همچی از اونجا شروع شد ک مردم ب اهداف هم خندیدن...
@bluew_text

هرچند وقت بدون اینکه اصن توجه کنی به اتفاقات خودتو بغل کن:)

نشستی واسه خودت مشغولی
یه چیزی از اعماق وجودت شروع می‌کنه
آروم آروم بالا اومدن ، یه غمی که
فکر میکردی فراموشش کردی
عین یه فیله خسته میشینه رو سینه‌ت
میگه : حالا نفس بکش ببینم،فک کردی تنهات میزارم❤️‍🩹

چقدر خوب شد که اومدی!
درست ۲۹ روز بعد از ب دنیا اومدنم خدا تورو بهم هدیه داد👭
یادم نمیاد دوستی‌مون از کجا شروع شد!
داستان ما نه شروعی داره و نه پایانی...
مهربونم آرزو دارم تو زندگیت هرجا ک هستیو هر کاری ک میکنی حالت خوب باشه و خوشبختیو با تمام وجودت حس کنی و ب بهترینا برسی💋
خواهریم از ته دلم واست بهترینارو میخام😍
و آرزو دارم غم تو دلت راه پیدا نکنه و دنیا ب کامت شیرین باشه نفسم😘😘😘
سالگرد تولدت مبارکمون باشه❤️
#zarime

اوخ فداتشم ک خواهری، مرسییی امسالم مث هرسال تو تک تک لحظه هام کنارم بودی عشقممم🥺❤️

من وقتی میخام علت عصبانی بودنمو توضیح بدم بدتر عصبانی میشم:|

Yes, I'm a mess.
But, I have a heart too.
Yes, I'm immature.
But, I have got feeling too.
Yes, I'm little crazy.
But, I too care.
Yes, I smile.
But , I silently cry too.

• آره، من تباه و به درد نخورم.
ولی یه دلی هم دارم.
آره، من بی‌تجربه و نادونم.
ولی احساسات خودمم دارم.
آره، من تا حدی دیوونه و خل و چلم.
ولی در کنارش دلسوزم هستم.
آره، من می‌خندم.
ولی در کنارش بغضمم خفه می‌کنم...

نه وقت برای غصه خوردن درباره گذشتمو دارم نه حوصله برای ترس از آیندم، هرچی شده حتما باید میشده!
هرچی هم قراره بشه، حتما باید پیش بیاد و تجربش کنم...
ترجیح میدم فقط زندگی کنم
فقط زندگی!
همین.

”من به تنهایی معتادم. اگر هرروز کمی با خودم خلوت نکنم مثل این است که ضعیف‌تر می‌شوم. چیزی نیست که به آن افتخار کنم اما وابسته‌اش شدم، تاریکی داخل اتاق، برایم مثل نور آفتاب است.
💕🌝

گاهی وقتا باید یه نقطه بزاری ، باز شروع کنی باز بخندی ، باز بجنگی ، باز بیفتی و محکم تر پاشی! گاهی وقتا باید یه لبخند خوشگل به همه ی تلخیا بزنی و بگی :«مرسی که یادم دادین قوی باشم»
#صبح_بخیر

آرامش باید اولین اولویت باشه.
#prf🥂♥️

با خودمون تکرار کنیم:
میشه بدون توهین، اظهار مخالفت کرد
میشه بدون تحقیر، ابراز وجود کرد
میشه بدون تخریب، جایگاه پیدا کرد
میشه بدون حسادت، به دست آورد

••همه ي دخترها
روزي عروسكشان را " دخترم " صدا زده اند
موهايش را بافته اند
قاشقِ غذا را در دهانش گذاشته اند.
همه ي دخترها
طعمِ مادر شدن را چشيده اند..
اما من
دخترم را كه ببينم، دستش را مي گيرم، كمي فشار مي دهم وَ مي گويم " دخترِ قشنگم؛ اين فشار، اولين درسِ تو باشد. دلت را خوش نكن، به هيچ چيز! قبل از اينكه هر چيزي را خواستي لمس كني، كمي دستت را فشار بده، وَ بدان فشارهاي زندگي به مراتب بدتر از اين دردِ خفيف وَ سطحي ست..

اينطور ياد مي گيري با هر دردي جا نزني. مسئوليت را جزء به جزء برايش تعريف مي كنم، معناي تعهد را اگر حتی شده جهان را بگردانمش اينكار را مي كنم تا بفهمد هر آدمي را با تعهدهاشان مي شناسند ،تعهدِ به خود، به آرزوهايش، به قول ها و قرارهايش.. موهايش را مي بافم ، گوشواره هايش را آويز گوشش ميكنم و مي گويم، بايد هميشه زيبا باشي، حتی مواقعي كه در دلت يك پرنده هم نداري.. مي گذارم آشپزي كند، صورتش را با موادِ رنگيِ خوراكي رنگي كند وَ با صداي بلند بخندد، موسيقي را زياد كند ، و آواز بخواند، بعد آرام در گوشش مي گويم: زندگي همين قدر هم ساده و جذاب است..
برايش بايد و نبايدي تعيين نميكنم ، و يادش ميدهم برود در دلِ زندگي، خطر كند، بترسد، اما بماند.. "
هر دختري بايد
ماندن را
قوي بودن را
و چيزهاي خيلي با ارزش را بلد شود.👸🏻🌨••

گاهی اوقات دلم آن چنان میگیرد که انگار به دست پایش زنجیر بسته اند و از سنگینی زنجیر نای راه رفتن ندارد ،
جوری احساس پوچی میکنم که روزی هزار بار از خودم یک سوال بی جواب میپرسم :چرا من وجود دارم ؟!
و در هر لحظه ای که جواب این سوال را ندارم احساسی وجودم را فرا گرفته که نمیتوانم بیانش کنم ،
احساسی شبیه به اینکه انگار خودم ، خودم را ترک کرده و رفته ام ، خودم دل خودم را شکسته ام ، خودم باعث عذاب خودمم ،
همین است که همیشه نمیتوانم با خودم کنار بیایم و یک درصد از خودم راضی باشم ،
حس میکنم به خودم خیلی بدهکارم و چیزی ام ندارم که بخاطر بدهی ام به خودم بدهم ، پس به زندان افسردگی وارد میشم !

مشکل ما آدما نیستن،
مشکل ما تصویریه که ازشون ساختیم.
‌

صدا چیکه آب میادو
دلت یه شیش هف ماه خواب میخادو🌪☁️

خب یه جاهایی دیگه خسته نمیشی،دیگه ناراحت نمیشی،دیگه به چیزی که ناراحتت کرده ساعتها فکر نمیکنی،گاهی اوقات اسمش قوی شدن نیس،یه جاهایی دیگه وجود نداری،فقط نگاه میکنی،یه جاهایی اصن دیگه روح نداری...🌚🪨

‌‏کاش برگردیم، نمیدونم چه زمانی یا چه دورانی فقط برگردیم به اون دوران که میخندیدیم