کارِ خدا، داشتم پست‌هایِ قدیمی رو می‌خوندم رسیدم به این پست صدف بیوتی، قربونِ خدا برم.


نگا نوشته بوده «جورج فلوید همونیکه پلیس امریکا الکی کشتش»
پلیس امریکا رسماً نشست رو جورج فلوید و خفه‌ش کرد، تازه بعدشم بی‌اینکه عذرخواهی کنه فقط غرامت داد.الکی؟!
بعد نوشته «یه عده اومدن وحشی‌بازی درآوردن»
آهان! اونا وحشی بازیه، اینجا که معترضینِ مسالمت‌آمیز، کُلتِ کمری و شاتگانِ جنگی دارن همه‌چی نایسه؟
اونجا «فرد ناشناس» تیر می‌زنه؟ اینجا که گروهک تروریستی کومله خودش گردن می‌گیره، این خانوم می‌گه کوکتل مولوتف بندازید رو سرِ نیروها؟!
حاجی برگام.


همین چند وقت پیش که صدف بیوتی کیسه‌ش رو پُر کرده و خبرگزاری insider هم خبرش رو رفته که عربستان سعودی و انگلیس، اینفلوئنسرهای ایرانی رو می‌خرن، یه نوجوون ۱۷ ساله داشته تو آمریکا ساندویچ می‌خورده، پلیس گفته بیا پایین، اینم شیشه ماشین رو داده پایین و پرسیده «چرا؟» که پلیس با «اسلحه جنگی» زارت کُشتتش، تلویزیون‌هاشونم فیلمش رو پخش کردن.

آیا صدای صدف بیوتی ساکن آمریکایِ نایس دراومد؟ خیر، چرا؟ چون به عقیده‌ی اون، اون نوجوون ۱۷ ساله داشته ساندویچِ بابای پلیس آمریکا رو می‌خورده پس حقش بوده.


ولی اینجا ماجرا اینجوریه که فیلم دوربین مداربسته منتشر می‌شه، پزشکی قانونی نظر میده، بابای متوفیٰ می‌گه آره تایید می‌کنم، مامانِ متوفیٰ می‌گه بچه‌م خودشو پرت کرده پایین، بعد صدف بیوتی می‌گه «مثِ اسب» بتازید به بقیه تا روزِ پیروزی (💨)، معتمدآریا می‌گه من مادرِ متو‌فی‌م، اصن مادرِ همه‌م، کیانیان به دروغ می‌گه «مادرِ متوفی کیه؟ نداریم، مادرِ متوفیٰ خودکشی کرد»، پرستویی دروغ می‌نویسه بعد خیلی سوسکی پاکش می‌کنه، احسان کرمی برای آزاده نامداری به پزشکی قانونی اقتدا هم می‌کنه ولی برا مهساامینی‌ها تهش میره «منوتو» همزمان که اشک‌هاش رو با دلارهاش پاک می‌کنه، نیشش رو که حاکی از عروسی باباشه رو نمی‌تونه قایم کنه،پانته‌آ بهرام عکس گریم‌شده‌ش رو منتشر می‌کنه بعد نمی‌گه گریم بوده و بقیه میگن آخی، شکنجه شدی؟ علی کریمی توی امارات یقه جر میده برای وطن، ولی خیلی سوسکی حاکم امارات رو فالو می‌کنه و صداش برای ادعای مالکیت امارات نسبت به جزایر وطن درنمیاد، بی‌بی‌سی توی ۲۵ روز گذشته بیش از ۱۷ هزار دروغ منتشر می‌کنه که یکیش اینه پنجشنبه یه دانش‌آموز اردبیلی رو کشتن، براش مهم هم نیست که پنج‌شنبه‌ها اصولاً مدارس اردبیل باز نیست، با همکاریِ منوتو به «شُله مشَدی» هم رحم نمی‌کنه و اونارو نذرِ پیروزی (💨) می‌کنه، شاهین نجفی که صداش درنمیاد که بخاطر شکایت‌خصوصی چندتا خانواده بخاطرِ همجنس‌بازی از ایران فرار کرده، خودشو لیدر جریانِ برعندازی جا می‌زنه و امان‌نامه هم میده (💨)، معترضینِ وطن‌پرست ساکن فرانسه و لندن صبح‌ها با پرچم همجنس‌بازی و تجزیه‌طلب جلو سفارت ایران جمع می‌شن، شب‌ها میرن دنبالِ هیزُم که زمستان سختشون در پیشه، بعدم چون «امنیت عمومی» رو خدشه‌دار کردن، پلیس لندن و فرانسه با تمامِ قوا دهنشون رو مسواک می‌زنه، چون حتی کوچکترین «لمس» خطِ قرمز پلیس‌های اوناست، اینجا معترضینِ ناز با چاقو و اسلحه و قمه و نارنجک بیفتن به جونِ پلیس، صدف بیوتی خط چشمش هم کج نمی‌شه.

