ما در خیلی موارد قانونِ خوب داریم. سلبریتیِ خوب داریم، ورزشکارِ خوب داریم، نویسندهٔ خوب و هنرمندِ خوب و مسئولِ خوب هم داریم.
معیارِ خوبی و بدی هم الزاماً این نیست که من اصلاح‌طلبم یا اصولگرا یا هیچ‌کدوم؛ نظرات و سلایقِ سیاسی متفاوته و اساساً همین تفاوت‌ها می‌تونه جامعه رو بسازه. رسانهٔ مجازی و غیرمجازی هم عادتش بازتابِ خوبی‌ها نیست؛ برایِ همین به چشم نمیان و شما بجای تمرکز رویِ پرتاب سه ماهوارهٔ ایرانی، روی خطِ اتویِ کجِ لباسِ فلان آدم تمرکز می‌کنی و همون می‌شه عامل خودتحقیری [مثال عرض می‌کنم]. اما بعضی چیزها در دایرهٔ منافعِ ملی و امنیتی جا می‌گیره که شوخی‌بردار نیست. مثلاً اظهارنظرِ بعضی سلبریتی‌ها در حیطه‌ای که هیچ تخصصی توش ندارن و می‌دونن که قطعاً تاثیرگذار خواهند بود، مثلِ زیرسوال بردنِ قوایِ امنیتی و تضعیف و تمسخرِ اون. مثلِ حمایت از تروریست‌ها به اسمِ «فعالِ سیاسی».

حالا توقعِ ما چیه؟ برخوردِ مناسب.
برخوردِ مناسب هم الزاماً زندان و اعدام و جریمه نیست؛ همین‌که شما تشخیص بدی این فرد بعنوان یک صاحب‌تریبون برایِ اذهان عمومی آسیب زننده‌س و تریبون‌ش رو ازش بگیری؛ کفایت می‌کنه.
منقلب کردنِ حقیقت به عمد و در عُموم؛ باید یه هزینه‌ای داشته باشه.

شما کلِ مملکت رو زیر و رو کنی؛ ایرانی‌تر و مسلمان‌تر از ایشون پیدا نمی‌کنی. یکی از منتقدینِ تازهٔ ایشون که انتقاداتش رو معمولاً با توهین همراه می‌کنه؛ سال‌ها پیش کتابی در خصوص ردِ تکنولوژی، و تعارضِ دین و علم نوشته بود! اما ولی‌فقیه کیه؟ کسی که در سن ۸۴ سالگی، ۵ ساعت از نمایشگاهِ تولیدِ داخلی بازدید می‌کنه و با دقت پیشرفت‌های جوون‌هایِ این مملکت رو رصد می‌کنه، پای حرفِ تک‌تکشون می‌شینه و دغدغهٔ ثبتِ تکنولوژی‌ها به نامِ «ایران» رو داره. هیچکس نمی‌تونه منکرِ این بشه که یکی از مهم‌ترین دغدغه‌هایِ رهبری «پیشرفتِ علمی-ایرانیه».
در شرایطی که خیلی از آقایون اهمیتی به مسائلِ روز نمی‌دن؛ رهبری در خصوصِ هوش مصنوعی تبیین می‌کنه، در شرایطی که خیلی از آقایون بخاطرِ «در قدرت نبودن» منکرِ تاثیرِ مردم در همین انتخابات می‌شن؛ ایشون ساعت‌ها دربارهٔ سبقهٔ تاثیرگذاری مردم در حاکمیت تبیین می‌کنه، و در شرایطی‌که اپوزیسیون روشن‌فکرنما با هزار بَزک؛ برهنگیِ جسمِ زن رو عاملِ پیشرفت معرفی می‌کنن؛ ایشون حتی به دختربچه‌ها هم توصیهٔ درس خوندن می‌کنه.

و بله! ما در معرفیِ شخصِ ولی‌فقیه، و کلی‌تر؛ در معرفیِ مبانی ولایت فقیه کم گذاشتیم.

