စာဖတ်မယ်

#အုန်းလက်နွားလေးထားခဲ့ကွယ်
( သန်းတင့် )

အုန်းလက်နွားနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်တော်ပြောသည်က ပို၍ပြည့်စုံပါလိမ့်မည် ။ တောသားလည်းဖြစ်ရမည် ။ အောက်ပြည်အောက်ရွာ အုန်းပင်အုန်းလက်တို့ ပေါပေါများများရှိသည့်တောမျိုးလည်းဖြစ်ရမည် ။ နောက်ဆုံးအဓိကတစ်ချက်က ခေတ်မီကစားစရာများကိုလည်း ငွေကြေးအခက်အခဲကြောင့်ဝယ်မပေးနိုင်သဖြင့် ရှိသည့်ပစ္စည်းလေးများနှင့် စိတ်ရှည်လက်ရှည်ကစားစရာလုပ်ပေးတတ်သော အဖေတစ်ယောက်လည်းရှိရပါလိမ့်မည် ။ ထို့ကြောင့်ပင် အုန်းလက်နွားလေးများနှင့်ပတ်သက်၍ ဆရာမင်းသုဝဏ်ပြီးလျှင် ကျွန်တော်အပြောနိုင်ဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ရခြင်းဖြစ်သည် ။

အုန်းလက် အုန်းပေါင်များမှာ ကျွန်တော်တို့ငယ်ဘဝ၏ ကစားစရာပဒေသာပင်ကြီးဖြစ်သည် ။ မင်းဘာဖြစ်ချင်သလဲဟုအုန်းပင်ကြီးကမေးပြီးနောက် ဖြစ်ချင်သည့်အတိုင်း ခဏချင်း လက်ပတ်နာရီလေးလည်း ဖြစ်၍ရပါသည် ။ အုန်းလက်စိမ်းစိမ်လေးဖြင့်လုပ်ထားသော နာရီစိမ်းစိမ်းလေးကိုပတ်၍ လက်ကိုဟန်ပါပါ ကျွန်တော်လွှဲခဲ့ဖူးပါသည် ။ အုန်းလက်အရွက်စိမ်းလေးကို အခွေလေးနှစ်ခုခွေကာ အုန်းအကြောတံလေးနှင့်ညှပ်၍ နေကာမျက်မှန်လေးလည်း လုပ်လို့ရပါသေးသည် ။

ကျွန်တော်တို့တစ်သိုက် လက်ပတ်နာရီနှင့် နေကာမျက်မှန်တပ်ကာ ထိုအချိန်ကတောသူဌေးဂိုက်ကို အမိအရဖမ်းခဲ့ကြဖူးသည် ။ တဘူဘူဖြင့်မှုတ်လို့ရသည့် အုန်းလက်နှဲကြီးများဖြင့်လည်းကောင်း ၊ အုန်းလက်ဦးထုပ်ကလေးများဆောင်း၍လည်းကောင်း ၊ တစ်ခါတလေတော့လည်း အုန်းလက်စိမ်းအိမ်ကလေးဆောက်၍ အေးအေးချမ်းချမ်းကစားခဲ့ကြဖူးပါသည် ။

ကျွန်တော်တို့နှင့်အလှမ်းဝေးသည့်ဒေသတချို့သို့ရောက်သည့်အခါ အုန်းလက်နွားကို သူတို့မသိကြ ။ ဆရာမင်းသုဝဏ်၏ကဗျာလေးကို ကျွန်တော်ကဆိုပြသော်လည်း သူတို့ရေရေရာရာနားမလည်ကြ ။ အုန်းလက်နွားလုပ်ပုံလုပ်နည်းကို လက်တွေ့လုပ်ပြတော့မှ ရေးရေးလေးသဘောပေါက်လာကြသည် ။

အုန်းလက်တစ်ခုကို ဘေးအရွက်များသင်ပြီး အုန်းပေါင်၏အလယ်သား ဗျက်အနေတော်နေရာမှ ရှစ်လက္မ သို့မဟုတ် ဆယ်လက္မခန့် ခုတ်ဖြတ်ပြလိုက်ပါသည် ။ ဒါက နွားရဲ့ကိုယ်လုံးပေါ့ဟု ရှင်းပြပြီး ၊ နွားချိုလေးကို ဆက်လုပ်ပြရပြန်သည် ။ အုန်းခွံမာမာကိုထုခွဲပြီး ပစောက်ပုံကွဲချမ်းလေး၏အလယ်လောက်ကို ခုဏနွားကိုယ်လုံးထိပ်ထဲသို့ရိုက်သွင်းလိုက်သည့်အခါ ချိုချွန်ချွန်လေးနှစ်ချောင်း တစ်ဖက်တစ်ချက်နှင့် နွားပုံလေးပေါ်သွားပါပြီ ။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ တစ်ကောင်ထဲဆွဲရသည်ထက် နှစ်ကောင်(တစ်ရှဉ်း) လုပ်၍ ဆွဲသည်ကများပါသည် ။

