در ابتدای غائله‌ی سوریه، هشت نفر از ارتش سوریه جدا شدن و گروهی موسوم به «ارتش آزاد سوریه» تشکیل دادن و به مرور اغتشاشگران به کمک امریکا (به اذعان سفیر اسبق امریکا در سوریه) و گروهک‌هایی مثل جبهه‌النصره مسلح کردن.

این ویدیو ۱۱ سال پیش توسط «ارتش آزاد سوریه» منتشر شد که می‌گه: «بپاخیز، نترس، از فرقه فرقه شدنِ کشور می‌ترسی؟ ما کشور اقوامی هستیم که با عشق و صلح زندگی می‌کنن.» :)

اهانت‌های مدام اکانت‌هایی مثل علی کریمی نسبت به ارتش برای تحریکِ اون هم در نوع خودش جالب ولی سناریویِ تکراریه :)

اما نتیجه چی شد و چی می‌شه؟👇🏻

به همین سادگی.

امروز حالا کی می‌خواد گردن بگیره؟
به نقل از رأی الیوم، جان کربی، هماهنگ کننده روابطِ راهبردی در شورای امنیت ملی آمریکا گفت:
«واشنگتن تصمیمی برای کاهشِ تحریم‌های خود علیه سوریه یا خارج کردن نیروهایش از خاک سوریه ندارد.»

ایران رو کی می‌خواد گردن بگیره؟👇🏻
براندازان ضدِ ایرانی چند دسته هستن:
۱- سلطنت طلب‌ها.
۲- تجزیه طلب‌ها.
۳- اعضای سازمان منافقین.
۴- محور غربی.
۵-خودشون، بدون هیچ ایدئولوژی.

سلطنت طلب‌ها و حامیانِ پهلوی امروز شعارِ «نه به اعدام و نه به حذفِ مخالف و لغو خشونت» میدن، این تصاویر رو خوب نگاه کنید:


۱-خسرو گلسرخی نویسنده مارکیست به اتهام نقشه ترور ولیعهد تیرباران شد.
۲-حسین فاطمی، وزیرخارجه مصدق از اعضای جبهه ملی، بعد کودتای ۲۸ مرداد تیرباران شد.
۳-نواب صفوی از مخالفین دوره پهلوی، تیرباران شد.
۴- حاج طیب رضایی از زورخانه دارانِ تهران به جرم حمایت از امام خمینی تیرباران شد.
۵-محمد حنیف نژاد، سعید محسن و اصغر بدیع‌زادگان از بنیان گذاران مجاهدین خلق، تیرباران شدند.
۶- سیدعلی اندرزگو از مخالفین روحانی، توسط ساواک ترور شد.


فقط برخی از چهره‌هایی که یکی از هزاران شعارِ واهی سلطنت‌طلب‌ها رو نقض می‌کنه.

محور غربی، تصاویر جنایت رو «تایمز» از جنایتِ تاریخی جمله اتمی به هیروشیما منتشر کرده.
در ۶ اوت ۱۹۴۵ هواپیمای آمریکایی، بمب اتمی معروف به «پسر کوچک» که در بردارنده‌ی ۶۰ کیلوگرم اورانیوم ۲۳۵ بود را از ارتفاع ۹۴۸۰ متری بود، بر سر مردم هیروشیما فرود آورد که تا سال ۱۹۵۰ آمار کشته‌های ناشی این جنایت به بیش از ۲۰۰ هزار کشته رسیده بود.
(متاسفانه تلگرام تصاویر منتشر شده از این جنایت رو از سمت «تایمز» حذف می‌کنه، خیلی تلاش کردم نشد.سرچ کنید.)


در سال ۲۰۰۱، غرب با شعار «حذف تروریسم و برقراری امنیت» وارد افغانستان شد، و امریکا بعنوان عامل شکل‌دهنده‌ی به یک ائتلاف بین‌المللی برای حمله ایفای نقش کرد، آمار کشته‌های غیرنظامی نزدیک به ۳۰ هزار نفر.

