«أَعُوذُ بِهِ مِنْ شَـــرِّ نَفْسِی
إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلا مَا رَحِمَ رَبِّی.»

به او پناه می‌برم از شرِّ نفْسم، که نفْس بسيار به بدی‌ها امر می‏‌كند؛ مگر آنچه را پروردگارم رحم كند..

شبانه‌روز وطن‌پرست‌هایِ ایرانی برای دفاع از یکپارچگیِ خاک و مرزِ این مملکت -شرق و احمق‌هایِ طالبان تا غرب و احمق‌هایِ تجزیه‌طلب؛ تا پایگاه‌هایِ نظامی امریکا در دورتادورِ ایران- تلاش می‌کنن، از آرامش و جان و سلامتی و خانواده‌شون می‌گذرن تا ایران، «ایران» بماند؛ اون‌وقت این تروریستِ کراواتیِ کومله تویِ شبکه‌یِ اینترنشنال بشینه و بگه «من اسمِ تجزیه‌طلبی رو جدایی‌ خواهی می‌ذارم، جدایی‌خواهی جُرم نیست!» و یه عده بی‌وطن با فراخوان‌هایِ غرقِ خون‌ش؛ پول به جیب بزنن و یه عده در داخل با لفظِ «دموکراسیِ» این تجزیه‌طلب قند تو دلشون آب بشه. حماقت شاخ و دُم ندارد.

«غم‌ات مَباد که دنیا زِ هم جدا نکند؛
رفیـق‌هایِ در آغوشِ هم گِریسته را..»

عجیبه، وقتی تویِ جمع‌هایِ دوستانه با عقاید و سلایقِ مختلف بحث می‌شه، معمولاً اونی‌که می‌خواد جَو رو آروم نگه داره تا اوقات به خوشی بگذره؛ تند می‌شنوه و آروم جواب میده، بعد سکوت می‌کنه و بیشتر اذیت می‌شه، ابتدائیاتِ دورهمی‌هایِ صمیمی احترام به حداقلی‌ترین خط قرمزهایی که بقیه می‌دونن باید باشه دیگه. یا نه؟

گویا منابع طالبانی اعلام کردن که ۱۲ نفرشون طی پاسخِ ایران در برابرِ تعدی نیروهای تحتِ امر طالبان به مرز ایران کُشته شدن و ۳۶ نفر زخمی شدن. همینه دیگه، نزن تا نخوری.
تا اینجا سیاستِ ایران این‌جوریه که نهایتِ حُسن همجَواری با همسایه‌های هم‌مرز رو اجرا می‌کنه و خویشتن‌داری می‌کنه، الان هم که اوجِ عملی کردن سیاستِ همسایگی در جریانه. چون خبر داره که اتاق فکرِ دشمن سال‌هاست نقشه‌هایی برایِ ۱) درگیر کردنِ ایران در یک جنگ و منازعه و ناامن کردنِ مرز‌ها ۲) ایجــادِ شکافِ قومی و مذهبی در داخل ۳) بدبیـــن کردنِ کشورهای همسایه‌ به ایران کشیده؛ لذا خویشتــن‌داری می‌کنه، مِیدون به کل‌کل‌هایی از جنس الهام علیُف (بخوانید اسرائیل) نمیده؛ چون تجربه‌یِ اوکراین و روسیه جلویِ چشمشه، گنده‌گویی‌هایِ علیُف هم در راستایِ همین تله‌ها بود، اینایی هم که از اول می‌گفتن بزنید حمله کنید رو نباید جدی گرفت، طبقِ تجربه موقعِ جنگ اینا از خودشون مایه نمی‌ذارن، برای نقش‌آفرینیِ ایران در سوریه هم تا همین الان می‌گن شما جنگ‌طلب‌اید و اصلاً چرا رفتید؟
بیا براشون مفهومِ امنیت و منافعِ ملی رو توضیح بده. یا می‌گن جنگ نمی‌کنید؟ پس می‌ترسید. چون درکی از رویارویی با حیواناتِ داعش ندارن. خب، در عینِ حال ایران اهرُمِ فشار هم داره. ولی با تمام این اوصــاف؛ یه وقتایی گوش‌مالی هم لازمه.

ایالاتِ متحده مجموع ۲.۲۶ تریلیون دلار در جنگِ افغانستان هزینه کرده تا ناگهان بعد از سقوطِ دولتِ متحدِ خودش یاد کمک‌هایِ بشردوستانه بیفته، منطقی‌ست.

