ساعت ۸ و ۵۰ دقیقه صبح سه شنبه امروز سربالایی اولاشلو با مردانی از جنس استقامت و غیرت و سلامتی مواجه شدم .در راس گروه رکاب زنان شیروان به بوانلو حاج محب نادری، حاج منصور دولخانی باعث شعف و نشاط روحی حقیر شد .لحظاتی را خوش گذراندیم ..💐💐🌹🌹❤️❤️🙏🙏✌️✌️✌️✌️✌️

#بوانلو

@buvanloo

ساعت حرکت از شیروان : ۴/۳۰ بامداد
رسیدن به بوانلو : ۹ صبح

💪🙏👍

@buvanloo

بعد از مدت ی عدم فعالیت عشق بوانلو بد جور روی مخم بود زیرا حساب زادگاهم با ادمای پاک سرشت و مهربان با برخی نگاه های تلخ و شور و بد مزه کاملا جداست .
#بوانلو

@buvanloo

اینم از محله زندگی دوران کودکی ام ( کورت ) که نیمی از وجودم را اینجا جا گذاشتم .
تمام ادما از بزرگ سال تا هم سن و سال هایم که روزگاری در این میدان بازی های بومی و محلی برگزار می‌کردند مثل یک فیلم در حال گذر هست .یادی کنم از تمام بچه محله هایم ( شمسعلی، قادر ،احمد قدسی ، فرج الله ،جهانبخش ، داود، لطیف،مرحوم قربانمحمد ، نجف ، الله وردی ، مظفر ، سبحانقلی ، ایوب قوی هیکل ، مرحوم یونس ،طاهرعلی ، مرحوم خرم ، مرحوم مرصاد قلی ، دمرقلی، علی نظری ( بگ نظر ) شاه نظر, میدانعلی [ خوشقدم ] وووو......)
هرجا هستید سایه تون برقرار زندگی به کامتان و دوستانی که به سرای باقی هجرت کردند یاد و نامشان گرامی ❤️❤️🌹🌹🙏🙏😔😔

@buvanloo

اجرای برنامه رکاب زنی یاران باشگاه باران از مبدا شیروان به مقصد روستای سرسبز بوانلو .
با سپاس از جناب منصور دولخانی

#بوانلو

@buvanloo 🙏👍🌹

۲۲ مردادماه ۴۰۵
از لنز دوربین کاریز.

طراوت و سرسبزی و زیبایی خیره کننده راسته بوانلو

@buvanloo

ولاتئ دل و ارمان
بمین سه ر بلند و سه ر فراز
خاکئ ته پر حاصل
کانیئ ته زلال و پر ئاو
#بوانلو

@bucanloo

📖 آنچه در جلد دوم مرخ می توانید بخوانید:
🔹پرونده ویژه گفتگو با شاعر گرانقدر علیرضا سپاهی لایین
🔹️میزگردی با موضوع هویت و زبان مادری
🔹 گزارشی از تاثیر و چالش های ارگ در موسیقی کردهای خراسان
🔹 یادداشت هایی از  دکتر حمید حسنعلی پور، دکتر اسماعیل حسین پور، دکتر علی رحمتی، غلامرضا آذری خاکستر
🔹 یادبود زنده یاد هاشم‌صادقی باجگیران
🔹 آموزش دستور زبان کردی
🔹 مجموعه اشعار کردی

مرخ را می توانید از باجه های مطبوعاتی و کتابفروشی های معتبر در شهرهای تهران، کرج، مشهد، چناران، قوچان، درگز، شیروان، بجنورد، اسفراین و آشخانه تهیه نمایید.

📭📦 جهت خرید پستی به آیدی تلگرام یا اینستاگرام مرخ یا کتاب کُرد پیام دهید یا با شماره‌های زیر تماس بگیرید.

09157422272
@ketabkurd2726
امین احمدی

09927874322
@revebir
حمید احمدی

📚 با خرید سه شماره هزینه پست به عهده نشریه خواهد بود.
۱۳۰ صفحه /  ۳۰۰ هزار تومان

@kovaramerxe

@bubanloo

چارلی چاپلین میگفت؛
اشتباهم این بود هرجا رنجیدم خندیدم:)
فکر کردند درد ندارد ❤️‍🩹
ضربه ها را محکم تر زدند💔
متاسفانه یک عده دانسته یا ندانسته برای خوشایند یا سرمستی و تکبر خودشان شدیدترین ضربه ها را بر روح و قلب نفر مقابل میزنن بدون اینکه متوجه عمق درد و زخم طرف باشند .

#بوانلو

@buvanloo

کانال روستای بوانلو:
▪️اِنالِله و اِنا اِلیهِ راجِعون ▪️

⚫️🌑 در کمال تاسف و تاثر خبردار شدیم که شادروان
آقای خدابخش قدیری (داماد خانواده محترم نورمحمدزاده  )  به سوی معبودش پر کشید. 🌑🌑

برای بازماندگان صبر و برای آن مرحوم علو درجات از خداوند متعال مسئلت داریم.

