•اگر احساساتِ یک انسان برایِ این جنایات [قهوه نوشیدن بالا سرِ جنازهٔ یک زن فلسطینی، نوشیدنِ شراب و جشن‌ گرفتن بعد از کُشـتار کودکان فلسطینی] جریحه‌دار نشد ولی برایِ نفله‌شدنِ وحوش صهیونیست و آتش انداختن به اصلی‌ترین پایگاه تروریستی ابراز ناراحتی و دل‌سوزی کرد، قطعاً باید به انسانیت و شرافتِ خودش شک کنه.

•این آتش، یک مرحله از انتقامِ خون مَردان، کودکان و زنان فلسطینی‌ست.

کثافتِ اسرائیل روتوش شدنی نیست؛
حضورِ وزیر امنیتِ اسرائیل در یک عروسی که در اون به عکس یک نوزاد فلسطینی که در سال ۲۰۱۵ توسطِ این سگیونیست‌ها سوزونده شده؛ چاقو می‌زنن. این وحوش که اینطور به جنایتِ خودشون مفتخرن؛ حالا وقیحانه بچه‌کُشیِ خودشون رو به بقیه نسبت میدن و عده‌ای حرف از «انسانیت» می‌زنن؟

«سنمحو إسرائيل بعونِ‌الله‌تعالی»

وقتی به مواضعِ اخیر حسین‌قدیانی و امثالهم نگاه می‌کنم، خصوصاً دربارهٔ فلسطین و اسرائیل [که مبارزین و مدافعینِ مقــاومت رو پس از سال‌ها قتلِ‌عام، سوزاندن، کُشتار، غصبِ اموال و املاک، تخریبِ مساجد و خانه‌ها، هتکِ حرمت مقدسات و به روایتِ مفتخرانهٔ خودِ غاصبین؛ تجاوزات متعدد و شکنجه‌هایِ وحشیانه با اسرائیل یکی می‌کنه] به عمقِ وجوبِ تکرارِ این دعا می‌رسم که اللّهُمَّ اجْعَلْ عَواقِبَ امُورِنا خَیْراً…

•ما سمتِ اِبلیــس [شَرِّمطلق] نمی‌ایستیم که با وسط‌بازی و ژستِ انسانیت، لگد نثارِ آرمــان‌هایِ مظلوم کنیم؛ پناه می‌برم به خدا از بی‌طرفیِ مُنتهی به بی‌شرفی.

بپرسیم: چه می‌خواهند بکنند؟

اما مهم‌ترین اثر تلفات فراوانی که از صهیونیست‌ها گرفته می‌شود، بازدارندگی معتبر است. در هر دست درازی آتی به اقصی یا غزه یا هر نقطۀ دیگر فلسطین، هزار و یک حساب و کتاب خواهند کرد چون می‌دانند ممکن است باز این بلا سرشان بیاید.
از حیث افزایش اعتماد به نفس فلسطینی‌ها هم هرچه تعداد کشته‌های صهیونیست‌ها بالا برود عالی است. برای اولین بار در کل تاریخ فلسطین است که آن نسبت یک به پنج تا یک به چهل تلفات به هم ریخته است.
بعد هم غرب، چه می‌خواهد بکند؟ مگر جای بیشتری برای حمایت از اسرائیل هست؟ مگر دست اسرائیل از این بازتر می‌شود؟ بمب اتم که نمی‌تواند بر غزه بیندازد (چون خود اسرائیلی‌ها دور تا دور غزه هستند و اثرات رادیواکتیو دمار از روزگار خود آنها درخواهد آورد. منابع آبی اسرائیل هم آلوده خواهد شد.) در نبردهای قبلی که چند هزار از فلسطینی‌های غیرنظامی را در غزه کشتند مگر هزار نفر کشته داده بودند؟
اگر از این تصویر بترسیم، حتی موشک هم نباید شلیک کنیم. چون موشک به غیرنظامی‌ها می‌خورد. اسرائیل غیرنظامی ندارد. اگر عراقی‌ها نیمی از ایران را تصرف می‌کردند و بعد دست اهل و عیال را می‌گرفتند و به کرمانشاه و ایلام و همدان و اصفهان می‌آوردند و تسمه از گردۀ ایرانی می‌کشیدند، غیرنظامی محسوب می‌شدند؟ هر آن کس در آنجاست اشغالگر است. وطن‌گیران یهودی (که به آنها شهرک‌نشین می‌گوییم) عمدتا مسلح هستند و آموزش نظامی دیده‌اند. مخفی نیست. بخش قابل توجهی از هرم جمعیتی اسرائیل (چه زن چه مرد) نیروی احتیاط رسمی ارتش هستند.
اگر دست خود را برای این تصویرها ببندیم، باید فقط بنشینیم که توی سرمان بزنند.
در جهانی جنگل محض است، حرف حق از دهان توپ در می‌آید.