بله ماهم غُر داریم، یکیش هم اینه که چرا تو ترکیه هم «انتشار مطالب نادرست» جرمه و سه سال حبس داره، اما اینجا طرف، مخاطبش رو در حدی نمی‌بینه که حتی بابتِ دروغ‌هایی که نوشته ازش عذرخواهی کنه؟ واقعا چرا؟ اگه جرمی توی قانون داریم بنامِ «نشرِ اکاذیب»، چرا برای اینا اجرا نمی‌شه؟ یکیش مثلاً.


خدایی اینا دیگه سواد رسانه‌ای نمی‌خواد، یه ذره چشمِ باز می‌خواد، فکر کن ۱۷ هزارتا دروغ به خوردِت داده باشن و با آغوشِ باز منتظرِ ۱۷ هزار و یکُمی باشی، کاش دوتا لیدرِ مشتی داشتن دلمون خوش بود که جمهوری اسلامی دوتا برعندازِ آدم‌حسابی داره، جیزِز.غمگینم.🤌🏻

مغزِ من ساعت ۳:۴۰ صبح :

‏کاری مهم‌تر از «خودسازی» نداریم،
ما اَبَد در پیش داریم،
هستیم که هستیم:
«وَ إنَّمَا تَنْتَقِلُونَ مِنْ دَارٍ إلَی‌‌ دَارٍ»

- علامه طباطبایی✨

سه تا از فن‌های صدف بیوتی و غلام توییتی رو از دست دادیم از دیشب، غمگینم باز.

«اسدالله سرخیل و استوار یکم اسماعیل پنجه‌شیر، مسئول اسکورت کردن فرح پهلوی در اسکی بودند […]
علتِ صمیمیتِ فرح با پنجه‌شیر هم این بود که پنجه شیر یک بار فرح را در حال “معاشقه با مربی‌ سوییسی‌اش” که یک نجار بود، دیده و به روی خودش نیاورده است.»



📚-کتاب «محافظ شاه»
خاطرات علی شهبازی؛مامور مخصوص شاه،جلد اول، صفحه ۲۰۶
#از‌اقدامات‌شهبانو‌برای‌بهبود‌آزادی‌زنان :)))

یه روز یه ایرانیه، واسطه‌ی نکاحِ گودرز و شقایق نشد، فرداش مُرد.
البته خودش مُرد، کسی نکُشتش، والا خودش مُرد.

مغز ایرانی در مواجهه با مجازی :

نخبه‌هاتون خوابن.🤫

خب دیگه استوریا‌تون رو خوندیم، مسخره‌بازی بسه.
ببین دوستِ من، یه درگیری بین زندانی‌هایِ «محکومیت مالی،سارقین و اراذل» تویِ اوین اتفاق افتاده، که نتیجتاً انبارِ البسه کارگاه خیاطی دچار آتش‌سوزی می‌شه.


بعد چی می‌شه؟اتش‌نشان‌ها میان و اتیش رو خاموش می‌کنن، همون آقای ملکی طفلکی که سرِ پلاسکو خواب به چشماش نیومد با همکاراش اومدن آتیش رو خاموش کردن.خب چرا خیابون‌های اطراف تحت‌تدابیر امنیتی قرار می‌گیره؟ طبیعیه، چون همیشه یه عده که از آب،کَره می‌گیرن، فراخوان دادن که بریزید تو اوین و صداوسیما، زندانی‌هارو آزاد کنین، برعندازی کنین.(💨) فکر کردن بازی کال آف دیوتیه.


⁃ حالا محکومینِ مالی کیان؟ اون‌هایی که بدهکاری مالی دارن،چک دارن،یه جوری لایی پولی کشیدن، مهریه باید بدن، دیه باید بدن و…
⁃ سارقین کیان؟ اونایی‌که دزدی می‌کنن، شب وقتی خونه نیستی میان دار و ندارت رو می‌برن، یا وقتی داری از کوچه رد می‌شی، سوارِ موتور کیف‌ت رو می‌قاپن و … مثلاً دزد گوشیِ دختر مهراب قاسم‌خانی :))
⁃ اراذل کیان؟ اونایی‌که مثلا وقتی تو ترافیک پشت فرمون منتظری، میان در ماشین رو وا می‌کنن با قمه از ماشین پیاده‌ت می‌کنن، یا تو خیابون یهو جلو راهت رو می‌گیرن میگن هرچی داری رد کن بیاد، و اگه رد نکنی، با قمه ردت می‌کنن اونور، یا مثلاً وقتی تنها تو کوچه داری راه میری یهو جلوتو می‌گیرن عربده می‌کشن میگن «بچّه پایین باخت نمیده، تیزی می‌کشه رو خار و مادرت.» یا معروفن به این‌که مزاحمت ایجاد کنن و خلاصه اراذلن :))


