کنارم...
چای صبح را بنوش، من این حال را
به تمام شادیها
و
مستی های جهان
نخواهم داد...

#افشین_یداللهی
#صبح_بخیر
@border0
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

💕

منتظر بودم که بگشاید
بر رویم آسمان تار
دیدگان صبح سیمین را
تا بنوشم از لب خورشید نورافشان
شهد سوزان هزاران بوسهٔ تبدار و شیرین را

#فروغ_فرخزاد
@border0

💕

همین جا بمان عشقم
همین گونه که هستی
بمان
و تنها
به من نگاه کن
نگاه کردن
عشق است
برهنه ام
برهنه ام تا برای تو راه باشم
این گونه برهنه و تن به تن
بگذار نفس هایم
روی تن ات
سیر کند
چشم هایت
سینه های برهنه ات
لب هایت
همین گونه بیا
و در بسترم، کنارم بخواب
و ببوس مرا
بی وفقه
باز هم بلند بلند ببوس مرا
آری
عشق
همین سفرهای طولانی را
می طلبد
هر لحظه سوی خود
بکش مرا
بکش تا بدانم
سهم توام
تا بدانی سهم منی
این گونه محکم ، این گونه گرم
سمت خود بکش مرا


#ایلهان_برک
ترجمه #سیامک_تقی_زاده

@border0

گلویم باد کرده
غم لابه‌لای نفس هایم
ریشه دوانده

درد
پنجه کشیده بر دلم
خونابه‌ ای خاموش
به راه انداخته

مرهم می‌خواهم
مرهمی از نوازش دوست
از جنس گل های شب بو

تا بپوشاند
زخمِ تنِ رنجورم را
از تازیانه ی زمانه
تا این تب بی پایان
اندکی  آرام گیرد

#آذر_فراهانی

@Azar_farahanii

در آستان نیم روز
نوری از نفس افتاد
بی آنکه زمان بایستد
سایه اش بر دیوار آسمان افتاد
اندوه چون مه ، بر دلم نشست
صدای تو در باد گم شد
شاید فراق
نامت را به خاطر سپرد
که اینک
در پناه خاطره ات نشسته ام

#بهار_ذوالفقاری
@border0

گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است
گاهی نگفته قرعه به نام تو میشود
گاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیست
گاهی تمام شهر گدای تو میشود
و گاهی نمیشود ک نمیشود

#قیصر_امین‌پور
@border0

هر بار
که دلتنگی
پنجه بر دیوارِ شب می‌کشد،
بر سینه‌ام
ردی از خونابه می‌گذارد
من
تمامِ رنج را
در گلویم پنهان کرده‌ام؛ مبادا
چشم‌های کسی
طعمِ شکست را
در لبخندم بخواند
هنوز هم
در ژرفای همین زخم‌ها،
جوانه‌ای نفس می‌کشد
روزی...
سرخ‌ترین گلِ صبوری
خواهد شکفت؛
و شب
کوتاه‌تر خواهد شد

#بهار_ذوالفقاری
@border0

#فروغ_فرخزاد
@border0

خوشا دست‌هایم
که هنوز گرمایِ تو را
به خاطر دارند
خوشا چشم‌هایم
در ازدحامِ صورت‌ها
فقط تو را می‌جویند
خوشا دلِ من
که آمدنت را انتظار می‌کشد
هر روزِ بی‌تو
تقویمی‌ست که ورق نمی‌خورد
و جمعه‌هایم
کوچه‌ای‌ست که پنجره‌هایش
صدای قدم‌های تو را
به یاد دارند...

#بهار_ذوالفقاری
@border0

بعضی حقیقت‌ها را نمی‌شود
با عجله فهمید.
باید مدتی با آن‌ها زندگی کرد،
باید گذاشت در سکوتِ روزها ته‌نشین شوند،
بعد یک روز می‌بینی
چیزی که زمانی برایت مبهم بود،
آرام و بی‌صدا
به روشن‌ترین بخشِ فهمت تبدیل شده است..

#سیمون_وِی
@border0

💕

تو عشق بودی
این را از بوی تنت فهمیدم
شاید هم خیلی دیر به تو رسیدم
خیلی دیر...اما مگر قانون این نبود
که هر آنچه دیر می آید
عاقبت روزی به خانه ی ماهم خواهد رسید؟
عادت کرده ایم به نداشتن ها
و شاید به اندوه
آری،تو عشق بودی
این را از رفتنت فهمیدم
وگرنه
این شهر
هرگز اینچنین
سرسنگین نبود...

#جمال_ثریا
@border0

#فروغ_فرخزاد
@border0

جنگ
از دهانِ صبح
دود می‌چیند،
و عصر
بر شانه‌های کودک
خاکستر می‌نشاند
کبوتر
سال‌هاست
راهِ خانه را
در چشم‌های سوخته
جست‌وجو می‌کند

#بهار_ذوالفقاری
@border0

💕


برای من باز بگذار،
درهای شهری را
که در آن زندگی می‌کنی
چیزهایی که
برای تو خواهم گفت،
تنها با سخن گفتن از آنها
به اتمام نمی‌رسد

سال‌هاست از زندگی من،
لحظه‌هایی را دزدیده‌ای
که تمام‌شان
با نام تو یکی شده بودند
برای من باز بگذار
درهای شهری را
که در آن زندگی می‌کنی
تا آن‌جا دلتنگ شهرهای دیگری باشم
این خانه‌ها، این کوچه ها و این میدان‌ها
برای ما دو کافی نیست


#اوزدمیر_آصف
ترجمه:سیامک تقی زاده

@border0

💕


غزل
چشم های توست
ڪاش حافظ چشم های توبودم


#رضا_کاظمی
@border0

#فروغ_فرخزاد
@border0

نامت
در گلوگاهِ سکوت،
مثل پرنده‌ای پشتِ مه بال می‌زند
حوصله‌ی بی‌ثمرم،
پیراهنِ فرسوده‌ای ست بر تنِ روزها؛
غروب که می‌شود،
از درزهایش
دلتنگی می‌چکد
خاطره‌ات رودی ست،
از میانِ سنگ‌ها می‌گذرد؛
هر بار
واژه‌ای را با خود می‌برد
حالا
هر شعری که می‌نویسم،
تنها سایه‌ای‌ست
که می‌خواهد به قامتت برسد؛
اما شب،
پیش از آن‌که شعر به تو برسد،
چراغِ کلمات را خاموش می‌کند

#بهار_ذوالفقاری
@border0

می‌خواهم غزل بسُرایم
اما نگاه تو
جانم را ریش‌ریش می‌کند 
و خاطره‌ی شب‌های شور و شعر را
به رخم می‌کشد  
چنان که انگار دستی پنهان 
مرا به نوشتن می‌کشاند
به سرودن چند بیت 
که بوی عشق می‌داد 
و طعم شیرینِ بوسه
دستم به نوشتن می‌رود 
اما در همان خط اول 
قلم از میان انگشتانم می‌لغزد 
حس و حالم می‌پرد 
رفتن تو را به یادم می‌آورد 
و آن بی‌خبریِ طولانی را
پریشان‌احوالی‌ برمی‌گردد
و موهایی که غمگین 
به دست باد سپرده شدند
همان لحظه‌ فهمیدم 
هیچ غزلی 
توانِ نگه‌داشتنِ تو را ندارد

#آذر_فراهانی
@Azar_farahanii

💕

کسی در خواهد زد
و خواهد آمد
که چشمان تو را خواهد داشت،
و همان حرف تو را خواهد زد.
ولی من او را
نخواهم شناخت...


#بیژن_جلالی
@border0