یه کانالی رو دارم که ممبرهایِ زیادی هم داره و تحلیل می‌ذاره. اما هر اتفاقی که میفته و می‌خواد بیفته این کانال این‌جوریه که:
🔴فوری فوری:اولین اخبارِ حمله فلان به ایران.
🔴فوری فوری:‌ پاسخ ایران به حملهٔ فلان.
🔴فوری فوری: آخرین اخبار مربوط به تحولاتِ منطقه را این‌جا بخوانید.

بعد که می‌زنی رو اینا، می‌بینی که همش تبلیغه و می‌ره داخل یه کانال دیگه. خب عزیزان! که چه؟ آیا این پولِ تبلیغاتِ این‌شکلی که به مخاطب القایِ ترس می‌کنه و در واقع برایِ ممبره؛ حلالاً طیّبا؟! فرق‌ش با دلالی که دلار رو با تنش‌هایِ منطقه‌ بالا و پایین می‌کنه چیه؟ از این بمباران خبریِ فیک و صرفا بر اساسِ حدس؛ چی بهتون می‌رسه؟ چرا به روانِ مخاطــب رحم نمی‌کنید؟

فرض کنید نیروهایِ امنیتی و نظـامی کشوری در غربِ آسیا، مثلاً ایران؛ با لباسِ کادر درمان یا هر لباس مبدّلی؛ به بیمارستانی نفوذ کنن تا سه نفر رو بُکُشن؛ و بعد از این‌کار وزیر امنیت عمومی‌شون با این افراد عکس یادگاری بگیره؛ واکنشِ رسانه‌هایِ غربی، پادوهایِ فارسی‌زبانِ غرب و افرادِ تُهی‌مغزِ غرب‌زده چی بود؟
اسرائیل سال‌هاست که به بی‌اخلاقی و ضداخلاقیِ خودش افتخار می‌کنه و اِبایی از جلویِ دوربین بردنِ این وحشی‌گری‌ها نداره؛ و ما افرادی داریم که با تک‌تکِ سلول‌هاشون بندهٔ پروپاگاندایِ غربن و در برابرِ حقیقت؛ کــــور!

اسراییل بدون روتوش.

قرآن همیشه در سختی‌ها پیغمبر(ص) را به پناه یک چیز می‌برَد که از آن نیرو بگیرد و استمداد کند و آن عبادت است، به خدا پناه بردن است، زیاد به یادِ خدا بودن است.

مکرر گفته‌ایم که عبادت - عبادتی که روحِ عبادت را واقعاً داشته باشد و عبادت باشد -از نظرِ قرآن یک منبعِ استعداد و اخذِ نیروست.

یا ایهاالذین امنوا استعینوا بالصبر و الصلوة.
ای اهلِ ایمان! از صبر و از نماز مدد بگیرید؛
ای اهل ایمان! باطری‌تان را با عبادت پر کنید.


-شهید مطهری
-آشنایی با قرآن، ج۱۱، ص۹۹.

خدایا شکرت🇮🇷💔

اشک‌هایِ طارمی قشنگ مودِ هممون بود🇮🇷💔

یعنی اون سوتی که همسایهٔ عقب‌موندهٔ براندازِ ما پارسال سرِ باخت ایران، از پشتِ پنجره زد هم هیچی؛ همین که این توییت‌بزنِ عربستانی کِنِف شد لذت بردیم. خدایاشکرت🇮🇷.

«گمان نکنید که شما خودتان می‌توانید کاری انجام بدهید؛ شما همانی هستید که اگر یک مگس آزارتان بدهد شب نمی‌توانید بخوابید و روز نمی‌توانید آرام بگیرید؛ شما آن‌کسی هستید که اگر یک گنجشک از شما یک چیزی بردارد قدرت ندارید آنرا پس بگیرید؛ همه عَجز است و همه فقر است.
تمامِ خوف‌ها و ترس‌هایی که انسان از دشمن دارد، از این است که خودش را می‌بیند؛
اگر خدا را بببیند؛ دیگر هیچ ترسی ندارد…»
-امام خمینی (ره)


