دلتنگِ حرم هستم حسین :)

به کتیبه‌ها که دست می‌کشم ...

به ضریح می‌رسه دستم ، حسین ...

یه کاری کن نشم دلیلِ گریه‌هات ...

غلبه‌یِ من به خودم ، جهادِ اکبره ...
من اگر حُر نشم و برنگردم ،
مغلوبِ خودمم ، کجا برم که خودم نباشم ؟
دستاتو وا کن ، منو به آغوش بگیر خدا !
من جز تو و آویختن به یاعلی و یاحسین ،
سرِ بزنگاه‌هایِ لغزش ، هیچ ندارم ...

🖤🍃 لبیکَ یا ثارالله ...

تشنه‌یِ توام...
فدایِ خشکی لبات ،
پا برهنه‌ام...
فدای پای بچه‌هات ...
نذرِ عشقه، اشکام :)

هر قدم...
هر نفس...
هر تپش...
دم بگیریم ،
پرچمت ،
بر بلندایِ عالم بگیریم ...

«اللهم عجّلْ لولیکَ الفرج»

همیشه قبلِ اینکه محرم بیاد ، غصه می‌خورم که وای خیلی سنگینه ! نمی‌تونم بگذرونم ! حال روحیم رو به راه نیست و ...
چون قبلش کلی افتضاحات پشتِ سر گذاشتم ، که هضمش سخته برام !
اما وقتی محرم می‌رسه ،
انگار دستاویزه ، که احیا بشه این روحِ مرده‌یِ من !
غمِ مقدسی که مُرده احیا می‌کنه ، حداقل برای چن روز ، گرد و خاکِ مزخرفِ دنیا رو می‌تکونه از روم ...
راس می‌گه اون بزرگی که نمی‌دونم کی بود ،
وقتی عمیق می‌شی تو این غمِ مقدس ، زنده می‌شی !
برعکسِ بقیه‌ی غصه‌ها که می‌سابه روح و روانت رو ، انقدر که هیچی ازت نمی‌مونه .
امتحان کنین ، یه بار !
دست دراز کنین سمتش ،
پشیمون نمی‌شید .

مغزم پره از حرف و دِیتا ...
کاش یه جفت گوش بود به وسعتِ تمام وطن :)

اما حسین جآن ،
قدیمی‌‌ترین رفیقم ، تو گوش کن به من ...
تو بشنو !
صدامون رو برسون به صاحبِ زمین و زمان ،
از ما بگو ، از ما بنده‌هایِ بیچاره‌ی بیچاره‌ی بیچاره ...

نمی‌دونم چرا یاد این خاطره افتادم ؛
حاج محمود کریمی ، می‌گه :
- رفتم پیش حاج قاسم ، گفتم حاجی برم برا مردم توضیح بدم بگم تقصیرکارِ فلان اتفاق نبودم ؟
حاجی گفت نه ، برای مردمت توضیح نده ، جلویِ مردمت از خودت دفاع نکن ،
چون تو موافق داری ، مخالف داری !
اینجوری دوتا دسته میفتن به جونِ هم ، مردم رو مقابل هم قرار نده !
اما تا می‌تونی «از مردمت دفاع کن» ...

همین دیگه ،
جایِ خالیش ، جایِ خالیش ، جایِ خالیش ،
تو این بازارِ آشفته‌یِ مجادله‌‌پرست .

نشر بدين برا عزيزاتون ؛ به لطف خدا سايه سلامتي رو سرتون باشه ...

صبحت بخیر ،
آقای دلتنگی ...