ВЫБРАНЫ НОВЫ ПАТРЫЯРХ ХАЛДЭЙСКАЙ КАТАЛІЦКАЙ ЦАРКВЫ МАР ПАВЕЛ III НОНА

У нядзелю, 12 красавіка 2026 года, у Рыме біскупы Халдэйскай Каталіцкай Царквы выбралі біскупа Эміля Шымуна Нону новым патрыярхам Багдада Халдэйскай Каталіцкай Царквы ў Іраку і ва ўсім свеце. Ён прыме гэтую пасаду ад былога патрыярха кардынала Луіса Рафаэля Сако, які 10 сакавіка, пасля 13 гадоў служэння, падаў у адстаўку, прынятую Папам Львом XIV. Пасля абрання біскуп Эміль Шымун Нона прыняў новае імя і адгэтуль тытулуецца як «Яго Блаславенства Мар Павел III Нона, патрыярх Вавілонскі каталіцкіх халдэяў».

Халдэйская Каталіцкая Царква — гэта ўсходняя каталіцкая царква ўсходне-сірыйскага абраду, якая ўзнікла ў 1553 годзе на тэрыторыі Ірака (Месапатаміі) шляхам аддзялення ад Асірыйскай царквы Усходу (раней вядомай як «нестарыянская») і ўступлення ў поўную еднасць з Каталіцкай Царквой, захаваўшы пры гэтым сваю ўсходне-сірыйскую літургічную, тэалагічную і духоўную спадчыну. Халдэйская Царква і сёння выкарыстоўвае ў літургіі сіра-арамейскую мову, на якой размаўляў Ісус. Рэзідэнцыя гэтай Царквы, якая налічвае каля 600 000 вернікаў, знаходзіцца ў Багдадзе (Ірак), а яе вернікі пражываюць у Іраку, Іране, Сірыі, Ліване і ў значнай ступені ў дыяспары на ўсіх кантынентах.

Новы патрыярх Мар Павел III Нона нарадзіўся ў 1968 годзе ў Алькошы на поўначы Ірака, у так званай Ніневійскай даліне, дзе знаходзяцца руіны біблейскай Ніневіі і гістарычны цэнтр месапатамскіх і асірыйскіх хрысціян. Як выдатны дзеяч Халдэйскай Каталіцкай Царквы, ён да гэтага часу служыў архібіскупам Масула ў Іраку, дзе ўзначальваў мясцовую хрысціянскую супольнасць у адзін з самых складаных перыядаў, асабліва падчас уздыму ІДІЛ у 2014 годзе, а таксама пераследу і перасялення тысяч хрысціян з горада і прылеглых раёнаў. Пазней ён заняў пасаду апостальскага візітатара для халдэйскіх католікаў у Еўропе, пашыраючы свае пастырскія абавязкі ў дыяспары.

Сінод біскупаў Халдэйскай Каталіцкай Царквы праходзіў у Рыме з 9 па 12 красавіка 2026 года пад старшынствам біскупа Хабіба Хормуза, архібіскупа Басры і патрыяршага адміністратара, пасля сустрэчы біскупаў з Папам Львом XIV. Згодна з Кананічным правам Усходніх Каталіцкіх Цэркваў, патрыяршыя цэрквы на сваіх сінодах самі выбіраюць патрыярха, якога затым зацвярджае Папа Рымскі, удзяляючы яму кананічную еднасць.

Новаабраны Патрыярх Халдэйскай Каталіцкай Царквы наведаў дом святога Альфонса (Casa San Alfonso) і Генеральную курыю рэдэмптарыстаў 13 красавіка 2026 года. Яго суправаджаў архібіскуп Эрбіля ў Іраку, наш сабрат Башар Варда, CSsR.