دغدغه‌هایِ مغزم انگار از فضا اومده؛ یه وقتایی‌ که بدنم سنگین می‌شه عینِ لباسِ زرهی، می‌گم باشه رها کن بره؛ دنیا دو روزه. ولی رها نمی‌شه که بره؛ آسمون رو نگاه می‌کنم و می‌گم «می‌بینی، همین کافیه.»
با داییم حرف زدم، با داییم خیلی حرف می‌زنم؛ از بچگی، ازش خوش‌خطی هم یاد می‌گرفتم، همه‌چی یاد می‌گرفتم.
این‌دفعه دیدمش و باز کلی حرف زدم؛ گفت «آدم قبلِ این‌که تاثیرگذارِ جامعه باشه، باید پیامبــرِ خانواده‌ش باشه، حواسِــت هست؟»
چند وقته وقتی پیشِ خانواده‌‌هام می‌شینم کمتر گوشی دستم می‌گیرم؛ وقتی پیش‌شون نباشم بیشتر بهشون فکر می‌کنم و وقتی بهشون فکر می‌کنم حالم بهتر می‌شه؛ انگار دارم یه کتابِ خوب می‌خونم که دلم نمی‌خواد از لایِ خطوطش بیرون بیام، مثلِ وقتی که انیمیشنِ «ابری با احتمال بارشِ کوفته قلقلی» می‌بینم و دلم می‌خواد برم تو یه شهری که بارونِ پاستا می‌باره.

نشستم تو ماشین، یکی از مسافرها در راستایِ تحلیل‌هایِ عمیق خودش از داستان طالبان و ایران؛ از افغانستان ‌و مردم‌ش بد می‌گه، نشد که هیچی نگم.
گفتم «از طالبان به کلِ مردم افغانستان چه؟ چرا راجع به اونا بد می‌گید؟» گفت چه فرقی دارن باهم؟ همشون یکی‌ان. گفتم «خیر یکی نیستن، طالبانِ عقب‌مونده‌یِ ارتزاق شده توسطِ امریکا رو با شهدای فاطمیونِ افغانستان که پا به پایِ مدافعین حرم جلوی داعشِ وحشی وایستادن یکی می‌کنید؟ شما از مردم بد می‌گی، فردا من بد می‌گم، پس‌فردا کلِ ملیتِ ایران و افغانستان از هم کیــنه می‌گیرن و نتیجه‌ش دلخواهِ تفرقه بنداز و حکومت‌کن‌هاست!
باید متوجه بشیم همه‌چی رو با همه‌چی قاطی نکنیم؛ از یه اخوند بد می‌بینیم فحش به همه‌یِ قشر روحانیت می‌بندیم، ولی اگه یه کراواتی خنجر بهمون بزنه هنوزم جلویِ بقیه‌یِ کراواتی‌ها خم می‌شیم. ذهنِ استعمار زده‌یِ ما تفکیک بلد نیست! پس تحلیل هم بلد نیست.»
راننده گفت «راست می‌گه این خانم، نباید بی‌انصافی کرد. مثلاً امروز شنیدم اون روحانی‌ه که تو مرزداران با ماشین زیرش گرفته بودن، از حقِ خودش گذشت کرده!»

رسیدم به مقصد و پیاده شدم، نمی‌دونم این طرف برای مسافرِ بعدی قراره چه تحلیلی ارائه بده!

-‌ نکات مهم رهبری در دیدار با سلطانِ عمان:

•ما معتقدیم گسترش روابط دوکشور در همه زمینه‌ها، به نفع هر دو طرف است.
•سیاست رژیــمِ صهیونیستی و پشتیبانانِ آن ایجاد اختلاف و نبود آرامش در منطقه است.
•افزایش همکاری عمان و ایران حائز اهمیت است؛ زیرا دو کشور در آبراه بسیار مهم تنگه هرمز دارایِ اشتراک هستند.
•ما از این موضع-اظهارات سلطانِ عمان برای تمایلِ مصر برای از سرگیریِ روابط با جمهوری اسلامی- استقبال می‌کنیم و مشکلی در این زمینه نداریم.
•این موضوعات -آغاز روابط مجددِ ایران و عربستان- نتیجه‌یِ سیاست خوب دولت جناب رئیسی برای گســـترش و تقویتِ روابط با همسایگان و کشورهای منطقـــه است.

📹 این سفرِ دیپلماتیک چه دستاوردی‌ برای ایران می‌تونه داشته باشه؟

«سوراخِ دعا»
زلنسکی ویدیو می‌گیره به ملتِ ایران-که
خودش سال‌ها در تحریم‌شون همکاری داشته- می‌گه جنگِ اوکراین کار خودتونه، نشر در بی‌بی‌سیِ فارسی هم که کارش «کار خودشونه»س!