توجه کردی؟
حالا اگه سروش هیچکس و صدف بیوتی و غلام توییتی می‌گن اینا «نخبه‌های مملکتن» و توام می‌پذیری که هیچی! برگ بر تنِ پروفسور حسابی و مریم میرزاخانی نمی‌مونه. ولی اگه الان فهمیدی داستان چیه، این عینِ همون ۱۷ هزار و چندمین دروغی بود که به خوردت دادن و براش هشتگ زدی، و این بَده، درهرحالت تو تویِ دسته‌بندی «نخبه» جا نمی‌گیری، چون هرچی پخش می‌شه باید یکی یه طومار برات توضیح بده.🤝

نوشته: «هوف، خیالم راحت شد، بند ۲۰۹ در امان بوده.»
حالا که فهمیدن بند زندانیان سیاسی امنیتی در امان بوده و با محل آتش‌سوزی فاصله داشته، دیگه نمی‌نویسن «دردتون به سرم اهالیِ دانشگاه آکسفورد اِوین»، بقیه‌ی نخبه‌هاشون به کِتف‌شون.


دلسوزی‌هایتان اَداست، دانسته‌هایتان رو هواست، منبع‌هایتان در کالیفرنیاست، نیتِ پشتِ شعارهایتان برملاست، نمی‌شود برایتان مُرد :)))

📌حق‌دونی‌ها:
1) @mobahelegharne21
2) @mrtahlilgar

-«تیتر فعلاً این باشه»!
تا بعد ببینیم سلبریتی‌ای، بلاگری چیزی پشت دستمون بازی می‌کنه یا نه …
اینا که نِمیرن راست و دروغشو دربیارن، هشتگ لازمیم :)
#حساب‌بلند‌مدت‌روی‌ناآگاهی‌سازمان‌یافته‌ی‌مخاطب :

«آدم غرب‌زده» هُرهُری مذهب است…
به هیچ چیز اعتقاد ندارد، اما به هیچ‌چیز بی‌اعتقاد هم نیست. یک آدم اِلتقاطی است. نان به نرخِ روز خور است. خودش باشد و خَرَش از پُل بگذرد، دیگر بود و نبودِ پُل هیچ است. نه ایمانی دارد، نه مَسلکی، نه مرامی، نه اعتقادی؛ نه در بندِ تحوّلِ اجتماع است و نه در بندِ مذهب. همیشه کنارِ گُود است. «هیچ‌وقت از خودش مایه نمی‌گذارد».

- جلال آل‌احمد -
📚 غرب‌زدگی

یه همسایه داریم چند روز میومد به تنهایی رو پشتِ بوم داد می‌زد «مرگ بر دیکتاتور، نه اینوری نه اونوری و فلان، فلانم به فلانِ فلانی.»
خلاصه برای خواهرش، خواهره، خواهراشون،
فُش می‌کشید به مادرش، مادره، مادراشون.

دو روز بود نمیومد، دیشب ساعت ۱۱:۳۰ شب اومد باز داد زد، یکی دیگه از همسایه‌هامون اومد بیرون گفت :«ای زهرمار و مرگ بر دیکتاتور، دیکتاتور تویی که این ساعت نمی‌ذاری ملت بخوابن، چند روز نبودی راحت بودیم، از شمال برگشته نصفه‌شبی برا ما انقلاب می‌کنه، اه.»

امشب محل در سکوتِ محض به سر می‌بره، تنها برعندازمون رو از دست دادیم.

-چرا تا این ساعت بیداری؟
+ چون مغزم خفه نمی‌شه، می‌خوابم با صداش می‌پّرم، این چه مدلشه.

#تیترفعلاهمین‌باشه
صبح همزمان با اینکه تو ترافیک گیر کرده بود، داشت با من صحبت می‌کرد، می‌گفت:

