ቀሪ ገፅ
[ሱሚ ማማይ]
ክፍል ሀያ ሶስት
******
ሚሻል ከልጅነቱ ጀምሮ አላህን ለማወቅ አልሞከረም።እምነትን በስም እንጂ በልቡ ላይ አልተሸከመም።አዛን ወደ አላህ ቤት የሚጠራው ድምፅ አልነበረም።
ሰዎች በዱዕ እጃቸውን ወደ ሰማይ ሲያነሱ እሱ በጥያቄያቸው ላይ ይገረማል።እንደ እሱ ጉዞ ሕይወት የሚጀምረው የሚያበቃውም እዚህ ዓለም ላይ ነበር።
<እውነት ፈጣሪ ከኖረ ለምን ችግር ተፈጠረ?>ይላል። ነገር ግን ለጥያቄዎቹ መልስ ከመፈለግ ይልቅ አላህን መካድ ቀላል ሆነለት።እሱ በሁሉም ነገር ውስጥ ሲፈልገው የኖረውን ሰላም አላህ ዘንድ መገኘቱን አላወቀም።የመርየምን ማስታወሻ ካነበበ ወዲህ ግን የገባው ነገር ለአላህ ያላትን ቅርበት ነው።አመስጋኝነቷ ልቡን አለሰለሰው።መርየም በህመሟ ውስጥ ሳይቀር አላህን ማመስገን አልሰነፈችም።እሱ ግን በማማረር የዘነጋው የፀጋ ጥፍጥና በዛበት።
ሚሻል አሁን ያለበት የቤቱ ክፍል ማብራት ጠፍቶ ጨለማ ነው።ከሌላው ግዜ በተለየ መልኩ ከብቸኝነት ይልቅ የሰማይ እና የምድር ሰራዊት ካለው አምላኩ ጋር የልቡን ጥሪ ማውጋት ጀመረ።ለመጀመሪያ ጊዜ የልቡን ጨለማ በብርሀን መለወጥ ፈለገ።የክፍሉን ማብራት አበራ።ለልቡ ብርሀን ውዱእ አደረገ።ገላውንም ታጠበ።ወደ ጌታው ሊቆም መስገጃውን ዘረጋ።ሚሸል በሰላቱ ላይ
“አላህ ሆይ ረያንን መልስልኝ” አላለም
“አላህ ሆይ፣ ሕይወቴን ለውጠው” ብሎ አልጠየቀም።የፀፀት እንባው በሱጁድ ላይ ወረደ።
“አላህ ሆይ…
አንተ እያለህ ከአንተ ውጪ ያለን በሙሉ ፈለግኩ።አንተ ስትጠብቀኝ እኔ ራቅኩኝ።ስትሰጠኝ አመፅኩኝ።ስትከለክለኝ ተቆጣሁ።የሰጠሀኝን ስትወስድብኝ ተነጫነጭኩ።ዛሬ አንተ ሳትኖር እኔ ምንም እንደሆንኩ ተረዳሁ ይቅር በለኝ…”
“አልሐምዱሊላህ…”
ይህ ቃል ከቀናት በፊት ለሚሻል ዳገት ነበር።አሁን ግን ሕይወት ሆነው።ሚሻል አላህን አገኘ።እና ለመጀመሪያ ጊዜ፣ ያጣውን ከመቁጠር ይልቅ ያለውን ማመስገን ጀመረ።እናም በዚያ ቅጽበት ሚሻል ለመጀመሪያ ጊዜ ከአላህ ሊሸሽ የሚችልበት ቦታ እንደሌለው ተረዳ።
ከሰዎች ሊሸሽ ይችላል።ከትዝታ ሊሸሽ ይችላል።ከፍላጎቱ ሊርቅ ይችላል።ግን ከፈጣሪው ሊሸሽ አይችልም።ዳግም እጆቹን ወደ አላህ አነሳ።ለአላህ ለመቅረብ ሱጁድ ወረደ።ግንባሩ መሬት ነካ።ድምፅ ሳያወጣ ከጌታው ጋር ማውራት ጀመረ።
“አላህ ሆይ…
እኔ ለዓመታት ከአንተ ሸሽቻለሁ።አንተ ግን አልተውከኝም።አንተን ስክድ የሰጠሀኝን አልነጠቅከኝም።አንተን ስረሳ አንተ ግን አልተውከኝም።እኔ እንጂ አንተ አልራቅከኝም።ሰዎችን ተከትዬ ደከምኩ።ፍቅርን ተከትዬ ደከምኩ።የእራሴን ፍላጎት ተከትዬ ደከምኩ።አሁን ግን ወደ አንተ ብቻ ለመመለስ መጥቻለሁ።ወንጀሌ ብዙ ነው.......ግን ከአንተ አንድ እዝነት አይበልጥም።ስራዬ ብቻ በሚፈርድልኝ እለት እዘንልኝ።
አላህ ሆይ...የምወደውን የምፈልገውን ነገር እንድትሰጠኝ አልጠይቅህም።ችግሬን፣ምሬቴን ከሕይወቴ እንድታስወግድ አልጠይቅህም። ብቻዬን ግን እንዳትጥለኝ እለምንሃለሁ።
በተሰበረ ልብ፣በብዙ ኃጢአት፣በብዙ ፀፀት ወደ አንተ እመጣለሁ።
አላህ ሆይ…እኔን እንደ ጥፋቴ አትመልከተኝ።እንደ ምሕረትህ ያዘኝ።
እኔ ወደ አንተ ለመምጣት ዘግይቻለሁ።ዘውታሪ አድርገኝ።ክፍት የሆነውን የእዝነትህን በር አታስረሳኝ ይቅር በለኝ…
እንባው ግንባሩ ያረፈበትን መስገጃ አረጠበው።ፀፀቱ ቃል አልነበረውም።ፍርሀት፣እፍረት፣ድንጋጤ፣ተስፉ የቀላቀለ ስሜት ልቡን ተሰማው።ሰለ እራሱ ለአፍታ ሲያስብ ኩምሽሽ አለ።ልቡ ከበደው።
<ጌታዬ በእዝነትህ..እያለ እንባው ከአፍንጫው ውሀ ጋር ተቀላቅሎ ወረደ።ስቅስቅ ብሎ አነባ።ድምፁ ከክፍሉ አልፎ ይሰማ ነበር።ለእሱ የእሱ ሁኔታ ግድ አልሰጠውም የእሱ ጭንቀት አላህ ይምረኝ ይሁን? የሚለው ነበር።
አልሐምዱሊላህ…”
ያ ነበር የሚሻል የፀፀት እንባ።ከአመታት ርቀት በሃላ ወደ አላህ የተመለሰበት እንባ ነበር።ከዚያ ቀን ጀምሮ ሰላት ለእሱ ከአለም ወደ አላህ የሚመለስበት በር ሆነው።
በፊት እንዲህ ይል ነበር፦
“ለምን አላህ?”አሁን ግን፦
“አልሐምዱሊላህ… ለሁሉም አላህ አለ”
ያኔ ነበር ሚሻል በእውነት የተለወጠው።ሚሻል ተውበቱን ሲያስብ
“እኔ አላህን አላገኘሁትም…
እሱ ነው እኔን ያገኘኝ”ይላል።
አላህ ባሮቹን ሲምር ያለፈውን የማይቆጥር ጌታ ነው።ለዚህ ምስክር ከከሀዲ ሰይፍ ወደ እራሱ ሰይፍ የቀየረው የጀግናው ሰሀባ ካሊድ ታሪክ በቂ ነው።አላህ ሲቆጣ የትኛውም ትልቅ ተግባር አይበግረውም።ለዚህ ምስክር የኑህ ጎስቋላ መርከብ እና ትልቁ ተራራ በቂ ነው።አላህ በዳዬች የተመኩበትን ተራራን የሚያክል ግዙፍ ነገር በማዕበል አፍርሶ መርከቧን ግን በእሱ ትዕዛዝ አማኝ እንደያዘች ያለምንም መናወጥ በሰላም ተጉዛለች።
