ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ, ГАРОДНЯ
вул. Гараднічанская 32а
РАСКЛАД НАБАЖЭНСТВАЎ
на 13-19 красавіка

19 красавіка, нядзеля Міраносіцаў
10.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага

13 красавіка 2026 =35-годдзе АДРАДЖЭННЯ СТРУКТУР КАТАЛІЦКАГА КАСЦЁЛА ў БЕЛАРУСІ. =+=Роўна 35 гадоў таму, 13 красавіка 1991 года, Святы Айцец Ян Павел ІІ адрадзіў структуры Каталіцкага Касцёла на Беларусі. У гэты час была заснавана Мінска-Магілёўская мітраполія, у якую ўвайшлі тры дыяцэзіі: Мінска-Магілёўская архідыяцэзія, Гродзенская і Пінская дыяцэзіі. =+=У гэты ж дзень былі прызначаныя два біскупы: ксёндз Казімір Свёнтэк, які стаў Мітрапалітам Мінска-Магілёўскім і Апостальскім адміністратарам адноўленай Пінскай дыяцэзіі, а таксама ксёндз Аляксандр Кашкевіч, які стаў ардынарыем Гродзенскай дыяцэзіі. =+=Біскуп Тадэвуш Кандрусевіч, які з 1989 года з’яўляўся Апостальскім адміністратарам Мінскай дыяцэзіі для католікаў Беларусі, 13 красавіка 1991 года Апостальскай Сталіцай быў прызначаны арцыбіскупам, Апостальскім адміністратарам для католікаў лацінскага абраду Еўрапейскай часткі Расіі з сядзібаю ў Маскве. ==+==13 кастрычніка 1999 года папа Ян Павел ІІ з Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі, якая ахоплівала парафіі ў Мінскай, Магілёўскай і Віцебскай абласцях Беларусі, заснаваў Віцебскую дыяцэзію, прызначаючы яе першым ардынарыем ксяндза Уладзіслава Бліна. ==+==Сімвалічна і прыгожа, што гэтыя прызначэнні супалі з 13-м днём месяца, датай аб’яўленняў Маці Божай у Фаціме. Гэта быў выразны знак часу — знак таго, што Беззаганнае Сэрца Марыі атуляе нас сваёю апекаю і без сумнення ў рэшце рэшт затрыўмфуе. (З Пастырскага Слова Мітрапаліта Мінска-Магілёўскага Арцыбіскупа Юзафа Станеўскага - фрагмент).

12 красавіка 2026 - у НЯДЗЕЛЮ БОЖАЙ МІЛАСЭРНАСЦІ - Архімандрыт Сяргей ды група грэка-католікаў маліліся ў Віцебску, у Катэдры ІСУСА МІЛАСЭРНАГА, пабудаванай Біскупам Уладзіславам Блінам. Гэта была добрая нагода ўзгадаць у малітве Дастойнага Будаўніка. Ad multos annos prosperos!

ВЫБРАНЫ НОВЫ ПАТРЫЯРХ ХАЛДЭЙСКАЙ КАТАЛІЦКАЙ ЦАРКВЫ МАР ПАВЕЛ III НОНА

У нядзелю, 12 красавіка 2026 года, у Рыме біскупы Халдэйскай Каталіцкай Царквы выбралі біскупа Эміля Шымуна Нону новым патрыярхам Багдада Халдэйскай Каталіцкай Царквы ў Іраку і ва ўсім свеце. Ён прыме гэтую пасаду ад былога патрыярха кардынала Луіса Рафаэля Сако, які 10 сакавіка, пасля 13 гадоў служэння, падаў у адстаўку, прынятую Папам Львом XIV. Пасля абрання біскуп Эміль Шымун Нона прыняў новае імя і адгэтуль тытулуецца як «Яго Блаславенства Мар Павел III Нона, патрыярх Вавілонскі каталіцкіх халдэяў».

Халдэйская Каталіцкая Царква — гэта ўсходняя каталіцкая царква ўсходне-сірыйскага абраду, якая ўзнікла ў 1553 годзе на тэрыторыі Ірака (Месапатаміі) шляхам аддзялення ад Асірыйскай царквы Усходу (раней вядомай як «нестарыянская») і ўступлення ў поўную еднасць з Каталіцкай Царквой, захаваўшы пры гэтым сваю ўсходне-сірыйскую літургічную, тэалагічную і духоўную спадчыну. Халдэйская Царква і сёння выкарыстоўвае ў літургіі сіра-арамейскую мову, на якой размаўляў Ісус. Рэзідэнцыя гэтай Царквы, якая налічвае каля 600 000 вернікаў, знаходзіцца ў Багдадзе (Ірак), а яе вернікі пражываюць у Іраку, Іране, Сірыі, Ліване і ў значнай ступені ў дыяспары на ўсіх кантынентах.

