قالیباف داره می‌گه اقای پزشکیان چرا از وحدت می‌گی اما تویِ ستادت حرف‌هایی می‌زنن که ضدِ وحدته؟

جوابِ پزشکیان؟!
بجای این‌که پاسخگویِ عملکــردِ افرادِ مشخصِ ستادش باشه، باز از نهج‌البلاغه دم زد.
برادر! بگو اون عربده‌زن‌هایی که تو میتینگ‌هات میان و می‌رن چه کردن؟! چرا نه دولتِ روحانی رو گردن می‌گیری نه اعضای عربده‌کشِ ستادت رو؟ چرا دم از عدمِ‌تنش می‌زنی اما ظریف دولتِ قبل خودش رو «نکبت» معرفی می‌کنه و بر سر منتقدینِ خودش نعره می‌کشه؟ دقیقاً می‌دونی قراره چی‌کار کنی؟ یا نه! چون باید به «قدرت» برسی؛ جواب این‌هارو نمی‌دی؟
چرا نمی‌گی تو دولتِ روحانی حتی جیبوتی هم ایران رو تحریم کرد؟! چرا نمی‌گی دولتِ مطلوبت قراردادِ ۵۰ میلیاردی سرمایه‌گذاریِ چین رو هم پس زد؟ فعلاً اینارو گردن بگیر برادر. به «قدرت» هم می‌رسی.

پزشکیان یعنی مجموعه‌ای از فرار‌هایِ رو به جلو با تکرارِ مکررات!
به ماجرایِ سفارتِ عربستان اشاره می‌کنه که حتی خودِ رهبری گفت کارِ بسیار بدی بود؛ و در سالِ ۹۴اتفاق افتاد. اما به این اشاره نمی‌کنه که احیایِ روابط با عربســتان رو همین دولتِ شهید رئیسی رقم زد. اون‌هم اتفاقا با تمایلِ خود عربستان. به این هم اشاره نمی‌کنه که چرا همون دولتِ وقت؛ از مدیریتِ اون بحران ناتوان بود؟!


ما هم سوال‌مون همینه اقای پزشکیان؛ می‌فرمایید چرا قدرت دستِ یه جناح‌خاص باشه؟ ما هم همینو می‌گیم. چرا پاسخگویِ عملکردِ ۳۲ سالهٔ خودتون نیستید؟ چرا با وجود احیایِ روابط با عربستان- بدونِ برجام- بهش اشاره نمی‌کنید؟ چرا به شانگهای و بریکس اشاره نمی‌کنید؟ چرا با «همه» دعوا کردید و به قولِ دکتر جلیلی فقط امید بستید به همون چندتا کشوری که بیشترین تحریم رو علیهِ ما اعمال کردن؟ حتی خودِ ظریف هم توسطِ اونها تحریم شد. چرا به چشم‌پوشی از ظرفیتِ امــریکایِ لاتین در دولتِ روحانی اشاره نمی‌کنید؟ بله «قــدرت» نباید دست یک جناحِ خاصی باشه؛ پس چرا سالِ ۸۸ که جناحِ خودتون رأی نیاورد؛ نظام رو به تقلب متهم کردید و بعدها در خلوتِ خودتون گفتید «البته ما اعتقادی به تقلب نداریم»؟

-مشکلِ من با تفکرِ پزشکیان حتی جناح‌ش هم نیست؛ بلــکه همین تناقضاتِ آشکارِ خودش و اطرافیان‌شه.

حالا که پورمحمدی رگِ گردن برای کرسنت باد می‌کنه؛ اینو بخونید بد نیست :)

حالا هی از نجابتِ اقای جلیلی سوءاستفاده کنید :))
«مسئله را نمی‌دانید! پس طبیعتاً نمی‌توانید تجویزِ درست کنید.»

این «من کارشناس نیستم»ِ پزشکیان، همون «من بلد نیستم»ِ روحانیه. با این تفاوت که روحانی همهٔ «ارتباط با خارج» رو خلاصه کرد توی برجامی که ایران همچنان بهش متعهده و آمریکا ازش خارج شده و تحریم‌هارو هم بیشتر کرده؛ ولی پزشکیان هنوز به «قدرت»ِ مدنظرش نرسیده که از گلابیِ برجام بهره‌مند بشه.

اشارهٔ خوبی به «قطعیِ برق» کردید اقای پزشکیان.