ይቀጥላል
@bintsumi
[ሱሚ ማማይ]
ክፍል ሀያ ሶስት
******
ሚሻል ከልጅነቱ ጀምሮ አላህን ለማወቅ አልሞከረም።እምነትን በስም እንጂ በልቡ ላይ አልተሸከመም።አዛን ወደ አላህ ቤት የሚጠራው ድምፅ አልነበረም።
ሰዎች በዱዕ እጃቸውን ወደ ሰማይ ሲያነሱ እሱ በጥያቄያቸው ላይ ይገረማል።እንደ እሱ ጉዞ ሕይወት የሚጀምረው የሚያበቃውም እዚህ ዓለም ላይ ነበር።
<እውነት ፈጣሪ ከኖረ ለምን ችግር ተፈጠረ?>ይላል። ነገር ግን ለጥያቄዎቹ መልስ ከመፈለግ ይልቅ አላህን መካድ ቀላል ሆነለት።እሱ በሁሉም ነገር ውስጥ ሲፈልገው የኖረውን ሰላም አላህ ዘንድ መገኘቱን አላወቀም።የመርየምን ማስታወሻ ካነበበ ወዲህ ግን የገባው ነገር ለአላህ ያላትን ቅርበት ነው።አመስጋኝነቷ ልቡን አለሰለሰው።መርየም በህመሟ ውስጥ ሳይቀር አላህን ማመስገን አልሰነፈችም።እሱ ግን በማማረር የዘነጋው የፀጋ ጥፍጥና በዛበት።
ሚሻል አሁን ያለበት የቤቱ ክፍል ማብራት ጠፍቶ ጨለማ ነው።ከሌላው ግዜ በተለየ መልኩ ከብቸኝነት ይልቅ የሰማይ እና የምድር ሰራዊት ካለው አምላኩ ጋር የልቡን ጥሪ ማውጋት ጀመረ።ለመጀመሪያ ጊዜ የልቡን ጨለማ በብርሀን መለወጥ ፈለገ።የክፍሉን ማብራት አበራ።ለልቡ ብርሀን ውዱእ አደረገ።ገላውንም ታጠበ።ወደ ጌታው ሊቆም መስገጃውን ዘረጋ።ሚሸል በሰላቱ ላይ
“አላህ ሆይ ረያንን መልስልኝ” አላለም
“አላህ ሆይ፣ ሕይወቴን ለውጠው” ብሎ አልጠየቀም።የፀፀት እንባው በሱጁድ ላይ ወረደ።
“አላህ ሆይ…
አንተ እያለህ ከአንተ ውጪ ያለን በሙሉ ፈለግኩ።አንተ ስትጠብቀኝ እኔ ራቅኩኝ።ስትሰጠኝ አመፅኩኝ።ስትከለክለኝ ተቆጣሁ።የሰጠሀኝን ስትወስድብኝ ተነጫነጭኩ።ዛሬ አንተ ሳትኖር እኔ ምንም እንደሆንኩ ተረዳሁ ይቅር በለኝ…”
“አልሐምዱሊላህ…”
ይህ ቃል ከቀናት በፊት ለሚሻል ዳገት ነበር።አሁን ግን ሕይወት ሆነው።ሚሻል አላህን አገኘ።እና ለመጀመሪያ ጊዜ፣ ያጣውን ከመቁጠር ይልቅ ያለውን ማመስገን ጀመረ።እናም በዚያ ቅጽበት ሚሻል ለመጀመሪያ ጊዜ ከአላህ ሊሸሽ የሚችልበት ቦታ እንደሌለው ተረዳ።
ከሰዎች ሊሸሽ ይችላል።ከትዝታ ሊሸሽ ይችላል።ከፍላጎቱ ሊርቅ ይችላል።ግን ከፈጣሪው ሊሸሽ አይችልም።ዳግም እጆቹን ወደ አላህ አነሳ።ለአላህ ለመቅረብ ሱጁድ ወረደ።ግንባሩ መሬት ነካ።ድምፅ ሳያወጣ ከጌታው ጋር ማውራት ጀመረ።
“አላህ ሆይ…
እኔ ለዓመታት ከአንተ ሸሽቻለሁ።አንተ ግን አልተውከኝም።አንተን ስክድ የሰጠሀኝን አልነጠቅከኝም።አንተን ስረሳ አንተ ግን አልተውከኝም።እኔ እንጂ አንተ አልራቅከኝም።ሰዎችን ተከትዬ ደከምኩ።ፍቅርን ተከትዬ ደከምኩ።የእራሴን ፍላጎት ተከትዬ ደከምኩ።አሁን ግን ወደ አንተ ብቻ ለመመለስ መጥቻለሁ።ወንጀሌ ብዙ ነው.......ግን ከአንተ አንድ እዝነት አይበልጥም።ስራዬ ብቻ በሚፈርድልኝ እለት እዘንልኝ።
አላህ ሆይ...የምወደውን የምፈልገውን ነገር እንድትሰጠኝ አልጠይቅህም።ችግሬን፣ምሬቴን ከሕይወቴ እንድታስወግድ አልጠይቅህም። ብቻዬን ግን እንዳትጥለኝ እለምንሃለሁ።
በተሰበረ ልብ፣በብዙ ኃጢአት፣በብዙ ፀፀት ወደ አንተ እመጣለሁ።
አላህ ሆይ…እኔን እንደ ጥፋቴ አትመልከተኝ።እንደ ምሕረትህ ያዘኝ።
እኔ ወደ አንተ ለመምጣት ዘግይቻለሁ።ዘውታሪ አድርገኝ።ክፍት የሆነውን የእዝነትህን በር አታስረሳኝ ይቅር በለኝ…
እንባው ግንባሩ ያረፈበትን መስገጃ አረጠበው።ፀፀቱ ቃል አልነበረውም።ፍርሀት፣እፍረት፣ድንጋጤ፣ተስፉ የቀላቀለ ስሜት ልቡን ተሰማው።ሰለ እራሱ ለአፍታ ሲያስብ ኩምሽሽ አለ።ልቡ ከበደው።
<ጌታዬ በእዝነትህ..እያለ እንባው ከአፍንጫው ውሀ ጋር ተቀላቅሎ ወረደ።ስቅስቅ ብሎ አነባ።ድምፁ ከክፍሉ አልፎ ይሰማ ነበር።ለእሱ የእሱ ሁኔታ ግድ አልሰጠውም የእሱ ጭንቀት አላህ ይምረኝ ይሁን? የሚለው ነበር።
አልሐምዱሊላህ…”
ያ ነበር የሚሻል የፀፀት እንባ።ከአመታት ርቀት በሃላ ወደ አላህ የተመለሰበት እንባ ነበር።ከዚያ ቀን ጀምሮ ሰላት ለእሱ ከአለም ወደ አላህ የሚመለስበት በር ሆነው።
በፊት እንዲህ ይል ነበር፦
“ለምን አላህ?”አሁን ግን፦
“አልሐምዱሊላህ… ለሁሉም አላህ አለ”
ያኔ ነበር ሚሻል በእውነት የተለወጠው።ሚሻል ተውበቱን ሲያስብ
“እኔ አላህን አላገኘሁትም…
እሱ ነው እኔን ያገኘኝ”ይላል።