✅@vahid_khazab

این ژانرِ «من یه همکلاسیِ فلسطینی داشتم که از ایرانی‌ها متنفره» که این دو روزه مُد شده و از قضا خیلی اتفاقی بینِ توییتری‌ها مشترکه، به‌روز شده‌یِ همون «من یه فامیلِ اطلاعاتی دارم که می‌گه این اخوندا رفتنی‌ان» و «عمه‌یِ پیرِ من پشتِ دسته‌ی عزاداری مُحـرم تو آمبولانـس مُرد»س که از کُمُـد درش آوردن. مناسبتی کار می‌کنن لامصّبا.

شبیه به عزیزمُرده‌ها!

-«خاکِ اسرائیل» نداریم، اون خاکِ فلسطینه که تحت‌اشغالِ کفتارها دراومده. تکرار کن تا ملکهٔ ذهنت بشه.

-تا الان علاوه بر محورِ شرارتِ غربی-عِبری، عبدالله‌ مهتدی ‌و تجزیه‌طلبان، زلنسکی، شبکهٔ مَنوتو، اینترنشنال، BBC، براندازها خصوصاً پوریا زراعتی، گروهی از وسط‌بازان و بعضی چهره‌هایِ اصلاحات از جمله زیباکلام هم از حملاتِ مقاومت به مواضع غاصبینِ بی‌شرف ناراحتن و مثلِ عزیزمُرده‌ها موضع می‌گیرن. دقیقاً همون گروه‌هایی که یک‌سال با هشتگِ زن‌زندگی‌آزادی و آرزوی ویرانی و تحریمِ ایران؛ چشم بر حمایت‌هایِ اسرائیل از این شورش بستن.

-اگر در دستهٔ این افراد نیستید، به این‌که در این روزگارِ اَدایِ روشنفکری هنوز وجدان دارید، مفتخر باشید.

حتما ببینید!
برای مردمِ مظلومِ اسرائیلی!

@ashaqeh 🍃

«مردمِ اسرائیل مگر کیا هستند؟!
سیاهی‌لشکرِ عناصرِ صهیونیسم.»

جـوری که من دارم کانال أخ‌فی‌الله رو چهارچشمی می‌پام :)) جهتِ آشنایی با زندگی سگیِ صهیونیست بدونِ روتوش.

این موجوداتی که از حرصِ جمهوری اسلامی، در کنارِ اسرائیل می‌ایستن، جنایاتِ وحشیانهٔ بیش از ۷۰ ساله‌ش رو نادیده می‌گیرن، یهو یادِ انسانیت و صلح‌طلبی و نه‌به‌جنگ میُفتن و براش غش و ضعف می‌رن رو جدی نگیرید. اینا به موقع‌ش پاش برسه از حرصِ جمهوری اسلامی [مثلِ ابریشم‌چی، همسرِ مریم رجوی] ناموسِ خودشون رو هم با افتخار به خدمتِ بقیه درمیارن؛ البـته اگه قبل‌ش هشتگ نزده باشن «من یک بی‌ناموسم.»

