🍃🌺🍃


من برای حال خوبم می جنگم!
قوی بودن در دنیای من انتخاب نیست، یک قانون اساسی و اجباریست.
اوضاع هر چقدر که می خواهد بد باشد، من شکست را نمی پذیرم.

به جایِ نشستن و افسوس خوردن، می ایستم و شرایط را تغییر می دهم.
می جنگم، زخمی می شوم، زمین می خورم،
اما شکست، هرگز!✨🎯

@book_tips 🐞

🍃🌺🍃


«چراغ های کوچه را شکسته اند..
زورشان به صبح که نمی رسد،
درخت های قد کشیده را سر زدند ...
زورشان به جوانه که نمی رسد،
زمستان است
زمستان است، قبول؛
زورشان به بهار که نمی رسد...»

#مجتبی_رجبی


@book_tips 🐞

🍃🌺🍃


رادیکال‌ترین شکل مبارزه این است که طوری زندگی کنی که انگار این وضعیت ۱۰۰ سال طول می‌کشد (برای اینکه فرسوده نشوی)، اما طوری آماده باشی که انگار فردا صبح تغییر رخ می‌دهد (برای اینکه فرصت‌سوزی نکنی). این یعنی نه فریب وعده‌های توخالی را خورده‌ای و نه در سیاهچاله‌ی پوچی غرق شده‌ای.

در نهایت، باقی ماندن در این خاک، به معنای تماشاگر بودن نیست. بلکه به معنای حفاظت از تنها سنگرِ باقی‌مانده، یعنی اراده‌ی انسانی است.

اگر از تو می‌خواهیم که به جای سوختن در شعله‌های هیجان کوتاه‌مدت، به فکرِ ماندگاری باشی، به این دلیل نیست که وضع موجود را پذیرفته‌ایم. اتفاقاً به این دلیل است که وضع موجود را بسیار خطرناک‌تر و جدی‌تر از آن می‌بینیم که بشود با یک نگاه ساده‌انگارانه از پس آن برآمد.

سکون، یعنی پذیرفتن اینکه تقدیرِ ما را دیگران بنویسند. اما زنده ماندن، یعنی غنی کردن خود در اوج قحطی. یعنی نیروی ذخیره. یعنی اگر آن‌ها می‌خواهند تو ناامید، ناتوان و بی‌سواد بمانی، تو با یاد گرفتنِ یک مهارتِ جدید، با ساختن یک پیوندِ انسانیِ عمیق و با مراقبت از سلامتِ روانت، داری سنگین‌ترین ضربه را به سیستم فرسایش می‌زنی.

•از کانال سروستان

@book_tips 🐞

ای خوشا دولت آن دیده
که برطلعت توست...

 #وحشی_بافقی

@book_tips 🐞

بیرون هر پیله، کرم ها فراوانند،
می خزند و به زنهار و به انکار،
به توهین و به تهدید می گویند:
پروانه نباش!!
کرم ها به مزبله محتاجند،
پروانه ها اما گلستان را مشتاقند.
هر پروانه ای با همه نازکی اش عصیانگری زیباست که به شجاعت و به پشتکار،
قشنگی را بر پلشتی ترجیح داده است.
هر پروانه ای بی پرواست.
کرم ها برایت تقدیر ترس و تردید را
می نویسند،
تو اما پروانه باش.
بی پروا . . .

#عرفان_نظرآهاری
@book_tips 🐞

🍃🌺🍃


سخت‌ترین قسمت زندگی
جنگی‌ست که در سکوت با خودت می‌کنی
و هیچ‌کس نمی‌فهمد!
@book_tips 🐞

🍃🌺🍃

جنگ فقط بمب‌هایی نیست که بر سر مردم می‌افتند!


😡هر زمانی که در فکرت پر از خشم، کینه و نفرت بود جنگ است!
جنگ می‌تواند خودش را از طریق
✨روش تفکر ما
✨روش حرف زدن ما
✨و روش عمل کردن ما
بروز دهد...