•آگاه باشید! یقیناً دوستانِ خدا نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین می‌شوند..
سورهٔ‌محترم یونس،آیه ۶۲
•مصداقِ معاصرِ این آیه‌اید؛ برایِ من؛
•آقاروح‌الله(ره)🕊️

اگر اهلِ مطالعــه‌اید و دربارهٔ ریشهٔ باور به این انقلاب سوال دارید؛ کتابِ «انقلاب اسلامی و آیندهٔ جهان» نوشتهٔ استاد شجاعی رو بخونید.
به مناسبتِ دههٔ فجر ۲۰٪ تخفیف داره؛ از اینجا می‌تونید تهیه کنید.

توی تیک‌تاک ویدیویی دیدم؛ نمی‌دانم مربوط به کدام کشور بود. هیئتی بنامِ «هیئت روح‌الله»، شخصی میکروفون به دست می‌خواند «فیکَ یاخمیني!» برای معنی‌ا‌ش کنجکاو شدم، می‌گفت «ممنونیم ازت خمینی! پروردگارِ آسمان از تو محبت و عظمت و جلال را به ما عطا فرموده و ما به تو افتخار می‌کنیم..» یادِ سفر حاج‌مهدی رسولی به پاکستان افتادم؛ و مردمی که سرودهایِ انقلاب اسلامی را به نشانهٔ ارادت و محبت برایِ حاج مهدی می‌خواندند. مثلِ میلیون‌ها نیجریه‌ای‌ که از حرارتِ عشقِ شیخ زکزاکی به امام‌(ره) شیعهٔ علی شده بودند و مثلِ یمنی‌هایی‌ که تصویرِ امام(ره) در کنارِ خنجر‌هایِ یمنی‌شان می‌درخشد و مثلِ لبنانی‌هایی‌ که از انقلابِ خمینی الگو می‌گیرند؛ مثلِ نلسون ماندلا که گفت «خمینی‌ فرزندِ اسلام بود».

جملهٔ معروفی زیر هر تصویرِ امام(ره) می‌خوانید؛ «تو به ما جراتِ طوفان دادی!» برایِ همین بیداری‌هاست. نه فقط به ایرانی‌هایی که در پَستویِ خانه‌ها از عاشورا و امام‌حسینِ قَتیل می‌خواندند و اگر ساواکی‌ای بینِ جمعیت نبود؛ نوبت به ابعادِ سیاسی قیامِ عاشورا و امام‌حسینِ شهید می‌رسید؛ البته قطره‌چکانی.
بلکه برایِ تمام مستضعفینِ دنیا که روزی برایِ تمیز کردنِ چکمه‌هایِ «کدخدایِ جهان» به صف می‌شدند و وزیر و وکیل را با کِرشمهٔ خارجی‌ها عوض می‌کردند و ارزشِ سگ‌هایِ خارجی؛ از شاه و ملکه‌شان بیشتر بود؛ و حالا به برکتِ الگوگیری از انقلابِ خمینی؛ با جان و دل می‌دانند که «هرکسی که خدا را ببیند؛ از هیچ چیز ترسی ندارد.»
این از جان و دل دانستن‌ها نامش اعتقاد است؛ باور است، ایمان است. ایمانی که بی‌هیچ سِلاحی و بی‌هیچ تکیه‌ای به ابرقدرت‌هایِ جهان، و بی‌هیچ التماسی به قدرت خارجی، بی‌هیچ آویزانی‌ای از فلان رئیس‌جمهورِ چشم‌آبی در راهروهایِ فرعی و بی‌هیچ ترسی از تهدید‌هایِ بختیار انقلاب کرد. اعتقادی که می‌گفت «قدرتها و ابرقدرتها و نوکرانِ آنان مطمئن باشند که اگر خمینی یکّه و تنها هم بماند به‌‎ ‌‏راه خود که راه مبارزه با کفر و ظلم و شرک و بُت‌پرستی است ادامه می‌دهد…»

دربارهٔ منظومهٔ فکری و شخصیتِ آقاروح‌الله(ره) و سیدعلی خامنه‌ای که در میانِ همهٔ بی‌معرفتی‌هایِ عمدی و سهوی، سُکان‌دار و امانت‌دارِ خوبِ بامعرفتِ انقلابِ خمینی‌ست بخوانید. شناختنِ آدم‌هایِ نیک که در وانفسایِ لغزیدن‌ها؛ خداوند وجودشان را برکتِ روزگارِ ما قرار داد؛ عینِ معرفت است. واجب است.

