توصیه می‌کنم همیشه در سخنرانی‌هایِ رهبری دقت کنید؛ ایشون مستقیماً کسی رو خطـاب قرار نمی‌دن بلکه خط و ربط و اصولِ کلی‌ای رو مشخص می‌کنن؛ فرمول به شما می‌دن تا از این طریق به جواب برسید.

در سخنرانیِ امروز مثل عمدهٔ سخنرانی‌هایِ دیگه، تاکید به مردم‌داری به چشم می‌خوره و این جوابیه‌ای به جریانِ سیاسی‌ایه که از طرفی مردم‌داری رو پوپولیسم -عوام‌فریبی- معرفی می‌کنه و در روزنامه‌هاش هم بهش می‌پردازه. و از طرفِ دیگه نقشِ ولی‌فقیه جامعه بعنوانِ حامی مردم رو مانعِ دموکراسی؛ و نقشِ مردم رو در اقلیت می‌شمره.
خطِ اصلی انقلاب اون چیزیه که رهبری بارها مورد تاکید قرار می‌دن؛ نه چیزی که جریان‌هایِ سیاسی ازش هشتگ می‌سازن.

بله عزیزان! جان با جان برابر نیست…

نوشته بود «این هواپیما اگه عازمِ کربلا بود ذره‌ای بخاطرش ناراحت نمی‌شدم.» بابتِ این اسکرین‌ها عذرخواهم؛ اما مرور واقعیت به فهمِ اون کمک می‌کنه. معمولاً بعد از هر غمی باید دنبال وفاقِ ملی بود؛ اما لاشخورها با انسانیتِ گزینشیِ خودشون به شما اجازه نمی‌دن که بدونِ سیاست‌زدگی، وجدان خودتون رو بیدار نگه دارید.
در سایهٔ بردگیِ این لاشخورها؛ شرافت که هیچ! از معنا تُهی می‌شید.

عزیزانِ جان‌باختهٔ هواپیمای اوکراینی مادامی برای این موجودات محترم‌اند که بشه از قِبَلِ اون‌ها نفع سیاسی برد و مثل حامد اسماعیلیون جاده‌صاف‌کنِ رجوی شد. وگرنه جانِ «انسان» اساساً برای این‌ها ارزشی نداره؛ همون‌طور که مسافرانِ هواپیمای اوکراینی هم اگر از نظرِ عقیدتی با این‌ها متفاوت باشن این‌شکلی بهشون بی‌حرمتی می‌کنن؛ چه برسه به هلهله بر خونِ شهدای کرمان…
از این لاشخورها توقعِ داشتن انسانیت؛ توقع زیادیه.

آیت‌الله حائریِ شیرازی دوسال قبل از شهادتِ حاج‌ قاسم به رحمتِ خدا رفته‌اند؛ در بحبوحهٔ حملاتِ وحشیانهٔ سعودی‌ها به یمن [با حمایتِ غرب، مانند تمامِ جنگ‌افروزی‌ها] فرمودند: «عربستان نمی‌داند با یمن چه می‌کند؛ با این کارها شمشیری برای امام‌زمان درست می‌کند که این شمشیر کم‌نظیر است… ندیدید در هشت سال دفاعِ مقدس؛ مثلا یک قاسم سلیمانی شمشیری بود که ایجاد شد؟»


«غربی‌ها، مراکزِ تولید موشک و نیروگاه هسته‌ای در دولت سعودی درست می‌کنند، چون وابسته به آن‌هاست، البته بنده ناراحت نمی‌شوم، چون ‌می‌دانم ان‌شالله در دورانِ نه چنـدان دوری، به دست مجاهدانِ اسلامی خواهد افتاد.»
-این هم بخشی از سخنرانی آیت‌الله خامنه‌ای در ۹۸/۱/۱ است؛ تا امروز که شما اخبارِ حملاتِ موشکیِ مجاهدینِ شریفِ یمنی را می‌شنوید؛ در دریایِ سرخ غوغا کرده‌اند؛ سربلند خواهند شد. ان‌شالله.