در سال ۲۰۰۳، امریکا با شعار «از بین بردن تسلیحات کشتارجمعی و جنگ علیه تروریسم و …» به عراق حمله کرد، آمار کشته‌ها به بیش از ۱۱ هزار نفر.

در سال ۲۰۰۱، غرب با نقش امریکا بعنوان عامل تشکیل ائتلاف بین‌المللی، به بهانه «نقض قطعنامه‌ی ۱۹۷۳ شورای امنیت توسط دولت قذافی» به لیبی ورود کرد، آمار کشته‌ها ۵ تا ۷ هزار نفر.

در سال ۲۰۱۱، به هدف حمایت از گروه‌های معارض سوریه، به سوریه حمله کرد که منجر به کشتار بیش از ۱۲۶ هزار نفر شد …

این‌ها صرفاً بخشی از سیاست‌های خارجی امریکا در منطقه خاورمیانه بود :)

می‌رسیم به دسته‌ی آخر، «خودشون، بدون هیچ ایدئولوژی».
جریانی که با شعار «زن، زندگی و آزادی» و تهییجِ تینیجر‌ها توی خیابون مشغول به اغتشاش هستن.
فقط چند سوال مرتبط با این شعار،
برای «زن»، تا به‌حال چادر از سرِ چند زن کشیدن؟تا به‌حال فحشِ ناموس به خواهر و مادر چند نفر دادن؟ تا به‌حال چند زنِ کم‌حجاب بابتِ عدم‌همراهی با اینها مورد تعرض واقع شدن؟

برای «زندگی و آزادی »، اخیراً در کرج چه کردن؟ با آرمان علی‌وردی چه کردن؟ با شهید محسن رضایی چه کردن؟ با اموال عمومی چه کردن؟ اصلا برایِ پیشرفت این کشور در این ۵۰ روز چه کردن؟ می‌دونید چند تحریم بر علیه ایران، در همین ۵۰ روز وضع شد؟ می‌دونید برای حذف تیم ملی فوتبال از جام‌جهانی چند نامه زدن؟ به چه پشتوانه‌ای؟ با چه ایدئولوژی‌ای؟ با چه منطقی؟ و چه تحلیلی در تریبون‌های آزاد دانشگاهی ارائه دادن؟ چرا وقتی دانشجوها زمینه‌ای برای گفت و گو فراهم کردن، این دسته با فرافکنی از زیرِ بار اون فرار کردن؟ سلاحِ جنگی رو از کجا تامین کردن؟ با کوکتل مولوتوف چه کردن؟ با چشم نوزاد هفت‌ماهه چه کردن؟ به چه دلیل به عزاداری شهدای شاهچراغ حمله کردن؟ چه دلیلی بین حمایتِ داعش از اون‌ها وجود داره؟ آیا جز اینه که داعش این سناریو رو یک‌بار در سوریه با موفقیت طی کرده؟ و …
با تمامِ این موارد، چه تضمینی برای «زن و زندگی و آزادی» وجود داره؟

این موارد رو مطالعه کردید؟هدف چه بود؟
زاویه‌ی دوربین رو کمی بالاتر بگیرید، کمی به تاریخ و حتی وقایعِ معاصر نگاه کنید، مطالعه کنید، انتقادات به کم‌ و کاستی‌های داخلی قابل انکار نیست و نقصانِ سال‌های اخیر باید جبران شود، اما به قولِ دکتر زادبر؛ به موقعش، نه الان که دعوا بر سرِ تمامیتِ ایران است.