این گریهٔ شوق و سجدهٔ شُکرِ بچه‌ها و عرقِ غیرت و سوت و جیــغِ شـادی مردم؛ تویِ یه قاب؛ یعنی ایران! خودِ ایران!به کوریِ چشــمِ دشمنایِ ایران؛
شکرت خدایِ ایران…🇮🇷.

کارشناس بی‌وطــــنِ برانداز:
اگه این تیم ببازه مردم خیلی خوش‌حال می‌شن؛ چون این تیم خیلی منفوره.

واکنشِ صادقانهٔ مردمِ وطن:

بعضی چیزا بیشتر از نتیجه مهمه و تاثیــرگذاره. بیشتر قشنگه. مثلِ این استوری محمد مُحبی؛ مثلِ اون جملهٔ قلعه‌نویی که گفت لطفِ خدا و اهل‌بیت شامل حال ما شد؛ مثلِ سرودملی خوندنِ تیــم؛ مثلِ اون «یازهرا»یی که یکی بینِ هنرمندا گفت؛ مثلِ ذکر گفتنِ جهانبخش.

آقای حضرت ابوالفضل(ع)؛ به قولِ استوریِ محمد محبی؛ «قسم به دستِ بریده‌ت»، ما آدم معمولی‌های ضعیف؛ همیشه مدیونِ خانوادهٔ شماییم.

افرادی که شهوتِ قدرت تا رگ و ریشِ بی‌ریشهٔ اون‌ها نفوذ کرده؛ غالباً موجودات عجیب و خطرناکی‌ان.
وقتی هشت سال رئیس جمهوری، از سال ۷۰ تا ۹۲ عضو مجمعِ تشخیص، ۷۹-۸۴ مشاور دولتِ خاتمی در امور امنیتِ ملی، ۷۱-۷۹ نایب رئیس اول مجلس و … رو عهده‌دار بودی از پروردگار استمداد نمی‌کردی! حالا که صلاحیتِ نداشته‌ت رد شده یهویی یادِ انقلاب و اسلامِ حقیقی میفتی؛ دردِ دین و انقلاب ندارید! فقط وقتی قدرت داشته باشید همه‌چی آزاد و دموکراتیکه؛ به محضِ این‌که به واسطهٔ عملکردِ خودتون خواهان ندارید؛ خودتون و به‌خط شده‌هاتون، دیگری رو به تمامیّت‌خواهی و دیکتاتوری محکوم می‌کنید!
تقصیری هم ندارید البته؛ به متهم رسیدگی نشود؛ مدعی‌العموم می‌شود…

*مسئلهٔ مهم؛ رنگ و عنوانِ گروه‌های سیاسی نیست؛ بلکه اینه که بعضی گروه‌هایِ سیاسی تمامِ تلاششون رو می‌کنن تا به مردم القا کنن انتخابات اقلیتی خواهد بود؛ باید هوشیار بود.

«آقا! من از همین ساعت می‌خواهم بندهٔ خدا باشم.»