پ.ن: تاریخ با ما و بی‌ما به روزهایِ طلایی خواهد رسید. به قلّهٔ موعود! در کنارِ تسلط بر تحلیل‌ها و تحولاتِ جهان؛ در دم‌دمایِ فجرِ صادق؛ مراقبِ باختِ فکری باشیم.

گفتن پاییز که نبارید، بعیده زمستون بباره. تا دیروز هم خشک بود و آلوده، امروز بارونی، برفی و مه‌آلود. تا نخواد نمی‌شه؛ به محضِ این‌که بخواد هم نشد نداره. کارِ خدا اینجوریه. یه شبه اصلاح می‌شه، یه شبه درست می‌شه و ورق برمی‌گرده. بارون رحمتِ الهی‌ه؛ درست مثلِ فرا رسیدنِ روزِ موعود. که امام حسين(عليه‌السلام) فرمودند:

«قائمِ ما اهلِ‌بيت [کسی‌ است که] خدای متعال، امر او را در یک شب اصلاح و آماده خواهد نمود»

این توییتِ کاربرِ یمنی برام جـالب بود. درشرایطی‌ که خیلی از داخـلی‌ها چشــم روی حقیقت بسته‌ان، اهالیِ سرزمینِ یمانی نه تنها در غیرت و شجاعــت؛ بلکـه در «معـرفت و انصاف» هم پیشتازند.

ماهِ رجب، ماه توبه است.
يكي از اذكاری كه اگر به معنایِ آن توجه كنيم بسيار موثر است، ذكر «يا مُقيل العَثَرات» است.
(ای خدایی كه لغزش‌ها را اقاله می‌کند و ناديده می‌گیرد.)

ما خدايی داريم كه بسيار مهربان است و گناهان ما را اقاله می‌کند، اقالهٔ لغزش‌ها به اين معناست كه اگر پشيمان شويم و توبه كنيم، خداوند با ما طوری معامله می‌کند مثل اينكه گناهی مرتكب نشده‌ايم…
گاهی مواقع دراثر گناه، بعضی توفيقات از انسان سلب می‌شود ؛ اگر اين ذكر را با توجه و حضورِ قلب در قنوت يا سجــدهٔ خود بگويد ، توفيقات بازمی‌گردد…

-استاد فاطمی‌نیا(ره)

۲۷ ثانیه زندگی.🍊🌧️🪵

شهید مطهری یه جایی تو کتاب سیرهٔ نبوی می‌گه که «امان از دست یهود که بر سرِ دنیا از دست این‌ها چه آمد! دستش همیشه روی شاهرگ‌هایِ جامعهٔ بشریت است. شاهرگ اقتصادی و فرهنگی. الان خبرگزاری‌های بزرگِ دنیا که یکی از آن شاهرگ‌هایِ بسیار حساس است به دستِ این‌ها می‌چرخد برای اینکه قضایا را تا حدی که ممکن است آنطور که خودشان می‌خواهند به دنیا تبلیغ کنند و برسانند. در هر مملکتی اگر بتوانند آن شاهرگ‌ها را -به قول امروزی‌ها وسایل ارتباط جمعی مثل مطبوعات و به طوری کلی آن جاهایی که فکرها را می‌شود تغییر داد، تحریف کرد، تبلیغ کرد و گرداند و نیز شاهرگهایِ اقتصادی را دست می‌گیرند.»

جوابِ چراش رو هم توی کتاب حماسهٔ حسینی می‌ده که «این‌ها جنبهٔ اثباتی ندارند که مردم را دعوت به یهودی‌گری کنند؛ اما جنبهٔ تخریبی‌شان زیاد است، یعنی تخریبِ مکتب‌های دیگران! شما می‌بینید یک نفر یهودی یک عمر در یک رشته از رشته‌هایِ اسلامی درس می‌خواند تا یک کرسی را در دانشگاه اشغال کند و در آن کارِ خودش را انجام دهد.»