አላህ ባሮቹን ሲምር ያለፈውን የማይቆጥር ጌታ ነው።ለዚህ ምስክር ከከሀዲ ሰይፍ ወደ እራሱ ሰይፍ የቀየረው የጀግናው ሰሀባ ካሊድ ታሪክ በቂ ነው።አላህ ሲቆጣ የትኛውም ትልቅ ተግባር አይበግረውም።ለዚህ ምስክር የኑህ ጎስቋላ መርከብ እና ትልቁ ተራራ በቂ ነው።አላህ በዳዬች የተመኩበትን ተራራን የሚያክል ግዙፍ ነገር በማዕበል አፍርሶ መርከቧን ግን በእሱ ትዕዛዝ አማኝ እንደያዘች ያለምንም መናወጥ በሰላም ተጉዛለች።
ይቀጥላል
@bintsumi
ቀሪ ገፅ
[ሱሚ ማማይ]
ክፍል ሀያ አራት
የመጨረሻ ክፍል
****
ሚሻል በመርየም ማስታወሻ ሰበብ የህይወቷን ገፅ በቀላሉ እየገለጠ አነበበ።ህመሟ፣ማጣቷ፣ምስጋናዋ ተጋባበት።የእሷን ማስታወሻ ሌሎች እንዲያነቡት ዘንድ ማሳተም ፈለገ።ይህን ሀሳብ ለማጠናከር ፉአድን ማማከር እንዳለበት አሰበ።ግዜ ሳይፈጅ ፉአድን አግኝቶ ሰለመፃፉ ያለውን ሀሳብ በዝርዝር ነገረው።ፉአድ በሚሻል ሀሳብ ተስማማ።ሚሻልም ፉአድ እሺ ሰላለው ተደሰተ።
ሚሻል መርየም ሀሳቡን እንደተቆጣጠረች ወደ ስራው ገባ።ቀመር ለሰርግ ዝግጅቷ ፍቃድ ጠይቃ ስራ አቁማለች።ዙሊሊ ብቻዋን በመስተንግዶ ተወጥራለች።በእረፍት ሰዕት ሚሻል እና ዙሊሊ ጥግ ላይ አብረው ተቀመጡ።ሚሻል እና ዚሊሊ የጎን ወሬ ጀመሩ።ዙሊሊ <ሚሻል በንግግሬ እናም በሁኔታዬ ካስቀየምኩህ ይቅርታ ነገሮች የገቡኝ በቅርብ ነው>አለችው ።
<እኔ እድሜ ለቀመር ተረድችሻለው ባይሆን ሳይዘገይ መንቃትሽ አሪፍ ነው>አላት ሚሻል።
<በፊት እንደዚህ አልነበርኩም መቼ በእራሴ ኩራት ይዞኝ እንደተኮፈስኩ አላውቅም አድናቆት ልቤን አውሮታል ይህም አሁን የገባኝ በፈይሰል ምክኒያት ነው>አለች በፈገግታ።
<እንዴት?>አላት።በቀመር ተደጋጋሚ ጉትጎታ ፈቅ ያለለችው ዙሊሊ በቅርብ በአወቀችው ሰው በመቀየሯ እየተገረመ።
ዙሊሊ ሀሳቧን እየቀጠለች<የሆነ ግዜ ላይ ከዶክተር ጋር ገና ብዙ ሳንግባባ በፊት ነጭ እና የሚያምር ቀሚስ ገዝቶ እንደ ስጦታ ሰጠኝ ስጦታ ሰለምወድ ተቀበልኩት ስጦታው ያምራል ግን ቤት ወስጄ ስለበሰው የማይሆን ቦታ ላይ ውበቱን በሚሰርቅ መልኩ ተቀዷል ተናደድኩ መልበስ ሰለፈለኩኝ ስፌት ቤት ወሰድኩት በነጋታው ፈይሰል ወደዚህ ምግብ ቤት መጣ አስጠርቶኝ አጠገቡ ተቀመጥኩ ሰለልብሱ ጠየቀኝ እንከኑን ደብቄ እንደሚያምር ነገርኩት ልብሱን ለምን እንዳለበስኩት ሲጠይቀኝ እንደተቀደደ እና ለማሰፋት መስጠቴን ስነግረው ይሄን ሁሉ አቅዶ እና አስቦ እንዳደረገው ነገረኝ>አለች።የንግግሯን መጨረሻ ማወቅ ሰለፈለኩ እንድትቀጥል<እንዴት?>አልኳት።
ዙሊሊም የፈይሰልን ሀሳብ እየደገመች።<አንቺም እንደዛ ልብስ ውብ እና ውበትን ምትጨምሪ ሴት ነሽ ነገር ግን ሰዋች አንቺን መልበስ ከአንቺ ጋር መቆየት ቢፈልጉም እንኳን አይችሉም ሁሉም ቀዳዳሽን እንጂ መጠገንሽን ሰላላሰበ ይርቅሻል የሆነ ቦታ ላይ ውበትሽ ተቀዷል መጀመሪያ አንቺን ያወቅኩሽ በቅድሚያ ሰለአንቺ በተደጋጋሚ ከሰዋች በመስማቴ ነው ልክ ሳይሽ ከነገሩኝ በላይ ውብ ነሽ አይኔ ላይ ሳይሆን ልቤ ላይ እንድትቀሪ ሰለፈለኩ እኔም ልክ አንቺ መልበስ ፈልገሽ እንዳደረክሽው ሁሉ ላክምሽ ፈለኩ>አለኝ። አለች ዙሊሊ በፈገግታ ፈይሰል ያላትን እየደገመች።
<እንዴት ሲል አሰበው በአላህ!? ዙሊሊ ኮራሁበት አንበሳ! እኔ እኮ ብዙ ግዜ ስታወሩ አያችሁ ነበር>አለ ሚሻል በፈገግታ።
ዙሊምም<በሰዕቱ ንግግሩ አልገባኝም እንደውም በፊት ለፊቱ ሰምቼው ሳበቃ ሙድ ስይዝበት ነበር እሱ ግን ደጋግሞ መከረኝ በስብዕናው ስማረክ እና የእኔ እንዲሆን ስመኝ ግን አዳመጥኩት የንግግሩ ውበት እና መደጋገም ጠጣር ኩራቴን ደረመሰው መስታወት ፊት ቆሜ እራሴን ከላይ ሳይሆን ወደውስጥ አየሁት እራሴን ለእራሴ መምረጥ ከበደኝ ከዛም በጠየቀኝ መሰረት ልብሱ ለመሆን ተሰፋሁ>አለች ንግግሯን በሀፍረት እያቋረጠች።
ቆንጆዋን ዙሊሊ በመቀደሙ ቢያዝንም በነገረችው ነገር ተደሰተ።ቀመር እንዳለችው ዙሊሊ የሚቀየር ስስ ማንነት አላት።ሚሻል እና ዙሊሊ ብቻቸውን በመግባባት ለደቂቃዋች ቁጭ ብለው ስያወሩ ይህ ቀን የመጀመሪያቸው ነው።ዙሊሊ ሳቅ ስትል የሚጨፈነው ትልቅ አይኗ ልብ ያሞቃል።እስካሁን ያላሳመነው አነጋጋሪ ውበቷ ዛሬ ይበልጥ ገኖ ታየው።ውበት አካል ላይ ያለ ነገር ግን ውስጥ ላይ የሚፈጠር መንፈስ ነው።ከዙሊሊ ጋር የልብ ልብ በሳቅ እያወሩ የስራ ሰዕቱን ጨረሱ።
