🟣 شقایق فاضلی ۳۴ ساله ساکن فردیس کرج در تاریخ ۲۰ مهر بازداشت شد و اکنون در زندان کچویی کرج بهسر میبرد. طی این مدت، پروندهی او مورد رسیدگی قرار نگرفته است.
شقایق فاضلی، سرپرست خانوار است و مدت زمان ۹۰ روز بازداشت، باعث شده است تا منزل اجارهای و کار خود را از دست دهد. وی دارای ناراحتی اعصاب میباشد و در داخل زندان هم دارو مصرف میکند، اما همهی این مسائل منجر به تسریع روند پرونده نشده و او همچنان بلاتکلیف است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
شقایق فاضلی، سرپرست خانوار است و مدت زمان ۹۰ روز بازداشت، باعث شده است تا منزل اجارهای و کار خود را از دست دهد. وی دارای ناراحتی اعصاب میباشد و در داخل زندان هم دارو مصرف میکند، اما همهی این مسائل منجر به تسریع روند پرونده نشده و او همچنان بلاتکلیف است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
بيدارزنى
Photo
🟣 نظری بر «مطالبات زنان؛ از حق مشارکت سیاسی تا حق اشتغال و دستمزد برابر»
✍🏽 انوشه گلشن
#بیدارزنی: چندی پیش، متن «مطالبات زنان» توسط جمعی از فعالان زن در داخل ایران تدوین و برای انتشار در اختیار سایت بیدارزنی قرار گرفت. نویسندگان متن از تمام فعالان حقوق زنان برای بحث و گفتوگو پیرامون مطالبات مطرحشده دعوت کردند. پیرو آن مطلبی توسط فرزانه راجی در «سایت رادیو زمانه» و مطلبی دیگر توسط شیلا فراهانی در «سایت اخبار روز» منتشر شد. سومین متن در پاسخ به متن پیشگفته توسط انوشه گلشن* در «سایت اخبار روز» منتشر شده که در ادامه آمده است.
از متن: «با مطالعه برنامه ۶ صفحهای «مطالبات زنان از حق مشارکت سیاسی تا حق اشتغال و دستمزد برابر» نوشته «جمعی از فعالین زن در داخل ایران» و با قدردانی از تهیه کنندگان که زمینه پرسش و بحث را فراهم کردهاند، چند نکته به ذهنم رسیده است که طرح میکنم:
نخست لحن آن است که به نظر میآید گویا گروهی دارند حقوق و امتیازاتی (کم و بیش پراکنده) به گروهی «دیگر» (زنان) «اعطا» میکنند. طوری که انگار این «دیگری» سهمی در تحولات نداشته و ندارد و خود قادر به تصمیمگیری برای خود نیست، و باید مورد دلجویی یا توجه قرار گیرد. نمیتوان از زنان ایران حرف زد و از مبارزات آنان حتی قبل از کارگران و زحمتکشان و از روزِ صفر جمهوری اسلامی در میدان مبارزات خیابانی علیه حجاب و قوانین ضد زن شریعت، حرفی نزد. و متذکر نشد که چه حماسههایی آفریدند تا حاکمیت و قوانین سرکوب کننده و رعبآور آنان را عقب برانند. چنین زنانی بر سر دو روز مرخصی کمتر یا بیشتر چانه نمیزنند آنان خواستار به دست گرفتن سرنوشت و آینده خود و جامعه خود هستند تمام و کمال، تا تباهی زندگی فردی و اجتماعی که چند دهه بر آنان تحمیل شده را بزدایند. درست است که زنان نیز مانند دیگر گروهها، به لحاظ حضور استبداد مذهبی، از داشتن تشکل خود، محلی و منطقهای و سراسری، محروم بودهاند اما در همه حال علیه قدرت دولتی و قدرت مردان، با همه سختیهایش مبارزه کردهاند. و این مبارزات دستاوردهایی داشته و دارد که میتواند سرمایه خوبی برای ساختن جامعه آینده باشد، نه آنکه زنان بنشینند تا کسانی از راه برسند و به آنان حقوقی اعطا کنند. زنانی که در مبارزات آبدیده شده و میشوند خود سرنوشت خود و متحدان خود را رقم خواهند زد و این دنیای وارونه را وارونه خواهند کرد.»