Новаабраны Патрыярх падзякаваў генеральнаму настаяцелю за гады адданага і руплівага служэння першых рэдэмптарыстаў з Бельгіі, а таксама за іх уклад у жыццё Халдэйскай Каталіцкай Царквы ў Іраку і ў фармацыю святароў, манахаў і вернікаў, уключаючы самога Патрыярха. Патрыярх выказаў спадзяванне, што ў будучыні рэдэмптарысты ўмацуюць місію ў Іраку большай колькасцю сабратоў.

http://cssr.by/naviny/273-chaldei.html

 Барацьба і радасць. 1 П 1, 3–9

У другім чытанні на Другую велікодную нядзелю апостал Пётр перадае тую атмасферу радасці, якая, напэўна, пасля святкавання Уваскрасення Хрыста пануе і ў нашых сэрцах: “Благаслаўлёны
The post Барацьба і радасць. 1 П 1, 3–9 first appeared on ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ У ГРОДНЕ.

https://facimskaja.by/galounaya/baraczba-i-radascz-1-p-1-3-9.html

🌿 15 красавіка, у дзень адыходу да Госпада, успамінаем айца Аляксандра Надсана (08.08.1926–15.04.2015) – выдатнага беларускага рэлігійнага і грамадзкага дзеяча ў замежжы. Сёлета адзначаем 100-я ўгодкі з яго нараджэньня.

Сьветлай памяці айцец Аляксандар быў знакавай постацьцю ня толькі для беларускай дыяспары, але і спрычыніўся да адраджэньня Грэка-Каталіцкай Царквы ў Беларусі. 11 сакавіка 1990 году мітрафорны протаярэй Аляксандар Надсан, Апостальскі візітатар для беларусаў замежжа і рэктар Беларускай каталіцкай місіі ў Лондане (Вялікабрытанія), адслужыў у адзіным на той час у Менску адчыненым каталіцкім храме на Кальварыі Боскую Літургію ў візантыйскім абрадзе на беларускай мове. Гэта была першая адкрытая грэка-каталіцкая літургія ў пасьляваеннай Беларусі. На набажэнства прыйшлі сотні людзей. Ягоны прыезд у Беларусь з грузам гуманітарнай дапамогі ахвярам Чарнобыльскай катастрофы і гэтая літургія сталі момантам аднаўленьня адкрытай літургічнай і душпастырскай дзейнасьці Грэка-Каталіцкай Царквы ў Беларусі.

🔸 Нарадзіўшыся ў Гародзеі каля Нясьвіжу ў настаўніцкай сям'і ў 1926 годзе, юнаком ён прайшоў праз складаныя выпрабаваньні Другой сусьветнай вайны, быў паранены, меў узнагароды за змаганьне з нацызмам. Апынуўшыся ў эміграцыі, ён скончыў матэматычны факультэт Лонданскага ўніверсітэту, а затым – папскі Грэцкі калегіюм у Рыме. 23 лістапада 1958 году прыняў сьвятарскі сан.

🔸 З 1958 году і да канца жыцьця яго дзейнасць была непарыўна зьвязана з Беларускай каталіцкай місіяй у Лондане. Ён стаў дырэктарам Беларускай бібліятэкі і музея імя Францішка Скарыны – найбуйнейшага цэнтру беларусазнаўства за межамі Беларусі, які дзякуючы яго намаганьням, захаваў і памножыў унікальныя скарбы беларускай культуры.

🔸 Як Апостальскі візітатар для беларусаў-каталікоў замежжа, айцец Надсан адыграў важную ролю ў арганізацыі рэлігійнага жыцьця дыяспары і адраджэньні Грэка-Каталіцкай Царквы на Бацькаўшчыне ад пачатку 1990-х. Ён пераклаў Псалтыр і вялікі корпус літургічных тэкстаў Усходняй Царквы на беларускую мову, спрыяў выданьню беларускіх малітоўнікаў і рэлігійнай літаратуры.

Пражыў ён доўгае, насычанае падзеямі, жыцьцё – больш за 88 гадоў. Пахаваны на Лонданскіх могілках сьв. Панкрата.