ሚሻል ከስራ በሃላ ፉአድ እንዳለው መርየም እና ረያን ያደጉበት ማደጎ በመሄድ ሰለመርየም ለመፃፍ የተሟላ መረጃ ጠየቀ።የሚያምር ሰፊ ግን ብቸኝነት ሚነበብበት ግቢ ነው።ሰለ መርየም የጠየቀው ሰው አቧራውን እያራገፈ በዶሲ የተሸገ ወረቀት መክፈት ጀመረ።ከዶሲ ውስጥ አንድ አባት ልጁን አቅፎ የተነሳውን የቁም ፎቶ ያለበትን ወረቀት አቃበለው<አባቷ ነበር እሱ እዚ ካመጣት በሃላ ሆን ብሎ በታቀደ የመኪና አደጋ ሞቷል እናቷ ስትወልዳት ነው የሞተችው ሰለ መርየም ባጣራነው መልኩ ሰለቤተሰቧ ያገኘነው ከዚ በላይ ፍንጭ የለም....>ሰውየው እያወራ ነው።የሚያየውን ማመን ያቃተው ሚሻል ግን ፎቶውን ካየ በሃላ መስማት አቁሟል።<አባቷ ከዚህ በፊት ሌላ ሚስት እንደነበረው እሷም እንደ መርየም እናት ስትወልድ እንደሞተች ሰምተናል ምንአልባት መደጋገሙ የፈጠረበት ጫና እራሱን እንዲያጠፋ የገፋፋው ነገር ይመስለኛል...>ሰውየው ቀጥሏል...ሚሻል የፎቶውን ጀርባ እየገለባበጠ ባለማመን ያየዋል።ፎቶው የቆየ ነበር። ጠርዙ ተቀዶ፣ቀለሙ ደብዝዟል። ነገር ግን በፎቶው መሀል የቆመውን ሰው ፊት ግን…ሚሻል በደንብ ያውቀዋል።የተረሳ ግን የማይጠፋ ፊት ነው።የልጅነቱ ማስታወሻ።የቤተሰብ የመጨረሻው ምስል።የሚሻል አባት።ሚሻል ድንገት የጠፋውን የአባቱን ፊት ከ ሀያ አመታት በሃላ ዳግም በፎቶ ሲያየው አልረሳውም።እጁ ተንቀጠቀጠ።
<ይሄ…>ድምፁ ከጉሮሮው አልወጣም።ሰውየው የሚሻልን ሁኔታ ሲመለከት።<ምን ሆነ?>አለው።
ሚሻል ፎቶውን ወደ ላይ ከፍ አንዴ ዝቅ አደረገ።አባቱ በፎቶው ላይ ሕፃን ልጅ አቅፏል።ልጅቷም መርየም ነች።
<ይሄ ሰው እርግጠኛ ነህ አባቷ ነው?>አለ ዝግ ባለ ድምፅ።
<እንዳለን መረጃ አዎ እሱ ነው እዚህ ያመጣት.... ፎቶውንም ያገኘነው ልብሷ ውስጥ አስቀምጦላት ነበር እኛ ወላጅ አልባ የሆኑትን ህፃናት ብቻ ነው ምንቀበለው እሱ እዚህ ግቢ ላይ የሚታወቅ ሰው ሰለሆነ በሰዕቱ እንደ አደራ ነበር የተቀበልነው>
ሚሻል ዝም አለ።በአእምሮው ውስጥ የአባቱ ፊት ተመላለሰ።እሱ በልጅነቱ ብዙ ጊዜ አባቱን የጠየቀው ጥያቄ ታወሰው።
<አባዬ፣ እኔ ብቻ ነኝ ልጅህ?>
አባቱም የሚሰጠው መልስ ተመሳሳይ ነበር።<አንተ ብቻ ነህ የእኔ>
ሚሻል ዓይኖቹን ጨፈነ።<አንተ ብቻ ነህ…>ያ ቃል አሁንም ልቡን አቆሰለው።
<ለምን አባ?>አለ በውስጡ።
ሚሻል እንደገና ፎቶውን ተመለከተ።አባቱ ሕፃኗን አቅፎ ፈገግ ብሎ ነበር።ያ ፈገግታ ሚሻል በልጅነቱ ካየው ፈገግታ ጋር አንድ ነበር።አእምሮው አንድ ነገር እንዲያምን እየጮኸ ነው።እሱ ግን አልፈለገም።
<አይሆንም…>አለ በቀስታ።ሰውየው ሌላ ፋይል እያወጣ<በዚህ ፋይል ውስጥ የልጅቷ የአባት ስም ተጽፎአል>
ሚሻል ወረቀቱን ተቀበለ።አይኖቹ በስሙ ላይ አረፉ።አብዱልሰላም አህመድ።የሚሻል አባት ስም።ወረቀቱ ከእጁ ሊወድቅ ተቃረበ።
<እሷ…>እጆቹ በላብ ተሞሉ።<እህቴ…>
ቃሉ ከአፉ ተበተነ።ሰውየው ዝም አለ።ሚሻል ፎቶውን እንደገና ተመለከተ።በአባቱ እጅ ላይ ያለችው ሕፃን።መርየም.....የመርየም ማስታወሻ።ዓይኖቹ በእንባ ተሞሉ።
<እኔ… እኔ ነኝ…>ቃሉን ለመጨረስ ተሳነው።<እኔ ወንድሟ ነኝ።>የሚሻል ጉልበት ተንቀጠቀጠ።በዚያ ቅጽበት የመርየም ማስታወሻ ውስጥ ያነበባቸው ቃላት በአእምሮው ተመላለሱ።
<አንድ ቀን ቤተሰብ ይኖረኛል…>
<አንዳንድ ጊዜ የማላውቀውን ሰው ናፍቄ እውቃለሁ…>
<.....የወንድም ከለላ ፈለግኩ>
ሚሻል ፊቱን በድንጋጤ በእጆቹ ሸፈነ።የመርየም እያንዳዱ ያነበበው የእሷ ህይወት በቅፅበት ውስጥ እንደ ስዕል ታየው።ለ ሀያ አመት ያስፈልጋት ለእሱም ታስፈልገው ነበር።
<እኔ ነበርኩ…ቅርቤ ነበረች >አለ።
[ሱሚ ማማይ]
ክፍል ሀያ አራት
የመጨረሻ ክፍል
****
ሚሻል በመርየም ማስታወሻ ሰበብ የህይወቷን ገፅ በቀላሉ እየገለጠ አነበበ።ህመሟ፣ማጣቷ፣ምስጋናዋ ተጋባበት።የእሷን ማስታወሻ ሌሎች እንዲያነቡት ዘንድ ማሳተም ፈለገ።ይህን ሀሳብ ለማጠናከር ፉአድን ማማከር እንዳለበት አሰበ።ግዜ ሳይፈጅ ፉአድን አግኝቶ ሰለመፃፉ ያለውን ሀሳብ በዝርዝር ነገረው።ፉአድ በሚሻል ሀሳብ ተስማማ።ሚሻልም ፉአድ እሺ ሰላለው ተደሰተ።
ሚሻል መርየም ሀሳቡን እንደተቆጣጠረች ወደ ስራው ገባ።ቀመር ለሰርግ ዝግጅቷ ፍቃድ ጠይቃ ስራ አቁማለች።ዙሊሊ ብቻዋን በመስተንግዶ ተወጥራለች።በእረፍት ሰዕት ሚሻል እና ዙሊሊ ጥግ ላይ አብረው ተቀመጡ።ሚሻል እና ዚሊሊ የጎን ወሬ ጀመሩ።ዙሊሊ <ሚሻል በንግግሬ እናም በሁኔታዬ ካስቀየምኩህ ይቅርታ ነገሮች የገቡኝ በቅርብ ነው>አለችው ።
<እኔ እድሜ ለቀመር ተረድችሻለው ባይሆን ሳይዘገይ መንቃትሽ አሪፍ ነው>አላት ሚሻል።
<በፊት እንደዚህ አልነበርኩም መቼ በእራሴ ኩራት ይዞኝ እንደተኮፈስኩ አላውቅም አድናቆት ልቤን አውሮታል ይህም አሁን የገባኝ በፈይሰል ምክኒያት ነው>አለች በፈገግታ።
