چه خوب گفت ؛
« امیدوارم روشنفکری‌هاتون ، تیشه نزنه به ریشه‌تون » :)

خداجون ، لطفا ما رو در دسته‌یِ «شیوخِ مقدس‌نما» که اباعبدالله از دستِ فتواهایِ صدمن‌یک‌غازشون دل‌خون شدن ،
و در دسته‌یِ روشنفکرنماهایِ سکولار ، قرار مده :)
بهمون راه نشون بده ،
که عاشقِ اسلامِ تو باشیم ، همونقدر زیبا ، عاقلانه ، و به دور از تعصب ...
این دو دسته رو با خودشون محشور کن ، ممنون 🤝

[ به اندازه‌ی خودمان مسئولیم ، توجیه و تبصره ندارد ]

رقیه را به خدا سپردی ، بابا ... ؟

خدایا تو شبِ سوم ، شبِ حضرتِ رقیه ، ازت می‌خوام راه رو برامون نشونه بذاری ...
این شب‌ها جز عزایِ اهل بیت ، ما شاهدِ «یومٌ تبرّکتْ به آل زیادٍ و آل مروان...» ها بودیم ،
این شب‌ها جز این غمِ مقدس ، غمِ مقدس‌نماهایِ نامقدس ، هم به دلمون اضافه شده :)
ما کی‌ایم ؟
هیشکی ، ما غصه‌دارِ دلِ وارثِ اباعبدالله‌ایم ...
وقتی صدایِ هلهله‌یِ یزیدی‌ها می‌اومد ، چی کشید از دست جماعتِ سر به سجودِ آیه‌خوان ؟ :)

حسین (ع) ...
تو پناهمی ، به والله ...

دستامو بگیر پاشم ، حسین ...

زیر خیمه‌یِ تو ، جا شم ، حسین ...

بی‌نیاز همه دنیا می‌شم ...

اگه با تو رفیق باشم ، حسین ...

دلتنگِ حرم هستم حسین :)

به کتیبه‌ها که دست می‌کشم ...

به ضریح می‌رسه دستم ، حسین ...

یه کاری کن نشم دلیلِ گریه‌هات ...

غلبه‌یِ من به خودم ، جهادِ اکبره ...
من اگر حُر نشم و برنگردم ،
مغلوبِ خودمم ، کجا برم که خودم نباشم ؟
دستاتو وا کن ، منو به آغوش بگیر خدا !
من جز تو و آویختن به یاعلی و یاحسین ،
سرِ بزنگاه‌هایِ لغزش ، هیچ ندارم ...