#ژن_ژیان_ئازادی
ادامهی متن را در وبسایت بیدارزنی بخوانید:
https://bidarzani.com/44355
@bidarzani
✍🏽 انوشه گلشن
#بیدارزنی: چندی پیش، متن «مطالبات زنان» توسط جمعی از فعالان زن در داخل ایران تدوین و برای انتشار در اختیار سایت بیدارزنی قرار گرفت. نویسندگان متن از تمام فعالان حقوق زنان برای بحث و گفتوگو پیرامون مطالبات مطرحشده دعوت کردند. پیرو آن مطلبی توسط فرزانه راجی در «سایت رادیو زمانه» و مطلبی دیگر توسط شیلا فراهانی در «سایت اخبار روز» منتشر شد. سومین متن در پاسخ به متن پیشگفته توسط انوشه گلشن* در «سایت اخبار روز» منتشر شده که در ادامه آمده است.
از متن: «با مطالعه برنامه ۶ صفحهای «مطالبات زنان از حق مشارکت سیاسی تا حق اشتغال و دستمزد برابر» نوشته «جمعی از فعالین زن در داخل ایران» و با قدردانی از تهیه کنندگان که زمینه پرسش و بحث را فراهم کردهاند، چند نکته به ذهنم رسیده است که طرح میکنم:
نخست لحن آن است که به نظر میآید گویا گروهی دارند حقوق و امتیازاتی (کم و بیش پراکنده) به گروهی «دیگر» (زنان) «اعطا» میکنند. طوری که انگار این «دیگری» سهمی در تحولات نداشته و ندارد و خود قادر به تصمیمگیری برای خود نیست، و باید مورد دلجویی یا توجه قرار گیرد. نمیتوان از زنان ایران حرف زد و از مبارزات آنان حتی قبل از کارگران و زحمتکشان و از روزِ صفر جمهوری اسلامی در میدان مبارزات خیابانی علیه حجاب و قوانین ضد زن شریعت، حرفی نزد. و متذکر نشد که چه حماسههایی آفریدند تا حاکمیت و قوانین سرکوب کننده و رعبآور آنان را عقب برانند. چنین زنانی بر سر دو روز مرخصی کمتر یا بیشتر چانه نمیزنند آنان خواستار به دست گرفتن سرنوشت و آینده خود و جامعه خود هستند تمام و کمال، تا تباهی زندگی فردی و اجتماعی که چند دهه بر آنان تحمیل شده را بزدایند. درست است که زنان نیز مانند دیگر گروهها، به لحاظ حضور استبداد مذهبی، از داشتن تشکل خود، محلی و منطقهای و سراسری، محروم بودهاند اما در همه حال علیه قدرت دولتی و قدرت مردان، با همه سختیهایش مبارزه کردهاند. و این مبارزات دستاوردهایی داشته و دارد که میتواند سرمایه خوبی برای ساختن جامعه آینده باشد، نه آنکه زنان بنشینند تا کسانی از راه برسند و به آنان حقوقی اعطا کنند. زنانی که در مبارزات آبدیده شده و میشوند خود سرنوشت خود و متحدان خود را رقم خواهند زد و این دنیای وارونه را وارونه خواهند کرد.»
#ژن_ژیان_ئازادی
ادامهی متن را در وبسایت بیدارزنی بخوانید:
https://bidarzani.com/44355
@bidarzani
بیدارزنی
مطالبات زنان؛ از حق مشارکت سیاسی تا حق اشتغال و دستمزد برابر - بیدارزنی
در این متن فهرستی از مطالبات زنان تهیه و از تمام فعالین حقوق زنان برای بحث و گفتوگو پیرامون آن دعوت شده است.
