Book_tips

🍃🌺🍃
آهو با همه تلاطم درونی در سرگردانی بین رفتن و نرفتن بلافاصله دوان دوان به سمت خیابان به راه افتاد .
تنها موقع تشستن در درشکه متوجه حضور خورشید کنار خود شد.
درشکه با ملایمتی که هرگز منعکس کننده ی روح آهو نبود پیچید تا به کوچه ی گاراژ برود و او با سر بریده ای که دل بیگناهش در دستش نهاده بود چکنم چکنم گویان حول و حوش خیابان و سردرهای بزرگ را می کاوید که ناگهان صدائی به گوشش رسید:
-مسافر همدان-مسافر فوری همدان-یاالله رفتیم!
ناگهان در طرف دیگر خیابان آندو مرغ از قفس گریخته را تشخیص داد.

حالت می زده ی آنها برای کسی که سابقه به احوالشان داشت از همان دور به خوبی پیدا بود.
آهو آفته دل و منقلب با گام های بلند و چهره ی حق طلب که همه سوز و گدازهای دل رنجیده و روح خواری کشیده اش را در خود نقش کرده بود یَسَل کشان پیش رفت .
در دو قدمی نزدیک سید ایستاد و بعد از چند لحظه سکوت مطلق بر وی خروشید:

تو خجالت نمی کشی مردک بی عار و ننگ که بعد از آنهمه ستمکاری و بی مهری در حق من وبچه هایت اکنون آخرین تیر خلاصی را در مغز ما پنج نفر خالی می کنی؟!
این را بدان آن زن اگر نواده ی ابلیس باشد تو و محبت تو را نمی تواند،از من و بچه های من بگیرد.،
به همه چیز راضی بودم جز به خواری و دربدری بچه هایم .
سید که غافلگیر شده بود،و به خلطر ترس از آبروریزی خون در رگ هلیش منجمد شده بود خود،به خود،به طرف او جلب شد.
زن یقه اش را گرفت و مثل یک بچه ی خطاکار به سمت درشکه کشانید.

آهو و این همه صلابت مردانه، عجیب بود!
در بین راه اشکهای جوشانی که از دیدگان خونبار فرو می ریخت شعله های تند درونش را فرو نمی نشاند .
شوهر جفا پیشه اش در مقابل این صحنه جز خاموشی جوابی نداشت .

به خانه رسیدند.
قبل از آنکه وارد اتاق بشود با لبخند افسرده و تمسخر باری که در عین حال نشانه ی اعتراض وی بود گفت:

-تو که انقدر کولی و دِرْدُو نبودی!
-نبودم اما از این به بعد خواهم بود.
تنه ام به تنه آن سلیطه خورده.
برای بچه های من چه خوابی بود،که دیده بودی؟
دستت درد،نکند،سید،میران!

آهو پیروزی را علی الحساب برده بود کافی بود،دیگر یکی به دو و دعوای با شوهر را لازم نباشد دامن بزند.

خورشید،خانم که مانده بود،تا با هما برگردد، عرق صورتش را با چادر خشک کرد و نفس زنان و ناله کنان به آهو گفت:

نیامد خانم ، نیامد این پیس بریده اصلا دنبال چتین فرصتی بود که جاب جا با مرد،دیگری پیوند کند و کوس دیار دیگری بکوبد.
شاید هم از پیش او را نم کرده زیر سر داشت .
به من گفت:
به شوهرم بگو که بهشت دیگر به سرزنشش نمی ارزد.
اگر من به سرنوشت نامعلوم بروم بهتر است تا آهو با چهار تا بچه.
من آدم پوچی بودم و او در این هفت سال پوچ ترم کرد.
با این وصف قبول می کنم که عشق برای خود حقیقتی است که کمتر اشخاص تا ته آن می رسند.

#شوهر_آهو_خانم
#علی_محمد_افغانی
#فصل_هیجدهم
#برداشتی_از_کتاب
@book_tips🐞

👍1

1.76K viewsAzar, 12:21