عجب.عجب!
واقعا این‌بار فرق می‌کنه چون این عکس متعلق به تشییع شهدایِ گمنامه در پردنجان چهارمحال بختیاری، که تقریباً تو همه‌ی روزنامه‌های ایران هم چاپ شد!
از عصبانیتِ حضور مردم در مراسم تشییع تا مصادره‌یِ افتخاراتِ ملی.

یا واقعاً اطلاعاتِ غلط بهشون می‌رسه یا مخاطب انقدر با ساده‌لوحیش به اینا اعتمادبنفس داده که هرچیزی رو منتشر می‌کنن :))

از درگیری‌های لفظی «مذهبی‌ها و انقلابی‌ها باهم» خیلی بیشتر از درگیری «ضدانقلاب‌ها با انقلابی‌ها» حرص می‌خورم. خدایا مارو تو حقِ خودمون متحد کن.🚬

خیلی جالبه که معنیِ «نقدِ درون‌گفتمانی» بین بعضی-معدودی از انقلابی‌ها و مذهبی‌ها کاملا جاشو میده به طعنه و کنایه و رسواییِ شخصی که مواضعش کاملاً مشخصه.
و جالب‌تر اینکه برایِ طعنه زدن به اون فردی تا امروز هم کارِ جهادی می‌کرده و هم برای امنیت قدم برداشته؛ بجایِ نقد باهم مسابقه می‌ذارن.
نقدِ سازنده کنید دوستان! طعنه و کنایه و تخریبِ شخصیت؟ اون‌هم در ملاء‌عام چرا؟
زمانی‌که حاج قاسم برای خوابوندن یه سری التهابات با ظریف دیدار کرد خیلی‌ها به ایشون هم تاختن، درحالی‌که شخصیتِ ذوب در ولایتِ حاج قاسم برا هیچکس محل تردید نبود و نیست.
اما بعضی‌ها حتی برایِ نقدِ حرف‌های اشتباه یا درستِ فاقد سوءنیتِ یه نفر از هم‌فکرانِ خودشون هم به طعنه و کنایه و تخریب رو میارن. عجب.

حاج ابراهیم می‌گفت:
«می‌خواهید خدا عاشقِ شما شود؛
قلم می‌زنید برای خدا باشد،
گام برمی‌دارید برایِ خدا باشد، سخن می‌گویید برایِ خدا باشد،
همه‌چیز و همه‌چیز برای خدا باشد.»


•برایِ رضایت خدا کار کردن؛
لازمه‌ش «انصافه». منصِفانه قلم بزنید رفقایِ فعال در مجازی، خدا اون بالا نگاه می‌کنه :)

مجموعه «بچه زرنگ» رو ببینید.
شبکه دو هرشب ساعت ۲۱:۱۵
داستان زندگی چند شهید مدافع حرم.

توی بچه زرنگ، لوکیشن اصلی خونه‌ی خود شهید عارفیه، مادرِ شهید هم نقش خودشون رو بازی می‌کنن.💔

حاجی دیگه کی مثلِ شما می‌شه؟💔
|بر اساسِ واقعیت..

شبکه افق برنامه‌ی جهان آرا، همین الان.✅
تکرار فردا ۲:۳۰

دقت کردید شدم روابط عمومی صداوسیما؟
امسال برنامه‌ها‌ی قوی‌ای می‌ذاره.😂😶

وقتی می‌شناسَنِت. دقیقاً به همین دلیل، و بسیاری دلایلِ دیگر :))🤝

یاد کن هنگامی‌را که فرشتگان گفتند:
«اى مریم! خداوند تو را به کلمه‌اى از جانبِ خود که نامش مسیح، عیسی‌‌بن‌مریم است مژده می‌‌دهد، در حالی‌که او در دنیا و آخرت آبرومند و از مقرّبان است…»

