«اگر امروز از غــزّه دفاع نکنیم، فردا باید در بیمارستان‌هایِ خودمان با بمب‌های فسفریِ رژیم مقابله کنیم.»

- چرا؟ چون ما با یک موجودیتِ درّنـده و وحشی طرفیم که از ترور دانشمندانِ هسته‌ای ایران و زنده‌ نگه‌داشتنِ قتل‌عامِ ایرانی‌ها در جشن پوریم [ایرانی‌کُشی] تجهیز و آموزشِ تکفیری‌ها که هیچ؛ حتی از بمبارانِ کامیون حاملِ آوارگانِ فلسطینی، خبرنگاران و بیمارستان‌هایِ اطفال هم نمی‌گذره و در حسرتِ نیل تا فُرات در خون غرق خواهد شد.

از «عادت کردن» می‌ترسم. وقتی امروز یکی دربارهٔ غزه به من گفت «اون‌که دیگه عادی شده» خیلی ترسیدم. وقتی درجوابِ این‌که سا‌ل‌هاست دارن غارت می‌شن، بمباران می‌شن، نسل‌کُشی و تجاوز و غصب؛ گفت «کاری نداره که، صُلح کنن.» وقتی از عاقبتِ ترور بیولوژیکِ یاسر عَرَفات -حامی صلح و سازش با اسرائیل- گفتم و شونه بالا انداخت. از جهانی که مدعیانِ حقوق بشر‌ش در پشتِ ‌پرده‌ها قطعنامهٔ توقفِ حمله به غزه رو وِتو می‌کنن ولی جلویِ دوربین برایِ صلح اشک می‌ریزن حالم به‌هم می‌خوره. از این ژستِ «نه‌به‌جنگ و صلح‌طلبی» که سال‌ها خاک می‌خورد و امروز مظلوم رو هدف گرفته حالم به‌هم می‌خوره. از این‌که برایِ دفاع از حق باید توضیح داد و فهمیده نشد؛ از این روندِ ترسناکِ عادی شدنِ نسل‌کُشی و کودک‌کُشی توسطِ یک جهانِ یخ‌زده که انگار بلیطِ تماشایِ یک فیلم سینماییِ اکشن رو خریدن، می‌ترسم. از سکوتِ مدعیان می‌ترسم. از شبیه‌ شدن به این موجوداتِ مسخ شدهٔ مثلاً بی‌طرف؛ می‌ترسم.

امّتِ عشقیم و در مِحراب،
مولامٰان علی‌ست،
سمتِ ساقی، مجلسی مَستانه برپا می‌کنیم
ما همه تکبیرگویان؛
ما همه گلدسته‌ایم
ما سراسیمه، به عُشّاقِ دگر پیوسته‌ایم
تا اذانی می‌وَزَد، از سینه‌ای گلدســته‌ای
ما همه در مسجدِ چشــمِ تو،
قامَت بسته‌ایم..

•عجب‌شــعری..
محمدصالح‌علاء

شبیهِ واقعیتِ این روزهای ماست! ده‌ها خاندانِ فلسطینی به طورِ کامل نابود شدن، آب و برق و موادِ غذایی قطع شده، صدها کودک در همین چندروز سَلاخی شدن، هزاران خونه نابود شدن، بیمارستان‌ها با فسفرِ سفید هدف قرار می‌گیرن، نیروهایِ امداد و خبرنگاران کُشته می‌شن، تصاویرِ بچه‌هایی که یَتیم شدن با یک نگاهِ بُهت‌زده برایِ روشنفکرانِ دنیا و بعضی به‌ظاهرمسلمانان حتی اندازهٔ یک واکنشِ گذرا هم اهمیتی نداره، ولی اگر سگِ خونگیِ یک خانوادهٔ صهیونیستی مضطرب شد؛ جهان «غزه» رو با بمباران و قتلِ‌عام وادار به پاسخگویی می‌کنه، بی‌اینکه به ۷۵سال ویرانی و خون اشاره‌ای کنه. بویِ لَجن‌زار میاد از این ژستِ روشنفکری!

«۹۴۰ کودک و ۱۰۳۲ زن»

از سه‌هزار شهیـــد تا الآن.
این‌ عددها، تنِ آدمی‌ست.
حساب و کتابِ چُرتکه‌هایِ بازار نیست.
فمنیست‌ها، فعالینِ حقوقِ زنان؟!
چیــزی نیست، حتماً خوابَند..

❌محتوایِ بسیار حساس دارد.

همین چند دقیقهٔ پیش، #بیمارستان_المعمدانی با صدها مجروح در غزّه بمباران شد، با بیش از ۵۰۰ شهید. این بیمارستان جز مکان‌هایِ«امن» اعلام شده بود!