🔸 Айцец Аляксандар Надсан застаецца ў памяці беларусаў як руплівы сьвятар, глыбокі інтэлектуал, навуковец, публіцыст, нястомны працаўнік на ніве беларускай культуры і духоўнасьці. Ягоныя духоўныя пасланьні і разважаньні на сьвяты чакалі многія беларусы, а кнігі па царкоўнай гісторыі адкрывалі многія невядомыя старонкі. Ягоны жыцьцёвы шлях – прыклад самаадданага служэньня Богу, Царкве і Беларусі. У гэты Велікодны час, у чарговую гадавіну адыходу ў вечнасьць айца Аляксандра, з удзячнасьцю і пашанай узгадваюць яго ў сваіх малітвах за ягоны вялікі ўклад ня толькі беларускія грэка-католікі, але і вернікі іншых канфесій ды ўсе людзі добрай волі.

Вялікая Вячэрня з Ліцьцёй на Нядзелю міраносіцаў

http://cssr.by/2019-03-04-08-41-21/chasaslou/191-miranosicau.html

ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ, ГАРОДНЯ
вул. Гараднічанская 32а
РАСКЛАД НАБАЖЭНСТВАЎ
на 20-26 красавіка

20 красавіка, панядзелак
18.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага

26 красавіка, нядзеля расслабленага
10.00 – Літургія св. Яна Залатавуснага

🎙 У нашай рубрыцы “Хрысціянства і літаратура” айцец Андрэй Крот працягвае разважаць над рэлігійнымі матывамі ў творчасці Міхася Лынькова.

📖 Нягледзячы на атэістычныя перакананні гэтага беларускага савецкага пісьменніка, у яго творах часта сустракаюцца згадкі пра рэлігійнае жыццё нашых продкаў у першыя дзесяцігоддзі мінулага стагоддзя.

📖 Героі Лынькова робяць знак крыжа, адлічваюць час паводле літургічных перыядаў, выкарыстоўваюць хрысціянскія святы, каб не працаваць, параўноўваюць працу вясковага пісара са служэннем набажэнства.

 Быць сведкамі Уваскрослага. Дз 2, 14а. 22–33

Словы, якія прамаўляў апостал Пётр падчас Пяцідзесятніцы ў Ерусаліме, – бадай што першае ў гісторыі казанне аб Уваскрасенні Хрыста. Яго мы чытаем у Трэцюю велікодную
The post Быць сведкамі Уваскрослага. Дз 2, 14а. 22–33 first appeared on ГРЭКА-КАТАЛІЦКАЯ ПАРАФІЯ МАЦІ БОЖАЕ ФАЦІМСКАЙ У ГРОДНЕ.

https://facimskaja.by/galounaya/bycz-svedkami-uvaskroslaga-dz-2-14a-22-33.html

Хлусня Злога

Д’ябал спакушае нас многімі спосабамі. Адзін з распаўсюджаных метадаў, якім ён любіць нападаць на нас, — гэта нагадванне пра нашы грахі, у тым ліку і пра тыя, у якіх мы ўжо пакаяліся. Ён прагне пераканаць нас, што мы на памылковым шляху, што мы не падабаемся Богу, што мы ілгуны і грэшнікі. І хоць гэта праўда, што мы грэшныя, Злы заўсёды адмаўляецца бачыць наш грэх праз прызму Божай Міласэрнасці.

Каб перамагчы яго падступныя спакусы, пакуль ён нагадвае нам пра нашы грахі, нам трэба толькі нагадаць сабе пра Міласэрнасць Ісуса. Калі мы ўглядзімся ў Яго, у нас знікне страх прызнацца ў сваім граху. Гэты акт сумленнасці не выкліча трывогі, адчаю ці сумневаў, чаго так жадае д’ябал. Наадварот, прызнанне нашага граху ў святле Божай Міласэрнасці адновіць нашы сілы і ўздыме наш дух, напаўняючы яго бязмежнай надзеяй.

