

Нават нягледзячы на атэістычны кантэкст савецкай эпохі, героі Лынькова ў моманты радасці, роспачы ці здзіўлення часта звяртаюцца да Бога. Ад простых сялян да дэзерціраў і перакладчыкаў — вокліч „Божа мой“ становіцца натуральнай часткай іх жывой мовы, сведчачы пра тое, наколькі глыбока хрысціянства ўкаранілася ў нашу культуру. 🙏

Разам з айцом Андрэем зазірнем у глыбіню апавяданняў „Журавель мой, журавель…“, „Кларнет“, „Сіняе галіфэ“ і іншых, каб адшукаць гэтыя схаваныя духоўныя сэнсы.

🎧 Запрашаем да праслухоўвання!

#ВатыканскаеРадыё #VaticanNews #БеларускаяРэдакцыяVaticanNews #БеларускаяРэдакцыяВатыканскагаРадыё #МіхасьЛынькоў #Літаратура #Духоўнасць #Хрысціянства #БеларускаяЛітаратура

Эпізод 2026.11: «ВЕРУ, ДАПАМАЖЫ МАЙМУ НЯВЕР’Ю». 15 сакавіка 2026 г., у 4-я нядзелю Вялікага посту, пачэснага Яна Лесьвічніка, у чарговым эпізодзе «Малітоўнага перапынку» разважаем над Евангельлем паводле Марка (Мк 9.17-31).

Гэта гісторыя пра бацьку, які прыводзіць свайго хворага сына да Ісуса і просіць дапамогі. У адказ Хрыстос адкрывае глыбокую праўду пра веру, малітву і пост, якія даюць сілу пераадольваць зло і чалавечую бездапаможнасьць.

Каментар дае грэка-каталіцкі сьвятар айцец Ян Майсейчык. Напрыканцы – хрысьціянскі сьпеў.

https://www.carkva.be/podcast/episode-2026-11

15 сакавіка - памяць св. Клімента Гафбаўэра

Клімент Марыя Гафбауэр нарадзіўся 26 снежня 1751 года ў Тасавіцах (Маравія).

У 1785 г. ён стаў рэдэмптарыстам і прыняў святарскае пасвячэнне. Тэрыторыяй яго служэння павінна была стаць тэрыторыя Беларусі, якая адышла да Расійскай імперыі пасля І падзелу Рэчы Паспалітай 1772 г. Верагодна, што гэта мог быць Магілёў.

Падрабязней пра жыццё св. Клімента: http://cssr.by/redemptarysty/svyatyya-i-blaslavjonyya/119-svyaty-klimen-gafbauer-1751-1820.html

БУДЗЬМА УВАЖЛІВЫЯ: =19 сакавіка - у Каталіцкім каляндары (лацінскага абраду) урачыстасць св. Юзафа (Язэпа) - Мужа (мужчыны) мужнага. Для мужных мужчынаў (усіх абрадаў Каталіцкай Царквы) карысна прачытаць і асэнсаваць "Пастырскае слова Мітрапаліта Юзафа Станеўскага на ўрачыстасць св. Юзафа"

 Жыць у святле. Эф 5, 8–14

Ці звярнулі вы ўвагу, наколькі падоўжыўся светавы дзень? Для нас сёння гэта важна, але не так, як для нашых продкаў. З надыходам цемры людзі, што
The post Жыць у святле. Эф 5, 8–14 first appeared on ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ У ГРОДНЕ.

https://facimskaja.by/galounaya/zhycz-u-svyatle-ef-5-8-14.html

НАША ВЕРА.
ХРЫСЦІЯНСКАЯ КНІГА.

ЗАБЛУДАЎСКАЕ ЕВАНГЕЛЛЕ.

17 сакавіка 1569 года ў Заблудаве было выдадзенае «Евангелле навучальнае» — помнік старажытнабеларускага кнігадрукавання, першае на Беларусі друкаванае Евангелле.

Выдадзена Іванам Фёдаравым і Пятром Мсціслаўцам царкоўнаславянскаю моваю.

Акрамя біблійнага тэксту, уключае таксама творы візантыйскай, балгарскай і старажытнарускай пісьменнасці, у тым ліку «Слова на ўшэсце Кірылы Тураўскага».

Мае прадмову, напісаную гетманам ВКЛ Рыгорам Хадкевічам.

«Евангелле навучальнае» неаднаразова перавыдавалася. Захаваліся 44 асобнікі.

In vigilia - напярэдадні Урачыстасці св. Язэпа - новая песня ў гонар святога Апякуна Каталіцкай Царквы .

СОН ЯЗЭПА

1. Язэп сядзеў на неба глядзеў
Ўздыхаў пытанні задаваў:
Хіба што мне адказ прыйдзе ў сне?
Пайду ўжо спаць хвіліначак праз пяць.

Так ён сядзеў i разважаў
І сам сабе Язэп тады сказаў.

2. Чаго сяджу на неба гляджу?
Чаго пытанні задаю?
Хіба што мне адказ прыйдзе ў сне.
Пайду ўжо спаць хвіліначак праз пяць.

Так ён сядзеў і разважаў
Тады з нябёс яму анёл сказаў.

3. Чаго сядзіш на неба глядзіш?
Чаму Язэпе ты ня спіш?
Хіба табе адказ прыйдзе ў сне.
Ідзі ўжо спаць хачу табе сказаць

І ён заснуў і моцна спаў,
І Бог яго пашкадаваў
І ён заснуў і моцна спаў,
І Бог яму адказ у сне паслаў.

Словы Сяргей Раюнец
Музыка Максім Іўкін
Выконвае Арцём Сітнікаў

19 сакавіка 2026 г. ў Каталіцкай Царкве (у каляндары лацінскага абраду) адзначаецца ўрачыстасць святога Язэпа (Юзафа), абранніка Найсвяцейшай Дзевы Марыі - Апякуна Каталіцкай Царквы. Гэта і Дзень імянінаў Мітрапаліта Юзафа Станеўскага. У Мінску - у Катэдры св. Імша ў 12:00 гадз. Запрашаем святароў да канцэлебры і вернікаў - тых, хто можа - да ўдзелу. Молімся аб Божым блаславенні для Мітрапаліта Юзафа "На многія леты!"

Іерусалім: храмы ў пастцы вайны і замерлая рэстаўрацыя

Упершыню ў гісторыі Базіліка Гробу Пана ў Іерусаліме зачынена на такі працяглы тэрмін, што ставіць пад пагрозу правядзенне набажэнстваў Вялікага тыдня ў Святой Зямлі.

Што значыць «ведаць Бога»?

Слова «ведаць»
(па-старажытнаяўрэйску יָדַע [яда‌]) у Святым Пісанні мае два значэнні: веданне тэарэтычнае («ведаць пра нешта») і веданне практычнае («ведаць нешта»). Можна ведаць пра Бога, прачытаўшы ці пачуўшы пра Яго. Але ведаць Бога - гэта тое ж самае, што мець досвед зносін з Ім. Такі досвед не абавязкова прыходзіць, калі яго шукаюць. У Бібліі ёсць прыклады, калі пазнанню Бога спрыялі бедствы, якія ішлі пасля адступніцтва ад Яго. Таксама пазнанню Бога спрыяе спалучэнне ўласных духоўных намаганняў з досведам іншых людзей, г.зн. Царквы. Тым не менш, богапазнанне як такое магчыма толькі праз уласны, асабісты досвед адносін з Богам. Можна сказаць, што ведаць Бога - тое ж, што любіць Яго.