-سرِ بزنگاه، شرافت و صداقتِ انسـان هویدا می‌شه. این جماعت که امروز هم مثلِ یک‌سالِ گذشته دریوزگیِ غرب و اسرائیل رو می‌کنن تا به ایران حمله کنه، همون‌هایی هستن که سال‌ها با شعارِ «نه غزه، نه لبنان، جانم فدایِ ایران» وطن‌پرستیِ دروغینِ خودشون رو به من و شما تحمیل می‌کردن. غافل از این‌که هرچه هست برای حفظ منافعِ اربابِ غربی-عِبریِ این‌هاست؛ هم لگدپراکنی برایِ نوبل، هم جوایزِ فرمایشیِ مثلا هنری.

-واقعیتِ این جماعت اینه؛ بی‌شرفی؛ حماقت و رذالت، در خدمتِ خوی و شهواتِ حیوانی! باید مراقب بود تا این «بی‌هویتیِ تدریجی» در ما نفوذ نکنه.

«فَإِنَّ حِــزب‌اللَّهِ هُـمُ الغالِبـــون»
قطعاً حزب‌خدا همان پیروزمَندانند.
-این تقدیرِ خداست. هشتگ و امپراطوریِ دروغِ رسانه‌ای حریفِ تقدیــرِ قطعیِ خداوند نمی‌شه..

❌دارایِ محتوای حساس. اگر روحیهٔ حساسی دارید، نبینید.


-هر جنگی الزاماً حق و باطل ندارد، ولی جنگ فلسطین و اسرائیل نمونهٔ بارز حق و باطل است.

-کتاب قَطورِ جنایاتِ صهیونیست‌ها نه فقط اون «دو دقیقه»س و نه این «دو دقیقه»، این‌ها بخشی از جنایاتِ اشغالگرانی‌ه که امروز وسط‌باز‌ها، بی‌طرفانِ بی‌شرف و دشمنانِ اسلام اون‌ها رو کتمان می‌کنن و به استنادِ تصویر یک زنِ صهیونیستِ نفله شدهٔ بیکینی‌پوش برایِ این غاصبین مظلوم‌نمایی می‌کنن.
-چرا وقتی هرسال این ملتِ مظلوم با بدترین روش‌ها بمباران و شکنجه می‌شدن، رسانه‌ای برای پوششِ مظلومیتِ اون‌ها نبود و همه مشغولِ ترشحِ ادرنالینِ جام‌جهانی بودن؟ حالا با مرحله‌ای از انتقامِ مقاومت، ناگهان همگی یادِ انسانیت افتادن؟!

-تصویرِ اول؛ کودکی که در نزدیکیِ الخلیل زنده‌ زنده توسطِ وحوش صهیونیست آتش کشیده شد!
-تصویرِ دوم؛ پزشک فلسطینی با شنیدن خبرِ شهادت همسرش اینطور قهرمانانه علامتِ پیروزیِ آرمانِ فلسطین رو فریاد زد.
-تصویرِ سوم؛ تنها بخشی از کودک‌کُشیِ جنون‌آمیزِ اسراییل در همین دو روز!
-تصویر چهارم؛ ادرار کردن صهیونیست‌ها بر پیکرِ بی‌جان و برهنه شدهٔ فلسطینی!

-شماها فرار می‌کنید، چون اون‌جا خونه‌تون نیست!

این وزیر کابینهٔ رژیم صهیونیستیه که با صدای آژیر اینجوری مثلِ اسب فرار می‌کنه. الحــق که آخرین بازماندهٔ آوارهٔ سلسـلهٔ شاهِ فراری و «بابک» رویِ خوب صاب‌کار و همزادی حساب وا کرده بودن :))

اگر مراقب نباشید، «رسانه‌ها» با شما
کاری خواهند کرد که از مظلـوم مُتنفر،
وبه ظالم عشق بورزید.