Паразважай над тым, якімі спосабамі Злы можа спакушаць нас да адчаю з-за нашых грахоў. Сумаваць з-за сваіх грахоў — гэта добры і здаровы ўчынак, але ён ніколі не павінен пераходзіць у адчай. Хрысціянскі жаль вядзе да Божай Міласэрнасці, а пакаянне, якое вы адчуваеце ў гэтым святым акце, здымае ваш цяжар і напаўняе вас радасцю.

Дарагі Госпадзе, вызвалі мяне ад падману і нападаў Лукавага. Захавай мяне, Божа, і дапамажы мне ніколі не забываць пра бязмежнасць Тваёй Міласэрнасці. Дапамажы мне, бачачы гэтую Міласэрнасць, штодня каяцца ў сваіх грахах, каб адабраць у злога ўсю зброю ягонай злосці.

Бог выкарыстоўвае слабых

Калі б вы былі Богам і мелі нейкую слаўную задачу, якую трэба было б выканаць, каго б вы выбралі? Кагосьці з відавочнымі дарамі? Ці таго, хто слабы, пакорлівы і, здаецца, мае зусім мала прыродных талентаў? Дзіўна, але Бог часцей за ўсё выбірае слабых для самых вялікіх задач. Гэта адзін са спосабаў, праз які Ён можа праявіць Сваю ўсемагутную сілу.

Ці няма ў вас занадта высокага і ганарлівага меркавання пра сябе і свае здольнасці. Калі так, будзьце асцярожныя. Богу цяжка выкарыстоўваць таго, хто думае такім чынам. Старайцеся ўбачыць сваю мізэрнасць і ўпакорыцца перад славай Божай. Ён хоча выкарыстоўваць вас для вялікіх спраў, але толькі калі вы дазволіце Яму быць Тым, хто дзейнічае ў вас і праз вас. Такім чынам, слава будзе належаць Яму, а праца будзе выканана паводле Яго дасканалай мудрасці і стане плодам Яго бязмежнай Міласэрнасці.

Госпадзе, я аддаю сябе на Тваё служэнне. Дапамажы мне заўсёды прыходзіць да Цябе ў пакоры, вызнаючы маю слабасць і грэх. У гэтым стане пакоры, калі ласка, ззяй праз мяне, каб Твая слава і сіла здзяйснялі вялікія справы.

Што, калі біскуп або святар — сам вялікі грэшнік? Ці дзейнічае праз яго Божая ласка?

Гэтае пытанне ў свой час паўстала перад Царквой падчас гэтак званага данатысцкага расколу, які ўзнік у IV стагоддзі. Данатысты лічылі, што таінствы, якія здзяйсняліся святарамі, што праявілі маладушнасць падчас ганенняў, несапраўдныя. Царква адхіліла гэтае меркаванне. Хоць чалавек, які недастойна носіць святарскі сан, падвяргаецца асабліва цяжкаму асуджэнню, гэта ніякім чынам не пашыраецца на іншых людзей, у тым ліку на тых, хто прымае ўдзеленыя ім таінствы. Бог не пазбаўляе вернікаў Сваёй ласкі праз недастойных пастыраў. Таінствы, якія яны здзяйсняюць, усё роўна сапраўдныя.

ПЕРЫЯД МАЛІТВЫ ЗА ПАМЕРЛЫХ. =У Беларусі Радаўніца (21 красавіка 2026 г.) і дні (тыдні) пасля яе — гэта час, калі вернікі грэка-католікі моляцца на магілах сваіх блізкіх і тых, хто загінуў падчас генацыду беларускага народа ў Вялікай Айчыннай вайне. Гэтая духоўная традыцыя працягваецца ў 12-ці перарэгістраваных грэка-каталіцкіх парафіях, а таксама сярод вернікаў 4-х парафій, рэгістрацыя якіх была скасавана. =Гэтая духоўная традыцыя працягваецца ажно да Бацькоўскай Суботы перад Пяцідзесятніцай (Тройцай).