<እንዴት?>አላት።በቀመር ተደጋጋሚ ጉትጎታ ፈቅ ያለለችው ዙሊሊ በቅርብ በአወቀችው ሰው በመቀየሯ እየተገረመ።
ዙሊሊ ሀሳቧን እየቀጠለች<የሆነ ግዜ ላይ ከዶክተር ጋር ገና ብዙ ሳንግባባ በፊት ነጭ እና የሚያምር ቀሚስ ገዝቶ እንደ ስጦታ ሰጠኝ ስጦታ ሰለምወድ ተቀበልኩት ስጦታው ያምራል ግን ቤት ወስጄ ስለበሰው የማይሆን ቦታ ላይ ውበቱን በሚሰርቅ መልኩ ተቀዷል ተናደድኩ መልበስ ሰለፈለኩኝ ስፌት ቤት ወሰድኩት በነጋታው ፈይሰል ወደዚህ ምግብ ቤት መጣ አስጠርቶኝ አጠገቡ ተቀመጥኩ ሰለልብሱ ጠየቀኝ እንከኑን ደብቄ እንደሚያምር ነገርኩት ልብሱን ለምን እንዳለበስኩት ሲጠይቀኝ እንደተቀደደ እና ለማሰፋት መስጠቴን ስነግረው ይሄን ሁሉ አቅዶ እና አስቦ እንዳደረገው ነገረኝ>አለች።የንግግሯን መጨረሻ ማወቅ ሰለፈለኩ እንድትቀጥል<እንዴት?>አልኳት።
ዙሊሊም የፈይሰልን ሀሳብ እየደገመች።<አንቺም እንደዛ ልብስ ውብ እና ውበትን ምትጨምሪ ሴት ነሽ ነገር ግን ሰዋች አንቺን መልበስ ከአንቺ ጋር መቆየት ቢፈልጉም እንኳን አይችሉም ሁሉም ቀዳዳሽን እንጂ መጠገንሽን ሰላላሰበ ይርቅሻል የሆነ ቦታ ላይ ውበትሽ ተቀዷል መጀመሪያ አንቺን ያወቅኩሽ በቅድሚያ ሰለአንቺ በተደጋጋሚ ከሰዋች በመስማቴ ነው ልክ ሳይሽ ከነገሩኝ በላይ ውብ ነሽ አይኔ ላይ ሳይሆን ልቤ ላይ እንድትቀሪ ሰለፈለኩ እኔም ልክ አንቺ መልበስ ፈልገሽ እንዳደረክሽው ሁሉ ላክምሽ ፈለኩ>አለኝ። አለች ዙሊሊ በፈገግታ ፈይሰል ያላትን እየደገመች።
<እንዴት ሲል አሰበው በአላህ!? ዙሊሊ ኮራሁበት አንበሳ! እኔ እኮ ብዙ ግዜ ስታወሩ አያችሁ ነበር>አለ ሚሻል በፈገግታ።
ዙሊምም<በሰዕቱ ንግግሩ አልገባኝም እንደውም በፊት ለፊቱ ሰምቼው ሳበቃ ሙድ ስይዝበት ነበር እሱ ግን ደጋግሞ መከረኝ በስብዕናው ስማረክ እና የእኔ እንዲሆን ስመኝ ግን አዳመጥኩት የንግግሩ ውበት እና መደጋገም ጠጣር ኩራቴን ደረመሰው መስታወት ፊት ቆሜ እራሴን ከላይ ሳይሆን ወደውስጥ አየሁት እራሴን ለእራሴ መምረጥ ከበደኝ ከዛም በጠየቀኝ መሰረት ልብሱ ለመሆን ተሰፋሁ>አለች ንግግሯን በሀፍረት እያቋረጠች።
ቆንጆዋን ዙሊሊ በመቀደሙ ቢያዝንም በነገረችው ነገር ተደሰተ።ቀመር እንዳለችው ዙሊሊ የሚቀየር ስስ ማንነት አላት።ሚሻል እና ዙሊሊ ብቻቸውን በመግባባት ለደቂቃዋች ቁጭ ብለው ስያወሩ ይህ ቀን የመጀመሪያቸው ነው።ዙሊሊ ሳቅ ስትል የሚጨፈነው ትልቅ አይኗ ልብ ያሞቃል።እስካሁን ያላሳመነው አነጋጋሪ ውበቷ ዛሬ ይበልጥ ገኖ ታየው።ውበት አካል ላይ ያለ ነገር ግን ውስጥ ላይ የሚፈጠር መንፈስ ነው።ከዙሊሊ ጋር የልብ ልብ በሳቅ እያወሩ የስራ ሰዕቱን ጨረሱ።
ሚሻል ከስራ በሃላ ፉአድ እንዳለው መርየም እና ረያን ያደጉበት ማደጎ በመሄድ ሰለመርየም ለመፃፍ የተሟላ መረጃ ጠየቀ።የሚያምር ሰፊ ግን ብቸኝነት ሚነበብበት ግቢ ነው።ሰለ መርየም የጠየቀው ሰው አቧራውን እያራገፈ በዶሲ የተሸገ ወረቀት መክፈት ጀመረ።ከዶሲ ውስጥ አንድ አባት ልጁን አቅፎ የተነሳውን የቁም ፎቶ ያለበትን ወረቀት አቃበለው<አባቷ ነበር እሱ እዚ ካመጣት በሃላ ሆን ብሎ በታቀደ የመኪና አደጋ ሞቷል እናቷ ስትወልዳት ነው የሞተችው ሰለ መርየም ባጣራነው መልኩ ሰለቤተሰቧ ያገኘነው ከዚ በላይ ፍንጭ የለም....>ሰውየው እያወራ ነው።የሚያየውን ማመን ያቃተው ሚሻል ግን ፎቶውን ካየ በሃላ መስማት አቁሟል።<አባቷ ከዚህ በፊት ሌላ ሚስት እንደነበረው እሷም እንደ መርየም እናት ስትወልድ እንደሞተች ሰምተናል ምንአልባት መደጋገሙ የፈጠረበት ጫና እራሱን እንዲያጠፋ የገፋፋው ነገር ይመስለኛል...>ሰውየው ቀጥሏል...ሚሻል የፎቶውን ጀርባ እየገለባበጠ ባለማመን ያየዋል።ፎቶው የቆየ ነበር። ጠርዙ ተቀዶ፣ቀለሙ ደብዝዟል። ነገር ግን በፎቶው መሀል የቆመውን ሰው ፊት ግን…ሚሻል በደንብ ያውቀዋል።የተረሳ ግን የማይጠፋ ፊት ነው።የልጅነቱ ማስታወሻ።የቤተሰብ የመጨረሻው ምስል።የሚሻል አባት።ሚሻል ድንገት የጠፋውን የአባቱን ፊት ከ ሀያ አመታት በሃላ ዳግም በፎቶ ሲያየው አልረሳውም።እጁ ተንቀጠቀጠ።
<ይሄ…>ድምፁ ከጉሮሮው አልወጣም።ሰውየው የሚሻልን ሁኔታ ሲመለከት።<ምን ሆነ?>አለው።
ሚሻል ፎቶውን ወደ ላይ ከፍ አንዴ ዝቅ አደረገ።አባቱ በፎቶው ላይ ሕፃን ልጅ አቅፏል።ልጅቷም መርየም ነች።
<ይሄ ሰው እርግጠኛ ነህ አባቷ ነው?>አለ ዝግ ባለ ድምፅ።
<እንዳለን መረጃ አዎ እሱ ነው እዚህ ያመጣት.... ፎቶውንም ያገኘነው ልብሷ ውስጥ አስቀምጦላት ነበር እኛ ወላጅ አልባ የሆኑትን ህፃናት ብቻ ነው ምንቀበለው እሱ እዚህ ግቢ ላይ የሚታወቅ ሰው ሰለሆነ በሰዕቱ እንደ አደራ ነበር የተቀበልነው>