@book_tips 🐞

‌ ‍🍃🌺🍃

" نمی رنجی !؟"

همه اخلاق بد از ظلم و کین و حسد و بی رحمی و کبر در توست، نمی‌رنجی.

چون آن را در دیگری می‌بینی، می‌رمی و می‌رنجی!


#فیه_ما_فیه
#مولانا
@book_tips 🐞

🌿
بی‌امان زندگی خواهم کرد، با تمام وجود.

انسان کارش همین است،
زندگی دادن و زندگی کردن.


جمله فاسبیندر را در ذهنم تکرار می‌کنم، چای می‌ریزم و خانه را برای امروز ترک می‌کنم، برای روزهایی که در انتظار است.

من وظیفه دارم خوشبخت باشم.

همین که به سهم خودم کام دیگری را تلخ نکنم، شروع خوشبختی‌ست.


انسان بودن سخت است.

«بعد از مرگ وقت کافی برای خواب دارم»

@book_tips 🐞

🍃🌺🍃
همه‌ی آدم‌ها وقتی آرام باشند
زشتی ‌هایشان ته‌نشین می‌شود
و زلال به نظر می‌آیند
برای اینکه آدمی را بشناسید

قبل از مصرف خوب تکان دهید !

#مازیتوفسکی
@book_tips 🐞

جهانی بدون ترس،
بدون جنگ ،
فقط انسان و صلح 🌍🕊
تصور کن ...حتی اگر تصورش سخته ...❤️✨


@book_tips 🐞

🍃🌺🍃


فرصت های گرانبهای تنها ماندن را از دست ندهید! از خویش نگریزید تا خود را در جمع مستحیل کنید! روح، در تنهایی می بالد ،اوج میگیرد، و عمیق میشود. و در تنهایی است که شعر سر وقت انسان می آید خدا،ایمان ،وجدان ،و غلبه بر ترس.

#نادر_ابراهیمی
#بر_جاده_های_آبی_سرخ

@book_tips 🐞

میدونستی پروانه ها خودشون نمیتونن بالهاشون رو ببینن؟!
و اصلا خبر ندارن که چقدر قشنگن؟!
تو هم یه پروانه ای 🦋
یه انسان فوق العاده
فقط خودت نمیبینی!💕

@book_tips 🐞

اژدهای کوچک گفت: «گاهی دنیا ممکنه جای تاریکی باشه.»
پاندای بزرگ گفت: «ولی هرجای دنیا که تاریک‌تر باشه، نور تو بیشترین اثر رو می‌ذاره.»

یک کار کوچک، اگر به‌جا و به‌موقع انجام شود، می‌تواند همه‌چیز را تغییر دهد.
تأثیری را که می‌توانی بر دنیا بگذاری، دست‌کم نگیر.

📚از کتاب به سوی دنیایی زیبا
#جیمز_نوربری

@book_tips 🐞

🍃🌺🍃


تفاوتِ میانِ یک انسانِ سالم و یک ویرانگر در یک نقطه است:

👈 «نحوهٔ مواجهه با ضعف».

شخصیت‌های سایکوپات و نارسیسیست‌هایِ بدخیم، همدلی را فقط برای خودشان می‌خواهند. آن‌ها رنجِ دیگری را می‌فهمند، اما به جایِ شفقت، از آن لذت می‌برند؛

زیرا ناتوانیِ دیگری، تنها چیزی است که به آن‌ها حسِ قدرت می‌دهد. آن‌ها وجدان را نه برایِ نظارت بر خود، بلکه به عنوانِ تازیانه‌ای برایِ تنبیه دیگران به کار می‌گیرند.

شَر، تکرارِ تلخِ یک الگویِ قدیمی است: کودکی که زیرِ پایِ قدرت له شده، حالا می‌خواهد تمامِ جهان را زیرِ پاهایش له کند تا دیگر هرگز احساسِ لرزش نکند.

#فاطمه_رضوانی

@book_tips 🐞