-سوره آل‌عمران، آیه ۴۵🕊️

ادایِ روشنفکری؛ تناقضِ آشکار!
اگر جشنِ ملیِ ایرانی تحریم، جشنِ غیرایرانی چرا؟
اگر جشنِ مذهبی اسلامی تحریم، پس جشنِ مسیحیت چرا؟ آیا غیر از اینه که هم محمد(ص) و هم مسیح(ع) هردو فرستاده‌ی خداوند هستند و مسیح(ع) بشارتِ نبوت پیامبر اسلام رو می‌دادند و پیامبرِ اسلام هم به حضورِ حضرت عیسی در کنارِ امام زمان(عج) نوید داده بودند؟

ولی کلمات، طاقتِ این غَم ندارند…

برنامه شبکه افق رو یادتون نره
شروع شده

من نه ماله‌کشم، نه فراموش‌کار. فقط سعی می‌کنم هر حرفی رو بموقع بزنم.

چیزی که از نقد کردن مهم‌تره، چطور و چه‌زمان و چه‌کسی رو نقد کردنه. نقد قاعده‌ی خودشو داره...

نمیشه به اسم نقد هر حرفی رو زد، نقد باید سازنده باشه. اینکه به بهانه‌ی یک‌جزء یک کل رو زیر سوال ببریم خطاست. سگ دولت رئیسی شرف داره به حسن‌روحانی.

همون اندازه که دولت روحانی رسانه داشت، دولت رئیسی نداره، بقول علیز اگر فقط یکی از اقدامات رئیسی رو روحانی انجام میداد الان بهترین دولت تاریخ معرفیش کرده بودن. منم نقد دارم ولی نه به این شکلی که شما دارید.

احسنت!
اتفاقاً نقد اساسِ جامعه‌س، نقدِ سازنده پیش‌برنده‌یِ جامعه‌س، اصلاح‌گرِ جامعه‌س، ولی مادامی که تویِ یه «نقد درون‌گفتمانی» بینِ خودمون هم، تخریب رو ارجح بر انتقاد می‌دونیم، چطور می‌شه همچین توقعی داشت؟
هرچند نقد دو جنبه داره؛ یکی از منظرِ متخصصین و یکی از منظرِ عموم جامعه.
اما بعضی دوستان در جایگاهِ منتقد متخصص حاضر می‌شن تا بکوبن!
یه وقت می‌بینی طرف کار نمی‌کنه باید بتوپی به طرف!
اما وقتی می‌بینی طرف داره کااااااار می‌کنه، نقد کن اما راهکار ارائه بده، جایگزین معرفی کن، تخریب واقعا منصفانه‌س؟
چه تخریبِ رائفی‌پور، چه تخریبِ مصطفی‌موسوی، چه هرکدوم از اون‌هایی که با پشتوانه یا بدونِ اون «دارن کار می‌کنن.» روشنگری می‌کنن در شرایطی که اتفاقا برایِ «سکوت و دوپهلوگویی» فالوور و ممبر و جیغ و سوت جذب می‌شه :)
برایِ تخریبِ هم‌فکران کسی بهمون جایزه نمیده دوستان…
برای دفاع تقیّه نکنید، در عینِ حال برای انتقاد هم تقیه نکنید، اما «انصاف» رو رعایت کنید.

یک تکّه جواهرید، نورید شما،
اسطوره‌یِ غیرت و غرورید شما،
رفتید اگر چه، زود برمی‌گردید!
زیرا که «ذخیره‌یِ ظهورید» شما..

«جان‌‌فدا» توصیفِ سنگینیه.
تمامِ عمر در مجاهدت و دفاع، و مدام «تسلیماً لِاَمرِک» و همیشه فداییِ ولایت و ملت خلاصه می‌شه تویِ این واژه.
در یک جمله جان‌فدا یعنی «جان» هم فدایِ پایداری این باور؛ فدایِ «بیداریِ این ملت»…
ارادتِ خودتون نسبت به حاج‌قاسم، شهدا و ولی‌فقیه رو پنهان نکنید!
چه جان‌ها فدا شد برایِ این باور، چه هزینه‌ای داده شد برایِ این بیداری…