«ظرفیت تولیدِ برق کشور در هشت سال دولت تدبیر و امید، فقط ۲۳ درصد افزایش داشت و منجر به بازگشت خاموشی‌ها شود. این درحالی بود که افزایش ظرفیت تولید برق در دولت‌های نهم و دهم (قبل روحانی)، ۸۵ درصد بوده و به وضوح نشان‌دهنده کم‌کاری و غفلت دولت دوازدهم است، درحالی‌که بعد از هشت سال درجا زدنِ صنعتِ برق در دوره روحانی، دولت رئیسی توانست با ساخت ۶ هزار مگاوات نیروگاه در سال اول فعالیت خود، رکورد تاریخی افزایش ظرفیت تولید برق را افزایش داده و به ۱۰۶۵ مگاوات برساند.»

پزشکیان «چهار نفر در برابرِ یک‌نفر! فرصتِ پاسخگویی نیست.»

سوالی که مطرح می‌شه همینه که:
انتقاداتِ نامــزدها ناظر به خسـارت‌هایِ ۸ ‌سالهٔ دولتِ روحانی بود؛ آیا شما نمایندهٔ دولت روحانی با رشدِ زیرِ یک‌درصد و نقدینگیِ ۲۶ برابر و تعطیلیِ واحدهای صنعتی و … هستید که خودتون رو پاسخگو می‌دونید؟! یا با اعضایِ ستادتون؛ نمایندهٔ همون دولتِ ناتراز هستید؛ یا نیستید ولی حمایت می‌کنید.

شهید مطهری(ره) در بابِ چراییِ به انحراف رفتنِ فرمایش پیامبر در غدیر می‌گه؛
مسلمین در این مسئله اغفال شدن؛ چه‌طور؟ عده‌ای از دستورِ پیغمبر تمرّد کردن و همون عدهٔ زیرکِ متمرّد؛ عامّهٔ مسلمین رو اغفال کردن.

آیهٔ «الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ» که دربارهٔ تعیینِ امیرالمومنین(ع) به خلافت نازل شد؛ یعنی از امروز دیگه کافران مأیوس شدن و از راهِ کفر و خارج از حوزهٔ اسلام به اسلام حمله نمی‌کنن. چون ناامید شدن و متوجه شدن که خب بله ما دیگه از این راهِ کفرِ واضحِ خودمون نتیجه نمی‌گیریم. پس فَلَا تَخْشَوْهُمْ این مسلمان‌ها! قران در آیاتِ زیادی که قبل از این آیه بوده؛ همیشه مسلمین رو از خطرِ کفار بیم می‌داد اما بعد از حادثهٔ نصبِ امیرالمومنین به خلافت، می‌گه دیگه از ناحیهٔ اون‌ها نگرانی‌ای نیست. اما جملهٔ بعدی، جملهٔ عجیبیه. پس شما از آنها بیمناک نگشته و از من بترسید. چرا خدا بعدِ این عبارات می‌گه «از اون‌ها نترسید بلکه از من بترسید؟» مگه می‌شه از ناحیهٔ حضرتِ صاحب و نور ترسید؟
اصلِ ماجرا همین‌جاست.

این جمله یعنی از ناحیهٔ مَشیتِ من؛ من به شما گفته‌ام هرگز نعمتی رو از مردم سلب نمی‌کنم مگه این‌که اون مردم خودشون تغییر کرده باشن.
پس ای مسلمین! بعد از این هر چشم‌زخمی به شما بخوره از داخلِ خود شما خورده. دنیایِ اسلام هر آسیبی ببینه از داخلِ خودشه. بله اسلام از بیرون دشمنانِ زیادی داره اما همین دشمنِ بیرونی؛ از داخل کارِ خودش رو می‌کنه. پیغمبرِ اکرم(ص) می‌فرمایند که من بر امّتِ خودم از ناحیهٔ فقر بیم ندارم؛ درواقع یعنی فقر امتِ منو از پا درنمیاره اما کج‌فکری؛ بدفکری، جهل و نادانی، چرا!
اگر مردم روشن‌بینی، آینده‌بینی و عمق‌بینی رو از دست بدن و ظاهربین بشن؛ اون‌وقت برایِ اسلام خطر پیدا می‌شه. خوارج کیا بودن؟ مردمی ظاهربین که اساساً عمق رو درک نمی‌کردن. شعاعِ دید اون‌ها خیلی کوتاه بود؛ امیرالمومنین(ع) اون‌هارو ریاکار نمی‌دونست؛ بلکه اون‌ها رو کج‌فهم و کج‌اندیش معرفی می‌کرد.