-اصلی‌ترین هدف و آمال‌شان همین است، نگاه کن! وقتی بلاگرها آمدند، مخاطب دیگر خودش نبود، مخاطب آیینه‌ای از حسرت‌ها و ویترین‌های فلان بلاگر بود، نگاه کن! وقتی فلان صفحه‌ی مجازی آمد و گفت ما اینجا اخبار را رصد می‌کنیم، به خوردِ شما می‌دهیم و دیگر نیاز نیست برایِ آگاه بودن سراغِ کتاب‌هایِ کاغذی بروید، تیترِ ما را بخوانید و همین‌که ما را فالو داشته باشید، تبریک، شما یک انسانِ سیاسی هستید. نگاه کن! پشتِ آن زندگی‌ها و این تیترها، واقعیت مدفون می‌شود و حقیقت کتمان. من و تو تیترها را می‌خوانیم و نمی‌دانیم که یک تیم پشتِ سناریو نشسته تا بگوید «تیتر فعلاً این باشه!»، دنبالِ حقیقت هم نمی‌رویم، تیتر برایِ پر کردنِ کیسه‌ی آن‌ها کافی‌ست، راست و دروغش را می‌خواهند چه کار؟آل‌سعود فقط در یک مرحله ۲۵۰میلیون دلار ریخته تویِ کیسه‌ی این‌ها.
مرحوم بهشتی می‌گفت هرچه می‌خواهید باشید ولی آماده‌خور نباشید.این‌روزها را می‌دید و می‌دانست که آماده‌خوری یعنی چلوگوشتِ تیترها را جلویت می‌گذارند و چلوگوشت پختن را از تو می‌گیرند.نگاه کن! هشت‌سال‌دفاع مقدس اینطور بود که یک مادر، خبرِ شهادت اولین فرزندش را می‌شنید و اشک نمی‌ریخت، دومی را می‌فرستاد برایِ دفاع! این مادر هویت داشت، هویت دارد.امروز را ببین! بیخود نیست فلان‌شخص گفته بود که «ما نمی‌توانیم با تسلیحات ایران مقابله کنیم، نفوذمان را از طریق جنگِ روانی محکم می‌کنیم.»
آدمی که خودش را پشتِ زندگی‌های اسلایسی و روایت‌های فِیک جا می‌گذارد، دارد هویتِ خودش را جا می‌گذارد، خودش را جا می‌گذارد، خودِ آدم، هویتِ اوست. معلوم است آدمی که هویتِ خودش را قربانیِ زودباوری می‌کند، برای سوختنِ پرچم‌ش-هویتِ ملّی‌ش- دل نمی‌سوزاند، معلوم است که توییتِ یک فلانیِ خارج‌نشین برایش ارجح‌تر است، تا شنیدنِ حقیقت از زبانِ مادر،پدر یا عمویِ تو، یا خودِ تو. او هویتِ خودش را هم- اگر سخت باشد- انکار می‌کند.چون رفتن به دنبالِ حقیقت، چلوگوشت پختن است، ولی آن خارج‌نشین چلوگوشت را جلویش می‌گذارد و می‌گوید «بخور! خوردن راحت‌تر از پختن است.»
آن‌ها همین را می‌خواهند، می‌خواهند «خودت» را از تو بگیرند، روحیه‌ت را، اعتمادت را، حق‌طلبی و حق‌جویی‌ات را، این‌ها را که از تو بگیرند، تو بی‌هویت می‌شوی، ناامید می‌شوی، به دوستت،به خانواده‌ت،به جامعه‌ات، به آینده‌ت. خودت را ببین چند روز است از کار و زندگی مانده‌ای و تا سرت تویِ مجازی می‌‌رود فکر می‌کنی آن بیرون جنگ است.جنگِ روانی یعنی همین!
خارجی‌ها به این می‌گویند Virtual revolution simulator.

نگاه کن! «من و تو» را از خودمان می‌گیرند، تا به «منوتو» سنجاق شوند.آدمِ بی‌هویت، راحت‌تر از آب خوردن، خودش را به طوفانِ تنش‌ها و فیک‌نیوز‌ها و دروغ‌ها می‌سپارد. آن‌ها همین را می‌خواهند، تکه تکه کردنِ این «انسانِ سازنده‌ی جامعه» را.
فرقی نمی‌کند چه کسی تکه‌هایش را غنیمت ببرد،سلبریتی یا بلاگر، بی‌بی‌سی یا فلان‌اینترنشنال، غنیمتِ سرسنگینی‌ست!

📝شایان رحیمی

آقای علی دایی شما که قطعاً در ایران هستید؟!

-چهارتا کشور دشمنِ قسم خورده‌ی ایران ر‌و نام ببر.
+امریکا، انگلیس، اسراییل، عربستان.
-حالا چهارتا رسانه‌ی خبری که به اخبارش استناد می‌کنی رو نام ببر.
+صدای امریکا، بی‌بی‌سی فارسی، منوتو، ایران اینترنشنال.
-واضح نیست؟
+ممنون :)🤝

«بغض الشئ یُعمی و یُصمّ»
کینه داشتن نسبت به چیزی، انسان را کَر و کور می‌کند…
#حکایت‌این‌روزها

سجده‌یِ شُکر برای بودنِ هم‌زبونی که بشینی ساعت‌ها از دغدغه‌های ته‌نشین شده‌ی توی قلبت براش بگی، فرداش هم بگی،پس‌فرداش هم بگی، یهو یادت بیاد که «عه! من که دویست‌بار اینارو گفتم!» و باز هم بگی و به روت نیاره که دویست و یکمین باره که اینارو می‌شنوه :)✨