#سحر_شهنازی ۳۲ ساله روز هشتم آذرماه دستگیر شده است. او مادر و سرپرست کودکی ۱۳ساله است. ۲۱ روز پیش در اعتراض به بازداشت خود و وضعیت نامشخص پرونده، دست به اعتصاب غذا زد. در روز چهاردهم اعتصاب غذا به علت ضعف شدید شروع به خوردن مایعات کرد. او در دو هفته گذشته ممنوعالملاقات و ممنوعالتماس بوده که در نهایت روز یکشنبه در تماس کوتاهی با خانواده خود اطلاع داده که به دلیل سابقه بیماری گوارشی توانایی خوردن چیزی جز مایعات را از دست داده است.
او که هماکنون در اوین به سر میبرد، در پی اعتصاب غذا دچار مشکلات جسمی حاد، ضعف شدید و تورم صورت شده و با هشت کیلو کاهش وزن در این مدت روبرو بوده است.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#ژن_ژیان_ئازادی
@bidarzani
او که هماکنون در اوین به سر میبرد، در پی اعتصاب غذا دچار مشکلات جسمی حاد، ضعف شدید و تورم صورت شده و با هشت کیلو کاهش وزن در این مدت روبرو بوده است.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#ژن_ژیان_ئازادی
@bidarzani
Forwarded from سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
🔴 تایید شش سال حبس تعزیری و دو سال تبعید و ممنوعیت فعالیت علیه کارگران زندانی رضا شهابی و حسن سعیدی در بیدادگاه تجدیدنظر
بیدادگاه تجدید نظر، احکام بیدادگاه بدوی علیه #رضا_شهابی و #حسن_سعیدی از فعالان سندیکای کارگران شرکت واحد را بدون حضور آنان عینا تایید کرده است.
در بیدادگاه بدوی و بدون حضورشان، رضا شهابی و حسن سعیدی به اتهامات کلیشه ای فعالیت تبلیغی علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور، هر یک به مجموعاً ۶سال حبس تعزیری (۵سال اجرایی) محکوم شدند. و در حکم صادره مجازات تکمیلی مبنی بر ممنوعیت خروج از کشور و عضویت در احزاب و فعالیت در شبکههای اجتماعی و منع از اقامت در تهران و استانهای مجاور به مدت ۲سال تعیین شدهاست.
تایید احکام ظالمانه شش سال حبس تعزیری و دو سال تبعید و ممنوعیت فعالیت علیه کارگران زندانی رضا شهابی و حسن سعیدی موجب خشم و انزجار هر چه بیشتر خانواده های این عزیزان و همه ما شده است. همکاران ما باید فوری و بدون قید و شرط آزاد گردند.
همانطور که پیشتر اعلامکردهبودیم انتظار دادگاهی عادلانه از حاکمیت توهمی بیش نیست، و یکبار دیگر به مقامات حکومتی یادآوری میکنیم که سرکوب، زندان، سناریوسازیهای نخ نما و دادگاههای فرمایشی دیگر اثر ندارند.
کلیه فعالین کارگری، معلمی، دانشجویی، دانش آموزی، و فعالین جنبش زنان، معترضین بازداشتی و زندانیان سیاسی آزاد باید گردند.
چاره زحمتکشان وحدت و تشکیلات است.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۲۲ دی ۱۴۰۱
https://t.me/vahedsyndica
https://www.instagram.com/vahedsyndica/
https://twitter.com/VahedSyndicate
www.vahedsyndica.com
vsyndica@gmail.com in
بیدادگاه تجدید نظر، احکام بیدادگاه بدوی علیه #رضا_شهابی و #حسن_سعیدی از فعالان سندیکای کارگران شرکت واحد را بدون حضور آنان عینا تایید کرده است.
در بیدادگاه بدوی و بدون حضورشان، رضا شهابی و حسن سعیدی به اتهامات کلیشه ای فعالیت تبلیغی علیه نظام و اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور، هر یک به مجموعاً ۶سال حبس تعزیری (۵سال اجرایی) محکوم شدند. و در حکم صادره مجازات تکمیلی مبنی بر ممنوعیت خروج از کشور و عضویت در احزاب و فعالیت در شبکههای اجتماعی و منع از اقامت در تهران و استانهای مجاور به مدت ۲سال تعیین شدهاست.