”روحش شاد و یادش گرامی باد ”


مراسم تشییع جنازه   امروز یک شنبه ساعت 3 از میدان جعفرقلی به سمت ارامستان بوانلو     برگزار می گردد مراسم سوم نیز فردا دو شنبه در مسجد روستای بوانلو برگزار میگردد.   🖤🖤🖤



@buvanloo

آیین «رو گرفتن» از نگاه جامعه‌شناختی

✍️ قادر قادری
پژوهشگر ارشد مسائل اجتماعی و کارشناس رسانه

آیین‌های محلی، اگر صرفاً در سطح خاطره و فولکلور باقی بمانند، به‌تدریج از حوزه تحلیل اجتماعی حذف می‌شوند. رسم «رو گرفتن» در بین کردها از همین دست آیین‌هاست، رسمی که در نگاه نخست، نشانه‌ای از حیا یا عرف پوشش تلقی می‌شود، اما در لایه‌های عمیق‌تر، سازوکاری برای تنظیم رابطه، مدیریت صمیمیت و توزیع مسئولیت در خانوادهٔ گسترده بوده است.
در روستا های کورد نشین خراسان، رسم «رو گرفتن» تنها به پوشاندن چهره محدود نمی‌شد، این آیین، مجموعه‌ای از آدابِ دقیق و ظریف بود که حضور زنِ تازه‌عروس را در فضای خانوادهٔ همسر تنظیم می‌کرد. از زمان عقد، عروس نه‌تنها در برابر مردان نزدیک داماد صورت خود را می‌پوشاند، بلکه شیوهٔ سخن‌گفتن، حضور در جمع و حتی میزان شنیده‌شدن صدایش نیز تابع قواعد نانوشته‌ای بود که معنای احترام را به‌شکلی عمیق منتقل می‌کرد.
در این رسم، عروس با مردان اقوام شوهر روبه‌رو نمی‌شد و تا زمانی که هر یک از آنان با هدیه‌ای نمادین پذیرش خود را اعلام نمی‌کردند، «رو» داشت. اما این تنها سطح ظاهری آیین بود. لایهٔ پنهان‌تر آن، مدیریت صدا و کلام بود‌،به‌گونه‌ای که عروس حتی در مهمانی‌هایی که مردان اقوام شوهر حضور داشتند، مراقب بود صدایش به گوش آنان نرسد. اگر در اتاقی دیگر بود، سخن‌گفتنش را چنان تنظیم می‌کرد که شنیده نشود، گویی صدا نیز، همچون چهره، بخشی از حریم شخصی و حرمت رابطه محسوب می‌شد.
نکتهٔ قابل‌توجه آن است که این محدودیت‌ها فقط به مردان ختم نمی‌شد. عروس، با زنان مسنِ طایفهٔ شوهر نیز وارد گفت‌وگوی مستقیم نمی‌شد. این سکوت، نشانهٔ بی‌اعتنایی یا حذف اجتماعی نبود، بلکه نوعی تعلیق محترمانه بود. عروس در جایگاهی میان «پذیرفته‌شدن کامل» و «حضور رسمی» قرار می‌گرفت، جایگاهی که به او اجازه می‌داد بدون شتاب، در بافت خانوادهٔ همسر حل شود. ارتباط، نه دفعی و فوری، بلکه تدریجی و مرحله‌به‌مرحله شکل می‌گرفت.
در این چارچوب، «رو گرفتن» صرفاً آیین حیا نبود، بلکه سازوکاری فرهنگی برای تنظیم رابطه بود، سازوکاری که نه‌تنها نگاه، بلکه صدا و کلام را نیز شامل می‌شد. در منطق این رسم، شنیده‌شدن صدا به اندازهٔ دیده‌شدن چهره معنا داشت. هر دو، نیازمند زمان، اجازه و نشانهٔ پذیرش بودند. نزدیکی، حقی طبیعی و فوری تلقی نمی‌شد، بلکه پاداشِ رعایت مرزها و پذیرش مسئولیت به‌شمار می‌رفت.
در فرهنگ کورد ها، زنانی که سال‌ها این آداب را رعایت می‌کردند، نه منزوی شمرده می‌شدند و نه کم‌اعتبار. برعکس، با عزت و وقار بیشتری شناخته می‌شدند. سکوت آن‌ها به‌معنای حذف صدا نبود نشانهٔ کنترل آگاهانهٔ حضور بود. جامعه می‌دانست که این سکوت، موقتی و معنادار است و بخشی از اخلاق رابطه به‌شمار می‌آید.
امروز، بسیاری از این آیین‌ها از زندگی اجتماعی حذف شده‌اند، اما مسئله‌ای که آن‌ها حل می‌کردند همچنان پابرجاست. مرزها سریع فرو می‌ریزند، صداها فوری شنیده می‌شوند، و۸ صمیمیت پیش از شکل‌گیری اعتماد مطالبه می‌شود. بازخوانی «رو گرفتن» نه دعوت به بازگشت به گذشته، بلکه یادآوری این واقعیت است که احترام، فقط در دیده‌شدن خلاصه نمی‌شود گاهی در شنیده‌نشدنِ آگاهانه معنا پیدا می‌کند. جامعه‌ای که آیین‌های تنظیم‌کنندهٔ حضور و صدا را از دست بدهد، ناچار است هزینهٔ آن را در فرسایش اعتماد و اخلاق رابطه بپردازد.
رسانه مردم فرهیخته بوانلو
@buvanloo