ایران بارها اعلام کرده که خواهانِ صلح و سازش طرفین‌ه، رهبری هم قاطعانه حضورِ ایران در این جنگ رو رد کرد، دستگاه امورخاجهٔ ایران هم صراحتا این ادعا رو رد کرد.
اوکراین ادعا کرد ایران به روسیه «با هدفِ حمله به اوکراین» سلاح می‌فرسته؛ مستندات طلب کردیم، چیزی ارائه نداد، از طرفی قُپی اومد که ۲۰ تا پهپاد شاهد سرنگون کرده، بالاخره نفهمیدیم که پهپاد ایرانی کاریکاتوره و اصلا هم درد نداره، یا توانِ تسلیحاتیِ ایران انقدر بالاست که زلنسکی توی ویدیوش دست به دامنِ علما شده؟ کمتر قطعنامهٔ تحریمیِ ضدِایرانی پیدا می‌کنید که اوکراین در اون رای مثبت نداده باشه؛ کمتر رسانه‌ای پیدا می‌کنید که حضور داعش در ارتشِ اوکراین رو پوشش نداده باشه؛ تصویر هم گویاست، نماینده پارلمان اوکراین در دیدار با رجوی! تو خودت بدهکارِ ملت ایرانی! که پارلمان‌ت امروز تحریم‌های ۵۰ ساله علیه ایران وضع می‌کنه :))

حالا کی سمتِ شیطان ایستاده؟

ویرانه‌ایم و در دل؛ گنجی زِ راز داریم،
با آنکه بی‌نشانیم، ما را تو می‌شناسی..
-از سیدعلی‌خامنه‌ای🤍

دیروز تو جمع حرفِ سیاست خارجی موفــقِ دولتِ فعلی شد، بحث طولانی و متفاوت بود. یکی از دوستان که اتفاقاً و معمولا ساز مخالفِ همه‌چی رو می‌زنه یه اشاره‌ای به تکمیلِ کریدور شمال به جنوب کرد که چند وقت پیش امضا شد؛ جالب بود منم اینجا می‌ذارمش :

دربارهٔ امضایِ تکمیل کریدورِ شمال به جنوب با ساختِ راه‌آهن رشت به آستارا که اخیراً در دولت سیزدهــم مورد توافق قرار گرفت؛

ایران به لحاظ شرایط ژئوپلتیکِ خاصی که داره فرصت ترانزیتِ فوق‌العاده‌ای داره، این طرح ۲۳ سال پیش بین ایران و هند و روسیه امضا شد، عدم اهتمامِ جدی دولت‌ها از طرفی و نگاه همیشگی به غرب از طرفِ دیگه؛ دولت‌ها رو از فرصتِ همکاری با همسایگان خودش غافل کرد.

این مسیر ۷۲۰۰ کیلومتری پل ارتباطی اروپا باخلیج‌فارس و اقیانوس هند محسوب می‌شه و ترانزیت کالا از این مسیر به نسبت به مسیرهای مشابه (کانال سوئز) ۳۰٪ هزینه و ۵۰٪ زمان کمتری داره؛پس مسیرِ ایران تبدیل به یک راه بصرفه‌تر و نزدیک‌تر از شمال به جنوب می‌شه و فقط از طریق بخش هزینه‌یِ عبوری ایران می‌تونه سالانه ۲ تا ۵ میلیارد دلار درآمد ارزی داشته باشه؛ بدین ترتیب ایران تبدیل به قطب ترانزیتِ منطقه و شاهراهِ مواصلاتی خواهد شد؛در کنارِ کاهشِ وابستگی اقتصاد به نفت و اهمیت ثبات امنیتی ایران برای سایر کشورها به‌خاطر بصرفه و نزدیک بودن مسیر.

•پس می‌شه دلیلِ تلاش غربگرایان برای به حاشیه بردنِ این دست توفیــقاتِ سیاست خارجی دولت رو فهمید!
🎥 گزارش شبکهٔ روسی.

وقتی دلم پُره می‌گم اصلاً میرم حرم، از همون قدمِ اول که می‌ذارم تو صحن و سَراش کلی حرف می‌زنم و نقطه‌یِ آخرِ خط رو می‌ذارم و راحت می‌شم؛ ولی وقتی پام می‌رسه به حرم، چشمم می‌خوره به گنبد، پاهام راه نمیره می‌شینم یه گوشه، می‌گم دلم خالی شد، بذار فقط نگات کنم؛ با شما همیشه نقطه سرِ خطّه، با شما همیشه صفحه‌یِ خالی و تازه‌یِ سفید دفترِ خط‌داره که از ذوقِ اولین‌بار با خودکار نوشتن‌ش تا صبح خوابم نمی‌بره؛ قربانِ تولدتان بروَم ..

می‌پرسن چرا مشهــد می‌ریم؟ چرا نریم؟
اگه بدونیم از این بِیت چی به ماها رسیده؛
اون‌موقع مدهـــوش می‌شیم..