Новы патрыярх Мар Павел III Нона нарадзіўся ў 1968 годзе ў Алькошы на поўначы Ірака, у так званай Ніневійскай даліне, дзе знаходзяцца руіны біблейскай Ніневіі і гістарычны цэнтр месапатамскіх і асірыйскіх хрысціян. Як выдатны дзеяч Халдэйскай Каталіцкай Царквы, ён да гэтага часу служыў архібіскупам Масула ў Іраку, дзе ўзначальваў мясцовую хрысціянскую супольнасць у адзін з самых складаных перыядаў, асабліва падчас уздыму ІДІЛ у 2014 годзе, а таксама пераследу і перасялення тысяч хрысціян з горада і прылеглых раёнаў. Пазней ён заняў пасаду апостальскага візітатара для халдэйскіх католікаў у Еўропе, пашыраючы свае пастырскія абавязкі ў дыяспары.

Сінод біскупаў Халдэйскай Каталіцкай Царквы праходзіў у Рыме з 9 па 12 красавіка 2026 года пад старшынствам біскупа Хабіба Хормуза, архібіскупа Басры і патрыяршага адміністратара, пасля сустрэчы біскупаў з Папам Львом XIV. Згодна з Кананічным правам Усходніх Каталіцкіх Цэркваў, патрыяршыя цэрквы на сваіх сінодах самі выбіраюць патрыярха, якога затым зацвярджае Папа Рымскі, удзяляючы яму кананічную еднасць.

Новаабраны Патрыярх Халдэйскай Каталіцкай Царквы наведаў дом святога Альфонса (Casa San Alfonso) і Генеральную курыю рэдэмптарыстаў 13 красавіка 2026 года. Яго суправаджаў архібіскуп Эрбіля ў Іраку, наш сабрат Башар Варда, CSsR.

Новаабраны Патрыярх падзякаваў генеральнаму настаяцелю за гады адданага і руплівага служэння першых рэдэмптарыстаў з Бельгіі, а таксама за іх уклад у жыццё Халдэйскай Каталіцкай Царквы ў Іраку і ў фармацыю святароў, манахаў і вернікаў, уключаючы самога Патрыярха. Патрыярх выказаў спадзяванне, што ў будучыні рэдэмптарысты ўмацуюць місію ў Іраку большай колькасцю сабратоў.

http://cssr.by/naviny/273-chaldei.html

 Барацьба і радасць. 1 П 1, 3–9

У другім чытанні на Другую велікодную нядзелю апостал Пётр перадае тую атмасферу радасці, якая, напэўна, пасля святкавання Уваскрасення Хрыста пануе і ў нашых сэрцах: “Благаслаўлёны
The post Барацьба і радасць. 1 П 1, 3–9 first appeared on ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ У ГРОДНЕ.

https://facimskaja.by/galounaya/baraczba-i-radascz-1-p-1-3-9.html

🌿 15 красавіка, у дзень адыходу да Госпада, успамінаем айца Аляксандра Надсана (08.08.1926–15.04.2015) – выдатнага беларускага рэлігійнага і грамадзкага дзеяча ў замежжы. Сёлета адзначаем 100-я ўгодкі з яго нараджэньня.

Сьветлай памяці айцец Аляксандар быў знакавай постацьцю ня толькі для беларускай дыяспары, але і спрычыніўся да адраджэньня Грэка-Каталіцкай Царквы ў Беларусі. 11 сакавіка 1990 году мітрафорны протаярэй Аляксандар Надсан, Апостальскі візітатар для беларусаў замежжа і рэктар Беларускай каталіцкай місіі ў Лондане (Вялікабрытанія), адслужыў у адзіным на той час у Менску адчыненым каталіцкім храме на Кальварыі Боскую Літургію ў візантыйскім абрадзе на беларускай мове. Гэта была першая адкрытая грэка-каталіцкая літургія ў пасьляваеннай Беларусі. На набажэнства прыйшлі сотні людзей. Ягоны прыезд у Беларусь з грузам гуманітарнай дапамогі ахвярам Чарнобыльскай катастрофы і гэтая літургія сталі момантам аднаўленьня адкрытай літургічнай і душпастырскай дзейнасьці Грэка-Каталіцкай Царквы ў Беларусі.

🔸 Нарадзіўшыся ў Гародзеі каля Нясьвіжу ў настаўніцкай сям'і ў 1926 годзе, юнаком ён прайшоў праз складаныя выпрабаваньні Другой сусьветнай вайны, быў паранены, меў узнагароды за змаганьне з нацызмам. Апынуўшыся ў эміграцыі, ён скончыў матэматычны факультэт Лонданскага ўніверсітэту, а затым – папскі Грэцкі калегіюм у Рыме. 23 лістапада 1958 году прыняў сьвятарскі сан.

🔸 З 1958 году і да канца жыцьця яго дзейнасць была непарыўна зьвязана з Беларускай каталіцкай місіяй у Лондане. Ён стаў дырэктарам Беларускай бібліятэкі і музея імя Францішка Скарыны – найбуйнейшага цэнтру беларусазнаўства за межамі Беларусі, які дзякуючы яго намаганьням, захаваў і памножыў унікальныя скарбы беларускай культуры.