پس خطری که جامعهٔ اسلامی رو از داخل تهدید می‌کنه اینه؛ خطری از ناحیهٔ یک اقلیتِ منافقِ زیرک و یک اکثریتِ جاهلِ ساده‌دل! اون زیرک‌ها اگر این جاهل‌ها نباشن؛ نمی‌تونن کاری کنن. و اون جاهل‌ها هم اگه این زیرک‌ها نباشن؛ کسی نیست که به راهِ کج راهنمایی‌شون کنه.
به همین دلیله که حضرت‌علی(ع) می‌فرمود پیغمبر به تنزیل می‌جنگید و من به تأویل! پیغمبر با کافرانی که کفر خودشون رو زیر یک پرده مخفی نکرده بودن می‌جنگید؛ یعنی با کفرِ عریان! اما علی(ع) با کفری که لباسِ اسلام می‌پوشه، با معاویه‌ای که باطنِ ابوسفیان داره اما لباسِ دین پوشیده؛ معاویه‌ای که موجباتِ قتل خلیفهٔ سوم رو فراهم کرد و از مُردهٔ اون هم بهره‌برداری کرد…

علی(ع) با چه کسی می‌جنگید؟
با افرادی که ماسکِ اسلام به چهره دارن. همواره دم از اسلام می‌زنن. کارِ امیرالمومنین جایی سخت می‌شه که حتی اکابرِ اصحابِ امیرالمومنین در جنگیدن با این اهلِ نفاق شک می‌کردن؛ می‌گفتن خب ما چجوری با مردمی بجنگیم که اهلِ قبله و نماز و روزه و قرآن هستن؟…
یه نگاهی به ماجرایِ فلسطین که امروز می‌بایست صدرِ اخبار جهان باشه بندازیم؛ عدمِ اتحاد جهانِ اسلام و به ویژه اعراب؛ چیزیه که به صهیونیست‌ها جراتِ تعدّی به قبلهٔ اولِ مسلمین رو می‌ده.


حسِ قرابت با این بیاناتِ شهید مطهری داشتم؛ احساسِ نیاز به فهمِ عمیق‌تر :)

همین‌جور که دارن می‌گن «یاعلی یاعلی»؛
ضربانِ قلبِ ماها هم با این نام، نظم و صَفا می‌گیره انگار!

تو همـان که فاتح خـیبری؛
تو همان که ساقیِ کوثری؛
که بدون اینهمه دلبــــری؛
دو جهان چه فایده یاعلی..
-الحـــق که علی یارِتون..

عالَــم تماماً آیتِ حق است؛
امّا!
شأنِ علی را؛
آیتِ اعظـم نوشتند،
دردِ فراقش؛
گرچه دردی بی‌مُداواست؛
ذکرِ علی را؛
نُسخهٔ مَرهَم نوشتند..

برخی سیاسیون کشور ما تصور می‌کنند باید آویزانِ به این قدرت و آن قدرت باشند یا خیال می‌کنند که همۀ راه‌های پیشرفت از آمریکا می‌گذرد؛ نه این‌طور نیست.
کسانی که چشم‌شان به خارج از مــرزهایِ کشور است، ظرفیت‌های کشور را نمی‌بینند. وقتی قدرِ این‌ها را ندانند برای‌آنها برنامه‌ریزی هم نمی‌کنند.

گاهی وقتی از آویزان ‌نبودن به قدرت‌ها می‌گوییم؛ برخی‌ توهّم می‌کنند که این به معنای حِصار‌کشیدن دورِ کشور است. ما معتقد به ارتباط با همۀ دنیا هستیم. ارتباط هم داریم. در بعضی دولت‌هایی که به‌شدت به مبانی پایبند بودند -مثل دولت شهید رئیسی- ارتباطات بین‌المللیِ ما تقویت شد.
وقتی می‌گوییم چشمتان به بیگانه نباشد؛ به معنای داشتنِ استقلالِ ملی است.
آنکه تصور کند بدونِ لطف آمریکا نمی‌توان قدم از قدم برداشت؛ او خوب مدیریت نخواهد کرد.


رهبرِ انقلاب. ۱۴۰۳/۴/۵.