داستان بشر حافی را شنیده‌اید؛ روزی امام از كوچه‌های بغداد می‌گذشت. از یک خانه‌ای صدایِ عربده و تار و تنبور بلند بود، می‌زدند و می‌رقصیدند و صدایِ پایكوبی می‌آمد. اتفاقاً یک خادمه‌ای از منزل بیرون آمد درحالی كه آشغالهایی همراهش بود و گویا می‌خواست بیرون بریزد تا مأمورین شهرداری ببرند.
امام به او فرمود صاحب این خانه آزاد است یا بنده؟ سؤال عجیبی بود. گفت: از خانهٔ به این مجللی این را نمی‌فهمی؟ این خانهٔ «بشر» است، یكی از رجال، یكی از اشراف، یكی از اعیان، معلوم است كه آزاد است. فرمود: بله، آزاد است، اگر بنده می‌بود؛ كه این سروصداها از خانه‌اش بلند نبود. حال، چه جمله‌های دیگری رد و بدل شده است دیگر ننوشته‌اند، همین قدر نوشته‌اند كه اندكی طول كشید و مكثی شد. آقا رفتند. بشر متوجه شد كه چند دقیقه‌ای طول كشید. آمد نزد او و گفت: چرا معطل كردی؟ گفت: یک مردی مرا به حرف گرفت. گفت: چه گفت؟ گفت: یک سؤال عجیبی از من كرد. چه سؤال كرد؟ از من پرسید كه صاحبِ این خانه بنده است یا آزاد؟ گفتم البته كه آزاد است. بعد هم گفت: بله، آزاد است، اگر بنده می‌بود كه این سروصداها بیرون نمی‌آمد. گفت: آن مرد چه نشانه‌هایی داشت؟ علائم و نشانه‌ها را كه گفت، فهمید كه موسی‌بن‌جعفر است.
گفت: كجا رفت؟ از این طرف رفت. پایش لخت بود، به خود فرصت نداد كه برود كفشهایش را بپوشد، برای اینكه ممكن است آقا را پیدا نكند. پای برهنه بیرون دوید. (همین جمله در او انقلاب ایجاد كرد.) دوید، خودش را انداخت به دامن امام و عرض كرد: شما چه گفتید؟ امام فرمود: من این را گفتم. فهمید كه مقصود چیست. گفت: آقا! من از همین ساعت می‌خواهم بندهٔ خدا باشم، و واقعاً هم راست گفت. از آن ساعت دیگر بندهٔ خدا شد.
این خبرها را به هارون می‌دادند. این بود كه احساس خطر می‌كرد، می‌گفت: اینها فقط باید نباشند «وُجودُكَ ذَنْبٌ» اصلاً بودنِ تو از نظر من گناه است. امام می‌فرمود: من چه كار كرده‌ام؟ جوابی نداشتند، ولی به زبان بی‌زبانی می‌گفتند: «وُجودُكَ ذَنْبٌ» اصلاً بودنت گناه است. آنها هم در عینِ حال از روشن كردنِ شیعیانشان و محارم و افراد دیگر هیچ‌گاه كوتاهی نمی‌كردند، قضیه را به آنها می‌گفتند و می‌فهماندند، و آنها می‌فهمیدند كه قضیه از چه قرار است.


شهید مطهری.
کتاب «سیری در سیرهٔ ائمهٔ اطهار»

در ادامهٔ این میون‌بُرهایی که خدا برامون گذاشته برایِ توسل به معصومین (علیهم‌السلام) آیت‌الله کشمیری فرمودن؛
 ١۴٠٠ صلوات نذر امام موسی‌بن‌جعفر(ع) کنید و بفرستید؛ ان‌شالله حاجت‌روا می‌شید.

مامانِ من هر روز می‌فرسته، می‌گم مگه حاجتی داری؟ می‌گه حتماً که نباید برای کارِ مشخصی بری درِ خونهٔ پدر امام‌رضا، ماها همیشه کارمون گیره، دل‌مون هم گیره..

دو دقیقه آرامش؛
برایِ تویی که روح‌ت محتاجِ نوازشه..

دنیا اینجوریه که یکی می‌تونه پاول‌اندرسونِ پیکی بلایندرز باشه و از تیمِ ملیِ کشورِ تو حمایت کنه، ولی تویی که فارسی‌زبانِ اینترنشنال یا یه آدمِ اینترنشنال‌زده‌ای؛ آرزویِ باخت تیم ملی کشورت رو داشته باشی؛ از بُردش ناراحت و از باختش خوش‌حال شی.