یه وقتا بشین جلو آینه، موهاتو بباف،
برو بیرون برا خودت بستنی بخر،
لباس های زشت و خوشگلت رو باهم بپوش،
بند کفشات رو بده کفاش با رنگی عوض کنه،
با دوستات بجای گیم نت، برو فوتبال،
بجا فکر کردن، یه برگه بردار با خودت حرف بزن،
عطر مورد علاقت اگه گرونه، فیکش رو بخر،

خلاصه اینکه نزار کارایی که میتونی انجام بدی رو انجام ندی، میدونی چی میگم؟ نزار روزمرگی ذهنت رو خالی کنه از کارایی که میتونی بکنی، وگرنه روحت زودتر از جسمت فرسوده میشه!

-نایلی

روباه گفت:
«یادت باشه ارزش گل تو به قدر عمریه که به پای اون صرف کردی. انسانها این حقیقت رو فراموش کرده‌اند. اما تو نباید فراموشش کنی..
تو تا زنده هستی نسبت به چیزی که اهلیش کردی مسئولی! تو مسئول گلت هستی..
این رو یادت باشه.»

-آنتوان دوسنت اگزوپری

آنچه که انکار می‌کنی، تو را شکست می‌دهد،
آنچه که قبول می‌کنی، تو را تغییر می‌دهد.

-کارل گوستاو یونگ

‹💙🌨›
یاد بگیرید
محکم بودن را
قوی بودن را
کوه و سنگ بودن را...
لازمتان می شود برایِ وقت هایی که
آدم هایِ زندگیتان،
دستشان می رود رویِ نقطه ضعفتان
و دلتان را بند می کنند به نبودنشان...
یاد بگیرید که هیچ جایِ زندگی ‌جوابِ محبت هایتان چیزی نمی شود که شما می خواهید!
از من به شما نصیحت،
قوی بودن را یاد بگیرید!
برایِ تمامِ روزهایی که قرار است
تنتان بلرزد!
از آدم هایی که قلبتان را می لرزانند...

- فاطمه سلمانی

آدم باید یه دفتر داشته باشه برای نوشتن روزهای خوب و اتفاق های خوبش. زمانی که از همه چی بریدی، رسیدی به ته خط و به خودت میگی: "مگه این زندگی چی داشته برام؟ مگه من روی خوش دیدم تاحالا؟" ؛ بری همون دفتر رو باز کنی و ببینی چقدر این ناخوشیا، مثل اون خوشیا که دوامش درحد نوشتنش بوده، به سرعت درگذرن.

-نایلی

من کنار تو، یه آدم دیگه‌ام. آدمی شبیه‌تر به خودم؛ و آدمیزاد چقدر عمرش رو تلف میکنه تا بفهمه همین کافیه که کسی رو پیدا کنه تا کنارش، شبیه‌ترین نسخه به خود واقعیش باشه..

اگر یک عالمه ماهی بزرگ میخوای، باید تور بزرگی هم داشته باشی. ذهن ما همون توره، هرچی بزرگترش کنی، ماهی بیشتری گیرت میاد. ما از وقتی بچه بودیم، فکر و ذهنمون با یک سری درست و غلط، باید و نباید بیخودی پُر شده. کی پر کرده اینارو؟ هرکی از راه رسیده، خانواده، مدرسه، دوست، پدر، مادر، رفیق، یا آدم‌های بی‌رویا و بی‌آرزو. ترسو بار اومدیم با یک ذهن کم‌توقع. تا وقتی نتونیم این ترسو بریزیم دور، ذهن اسیر اونه. جای لذت بردن از زندگی، با افکار کهنه و قدیمی رنج میبریم. آدمیزاد تا وقتی زنده است، که رویا داشته باشه..

اونی که واقعا دوستت داره،
نه با دروغ اذیتت میکنه،
نه هربار عکس غریبه‌ها رو نشونت میده که بگه ببین بقیه از این نظر چقدر جذابن و تو هنوز کم داری،
نه سریع قضاوتت میکنه و تو سرش هزار جور فکر نادرست رد و بدل میکنه،
نه میتونه ناراحتی و عذابتو ببینه و ساکت بشینه،
نه وقتی حرف میزنی دلش میخواد حرفای خودش به کرسی بشینه.
اونی که واقعا دوستت داره باید رفتارش با بقیه فرق داشته باشه، نه؟

-نایلی

آخرین منزل ما کوچه ی سرگردانی است
در به در، در پی گم کردن مقصد رفتیم

-فاضل نظری

من همون پسری‌ام که فکر میکنی بهت احساس دارم. همونی که همیشه یه کتاب دستشه و تو فکر میکنی به سواد و آگاهی تظاهر میکنم. همیشه لاته سفارش میدم و تو میگی چقدر کلاس میزاره. همیشه تمیز و مرتب میام بیرون طوری که بگی انگار هنوز مامانش لباس تنش میکنه. آره من همون پسری‌ام که دارم تو دنیای خودم سیر میکنم و تو فکر میکنی همه‌ی این کارا برای جلب توجهته. عزیزم، اشتباه نکن!
دنیایی که من توش قدم میزنم با دنیای تو که آدم ظاهربینی هستی خیلی فرق داره؛ رک بخوام بگم، هیچکدوم از چیزایی که میبینی برای خوب جلوه دادن خودم نیست، چون میدونم واقعا خوبم! و اینم بدون که روتین زندگیم رو خیلی بیشتر از تور پهن کردن برای دختری مثل تو رو دوست دارم.

-نایلی

منو تنها بزار با سمفونی‌ درياچه‌ی قو، یه فنجون لته، نور کم آباژور و رمان دزیره.

-نایلی

فعالیتمون اینجاست @ImNiley

اين واقعيت رو بايد قبول كرد كه ما آدما در احوالات همديگه نقش اساسی داريم. گاهی اوقات ميتونيم تنها دليل حال خوب يه نفر باشيم، اما حواسمون باشه بى‌گدار به آب نزنیم. اگه تکلیفمون با خودمون معلوم نیست، به زندگی کسی ورود نکنیم و اگه دلیل حال خوب یه نفر شدیم، بی‌منطق جا نزنیم و رهاش نکنیم. نگو جامعه همینه و منم دست پرورده‌ی همین جامعه بی‌مسئولیتم! ما مسئولیم، لااقل در برابر احساسات آدم‌ها که دیگه ترمیم نمیشه.

.

اونجا رو دارین دیگه؟

یه لیوان شیرکاکائو داغ، چند دونه بيسکوئيت مادر، کنار یه پنجره، پوشیدن یه جفت جوراب، یه موزیک دهه شصتی پلی کردن و چند دقیقه خاموش کردن تمام لامپ‌های خونه، کار سختیه؟ دور از دسترسه؟ با چیزای کوچیک هم میشه حال و هوا عوض کرد. فقط باید زیباتر دید، زیباتر حس کرد.

-نایلی