کاش می‌تونستم با اون عزیزانی که دقیقاً وسطِ حرف‌های رهبری شعار می‌دن و نمی‌ذارن بیانات ایشون تموم بشه؛ یه گفتگویِ ویژه داشته باشم.☺️

به روستاها نباید به عنوان جایی که محروم است نگاه کرد؛ بلکه عینِ فرصت است و سلول جهش است. مثلاً در تبریز روستایِ لیقــوان چندهـزار میلیارد تولیدِ لبنیات دارد.
باید ساختارِ روستاها؛ به ویژه دهیاران ما امنیتِ شغلی‌شان تأمین شود تا برنامه‌ها را اجرا کنند.
۹ برنامهٔ اجرایی برای روستاها مانند آبخیزداری و لایروبیِ قنوات داریم.
یک میلیون تُن سیب در آذربایجانِ غربی تولید می‌شود اما نباید کشاورز برای صادراتِ این یک میلیون تن سیب مشکل داشته باشد.
امروز باید برای روستا این فرصت فراهم شود تا با اسنادِ املاک روستایی و ادوات کشاورزی بتواند وام دریافت کند.
اگر بحثِ اطمینان به کشاورز درخصوص نرخ خریدِ تضمینی هرسال در تیرماه اعلام شود، کشاورز می‌تواند برای کشت پاییزه برنامه‌ریزی کند. نباید همزمان با کشتِ محصولاتی که داریم، واردات هم داشته باشیم.
باید جشنِ اتمام آبرسانی با تانکر را در این دولت برگزار کنیم.


«شناختِ ظرفیت‌هایِ کشور» که رهبری امروز بیان کردن یعنی همین. مناظرهٔ امروز.

سعید جلیلی می‌گه:
«بخش عمده‌ای از جامعهٔ ما توسط رسانه‌ها و جریان‌های سیاسی سانســور می‌شن. زنان روستایی و سرپرست خانوار و خانه‌دار سانسور می‌شن و دیده نمی‌شن. شعار می‌دن که طرفدارِ زن هستیم ولی وقتی ریز می‌شیم می‌بینیم که جامعهٔ اصلی که نقش در شکوفایی و پیشرفت داره در این حوزه دیده نمی‌شه. وقتی این‌ها رو نادیده می‌گیرن تجویزی هم برای آن‌ها ندارن. ۲۶ درصدِ جمعیت ما مربوط به کشاورزان و روستایی‌هاست اما سهم آن‌ها از بودجه، متناسب نیست.»


به راحتی می‌شه با کلیدواژه‌هایِ حجاب و روسری و گشت‌ارشاد و غیره رأی‌آوری کرد؛ این کلیدواژه‌ها «صرفاً» عوام‌فریبانه‌ست. اما عملکرد اون‌ها طور دیگریه. اگر به تاریخِ معاصــر مسلط باشید می‌بینید خیلی از جریان‌هایِ فعلی که داعیهٔ حقوق زن دارن؛ سابقاً از دسته‌هایِ افراطی‌ این موضوع بودن. اما اگر واقعاً دلسوز هستید؛ به قشری از زنان توجه کنید که نقشِ به‌سزایی در جامعه دارن ولی هیچ‌وقت تیترِ هشتگ‌هایِ شما نمی‌شن..

اقای پزشکیان می‌فرمایند باید به کارشناس اعتماد کرد. اما این‌جا خودش جوابِ خودش رو داد.
وقتی از ایدهٔ کلی نسبت به مسائل تُهی هستید؛ اعتمادِ صرف به کارشناس‌هاتون این‌جوری کلاه سرتون می‌ذاره.

این چیزایی که قاضی‌زاده می‌گه «دعوا» نیست، اسمش مُرور و یادآوریِ یه چیزاییه. متاسفانه آقای پزشکیان عملکردِ اعضای ستادش رو گردن نمی‌گیره و مُــدام جلوی دوربین می‌پرسه «چرا اینجور شد و اونجور شد؟»

پزشکیان به قاضی‌زاده و زاکانی کنایه می‌زند که «تا آخر می‌مونی دیگه؟» درحالی‌که قاضی‌زاده و زاکانی حداقل برنامهٔ مُدوّنی از جانبِ خودشان برای آینـده ارائه دادند. ولی خودِ پزشکیان که خودش را کاندیدِ اصلی می‌داند؛ نه! دریغ از یک خط برنامه. به مثابهٔ گروه‌هایِ خانوادگیِ مجازی فقط تکرارِ ناموفق نوشته‌هایِ کاغذ.