حالا شما حساب کن برایِ تخریب سِیرِ فکری ایرانی‌ها- بعنوانِ بدنهٔ اجتماعیِ کشوری که سردمدارِ شیعه‌گری در دنیاست- چقدر هزینه می‌کنن. تا امروز تو ذهنِ من و شما انقدر نفوذِ نرم پیدا کرده باشن و سطحِ شبهات رو پایین آورده باشن که مثلا تو ماجرایِ کرمان بگیم «چرا بچه و آشنای هیچ مسئولی بینِ شهدا نبود؟ پس کارِ خودشونه! چرا بچه‌هایِ سردار سلیمانی نبودن؟ پس کارِ خودشونه.» -درحالی‌که برادرزادهٔ معاون حقوقی رئیس‌جمهور بینِ شهدا بود و مادرِ این شهید هم بعد از شهادت اعضایِ بدنش اهدا شد- اما سطحِ شبهات توسط این دستگاهِ تحریف و تقلبِ حقایق به قدری پایین اومده که پذیرشِ حقیقت به راحتی امکان‌پذیر نیست و ذهنی که به این نوعِ شبهاتِ تخریبی عادت کرده؛ بجایِ پذیرش حقیقت دنبالِ ردِ اون به هر طریقِ عجیب غریبیه؛ شاهد مثالِ من همین دیروزه؛ یه بنده‌خدایی بهم گفت «باشه اصلا فلانی و فلانیِ فلان مسئول هم بودن، تو خودت چرا کرمان نبودی؟ می‌خوای باور کنم حرفاتو؟»

هیچی دیگه.
همیـــــن!

این ویدیو هم بامزه‌ بود :))
از فردا تیترِ ذهن‌هایِ مریضِ اینترنشنال‌زدهٔ کورِ کوفت‌کنندهٔ افکارِ مثبت، خیلی جدی:
-ضرب و شتمِ کودکان مدرسه‌ای توسط مامورِ مزدورِ نظام! فکر کردین این مزدورها این‌همه حقوق می‌گیرن که با بچه‌هامون برف‌بازی کنن؟!

تو استوری‌ش نوشته بود «می‌گن وقتی سجــده می‌کنی، خیــال کن با یه دلِ پُر سرتو رویِ پاهایِ خدا گذاشتی…از وقتی که شنیدم دلم نمی‌خواد سر از سجده بردارم…» خیلی قشنگ بود. خیلی!

هوادارایِ ایرانی توی استادیوم همراهِ بقیه شعــارِ «الموت‌‌لاسرائیل» می‌دن، قبلش هم سرودِ ملی می‌خونن و پرچمِ ایران می‌چرخونن تا بهمون ثابت کنن که اون اداهایِ براندازیِ ضدّوطنی و هواداریِ اسراییلِ بچه‌کش برایِ «مردم» نبود و نیست؛ این مردم رو نباید با اون هوچی‌گرهایِ مجازیِ حامیِ صهیونیست سنجید. جنگیدن برایِ بازیِ ملی زیر سایهٔ پرچــمِ مزیّن به‌نامِ الله؛ زیباست، دقیقاً مثل داشتنِ یه وجدانِ بیدارِ حامی مظلوم.
این وسط فقط براندازِ مفلوکه که نه می‌تونه پرچم جمهوری‌اسلامی رو بچرخونه، نه فلسطین :))

کِشَم جفایِ تو
تا عمـــر باشدَم، هرچـند
وفا نمی‌کند این عمـــرها
وفایِ تو را..

