Book_tips

🍃🌺🍃
فصل سیزدهم
آخرین باری که سید به حیاط آمد و به اتاق برگشت و هنا چراغش را پایین کشید آهو از صندوقخانه بیرون خزید و نیم ساعت بعد کنار بچه هایش خفته بود.
صبح روز بعد هما زودتر از همیشه از خواب بیدار شد و در حالی که خبرِ بودن آهو در همان خانه را به سید می داد از او خواست که اگر قرار است طلاق دهد او را طلاف دهد نه آهو راـ
سید همـگفت مگر بمیرم که تو از شر من خلاق شوی هما دست جلوی دهانش گذاشت و گفت خدا نکند من طاقت ندارم مرگ تو را ببینم اگر چنان زن بی باک و قوی اراده ای نیستم که پس از دلداه ام ماننده ی ملکه ی نمی دونم کجا با مار در یک بستر بخوابم لااقل این قدر صفت دارم که دعا کنم پیش از تو بمیرم!
سید قا قاه خندید و گفت:
زیبائی تو را می پرستم و تنها چیزی است که روزبروز با افزایش سن زوال خواهد یافت. برو عقل یاد بگیر که روزبروز بر مقدارش افزوده می شود.
سید تصمیم گرفت بدون آهو به محۻر برود و او را طلاق دهد. از پله ها پایین می رفت در حالی سیگاری از چوب زده بود یک آجان مشهدی که مثل عسکرهای عثمانی در دوره های اشغال ایران ، با گستاخی مخصوص تا دم در ورودی دالان پیش آمده بودرا دید. دلش مانند دیوار چینه ای با صدای وحشتناک فرو ریخت که یکی از مردها که ظاهر مودب تری داشت جلو آمد و به آرامی گفت به ما گفته اند در این خانه جنس قاچاق هست ممکن است چند دقیقه مزاحم وقت شما بشویم ؟
سید در حالی که سرش از یک تکان ناشناس می پرید جواب داد: بفرمایید هر جا را می خواهید بگردید. در اتاق آهو چیزی نیافتند اما در اتاق هما از بهم ریختگی صندوقچه لباسش و حرکاتی که انجام می داد به شک افتادند و صغرا نفتش در گوشه ای از اتاق او را بازرسی کرد و یک قواره ساتن کرمی گلدار را با سنجاق زیر پیراهن بسته و از نظر مامورین پنهان کرده بود. حالتهای نازنین او که در وۻع معمولی هر مردی را از پا می افکند در روح آن مردان از ریخت برگشته ابدا تاثیری نداشت. با این وصف مامورین تصمیم گرفتند بیشتر خانه را بخواهند وقتی کلید زیر زمین را خواستند سید گفت کلیدش در دست پسری است که پدر و مادرش اینجا زندگی می کرده اند اما الان فوت کرده اند و هر دو سه روز یک بار می آید. مفتشین با یک تکه سیم قفل را باز کردند زیر زمین ونمناک و نیمه تاریک بود و گمان نمی رفت محل سکونت کسی باشد . هر یک از اشیا فرسوده ی یک غازی از نظر مامورین می توانست راهنمای بزرگی برای کشف جرم باشدـ
در روی کف اتاق جائی نظر آنها را جلب کرد که صدای خالی می داد.
با یک میله زمین را کندند ده دقیقه بعد قواره های ساتن و سالک ، کرپدوشین فایدوشین به رنگهای شیرین و دلربا روی کومه ی لغزان بزرگی را تشکیل داد. سید خاموش و با چهره ی سخت و بی خون کاردش می زدند خونش در نمی آمد.
آهو ماتمزده و پریشان درد اصلی خود را از یاد برده بود.
بچه ها حیران و بی دل از روی احساس میفهمیدند که خمیر تازه برای پدر چقدر آب برمی داشت . آب ریخته شده جمع شدنی نبود آن شب به کوشش میرزا نبی و یکی دیگر از نانواها ، آقای چلبی معروف به اکبر قوش به قید ۻمانت آزاد و به خانه بازگشت.
#شوهر_آهو_خانم
#علی_محمد_افغانی
#فصل_سیزدهم
#برداشتی_از_کتاب
@book_tips🐞

1.8K viewsAzar, 17:55