ሚሻል ዝም አለ።በአእምሮው ውስጥ የአባቱ ፊት ተመላለሰ።እሱ በልጅነቱ ብዙ ጊዜ አባቱን የጠየቀው ጥያቄ ታወሰው።
<አባዬ፣ እኔ ብቻ ነኝ ልጅህ?>
አባቱም የሚሰጠው መልስ ተመሳሳይ ነበር።<አንተ ብቻ ነህ የእኔ>
ሚሻል ዓይኖቹን ጨፈነ።<አንተ ብቻ ነህ…>ያ ቃል አሁንም ልቡን አቆሰለው።
<ለምን አባ?>አለ በውስጡ።
ሚሻል እንደገና ፎቶውን ተመለከተ።አባቱ ሕፃኗን አቅፎ ፈገግ ብሎ ነበር።ያ ፈገግታ ሚሻል በልጅነቱ ካየው ፈገግታ ጋር አንድ ነበር።አእምሮው አንድ ነገር እንዲያምን እየጮኸ ነው።እሱ ግን አልፈለገም።
<አይሆንም…>አለ በቀስታ።ሰውየው ሌላ ፋይል እያወጣ<በዚህ ፋይል ውስጥ የልጅቷ የአባት ስም ተጽፎአል>
ሚሻል ወረቀቱን ተቀበለ።አይኖቹ በስሙ ላይ አረፉ።አብዱልሰላም አህመድ።የሚሻል አባት ስም።ወረቀቱ ከእጁ ሊወድቅ ተቃረበ።
<እሷ…>እጆቹ በላብ ተሞሉ።<እህቴ…>
ቃሉ ከአፉ ተበተነ።ሰውየው ዝም አለ።ሚሻል ፎቶውን እንደገና ተመለከተ።በአባቱ እጅ ላይ ያለችው ሕፃን።መርየም.....የመርየም ማስታወሻ።ዓይኖቹ በእንባ ተሞሉ።
<እኔ… እኔ ነኝ…>ቃሉን ለመጨረስ ተሳነው።<እኔ ወንድሟ ነኝ።>የሚሻል ጉልበት ተንቀጠቀጠ።በዚያ ቅጽበት የመርየም ማስታወሻ ውስጥ ያነበባቸው ቃላት በአእምሮው ተመላለሱ።
<አንድ ቀን ቤተሰብ ይኖረኛል…>
<አንዳንድ ጊዜ የማላውቀውን ሰው ናፍቄ እውቃለሁ…>
<.....የወንድም ከለላ ፈለግኩ>
ሚሻል ፊቱን በድንጋጤ በእጆቹ ሸፈነ።የመርየም እያንዳዱ ያነበበው የእሷ ህይወት በቅፅበት ውስጥ እንደ ስዕል ታየው።ለ ሀያ አመት ያስፈልጋት ለእሱም ታስፈልገው ነበር።
<እኔ ነበርኩ…ቅርቤ ነበረች >አለ።
❤2
ሚሻል የመርየምን ምኞት ለማሳካት ነበር ወደዚህ ግቢ የመጣው።ነገር ግን ያነበበው የአንዲት ልጅ ታሪክ ብቻ አልነበረም።የማያውቃት ግን የስጋ አካሉ እህቱ ነች።በህይወት እያለች ሊያቅፋት እየፈለገገ ነበር ግን መርየም ሀጂነብይነት ተሰምቷት የራቀችው እህቱ ሆነች።ሚሻል በፎቶው ላይ ያለችውን ትንሿን መርየም እያየ እና ማስታወሻ ላይ ያደገችው ትልቋን መርየም እያሰበ እንባውን ማቆም አልቻለም።
“መርየም…”
አንዳንድ ሰዎች ከህይወታችን መጀመሪያ ወይም መሀል ላይ አይገኙም ምን አልባት በመጨረሻ ገፅ ላይ ይመጣሉ።እና ሚሻል የመርየም የመጨረሻ ገፅ ነበር።
ሚሻል ወደ ቤቱ ተመልሶ የመርየምን ማስታወሻ እስከ መጨረሻ ገፅ ገለጠው።የመጨረሻው ገፅ ባዶ ነበር።ምንም ቃል የለበትም።ምንም ነጥብ የለበትም።ምንም ሰላምታ የለበትም።ብቻ ባዶ ገፅ።ሚሻል ጣቱን በወረቀቱ ላይ አሳረፈ።እሷ ለምን ባዶውን እንደተወችው አላወቀም።የምትናገረው ነገር አልነበራትም? ወይም…ምናልባት ለመናገር የሚበቃ ጊዜ አልነበራትም?
እሱ በድን እንደሆነ ለጥቂት ሰከንዶች ባዶውን ገፅ ተመለከተ።ከዚያ አንድ መስመር ጻፈ።
“መርየም… እኔ ወንድምሽ ነኝ።”
እንባው በወረቀቱ ላይ ወደቀ።ቀለሙም በእንባው ፈሳሽ ተሰራጨ።ሚሻል ብዕሩን እንደገና አነሳ።ሌላ ነገር ሊጽፍ ፈለገ።
“ይቅርታ” ሊል ፈለገ..
“እወድሻለሁ” ሊል ፈለገ...
“ለምን አላገኘሁሽም?” ሊል ፈለገ...
ግን አንዳቸውም ቃላት በቂ አልነበሩም።ብዕሩን አስቀመጠ።የመርየምን ማስታወሻ ዘጋው።ከዚያም ባዶ ቤቱ ውስጥ ድምፁን ከፍ አድርጎ
<<ሁሉንም ገፅ አነበብኩ…አንቺን ግን ዘግይቼ አወቅኩሽ>>
አልጋው ላይ በጀርባው የተንጋለለው ሚሻል እንባው ጉንጩን ተደግፎ በሁለት ጎን ወረደ።
ሚሻል ለመጀመሪያ ጊዜ ሊያቅፋት ሊያወራት ሊቀርባት የማይችላትን ቤተሰብ እህት አገኘ።እህቱም ብትቆይ ለመኖር ምታቅድለትን ወንድም ተለያየች።ሁለቱም ተገናኙ አንዱ ለስንብት፣ ሌላው ለትዝታ።እና በመካከላቸው የቀረው ነገር…አንድ ባዶ ገፅ ብቻ ነበር።
መርየም ለእሱ የማያውቃት ድጋሚ የማያገኛት አንዷ እህቱ ነች።ቀብሯን ለመዘየር እንጂ እጇን ለመያዝ አልታደለም።ሚሻል በእሱ እድሜ ያሳለፈውን ክስተት በድጋሚ በህሊናው ላይ መላለሰ።ብዙም ሳይቆይ ከሀሳብ መንገዱ ላይ በትንሽ እጇ የሸሚዙን ጫፍ አጥብቃ የያዘችው የረያን ልጅ ኢናያ አስቆመችው።እሱ እና ረያን በወደቁበት አላህን ባመፁበት ስህተት መሀል የተፈጠረች እምቡጥ አበባ መሰለችው።ይባስ ሲልየእራሱን መልክ የደገመችው እና የእኔ የሚል ስሜት የፈጠረችበት ትንሽ አበባ ቀለሟ ፈፅሞ ከረያን ሆነ ከባለቤቷ ጋር አይገናኝም።ሚሻል በዛን ቀን አንዴ ብቻ ነው ያያት ግን አልረሳትም።
ኢናያን እያስታወሰ ልጄ ትሁን ብሎ አሰበ?