-استاد شهریار

«إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنْتَقِمُونَ»🔥

شمرده شمرده باید رقیب را ادب نمود!
*این شیوهٔ پنجـــهٔ شیـره؛ نه سرِ مار…*

-موشک‌بارانِ مقر جاسوسی رژیم صهیونیستی (موساد) در اقلیم کردستانِ عراق؛ این مقر مرکزِ توسعه عملیات جاسوسی و طراحی اقدامات تروریستی در منطقه و خصوصا ایران بوده- و موشک‌بارانِ مناطق تحت تصرفِ تروریست‌ها و محلهای تجمعِ فرماندهان و عناصرِ اصلی مرتبط با عملیات‌های تروریستی اخیر، به ویژه داعش در سوریه، توسط سپاه در پاسخ‌ به جنایات تروریستی کرمان و راسک؛ و ترور فرماندهان سپاه و جبههٔ مقاومت.
-انهدامِ کشتی امریکایی توسط یمن به گزارشِ رویترز؛ امشب.

به ملت عزیزمان اطمینان می‌دهیم عملیات‌های تهاجمی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تا گرفتن انتقام آخرین قطره‌های خون شهیدان ادامه خواهد یافت.
«وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ»

این‌که همزمان موشک‌هایِ سپاه مقـرِ جاسوسیِ موساد و محل حضور عناصرِ اصلی تروریست‌ها به‌خصوص داعش، و چندین نقطه در نزدیکیِ کنسولگریِ امریکا در عراق رو نوازش کردن؛ نشون می‌ده ما حریف رو خوب می‌شناسیم.
داعش سگِ دست‌آموزِ صهونیست؛ و اسراییل هم سگِ وحشی و کثیفِ امریکا و غربه. هدف روشنه، اخراجِ کامل نیروهای امریکا از منطقه‌ای که متعلق به اون‌ها نیست؛ و نابودیِ غدهٔ سرطانیِ اسراییل.
بی‌شک پیاده‌نظامِ داخلی و خارجی‌شون برایِ به حاشیه بردنِ این عملیات‌ها ایجاد تشکیک می‌کنن؛ نباید تحتِ تاثیرِ این دامِ رسانه‌ای قرار گرفت.
گرچه این‌ها دست‌گرمیه؛ به جملهٔ وزارت خارجه دقت کنید «اقدامِ نظامی در اربیل و ادلب بخشی از مجازاتِ متجـــاوزان به امنیتِ ایران بود.»

اونی‌که پرچم دستشه، نقشه رو خوب بلده. تماماً اعتماد باید کرد. بإذن‌الله.

یکی از معنادارترین تصاویری که دیدم؛موشک‌هایِ سپاه دیشب با هشتگِ «کاپشن صورتی» شلیک شد..
دقیق‌ترین نکته‌ها، خیبرشکن‌ترین غــرّش‌ها، استوارترین قدم‌ها و روشن‌ترین راه‌ها؛ سربازانِ راهِ روشن سلیمانی..

عربستان با حمایتِ کامل غرب به یمن حمله کرد، یمن کم نیاورد و برایِ حمایت از فلسطین تویِ دریای سرخ غوغا کرد و امریکا از کیلومتر‌ها فاصله به یمن حمله کرد، باز یمن کم نیاورد. بعنوان فقیرترین کشور! حالا امریکا به یمن پیشنهاد داده که حملات در دریای سرخ رو متوقف کن؛ عوضش ما هم دولتِ یمن رو به رسمیت می‌شناسیم. یمن این پیشنهاد رو رد کرد!
[ اینجوری که اصلا تو کی‌ای که بخوای منو به رسمیت بشناسی؟!]

چون جبههٔ مقاومت اینو می‌دونه تطمیع، تحقیر و تهدید از جانبِ این قلدرها تغییری در نیتِ اصلی اون‌ها ایجاد نمی‌کنه و «هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد، [تا به طورِ کامل، تسلیم خواسته‌های آنها شوی و] از آیینِ [تحریف یافته] آنان، پیروی کنی. بگو: «هدایت، تنها هدایت الهی است!» و اگر از هویٰ و هوس‌هایِ آنان پیروی کنی، بعد از آنکه آگاه شده‌ای، هیچ سرپرست و یاوری از سویِ خدا برای تو نخواهد بود.»