یک سوال بپرسید:
«با این سابقه‌ی درخشان از مدعیانِ چندپاره‌ی تکه‌تکه شدنِ ایران، چه جایگزین پیشنهادی برای جمهوری اسلامی ایران دارید؟»


جهتِ یادآوری:
-ایران همواره در معرض حملاتِ بیگانه بوده، چه مستقیم چه غیرمستقیم، در زمان قاجار بخشِ اعظمی از ایران به بیگانه تعلق گرفت، در زمانِ پهلوی بحرین را از ایران گرفتند و دولتِ وقت توانِ پس‌گرفتن و دفاع از حاکمیت ارضی رو نداشت، تاجایی‌که اردشیر زاهدی تلخ‌ترین خاطره خودش رو جدایی بحرین از ایران، و تبریکِ دولت هویدا در رادیو، به بحرین می‌دونه؛ بحرین دخترمان بود، شوهرش دادیم.
در زمان جمهوری اسلامی هم ایران مورد حمله‌ی عراق به نمایندگی از کشورهای دیگه قرار گرفت و هشت سال تحتِ یک جنگ تحمیلی تمام عیار بود، اما نتیجه تفاوت داشت؛ وجبی از خاک به اشغالِ دیگری درنیومد.


فراموش نکنیم؛
منتقدِ بی‌راهکارِ جایگزین، هیچ جایگاهی ندارد، فقط هزینه دارد.

سمتِ راست: دفاعِ یک آقا از یک خانمِ محجبه، در برابر حمله و تعرضِ یک «معترضِ مدنی» و فعالِ حقوق «زن و زندگی و آزادی» به حجاب اون خانم، از چهره‌ش هم معترضِ مدنی بودن می‌باره کاملاً.

سمتِ چپ: حضورِ یک خانمِ بی‌حجاب در جمعِ مردمی که برایِ راهپیمایی میلیونی ۱۳ آبان ۱۴۰۱ به خیابون‌ها اومدن، در حالِ گفت‌و‌گو.
تو خود حدیثِ مفصل بخوان، از این مجمل:)

بعد میگی «مدرک لطفاً»، قهر می‌کنن.
نگا همینجوری اینارو می‌خونی پخش می‌کنی، خودتم باور می‌کنی.
مثلاً کیفِ منو صنفِ محترمِ سارقینِ نخبه بزنن، بخوام برم شکایت کنم تو برگه‌ی شکوائیه نمی‌نویسم که «درسته کیفم رو دزدیدن، اما خودتون بیاید ثابت کنید که کیفِ منو دزدیدن» که.
البَیّنه‌علیَ‌المُدّعی بابا.

حضرت امیرالمومنین در خطبه‌ی ۱۴۱ نهج‌البلاغه فرمودند:
بدانيد، كه ميانِ حق و باطل تنها چهار انگشت فاصله است.
از ایشان پرسيدند كه اين به چه معنى است؟
انگشتانش را كنار هم نهاد و ميان گوش و چشم قرار داد و گفت: باطل اين است كه بگويى «شنيدم»، و حق اين است كه بگويى «ديدم».
#سوادرسانه

شبی که «عباس» در آسمان بود.

بایدن: ایران را آزاد می‌کنیم.
سکانسِ بعد …

نتانیاهو در سال ۲۰۰۲ در جمع اعضای کمیته صلح آمریکایی:
«من به امریکا گفتم برای تصاحبِ ایران، لازم نیست جاسوس‌بازی دربیاورید، فقط کافی‌ست ماهواره و اینترنت بگیرید، همین‌ها باعث اختلاف داخلی می‌شود»

مولوی عبدالحمید «هدف نهایی» شورش های 1401 را فاش کرد

از همان ابتدا که به بهانه مرگ مهسا امینی آشوب های پراکنده در کشور شروع شد، مشخص بود که برخلاف توهمات فانتزی ضدانقلاب «براندازی جمهوری اسلامی» یک شوخی است. زیرا هرکس اندکی با مفهوم «انقلاب» آشنا بود می دانست که با یک انقلاب مواجه نیستیم بلکه شورش های بی سری در جریان است که با کمک رسانه های خارجی و پشتوانه مالی برخی کشورهای همسایه درصدد هدف دیگری است: «تضعیف جمهوری اسلامی ایران»

واقعیت این است که تمام هدف دشمن از ابتدای این نا آرامی ها، تلاش حداکثری برای ناآرامی در کشور و فعال کردن انواع گسل های قومی، مذهبی و اجتماعی بود تا در نهایت حاکمیت جمهوری اسلامی ایران را ضعیف کند تا در اثر آن بتواند پای نهادها و سازمان های خارجی را به داخل کشور باز کند. درست شبیه آنچه که غربی ها بارها در کشورهای ضعیف و ویران شده امتحان کرده اند و با تحمیل دخالت های سازمان ملل و سایر نهادهای خارجی به آن کشورها به اسم «نظارت»، استقلال آن کشورها را هدف گرفته و جای پای خود در این کشورها را تثبیت کردند.

