Хлусня Злога

Д’ябал спакушае нас многімі спосабамі. Адзін з распаўсюджаных метадаў, якім ён любіць нападаць на нас, — гэта нагадванне пра нашы грахі, у тым ліку і пра тыя, у якіх мы ўжо пакаяліся. Ён прагне пераканаць нас, што мы на памылковым шляху, што мы не падабаемся Богу, што мы ілгуны і грэшнікі. І хоць гэта праўда, што мы грэшныя, Злы заўсёды адмаўляецца бачыць наш грэх праз прызму Божай Міласэрнасці.

Каб перамагчы яго падступныя спакусы, пакуль ён нагадвае нам пра нашы грахі, нам трэба толькі нагадаць сабе пра Міласэрнасць Ісуса. Калі мы ўглядзімся ў Яго, у нас знікне страх прызнацца ў сваім граху. Гэты акт сумленнасці не выкліча трывогі, адчаю ці сумневаў, чаго так жадае д’ябал. Наадварот, прызнанне нашага граху ў святле Божай Міласэрнасці адновіць нашы сілы і ўздыме наш дух, напаўняючы яго бязмежнай надзеяй.

Паразважай над тым, якімі спосабамі Злы можа спакушаць нас да адчаю з-за нашых грахоў. Сумаваць з-за сваіх грахоў — гэта добры і здаровы ўчынак, але ён ніколі не павінен пераходзіць у адчай. Хрысціянскі жаль вядзе да Божай Міласэрнасці, а пакаянне, якое вы адчуваеце ў гэтым святым акце, здымае ваш цяжар і напаўняе вас радасцю.

Дарагі Госпадзе, вызвалі мяне ад падману і нападаў Лукавага. Захавай мяне, Божа, і дапамажы мне ніколі не забываць пра бязмежнасць Тваёй Міласэрнасці. Дапамажы мне, бачачы гэтую Міласэрнасць, штодня каяцца ў сваіх грахах, каб адабраць у злога ўсю зброю ягонай злосці.

Бог выкарыстоўвае слабых

Калі б вы былі Богам і мелі нейкую слаўную задачу, якую трэба было б выканаць, каго б вы выбралі? Кагосьці з відавочнымі дарамі? Ці таго, хто слабы, пакорлівы і, здаецца, мае зусім мала прыродных талентаў? Дзіўна, але Бог часцей за ўсё выбірае слабых для самых вялікіх задач. Гэта адзін са спосабаў, праз які Ён можа праявіць Сваю ўсемагутную сілу.

Ці няма ў вас занадта высокага і ганарлівага меркавання пра сябе і свае здольнасці. Калі так, будзьце асцярожныя. Богу цяжка выкарыстоўваць таго, хто думае такім чынам. Старайцеся ўбачыць сваю мізэрнасць і ўпакорыцца перад славай Божай. Ён хоча выкарыстоўваць вас для вялікіх спраў, але толькі калі вы дазволіце Яму быць Тым, хто дзейнічае ў вас і праз вас. Такім чынам, слава будзе належаць Яму, а праца будзе выканана паводле Яго дасканалай мудрасці і стане плодам Яго бязмежнай Міласэрнасці.

Госпадзе, я аддаю сябе на Тваё служэнне. Дапамажы мне заўсёды прыходзіць да Цябе ў пакоры, вызнаючы маю слабасць і грэх. У гэтым стане пакоры, калі ласка, ззяй праз мяне, каб Твая слава і сіла здзяйснялі вялікія справы.

Што, калі біскуп або святар — сам вялікі грэшнік? Ці дзейнічае праз яго Божая ласка?

Гэтае пытанне ў свой час паўстала перад Царквой падчас гэтак званага данатысцкага расколу, які ўзнік у IV стагоддзі. Данатысты лічылі, што таінствы, якія здзяйсняліся святарамі, што праявілі маладушнасць падчас ганенняў, несапраўдныя. Царква адхіліла гэтае меркаванне. Хоць чалавек, які недастойна носіць святарскі сан, падвяргаецца асабліва цяжкаму асуджэнню, гэта ніякім чынам не пашыраецца на іншых людзей, у тым ліку на тых, хто прымае ўдзеленыя ім таінствы. Бог не пазбаўляе вернікаў Сваёй ласкі праз недастойных пастыраў. Таінствы, якія яны здзяйсняюць, усё роўна сапраўдныя.

ПЕРЫЯД МАЛІТВЫ ЗА ПАМЕРЛЫХ. =У Беларусі Радаўніца (21 красавіка 2026 г.) і дні (тыдні) пасля яе — гэта час, калі вернікі грэка-католікі моляцца на магілах сваіх блізкіх і тых, хто загінуў падчас генацыду беларускага народа ў Вялікай Айчыннай вайне. Гэтая духоўная традыцыя працягваецца ў 12-ці перарэгістраваных грэка-каталіцкіх парафіях, а таксама сярод вернікаў 4-х парафій, рэгістрацыя якіх была скасавана. =Гэтая духоўная традыцыя працягваецца ажно да Бацькоўскай Суботы перад Пяцідзесятніцай (Тройцай).