-هرکس به‌هرنحو به این جنایات رضایت داشته باشه؛ «والله‌والله‌والله» روزِ محشر نامش کنارِ این وحوشِ قاتل خواهد اومد…

برانداز و مُعاند و بی‌وطــن و کفتار و لاشخـورِ کنار اسرائیل ایستاده که هیچ! اما خدا نمی‌گذره از اون نامردی که تو امنیت قمه‌ به‌دست حرف از حُبِ حسین(ع) می‌زنه و این روز‌ها با رذالتِ تمام این زن و بچه‌هایِ مظلوم رو تا حدِ این ظالمینِ غاصب پایین کشیده؛ روزی شرمندهٔ حسین(ع) می‌شید..

خدایا این دنیا رو دیگه کثافتِ محض گرفته. خدایا دستِ ما به نوشتن و زبونِ ما به گفتنِ این بدیهیاتِ لازمهٔ انسانیت نِمیره. خدایا لباسِ حقوقِ بشری که آفریدی تنِ حرومز‌اده‌ترین موجوداتِ عالَمه. خدایا ببین یه سری مدعیانِ دین‌داری‌ت رو که هنوز اون شترِ دوسالهٔ معرکهٔ حق و باطلن. خدایا قلبِ ما دیگه نمی‌کشه. خدایا ناخن‌هامون کفِ دستمون جا انداخته. خدایا باقیِ شب و روزِ فَقْدَ نَبِیِّنا وَغَیْبَهَ وَلِیِّنا رو به این خون‌هایِ ریخته رویِ زمین و آسمون ببخش..

اگر می‌خواید بدونید نطفهٔ حرامِ کثافتِ «کار خودشونه»هایِ یک‌سالِ گذشته در ایران کجا بسته شد؛ این‌جا رو ببینید.
#بیمارستان_المعمدانی

فریادِ عطش،
سوختنِ چلچله‌ها..
افتاده میانِ سر و تَن، فاصله‌ها،
می‌گفت گلوسوخته بیمارستان:
«این حــرمله‌ها،
حرمله‌ها، حرمله‌ها..»

•میلادعرفان‌پور
•الْعَجل،العَجَل..

جانِ رفع شبهه نَمونده حقیقتاً، ولی سکوت نکنید؛ اعلام موضع کنید.

-توییت جکسون هینکل، این فعالِ رسانه‌ایِ امریکایی.
فیلمی که اسرائیلی‌ها بهش استناد می‌کنن که بگن بیمارستان رو خودِ حماس زده مربوط به سال ۲۰۲۲ هست! نه امشب.
اگر راکت‌هایِ حمــاس تا انقدر قدرتِ خرابی داشت که با هر حمله اثری از شما موجوداتِ متعفنِ حرامی نمی‌موند! اگر کارِ شما نیست، چرا تو کانال‌هاتون تصاویرِ تکه‌های بدن شهدا رو می‌ذارید و می‌نویسید «کسی همبرگر سفارش داده بود؟!»

#بیمارستان_المعمدانی

آب از گلوم پایین نمی‌رفت،
حالا دیگه خواب هم به چشم‌هام نمیاد..

احمقانه‌ترین بحثِ معاصرِ جهان، بحث بر سرِ مقصر بودن یا نبودنِ اسرائیله! احمقانه‌ترین و کثیف‌ترین.

قـــرار چیست؟
صَبـــوری کدام
و خواب کجا…؟

رئیس‌جمهور فرانسه و امریکا و آلمان طوری دربرابرِ جنایتِ بمباران بیمارستانِ غزه موضع‌گیری می‌کنن و اظهارِ تأسف از این جنایتِ جنگی با یک نقابِ نگران؛ که انگار نه انگار همین دیروز قطعنامهٔ توقف حملاتِ اسرائیل رو که روسیه مطرح کرده بود؛ وِتو کردن. همین‌ها وِتو کردن. این ژستِ ریاکارانه‌ای که پشتِ صحنه‌ش نون تویِ خون زدنه؛ همون‌قدر به این جماعتِ کت شلواریِ داعش‌پرور نمیاد که به براندازها نمیاد.

فقط چون بیمارستان بود شوکه شدید؟! بمبارانِ فسفریِ روزهای گذشته شوکه‌تون نکرد؟ سلاخیِ بچه‌ها در این سال‌ها شوکه‌تون نکرد؟! حتماً باید چنین بلایی سرِ این مردم میومد تا شوکه بشید؟ از این‌که به گفتهٔ وال‌استریت ژورنال، بیمارستان با موشکِ MK-84 امریکایی به خون کشیده شد، شوکه نشدید؟ لعنت به این حقوق‌بشرِ گزینشیِ شما و حامیان و ماله‌کشانِ شما.