ይህ ታሪክ ስለ ሰዎች መገናኘት እና መለያየት ብቻ አልነበረም።ስለ ፍቅርም ብቻ አልነበረም።ሁሉም ሰው በሌላ ሰው ሕይወት ውስጥ አንድ ገፅ አለው።
አንዳንዶች በእንባ ፣ አንዳንዶች በፍቅር፣ አንዳንዶች በጥላቻ፣አንዳንዶች በተስፋ፣አንዳንዶች በምስጋና፣አንዳንዶች በፅናት፣አንዳንዶች በደስታ፣አንዳንዶች በመኖር፣አንዳንዶች በመሞት በሰው ገፅ ላይ አሻራን ያሳርፋሉ።የመርየም በመጨረሻ ያልተጻፈ አንድ ገፅ…ለአንባቢያን የተተወ ገፅ ነው።ቀሪው ገፅ ባዶ እንደማይሆን በማሰብ ለሚሻል እንደተሰጠው ሁሉ ለአንባቢ፣ለእናንተ የእራሳችሁን ታሪክ ለመጻፍ የተሰጠ ቦታ ነበር።
ሀሳቡ ቢቀጥልም ልብ ወለዱ እዚህ ጋር አበቃ…ነገር ግን ቀሪውን ገፅ እናንተ ሙሉት።
ተፈፀመ❤️።
“መርየም…”
አንዳንድ ሰዎች ከህይወታችን መጀመሪያ ወይም መሀል ላይ አይገኙም ምን አልባት በመጨረሻ ገፅ ላይ ይመጣሉ።እና ሚሻል የመርየም የመጨረሻ ገፅ ነበር።
ሚሻል ወደ ቤቱ ተመልሶ የመርየምን ማስታወሻ እስከ መጨረሻ ገፅ ገለጠው።የመጨረሻው ገፅ ባዶ ነበር።ምንም ቃል የለበትም።ምንም ነጥብ የለበትም።ምንም ሰላምታ የለበትም።ብቻ ባዶ ገፅ።ሚሻል ጣቱን በወረቀቱ ላይ አሳረፈ።እሷ ለምን ባዶውን እንደተወችው አላወቀም።የምትናገረው ነገር አልነበራትም? ወይም…ምናልባት ለመናገር የሚበቃ ጊዜ አልነበራትም?
እሱ በድን እንደሆነ ለጥቂት ሰከንዶች ባዶውን ገፅ ተመለከተ።ከዚያ አንድ መስመር ጻፈ።
“መርየም… እኔ ወንድምሽ ነኝ።”
እንባው በወረቀቱ ላይ ወደቀ።ቀለሙም በእንባው ፈሳሽ ተሰራጨ።ሚሻል ብዕሩን እንደገና አነሳ።ሌላ ነገር ሊጽፍ ፈለገ።
“ይቅርታ” ሊል ፈለገ..
“እወድሻለሁ” ሊል ፈለገ...
“ለምን አላገኘሁሽም?” ሊል ፈለገ...
ግን አንዳቸውም ቃላት በቂ አልነበሩም።ብዕሩን አስቀመጠ።የመርየምን ማስታወሻ ዘጋው።ከዚያም ባዶ ቤቱ ውስጥ ድምፁን ከፍ አድርጎ
<<ሁሉንም ገፅ አነበብኩ…አንቺን ግን ዘግይቼ አወቅኩሽ>>
አልጋው ላይ በጀርባው የተንጋለለው ሚሻል እንባው ጉንጩን ተደግፎ በሁለት ጎን ወረደ።
ሚሻል ለመጀመሪያ ጊዜ ሊያቅፋት ሊያወራት ሊቀርባት የማይችላትን ቤተሰብ እህት አገኘ።እህቱም ብትቆይ ለመኖር ምታቅድለትን ወንድም ተለያየች።ሁለቱም ተገናኙ አንዱ ለስንብት፣ ሌላው ለትዝታ።እና በመካከላቸው የቀረው ነገር…አንድ ባዶ ገፅ ብቻ ነበር።
መርየም ለእሱ የማያውቃት ድጋሚ የማያገኛት አንዷ እህቱ ነች።ቀብሯን ለመዘየር እንጂ እጇን ለመያዝ አልታደለም።ሚሻል በእሱ እድሜ ያሳለፈውን ክስተት በድጋሚ በህሊናው ላይ መላለሰ።ብዙም ሳይቆይ ከሀሳብ መንገዱ ላይ በትንሽ እጇ የሸሚዙን ጫፍ አጥብቃ የያዘችው የረያን ልጅ ኢናያ አስቆመችው።እሱ እና ረያን በወደቁበት አላህን ባመፁበት ስህተት መሀል የተፈጠረች እምቡጥ አበባ መሰለችው።ይባስ ሲልየእራሱን መልክ የደገመችው እና የእኔ የሚል ስሜት የፈጠረችበት ትንሽ አበባ ቀለሟ ፈፅሞ ከረያን ሆነ ከባለቤቷ ጋር አይገናኝም።ሚሻል በዛን ቀን አንዴ ብቻ ነው ያያት ግን አልረሳትም።
ኢናያን እያስታወሰ ልጄ ትሁን ብሎ አሰበ?
ይህ ታሪክ ስለ ሰዎች መገናኘት እና መለያየት ብቻ አልነበረም።ስለ ፍቅርም ብቻ አልነበረም።ሁሉም ሰው በሌላ ሰው ሕይወት ውስጥ አንድ ገፅ አለው።
አንዳንዶች በእንባ ፣ አንዳንዶች በፍቅር፣ አንዳንዶች በጥላቻ፣አንዳንዶች በተስፋ፣አንዳንዶች በምስጋና፣አንዳንዶች በፅናት፣አንዳንዶች በደስታ፣አንዳንዶች በመኖር፣አንዳንዶች በመሞት በሰው ገፅ ላይ አሻራን ያሳርፋሉ።የመርየም በመጨረሻ ያልተጻፈ አንድ ገፅ…ለአንባቢያን የተተወ ገፅ ነው።ቀሪው ገፅ ባዶ እንደማይሆን በማሰብ ለሚሻል እንደተሰጠው ሁሉ ለአንባቢ፣ለእናንተ የእራሳችሁን ታሪክ ለመጻፍ የተሰጠ ቦታ ነበር።
ሀሳቡ ቢቀጥልም ልብ ወለዱ እዚህ ጋር አበቃ…ነገር ግን ቀሪውን ገፅ እናንተ ሙሉት።
ተፈፀመ❤️።
❤3
ባለ ቀለም
[ሱሚ ማማይ]
መኖር የጀመረው
የቀለም አሻራ
አንዱ ለአንዱ
ምልክት ሲሰራ
ዝብርቅርቅ ምስሎች
መልክን ይዋጃሉ
ያረፉ ቀለሞች
ሰውን ይመስላሉ
አንተ ባለቀለም
አንቺ ባለቀለም
መልክ አልባ ልጅነት
ለዘላለም የለም
ሁሉም ሰዕሊ ነው
ሁሉም መልከኛ ነው
ቀለም ተቀብሏል
መኖር የጀመረው
ሁሉም እንደ ወጉ
በቀለም ሲዋጉ
ዝብርቅርቅ መስመሮች
ጠልፈው እንዳይጥሉ
ከውበት አፉተው
መኖር ሳይከልሉ
መስታወት ላይ ቁሙ
ድብዝዝ ካለ ምስሉ
አላህዬ በሉ
አያልቅበት ቀለም
መልክን ለማበጀት
አጥፍቶ ይሰራል
መፍጠር ሲችልበት
ቀሪ ምስል አለ
ሰውን የማይሞላ
ከገፁ ማማር ላይ
የሚከተል ጥላ
አንተ የእኔ ጉድለት
አንቺ የእኔ ጥረት
መልኬን ላበጃጀው
ምልክት ስሩለት
ሁሉም መልከኛ ነው
ሁሉም ባለ ቀለም
አወል ነው ሲፈጠር
ቀለም ለዚህ አለም
ፃፍ ሲባል ጀመረ
ጥበብን ፈጠረ
አንብብ ሲባል ቆመ
ፍርድን አስተማረ
አንተ ባለቀለም
አንቺ ባለቀለም
ከአላህ የተዋስነው
ቀለም አላለቀም
የእጃችን አሻራ
ስሜት አልፈጠረም?