می‌گوید «نباید تنش ایجاد کنیم!» اما نمی‌گوید چرا اولین‌تنش را اعضایِ اصلیِ ستادش ایجاد کردند؟ چرا با انواعِ کنایه‌ها و تخریب‌ها چوب لایِ چرخ خدمات شهیدرئیسی گذاشتند تاجایی‌که رهبری گفت «دلم برای رئیسی سوخت»؟ مُدام از منویاتِ مقام معظم رهبری حرف می‌زند اما نمی‌گوید چرا در ستادش شعارِ یاحسین‌ میرحسین می‌دهند؟ شاید سنِ خیلی‌ها کفاف ندهد به درکِ این شعار؛ در ایامِ سال ۸۸ و فتنهٔ دروغِ تقلب چه هتاکی‌ها که به امام‌حسین نشد. که بعدها خاتمی گفته بود «من معتقد نیستم تقلب شده باشد!» حتی نمی‌گویند چرا همین اعتراف را بصورتِ علنی مطرح نمی‌کنند تا بابتِ زیرسوال بردنِ رای مردم در انتخابات ۸۸ عذرخواهی کنند؟ می‌گوید شما از من دروغ نخواهید شنید؛ ما هم اسم‌ش را دروغ نمی‌ذاریم؛ اما نمی‌گوید چرا در برنامهٔ زنده ادعایِ بنزین ۲۵ هزار تومنی را یک ادعایِ فیک اعلام کرد درحالی‌که سابقاً ایدهٔ بنزین ۲۵ هزار تومانی را داشت؟ می‌گوید دولتِ من نقدپذیر خواهد بود؛ نمی‌گوید چرا اعضایِ اصلیِ ستادش بر سرِ منتقدین و مخالفین فریاد می‌زنند؟ دقیقاً مثل بی‌شناسنامه خطاب کردنِ منتقدین توسطِ روحـانی. می‌گوید برجام! نمی‌گوید حاصلِ گره زدنِ تمام ساز و کارِ این مملکت به برجام طیِ آن هشت‌سالِ کذایی چه شد؟ چرا آن اقای دیپلماتِ سابق که این‌روزها تبدیل به یک نعره‌زن شده؛ بابتِ «قول رفع تحریم‌ها» که عملی نشد؛ از مردم عذرخواهی نکرد؟ چرا آقای وزیرِ شهرسازیِ سابق که این روز‌ها برای پزشکیان تبلیغ می‌کند؛ بابتِ این‌که حتی یک مسکن مهر هم نساخته بود از مردم عذرخواهی نکرد؟ چرا بابتِ تعطیلی هزاران کارخانه در همان دولتِ مطلوب‌شان از کسی عذرخواهی نکردند؟ چرا بابتِ چشم‌پوشی از فرصت‌های جهانی مانندِ آمریکای لاتین و سیاست همسایگی و از دست دادنِ صدها فرصتِ همکاری از مردم عذرخواهی نکردند؟ و صدها چرای دیگر!
این تعارضات را حل کنید تا به بقیهٔ مسائل برسیم.

مغمـوم یک‌گوشه نشسته بودم، اومد بالایِ سرم. گفت «چرا غــم داری؟» گفتم «نمی‌دونم. ایامِ عید تهش بغضم می‌گیره، بغضم می‌ترکه.» گفت «خیلی زوده! برای غمگین شدن خیلی زوده، پاشو که خیلی کار داریم، پاشو که باید مسیرِ وصــال بچینیم، مسیرِ وصالِ آخرین امام، آخرین ذخیرهٔ الهی، وصالِ منتقمِ بغض‌هایِ شکسته شده در دلِ چاه..»
آخرِ برنامه بود. الهی عَظُمَ‌البلایِ علی‌فانی پخــش شد. تا این بغض بترکه. بغضِ چندین‌ساله و قریب به چهل‌روزه.