Знойдзены ліст цяперашняга Папы Рымскага да Бэнэдыкта XVI

У Ватыкане выклікаў сенсацыю гістарычны дакумент, які пралівае новае святло на сувязь паміж спачылым Бэнэдыктам XVI і цяперашнім Папам Львом XIV, тады — айцом Робертам Прэвостам, піша credo.pro. Ліст, які айцец Прэвост напісаў адразу пасля адыходу Бэнэдыкта ад кіравання Касцёлам, сведчыць аб іх глыбокай духоўнай роднаснасці, якая выходзіць далёка за межы дыпламатычнай ветлівасці.

https://catholic.by/3/news/vatican/19055-znojdzeny-list-tsyaperashnyaga-papy-rymskaga-da-benedykta-xvi

Вялікая Вячэрня на Нядзелю расслабленага, 26 красавіка

http://cssr.by/2019-03-04-08-41-21/chasaslou/193-rasslablenaha.html

+++++++24 красавіка 2026: Грэка-католікі Беларусі ў малітве ўшанавалі памяць ахвяр генацыда армян+++++++ =Традыцыйна ў супольнасцях грэка-католікаў у Беларусі 24 красавіка праходзяць малітвы за супакой ахвяр генацыда армян (1915-1923), сярод якіх былі вернікі розных канфесій: Армянскай Апостальскай Царквы, Армянскай Каталіцкай Царквы, пратэстацкіх Супольнасцей. =У пятніцу, 24 красавіка 2026 г., у Мінску заўпакойную Літургію служыў а. Яўген Маліноўскі. +++ Дай, Госпадзе, вечны супакой душам нявінна загінулых слугаў Тваіх і ўчыні ім Вечную памяць! - Хрыстос уваскрос!

26 красавіка 2026, у 40-ю гадавіну са дня аварыі на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі (ЧАЭС) - Дзень памяці і малітвы. =Грэка-каталіцкія супольнасці Беларусі працягваюць малітвы за душы ахвяраў чарнобыльскай аварыі і за ўсіх, хто на працягу 40 год змагаўся і трудзіўся над адраджэннем пацярпелага рэгіёна - асабліва Гомельшчыны. =Дэкада малітвы пачалася 16 красавіка: Апостальскі адміністратар для грэка-католікаў Беларусі архімандрыт Сяргей, разам з групай вернікаў, удзельнічаў у прэм'ерным паказе фільма "Чарнобыль. Жывая зямля", які прашоў у Мінску ў кінатэатры "Масква". +++++Днём асаблівай малітоўнай памяці прызначаная нядзеля - 26 красавіка 2026.

Пасланне Папы Льва XIV на LXIII Сусветны дзень малітвы аб пакліканнях, які адзначаецца 26 красавіка 2026 года. Прапануем вам пераклад гэтага дакумента, тэма якога — «Унутранае адкрыццё Божага дару».

https://catholic.by/3/news/18953-unutranae-adkrytstsjo-bozhaga-daru-papa-dzen-malitvy-ab-paklikannyakh

Нядзеля расслабленага, 26 красавіка
Ян. 5, 1-15

У сённяшнім Евангеллі Ісус аздараўляе чалавека, які быў фізічна хворым на працягу трыццаці васьмі гадоў. Звернем увагу на яшчэ адно праяўленне сілы Хрыста: Яго духоўнае аздараўленне.

Евангеллі напоўнены аповедамі пра аздараўленчыя сустрэчы Ісуса з тымі, чые духоўныя сілы не могуць свабодна развівацца. Значная частка служэння Ісуса заключалася ў тым, каб навучыць людзей бачыць (Валадарства Божае), чуць (голас Духа), хадзіць (пераадольваючы тым самым параліч сэрца), быць свабоднымі ад саміх сябе, каб адкрыць для сябе Бога. Цікава, што ў ранняй Царкве Ісуса называлі Збаўцам (soter па-грэцку і salvator па-лацінску). Абодва гэтыя тэрміны паказваюць на таго, хто прыносіць аздараўленне.

«Душа» — гэта той нерухомы пункт у сэрцы кожнага чалавека, той найглыбейшы цэнтр, кропка сустрэчы з трансцэндэнтнай і адначасова ўцелаўлёнай таямніцай Бога. Калі душа здаровая, яна знаходзіцца ў жывых адносінах з Богам; яна трывала ўкаранёная ў змястоўным грунце і з’яўляецца глыбокім цэнтрам асобы.

Bishop Robert Barron

ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ, ГАРОДНЯ
вул. Гараднічанская 32а

РАСКЛАД НАБАЖЭНСТВАЎ
на 27 красавіка – 3 траўня

27 красавіка, панядзелак
18.00 – Літургія св. св. Яна Залатавуснага

28 красавіка, аўторак
Св. Кірылы Тураўскага
18.00 – Літургія св. св. Яна Залатавуснага

29 красавіка, серада
Палова свята Пяцідзесятніцы
18.00 – Літургія св. св. Яна Залатавуснага

чацвер-пятніца
18.00 – Літургія св. св. Яна Залатавуснага

3 траўня, нядзеля самаранкі
10.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага
- Ружанец

26 красавіка 2026 году, у 4-ю нядзелю пасьля Вялікадня – Нядзелю расслабленага, запрашаем на новы выпуск падкасту «Малітоўны перапынак».