و این دقیقاً همون چیزیه که توقعِ فهمیدن‌ش از جریان غرب‌گرایِ خودتحقیرِ داخلی که عناصرِ مجازی‌ش تو روزنامه و جریانات سیاسی و منبر و توییت شبانه‌روز بر طبلِ تحقیر و لزومِ آویزانی از غرب می‌کوبن؛ از یاد دادن الفبا به موجوداتِ محترم داخل قفس‌هایِ باغ‌وحش هم سخت‌تره.

لطف می‌کنید برایِ یه جَوونِ تازه از دنیا رفته نماز لیلة‌الدفن بخونید؟ فاطمه یوسفی فرزند منصور.

-در لیلة‌الرغائب این «لیلا»یِ توعه که بهت قیمت می‌ده.

-استاد شجاعی می‌گن لیلة‌الرغائب به معنیِ شب آرزوها نیست که شما بشینی لیستی از آرزوهایِ دنیویِ خودت رو بنویسی؛ گرچه اینم خوبه. ما جز خدا کسی رو نداریم که بتونه ارزوهای ما رو برآورده کنه؛ اما امشب باید انسان به کمالی برسه که بتونه آرزوها و رغبت‌هایِ خودش رو تنظیم کنه؛ اون کمالی که رغبت‌هایِ انسان رو به اوج می‌رسونه لیلایِ آدمه. اوجِ خواستن‌هاست. آدم رو صاحب‌نیت می‌کنه. لیلا یعنی اونی‌که صبح تا شب برایِ رضایتش زندگی می‌کنی؛ چشمت به گنبد حرم میفته یادش می‌کنی؛ تو با لیلایِ خودت محشور می‌شی. اگه می‌بینی یکی با یه شکستِ عاطفی و مادی از راهی که توش قرار گرفته پا پس می‌کشه؛ یعنی اون آدم «لیلا» نداشته. لیلایِ اون شخص خودش بوده که به محضِ این‌که در خطر افتاد؛ خسته شد. چنان خشکسالی شدن اندر دمشق؛ که یاران فراموش کردند عشق…
رزمنده‌هایِ دفاع مقدس رو ببینید؛ ما‌ه‌ها از خونه و زندگی و آسایش و آرامشِ خودشون دور بودن و از مسیرِ حق کوتاه نیومدن ‌و خسته نشدن؛ چون «لیلا» داشتن. چون صاحبِ نیت بودن و رغبت‌هایِ خودشون رو جوری تنظیم می‌کردن که با وجودِ تمام سختی‌ها و مشکلات و بمباران‌ها و شاهدِ شهادت رفقا بودن؛ اون رغبت اون‌ها رو سرِ پا نگه داشت. مهمه که امشب آدم بگرده لیلایِ خودش رو پیدا کنه؟ لیلایِ من کیه که بخاطرش با وجودِ وضعیت‌هایِ نابسامانی که توش قرار دارم؛ کوتاه نیام…؟
رغبت و لیلا داشتن یعنی همونی‌که باعث می‌شه در دستهٔ «أَلَآ إِنَّ أَوۡلِيَآءَ ٱللَّهِ لَاخَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَاهُمۡ يَحۡزَنُون» جا بگیری…


ای صاحبِ تمامیِ رغبت‌ها! رغبت‌هایِ ما رو از جنسِ رغبت‌هایِ منتظرانی با ارادهٔ آهنین، و زمینه‌سازانِ ظهورِ اون لیلایی قرار بده که جهانی رو چشم‌انتظارِ او قرار دادی؛
«اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی مِنْ أَنْصَارِهِ وَ أَعْوَانِهِ وَ الذَّابِّینَ عَنْهُ وَ الْمُسَارِعِینَ إِلَیْهِ فِی قَضَاءِ حَوَائِجِهِ وَ الْمُمْتَثِلِینَ لِأَوَامِرِهِ‏ و الْمُحَامِینَ عَنْهُ وَ السَّابِقِیـــن إِلَى إِرَادَتِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْهِ…»