سلام به قبیلهٔ‌نورت،
به هوایِ ظهــورت؛
به مسیـــرِ عبورت؛
که همین نزدیکی‌هاست…

مطالبِ قبلی کانال رو می‌خوندم و دستاوردهایِ دیپلماسیِ شگفت‌آورِ دوسال و نیمهٔ شهیدرئیسی رو مُرور می‌کردم که یه بنده‌خـدایی یه واقعیتِ تلخی رو کوبید تو صورتم. گفت آقای رئیسی برایِ ما زود بود! انقدر که خودِ مثلاً انقلابی‌ها با ادبیاتِ بیخود و به بهانه‌هایِ مختلف خودش و همسرش رو آزار دادن و انواعِ برچسب‌ها رو بهش زدن و هیـــــچ‌کدوم از زحماتش برایِ قابل کِشت کردن این زمینِ سوختهٔ روحانی رو ندیدن و فلان آخوندِ مجلســی توئیت می‌زد که «برو زنتو جمــع کن» و فلان مثلاً حزب‌اللهی می‌گفت رئیسی عملاً فرقی با روحانی نداره و … انقدر که طــعنه‌هایِ اینا آزاردهنده بود؛ کِیفور شدنِ دشمن از این اختلافات آزاردهنده نبود.

آقای رئیسی برایِ ما زود بود. برایِ همینه دوسال و نیم از خاتمهٔ یک دهه تعطیلیِ مملکت تویِ دورهٔ روحانی می‌گذره، از «هیچی بلــد نیستم‌»ها و تعارضاتِ واقعیِ پزشکیان دستاورد می‌سازن. چون هروقت شهیدرئیسی که به قولِ رهبر خستگی نمی‌شناخت و شبانه‌روز می‌دویید؛ یه‌جا تُپُق می‌زد مسخره‌ش ‌کردن؛ همینا هم پُشتش درنیومدن…


-بُرشی از رنج‌نامه‌ای شاید موقت.

شما از من هیچ‌وقت دروغ نخواهید شنید؛ من دولتِ سوم روحانی نیستم. من هیچ ربطی به روحانی ندارم! اصلاً مگه دولت روحانی چه بدی داشت؟!

- ده برابر شدنِ نرخ ارز.
- تعطیلی بیش از ۱۲ هزار واحد تولیدی.
- رشد منفیِ ۶.۹ درصدی ساخت مسکن.
- رشد اقتصادی نزدیک به صفر!
- صبحِ جمعه فهمیدم…
- شما بی‌شناسنامه‌هایِ اهلِ منقــلِ بی‌منطـق!
- گره‌زدنِ همه‌چیز به برجام و نافرجامیِ برجام.
- تبدیل ایران از صادرکنندهٔ بنزین به واردکننده.
- عدم استفاده از ظرفیت سیاست همسایگی.
- رکورد زدن در تورّم نزدیک به ۵۰٪.
- تعطیلیِ زیرساخت‌هایِ هســته‌ای.
و …

بعضی از حامیانِ متعصبِ نسبتاً محترمِ هر دو نامزدِ محترم جبههٔ انقلاب!
فضای انتخابات را با دوگانه‌سازیِ منفورِ نامبارک به ابتذال کشیدید. پراکنده‌اید و عبرت نمی‌گیرید، نمی‌فهمید رقیبِ شما دیگری‌ست. هیچ‌وقت نفهمیدید!

حسن‌روحانی سلطانِ عمل نکردن‌هایِ عمدی و تعطیلی‌ها و صبحِ جمعه فهمیدم‌ها با تکیه بر همین اختلاف‌سازی‌های شما به میدان آمده و نوچه‌هایش از دروغ‌هایی که شما به نامزدهایِ جبههٔ انقلاب می‌بندید سوءاستفاده می‌کنند! شما همچنان دیگری را تخریب می‌کنید. یکی را به دروغ متهم به تحجّر کردید دیگری را متهم به فساد، درحالی‌که متحجّرینِ روشنفکرنما و فاسدینِ واقعی مقابل شما هستند. به دختر نداشتنِ یکی تاختید و دخترِ دیگری را مسخره کردید، پشتِ صفحاتِ مجازی خودتان ژستِ همه‌چیزدانی گرفتید و با انگ‌زدن به کاندیدها توانِ تحلیل را از مخاطب‌تان گرفتید.

با تَکــرارِ هشت‌ سال «فلاکت و سیاهی» متحد شدند! آبان ۹۸ را با یک «صبح جمعه فهمیدم» رقم زدند و کنار کشیدند و پاسخگویی به نتیجهٔ بی‌عرضگیِ عمـدیِ خودشان را هم گردنِ شما انداختند. حالا شما از جلیلی-قالیباف یک لولو ساختید و به جایِ تبلیغِ ایجابی؛ فقط «جبهه» را تخریب کردید. اخلاق را باختید! اخلاق را باختید.
«وحدتی» که باید حاصل می‌شد؛ بینِ خود شما بود. بینِ قلوبِ خودتان.