🔸 Як Апостальскі візітатар для беларусаў-каталікоў замежжа, айцец Надсан адыграў важную ролю ў арганізацыі рэлігійнага жыцьця дыяспары і адраджэньні Грэка-Каталіцкай Царквы на Бацькаўшчыне ад пачатку 1990-х. Ён пераклаў Псалтыр і вялікі корпус літургічных тэкстаў Усходняй Царквы на беларускую мову, спрыяў выданьню беларускіх малітоўнікаў і рэлігійнай літаратуры.

Пражыў ён доўгае, насычанае падзеямі, жыцьцё – больш за 88 гадоў. Пахаваны на Лонданскіх могілках сьв. Панкрата.

🔸 Айцец Аляксандар Надсан застаецца ў памяці беларусаў як руплівы сьвятар, глыбокі інтэлектуал, навуковец, публіцыст, нястомны працаўнік на ніве беларускай культуры і духоўнасьці. Ягоныя духоўныя пасланьні і разважаньні на сьвяты чакалі многія беларусы, а кнігі па царкоўнай гісторыі адкрывалі многія невядомыя старонкі. Ягоны жыцьцёвы шлях – прыклад самаадданага служэньня Богу, Царкве і Беларусі. У гэты Велікодны час, у чарговую гадавіну адыходу ў вечнасьць айца Аляксандра, з удзячнасьцю і пашанай узгадваюць яго ў сваіх малітвах за ягоны вялікі ўклад ня толькі беларускія грэка-католікі, але і вернікі іншых канфесій ды ўсе людзі добрай волі.

Вялікая Вячэрня з Ліцьцёй на Нядзелю міраносіцаў

http://cssr.by/2019-03-04-08-41-21/chasaslou/191-miranosicau.html

ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ, ГАРОДНЯ
вул. Гараднічанская 32а
РАСКЛАД НАБАЖЭНСТВАЎ
на 20-26 красавіка

20 красавіка, панядзелак
18.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага

26 красавіка, нядзеля расслабленага
10.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага

🎙 У нашай рубрыцы “Хрысціянства і літаратура” айцец Андрэй Крот працягвае разважаць над рэлігійнымі матывамі ў творчасці Міхася Лынькова.

📖 Нягледзячы на атэістычныя перакананні гэтага беларускага савецкага пісьменніка, у яго творах часта сустракаюцца згадкі пра рэлігійнае жыццё нашых продкаў у першыя дзесяцігоддзі мінулага стагоддзя.

📖 Героі Лынькова робяць знак крыжа, адлічваюць час паводле літургічных перыядаў, выкарыстоўваюць хрысціянскія святы, каб не працаваць, параўноўваюць працу вясковага пісара са служэннем набажэнства.

 Быць сведкамі Уваскрослага. Дз 2, 14а. 22–33

Словы, якія прамаўляў апостал Пётр падчас Пяцідзесятніцы ў Ерусаліме, – бадай што першае ў гісторыі казанне аб Уваскрасенні Хрыста. Яго мы чытаем у Трэцюю велікодную
The post Быць сведкамі Уваскрослага. Дз 2, 14а. 22–33 first appeared on ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ У ГРОДНЕ.

https://facimskaja.by/galounaya/bycz-svedkami-uvaskroslaga-dz-2-14a-22-33.html

Хлусня Злога

Д’ябал спакушае нас многімі спосабамі. Адзін з распаўсюджаных метадаў, якім ён любіць нападаць на нас, — гэта нагадванне пра нашы грахі, у тым ліку і пра тыя, у якіх мы ўжо пакаяліся. Ён прагне пераканаць нас, што мы на памылковым шляху, што мы не падабаемся Богу, што мы ілгуны і грэшнікі. І хоць гэта праўда, што мы грэшныя, Злы заўсёды адмаўляецца бачыць наш грэх праз прызму Божай Міласэрнасці.

Каб перамагчы яго падступныя спакусы, пакуль ён нагадвае нам пра нашы грахі, нам трэба толькі нагадаць сабе пра Міласэрнасць Ісуса. Калі мы ўглядзімся ў Яго, у нас знікне страх прызнацца ў сваім граху. Гэты акт сумленнасці не выкліча трывогі, адчаю ці сумневаў, чаго так жадае д’ябал. Наадварот, прызнанне нашага граху ў святле Божай Міласэрнасці адновіць нашы сілы і ўздыме наш дух, напаўняючы яго бязмежнай надзеяй.

Паразважай над тым, якімі спосабамі Злы можа спакушаць нас да адчаю з-за нашых грахоў. Сумаваць з-за сваіх грахоў — гэта добры і здаровы ўчынак, але ён ніколі не павінен пераходзіць у адчай. Хрысціянскі жаль вядзе да Божай Міласэрнасці, а пакаянне, якое вы адчуваеце ў гэтым святым акце, здымае ваш цяжар і напаўняе вас радасцю.

Дарагі Госпадзе, вызвалі мяне ад падману і нападаў Лукавага. Захавай мяне, Божа, і дапамажы мне ніколі не забываць пра бязмежнасць Тваёй Міласэрнасці. Дапамажы мне, бачачы гэтую Міласэрнасць, штодня каяцца ў сваіх грахах, каб адабраць у злога ўсю зброю ягонай злосці.