@bintsumi
[ሱሚ ማማይ]
መኖር የጀመረው
የቀለም አሻራ
አንዱ ለአንዱ
ምልክት ሲሰራ
ዝብርቅርቅ ምስሎች
መልክን ይዋጃሉ
ያረፉ ቀለሞች
ሰውን ይመስላሉ
አንተ ባለቀለም
አንቺ ባለቀለም
መልክ አልባ ልጅነት
ለዘላለም የለም
ሁሉም ሰዕሊ ነው
ሁሉም መልከኛ ነው
ቀለም ተቀብሏል
መኖር የጀመረው
ሁሉም እንደ ወጉ
በቀለም ሲዋጉ
ዝብርቅርቅ መስመሮች
ጠልፈው እንዳይጥሉ
ከውበት አፉተው
መኖር ሳይከልሉ
መስታወት ላይ ቁሙ
ድብዝዝ ካለ ምስሉ
አላህዬ በሉ
አያልቅበት ቀለም
መልክን ለማበጀት
አጥፍቶ ይሰራል
መፍጠር ሲችልበት
ቀሪ ምስል አለ
ሰውን የማይሞላ
ከገፁ ማማር ላይ
የሚከተል ጥላ
አንተ የእኔ ጉድለት
አንቺ የእኔ ጥረት
መልኬን ላበጃጀው
ምልክት ስሩለት
ሁሉም መልከኛ ነው
ሁሉም ባለ ቀለም
አወል ነው ሲፈጠር
ቀለም ለዚህ አለም
ፃፍ ሲባል ጀመረ
ጥበብን ፈጠረ
አንብብ ሲባል ቆመ
ፍርድን አስተማረ
አንተ ባለቀለም
አንቺ ባለቀለም
ከአላህ የተዋስነው
ቀለም አላለቀም
የእጃችን አሻራ
ስሜት አልፈጠረም?
@bintsumi
❤3
[ሱሚ ማማይ]
ቀስ..
ሸርተት..
ቁልቁል መፈናጠጥ
በጨዋታ ማምለጥ
ወድቆ መንገዳገድ
በከፍታ መንገድ
መቼ ነበር
ከደጁ ላይ የቀረሁት
በስንፍና ያረፈድኩት
በልማዴ የታከትኩት
መቼ ነበር የሸሸሁት
ቀላል ነበር አላህ ማለት
አላስቻለኝ ደጁ መቅረት
እንዳልነቃው በእሱ ጥሪ
ጠናኝ መዋል ከፈጣሪ
እሱን ይዤ ዳገት ወጣሁ
መቆም ስችል በእራስ ኮራሁ
ተንሸራተትኩ ከከፍታ
አላቆመኝ የእኔ እርዳታ
ጠናኝ መልመድ በከፍታ
ካደኝ ጉልበት ለእኔ ፈንታ
አልታዘዘኝ አካል ደሜ
ከፈጣሪ አሳድሜ
አልበረታሁ በመውደዴ
ጠጠለፍኩኝ በእራስ ፍርዴ
ያኔ ሳለሁ በከፍታ
ቁልቁል ቆሜ ስበረታ
ፈራጅ ነበርኩ በሰው ገላ
ከጌታው ጋር በተጣላ
እገረም ነበር በሰው ተድላ
ከሰይጣን ጋር በሚጉላላ
ዳገት ጠንቶኝ ስቀር ቁልቁል
ገባኝ መቻል እንዳልሆነ በሰው በኩል
@bintsumi
ቀስ..
ሸርተት..
ቁልቁል መፈናጠጥ
በጨዋታ ማምለጥ
ወድቆ መንገዳገድ
በከፍታ መንገድ
መቼ ነበር
ከደጁ ላይ የቀረሁት
በስንፍና ያረፈድኩት
በልማዴ የታከትኩት
መቼ ነበር የሸሸሁት
ቀላል ነበር አላህ ማለት
አላስቻለኝ ደጁ መቅረት
እንዳልነቃው በእሱ ጥሪ
ጠናኝ መዋል ከፈጣሪ
እሱን ይዤ ዳገት ወጣሁ
መቆም ስችል በእራስ ኮራሁ
ተንሸራተትኩ ከከፍታ
አላቆመኝ የእኔ እርዳታ
ጠናኝ መልመድ በከፍታ
ካደኝ ጉልበት ለእኔ ፈንታ
አልታዘዘኝ አካል ደሜ
ከፈጣሪ አሳድሜ
አልበረታሁ በመውደዴ
ጠጠለፍኩኝ በእራስ ፍርዴ
ያኔ ሳለሁ በከፍታ
ቁልቁል ቆሜ ስበረታ
ፈራጅ ነበርኩ በሰው ገላ
ከጌታው ጋር በተጣላ
እገረም ነበር በሰው ተድላ
ከሰይጣን ጋር በሚጉላላ
ዳገት ጠንቶኝ ስቀር ቁልቁል
ገባኝ መቻል እንዳልሆነ በሰው በኩል
@bintsumi
❤3🔥1
ሱሚ፡ እንቆቅልሽ?
Members፡ ምን አውቅልሽ?
ሱሚ፡ ሊያዩኝ አይችሉም፣
ሊይዙኝም አይችሉም
ነገር ግን ያጡኛል ...who am i?
members....?
ሽልማት የለውም ጭብጨባ ሰላለው ሞክሩ ማ 🤔
Members፡ ምን አውቅልሽ?
ሱሚ፡ ሊያዩኝ አይችሉም፣
ሊይዙኝም አይችሉም
ነገር ግን ያጡኛል ...who am i?
members....?
ሽልማት የለውም ጭብጨባ ሰላለው ሞክሩ ማ 🤔
👏3
مِشْكَاةٍ
ሚሽካት
(ሱሚ ማማይ)
ከቀሪ ገፅ ቀጥሎ ሁለተኛው ለእናንተ ማስነብበው ተከታታይ ልብ ወለድ።የልብ ወለዱ ሙሉ ሀሳብ እና ክስተት በጭንቅላቴ ውስጥ ተሰድሮ አልቋል።ለመፃፍ ግን ገና ክፍል አንድ ብዬ እየጀመርኩ ነው።እንደተለመደው መጥፉቴ ሰለማይቀር ቤታችሁን ሞቅ ሞቅ አድርጉት።
በጉጉት ለምጠብቁኝ አንባቢዋቼ ምርጥ ልብወለድ እንደሚሆን ገምታለሁ።በእናንተ የንባብ ጥልቀት ልክ የእኔም የአፃፃፍ ችሎታ እያማረ ሰለሚሄድ።እስከዛው አንባቢዋች በመጀመርያው ልብወለድ ላይ ስታነቡ የታዘባችሁትን ያላካፈላችሁኝ በሙሉ በአስያየት መስጫ ውስጥ አስቀምጡልኝ።አነበዋለሁ!
ቤቱን ሞቅ ሞቅ! 💃
ለምትወዱት ሁሉ share አድርጉ!
ሚሽካት እየመጣ ነው።😀
@bintsumi
ሚሽካት
(ሱሚ ማማይ)
ከቀሪ ገፅ ቀጥሎ ሁለተኛው ለእናንተ ማስነብበው ተከታታይ ልብ ወለድ።የልብ ወለዱ ሙሉ ሀሳብ እና ክስተት በጭንቅላቴ ውስጥ ተሰድሮ አልቋል።ለመፃፍ ግን ገና ክፍል አንድ ብዬ እየጀመርኩ ነው።እንደተለመደው መጥፉቴ ሰለማይቀር ቤታችሁን ሞቅ ሞቅ አድርጉት።
በጉጉት ለምጠብቁኝ አንባቢዋቼ ምርጥ ልብወለድ እንደሚሆን ገምታለሁ።በእናንተ የንባብ ጥልቀት ልክ የእኔም የአፃፃፍ ችሎታ እያማረ ሰለሚሄድ።እስከዛው አንባቢዋች በመጀመርያው ልብወለድ ላይ ስታነቡ የታዘባችሁትን ያላካፈላችሁኝ በሙሉ በአስያየት መስጫ ውስጥ አስቀምጡልኝ።አነበዋለሁ!
ቤቱን ሞቅ ሞቅ! 💃
ለምትወዱት ሁሉ share አድርጉ!
ሚሽካት እየመጣ ነው።😀
@bintsumi
❤8