У цэнтры эпізоду — цудоўнае аздараўленьне пры купальні Бэтэзда. Разважаем над трагедыяй чалавека, які 38 гадоў быў у роспачы, пакуль не сустрэў Хрыста.

Што значыць духоўнае расслабленьне ў нашым жыцьці? Мы гаворым пра Божую міласэрнасьць, якая не патрабуе «чалавека, які б штурхануў у ваду», бо Сам Бог прыходзіць, каб сказаць: «Устань і хадзі». Гэта надзея, якая вяртае сілы і здольнасьць ісьці за Госпадам.

Каментар да Божага слова дае грэка-каталіцкі сьвятар, айцец Ян Майсейчык.

https://www.carkva.be/podcast/episodes-2026-16

Госпадзе Ісусе Хрысце, Пастыру душаў, які зрабіў апосталаў Тваіх лаўцамі людзей, пакліч цяпер новых апосталаў у Тваёй святой Царкве. Запалі ў сэрцах іхніх рупнасць аб душах людскіх і гарачае жаданне пашыраць Тваё валадарства на зямлі. Дай ім знайсці радасць у служэнні Табе і мужнасць ісці ўслед за Табою. Бо Ты — Дарога, Праўда і Жыццё, і мы Табе славу аддаем, разам з адвечным Тваім Айцом і з усесвятым, добрым і жыватворчым Тваім Духам, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў. Амін.

Вялікая Вячэрня на сьвята між сьвятымі айца нашага Кірылы, біскупа Тураўскага, 28 красавіка

http://cssr.by/2019-03-04-08-41-21/chasaslou/274-turauskaha.html

Дух дае жыццё

Наш Госпад заключыў з намі запавет праз хрост, каб даць нам жыццё вечнае. У хросце ёсць вобраз як смерці, так і жыцця: вада з’яўляецца сімвалам смерці, а Дух дае заруку жыцця. Спалучэнне вады і Духа тлумачыцца дваякай мэтай, дзеля якой быў устаноўлены хрост: а менавіта, каб знішчыць у нас грэх, каб ён больш ніколі не спараджаў смерць, і каб дазволіць нам жыць Духам і так здабыць узнагароду святасці. Вада, у якую цела ўваходзіць як у магілу, сімвалізуе смерць; Дух жа напаўняе нас Сваёй жыццядайнай сілай, абуджаючы нашыя душы ад смерці граху да жыцця, якое яны мелі напачатку. Гэта і значыць нарадзіцца нанова з вады і Духа: мы паміраем у вадзе і зноў ажываем праз Духа.

Каб пазначыць гэтую смерць і асвяціць ахрышчаных, перадаючы ім спазнанне Бога, вялікае таінства хросту ўдзяляецца праз трохразовае акунанне і закліканне кожнай з трох Божых Асобаў. Якая б ласка ні была ў вадзе, яна паходзіць не з яе ўласнай прыроды, а ад прысутнасці Духа, бо хрост — гэта не ачышчэнне цела, а абяцанне, дадзенае Богу ад чыстага сумлення.

Як падрыхтоўка да нашага жыцця пасля ўваскрасення, Госпад кажа нам у Евангеллі, як мы павінны жыць тут і цяпер. Ён вучыць нас быць міралюбнымі, доўгацярплівымі, не апаганенымі прагай асалоды і свабоднымі ад зямнога багацця. Такім чынам мы можам дасягнуць праз наш уласны свабодны выбар таго ладу жыцця, які будзе натуральным у будучым свеце.

Праз Духа Святога мы вяртаемся ў рай, узыходзім у Нябеснае Валадарства і аднаўляемся як усыноўленыя дзеці. Дзякуючы Духу мы атрымліваем права называць Бога нашым Айцом, становімся ўдзельнікамі ласкі Хрыста, называемся дзецьмі святла і прымаем удзел у вечнай славе. Адным словам, на нас спасылаюцца ўсе блаславенні як у гэтым свеце, так і ў будучым. Калі мы сузіраем іх нават цяпер, як адлюстраванне ў люстэрку, здаецца, што мы ўжо валодаем тымі дабротамі, пра якія наша вера кажа, што аднойчы мы будзем імі карыстацца. Калі гэта толькі абяцанне, то якой будзе дасканаласць? Калі гэта першыя плады, то якім будзе поўны ўраджай?

З кнігі св. Васіля Вялікага «Аб Святым Духу»

НАША ВЕРА.
МУДРАСЦЬ НА ЎСЕ ЧАСЫ...

"...Той, хто моліцца, усведамляе свае межы, не забівае і не пагражае смерцю. Наадварот, рабом смерці становіцца той, хто адвярнуўся ад жывога Бога, каб зрабіць сябе і сваю ўладу нямым, сляпым і глухім ідалам (пар. Пс 115:4-8), каб ахвяраваць усе каштоўнасці і патрабаваць пакланення ўсяго свету".

Папа Леў XIV.