برای فهم عمق فاجعه و اینکه تاکنون سازمان ملل به اسم نظارت، در کدام کشورها کشورها دخالت کرده یک بار با دقت به اسم این کشورها دقت کنید:

«افغانستان، آلبانی، آفریقای مرکزی، اریتره، کوزوو، جزایر سلیمان ـ سورینام، جامائیکا،  کنیا، آنگولا، بنگلادش، بنین، بورکنیافاسو ـ کامبوج، چاد، کنگو، جیبوتی، تیمور شرقی، السالوادور، گینه، اتیوپی، فیجی، گابن، گامبیا، گواتمالا، مالاوی، مالی، موزامبیک، نامیبیا، نپال، پاناما، رومانی ـ رواندا، سیرالئون، مقدونیه، توگو، اوگاندا، تانزانیا، زامبیا، زیمباوه و...»

ترکیب این اسامی به اندازه کافی گویاست و احتمالا شما هم بعد از مرور این اسامی، برای اولین بار با اسم برخی از این کشورها آشنا شده اید! کشورهای ضعیفی که هیچ وزنی در جهان ندارند و به میدانی برای دخالت و جولان دادن ابرقدرتها تبدیل شده اند. کشورهایی که بسیاری از آنها حتی توان برگزاری یک انتخابات ساده را هم ندارند و برای چنین کاری نیز باید سایه یک قدرت خارجی یا نهاد به اصطلاح بین المللی مثل سازمان ملل بالای سرشان باشد تا آن کار را انجام دهند. این دقیقا همان سناریویی است که از ابتدا برای جمهوری اسلامی ایران نوشته شده است. تضعیف ایران و گسترش ناآرامی ها تا جایی که برای یک انتخابات نیز به سبک آنگولا و کامبوج و کنگو و بورکینافاسو نهادهای خارجی در کشور دخالت کنند.

حالا به این بخش از سخنان مولوی عبدالحمید در نمازجمعه روز 13 آبان در زاهدان دقت کنید: «با حضور ناظران بین المللی یک رفراندوم بگذارید و نتیجه آن را بپذیرید.»

جناب مولوی عبدالحمید! بگذارید باور نکنیم که شما دغدغه رفراندوم و صندوق رای دارید! شما حتی نمی گذارید زنان در نمازجمعه ای که خودتان خطبه می خوانید حاضر شوند! مساله، مساله دیگری است. قرار است جمهوری اسلامی ایران آنقدر ضعیف شود که پای خارجی برای دخالت در کشور باز شود. یعنی  قرار است کشوری که امروز یک ابرقدرت منطقه ای است و بسیاری از معادلات جهان را حتی در جنگ روسیه و اوکراین تغییر میدهد تا جایی ضعیف شود که پای نهادهای خارجی برای دخالت در آن باز شود اما این هم رویایی بیش نیست. باور کنید که «ایران قوی» و مستقل حتی برای شما و همه شهروندان اهل سنت نیز بهتر است. کمااینکه در همه این سالها که حتی مردم اهل سنت عراق و افغانستان و سوریه قتل عام شدند، این جمهوری اسلامی ایران قوی و مقتدر بود که امنیت شیعه و سنی را توانست با هم حفظ کند. همه در یک کشتی نشسته ایم، آن را خودمان سوراخ نکنیم...

عضو کانال شوید 🔻
https://t.me/+PVv8KijmDCjrfAv6