နွားကိုချည်မည့်ကြိုးမှာ ငှက်ပျောပင်အလျှော်က အကောင်းဆုံးအလွယ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ချိုလေးတွင်ရစ်သိုင်းကာ လယ်သမားကြီးတစ်ယောက်လို အုန်းလက်နွားလေးကိုဆွဲသွား၍ရပါပြီ ။ ထိုသို့ဖြင့် ကဗျာထဲက ကလေးတွေဆော့ကစားကြသည့် အုန်းလက်နွားဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြလိုက်ရသည် ။ ခရာဆူးခြုံကိုတော့ သူတို့နားလည်အောင် ကျွန်တော်မပြောပြတတ်ခဲ့ ။ ရိုးရာနတ်များတင်သည့်အခါနှင့် သင်္ကြန်ကြိုအတာအိုးများထိုးသည့်အခါ သူ့အရွက်ကိုအသုံးပြုကြကြောင်းလောက်သာ ပြောပြဖြစ်ခဲ့သည် ။

သူတို့အားလုံး ဝါဆိုဝါခေါင်ကဗျာကို သိကြရွတ်ကြချစ်ကြသော်လည်း အုန်းလက်နွားတို့ ခရာဆူးခြုံတို့က သူတို့နှင့်အတော်ပင်အလှမ်းဝေးပါသည် ။ ရေမြေ ၊ ဓလေ့စရိုက် ၊ ဘာသာစကား ၊ ခြားထားသည့်နယ်နိမိတ်များကြောင့် ကဗျာတစ်ပုဒ်ကိုပင် အပြည့်အဝမရရှိကြသည်ကို စိတ်မကောင်းဖြစ်လာမိရသည် ။ ထို့ထက်ပို၍ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် သူတို့ရေမြေနှင့်ကိုက်ညီမည့် တခြားကဗျာလေးတစ်ပုဒ်ဆိုရင်ရောဟု ကျွန်တော်ဆက်တွေးနေမိသည် ။ ထို့ထက်ပို၍ ကျွန်တော်တို့ကအုန်းလက်နွားကိုသင်ကြား၍ သူတို့ကလည်းသူတို့အုန်းလက်နွားကိုသင်ကြားခွင့်ရရင်ကောဟု ဆက်တွေးနေမိသည် ။ ထို့ထက်ပို၍ ကိုယ်ပိုင်ပြဌာန်းခွင့်နှင့် ဖက်ဒရယ်အထိ အုန်းလက်နွားလေးကကျွန်တော့်အား ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ဖူးပါသည် ။

ဆရာကြီးမင်းသုဝဏ်က ကိုလိုနီခေတ်အမျိုးသားကျောင်း ကျောင်းဆရာဘဝဖြင့် ဆွမ်းအုပ်နီနီနှင့် ဝါဆိုဝါခေါင်ကဗျာများကို ရေးခဲ့ပါသည် ။ တချို့စာများတွင်တော့ အမျိုးသားကျောင်းများပေါ်ပေါက်ခါစအချိန်၌ ကလေးများကိုသင်ကြားရန် ဗမာစာပေဖြင့်ကလေးကဗျာများမရှိသဖြင့် ဆရာကိုယ်တိုင်ရေးစပ်ပြီး သူ့တပည့်ကလေးများကိုသင်ကြားပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပါသည်တဲ့ ။ သူ့ငယ်ဘဝ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရေမြေနှင့် သူ့စေတနာကိုအတိုင်းသားပေါ်လွင်စေသော ကဗျာလေးများပင်ဖြစ်သည် ။ ကိုယ့်တပည့်လေးများကို ကိုယ်တိုင်ကဗျာရေး၍ သင်ကြားခဲ့သောကျောင်းဆရာ ကဗျာဆရာကြီးကို ကျွန်တော့်မှာချစ်၍မဆုံး သူ့ကဗျာလေးများကိုလည်း မြတ်နိုး၍မဆုံးဖြစ်ရသည် ။

ရွာအငှားဖြင့် တောမူလတန်းကျောင်းလေး၏ တောကျောင်းဆရာလေးဖြစ်လာသည့်အချိန်က ကျွန်တော်လည်း မင်းသုဝဏ်အိပ်မက် မက်ခဲ့ဖူးပါသည် ။ သတ်ပုံသံပေါက်များကို ကိုယ့်ဘာသာရေးပြီး ကလေးများကိုသင်ကြားပေးခဲ့ဖူးသည် ။ မြစ်ခြားမြို့ခြား ၊ ပစ်သည့်မြား ၊ ခြောက်ခြားကိုလည်းရစ်ရမည် ၊ စသည်ဖြင့် ။ သို့သော် ကျွန်တော်နှင့်ဆရာက မိုးနှင့်မြေ ၊ နေ့နှင့် ည ။ ကျွန်တော့်အဆင့်က မတန်မရာမို့ နောက်ပိုင်းတွင်ဆက်မလုပ်ဖြစ်တော့ ။ ကဗျာနှင့် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရေမြေအပေါ် ကလေးများချစ်စိတ်ဝင်အောင်တော့ ဆရာ့ကဗျာတချို့ကို ရွတ်ပြသင်ပြနေမိတတ်ပါသည် ။

811 views02:59