-شهیدمالکوم‌ایکس

#اسرا_رو_نکشید
#ما_نباید_عین_اونا_باشیم

باباش درِ گوش بچـه‌ش که دیگه نمی‌شنوه می‌گه «همهٔ ما فدایِ مقاومت» اون‌وقت یه عده نگرانِ خَش نیفتادن رویِ وحوشِ نظامیِ صهیونیست، در اصلی‌ترین پایگاهِ تروریستیِ جهانن. عجب!

-وعده‌یِ خدا حق است!

-وزیر دفاع اسرائیل: «غزه را همه‌جانبه محاصره می‌کنیم؛ برق، آب غذا و سوخت را قطع می‌کنیم، همهٔ راه‌ها را می‌بندیم، زیرا ما با حیواناتِ انسان‌نما می‌جنگیم!»
این خوک‌های اشغال‌گرِ غاصب، هرچه غیریهود باشد را این‌گونه می‌خوانند.


-آبِ غزه قطع شد. اسراییل دیوانه‌وار اعلام کرد «به تمامِ اهداف حماس حمله خواهیم کرد.» در دو روز بیش از ۱۳۰ بار غزه به وحشیانه‌ترین شکلِ ممکن بمباران شد و بیش از ۱۴۰ کودک شهید شدند. منظورش از تمامِ اهداف، همین کودکان و نوزادان بودند. در سریالِ مختار، حرمله که شکارچیِ کودکان بود، بلدِ کار بود، می‌گفت «اگر بچه را بزنید، پدر خودش می‌افتد.» کودکان زنده‌زنده سوختند، خانه‌ها ویران شدند. پدری نوزادش را در آغوش گرفت و آرام گفت «گنجشکی از گنجشکانِ بهشت، همهٔ ما فدایِ مقاومت.» جوانی پیکر بی‌جانِ خواهرش را از زیر آوار بیرون کشیده و می‌گفت «به خدا ما تکانی نمی‌خوریم، به خدا آن‌ها را نابود می‌کنیم، خداوند به ما مقاومت اعطا کند.» آنها می‌ایستند، ما هم می‌ایستیم، پایِ آرمان‌هایمان. ولی وزیرِ صهیونیستی با صدای آژیر فرار می‌کند. مساجد و مدارس ویران شدند، غاصبِ شهرک‌نشینی سال‌ها پیش یک پلاکارد دستش گرفت که نوشته بود «خیبر شانسِ آخرِ شما بود!»
احمق‌ها! می‌دانند دردشان چیست، از آن انسانِ کامل، از انسانیت و اسلامیّت کینه دارند، عقده دارند و پیامبرکُشی دیوانه‌شان کرده، سال‌هاست انسان می‌کُشَند و ویران می‌کنند. و مثلِ همهٔ این سال‌ها صدایی از این جماعتِ محافظه‌کارِ مثلاً بی‌طرف که ناگهان صلح‌طلب شده‌اند؛ درنیامد.


-پس چون وقتِ انتقام اول فرا رسَد، بندگانِ سخت جنگجو و نیرومندِ خود را بر شما برانگیزیم، تا آنجا که در درونِ خانه‌های شما نیز جستجو کنند. و این وعده [انتقامِ خدا] حتمی‌ست. و هنگامی که وعدهٔ دوم فرا رسد، [آنچنان دشمن بر شما سخت خواهد گرفت که] آثارِ غم و اندوه در صورتهایتان ظاهر می‌شود؛ و داخلِ مسجد [الاقصی] می‌شوند، همانگونه که بارِ اول وارد شدند؛ و آنچه را زیر سلطه خود می‌گیرند، در هم می‌کوبند. سورهٔ محترم اسراء. ایه ۵ و ۷.