تایید احکام ظالمانه شش سال حبس تعزیری و دو سال تبعید و ممنوعیت فعالیت علیه کارگران زندانی رضا شهابی و حسن سعیدی موجب خشم و انزجار هر چه بیشتر خانواده های این عزیزان و همه ما شده است. همکاران ما باید فوری و بدون قید و شرط آزاد گردند.
همانطور که پیشتر اعلامکردهبودیم انتظار دادگاهی عادلانه از حاکمیت توهمی بیش نیست، و یکبار دیگر به مقامات حکومتی یادآوری میکنیم که سرکوب، زندان، سناریوسازیهای نخ نما و دادگاههای فرمایشی دیگر اثر ندارند.
کلیه فعالین کارگری، معلمی، دانشجویی، دانش آموزی، و فعالین جنبش زنان، معترضین بازداشتی و زندانیان سیاسی آزاد باید گردند.
چاره زحمتکشان وحدت و تشکیلات است.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۲۲ دی ۱۴۰۱
https://t.me/vahedsyndica
https://www.instagram.com/vahedsyndica/
https://twitter.com/VahedSyndicate
www.vahedsyndica.com
vsyndica@gmail.com in
🟣 میدانم چون آنجا بودم
✍🏽 دسگوهاران
در تاریخ ۵ دی ماه ۱۴۰۱ گزارشی با عنوان «در بلوچستان چه می گذرد؟ پرسش درباره زمینه رخدادها» در رادیو زمانه منتشر شد که نتوانستیم از کنار آن به سادگی عبور کنیم. نوشته شامل ۲۶ پرسش و پاسخ است. پرسشنامه در دو بخش: وضعیت عمومی مردم (۵ سوال) و وضعیت خاص زنان بلوچستان (۲۱ سوال) طراحی و عنوان شده با کمک یکی از «دوستان» که در منطقه کار میکند تکمیل شده است.
پرسش و انتقاد نخست ما معطوف به خود رسانه رادیو زمانه است که در این سالها تلاش کرده صدای بیصدایان باشد. سوال ما این است که چطور پرسشهایی که تنها یک نفر پاسخگوی آنها بوده و اصلا در متن ذکر نشده که این مصاحبهشونده به چه فعالیت یا کسب و کاری در منطقه مشغول است با چنین تیتر کلاننگری کار شده است؟ آیا اگر کسی سالها در تهران زندگی و کار کرده باشد و در مصاحبهای به این سوالات پاسخ دهد تحت عنوان «در تهران چه میگذرد» منتشر خواهد شد؟ آیا محدوده دید یک فرد با هر سابقهای با چنین عنوانی قابل انتشار در هیچ رسانهای هست؟
ما همچنین از رادیو زمانه میپرسیم که: آیا برای این رسانه این سوال مطرح نشد که چرا مخاطب چنین پرسشهایی فعالان مدنی و میدانی بلوچ و سیستانی نیستند؟ آیا از نظر آنها در این مدت به میزان کافی نظرات، ایدهها و تحلیلهای فعالان بومی پوشش داده شده بودند که دیگر بینیاز از مصاحبه با آنان شده بودیم و حالا نیاز داشتیم که ناظری بیرونی درباره سیستان و بلوچستان سخن بگوید؟
حال برمیگردیم به متن مصاحبه که فرزانه راجی و نسرین مبتکر نویسندگان آن هستند. خب طبعا نمیخواهیم عنوان کنیم تمامی نظرات به کلی باطل و مردود است، اما دغدغه ما شیوه مواجه با مسائل، بازنمایی و همچنین لحن مصاحبهشونده است که بسیار تاملبرانگیز است. در متن، هیچ پیشزمینهای از مصاحبهشونده داده نمیشود، اما او از مباحثی چون آرایش طبقاتی تا کنترل باروری، نفی زنکشی، پایگاه مذهبی مولوی عبدالحمید، ساختار و بافتار زندگی خانوادگی و عشیرهای مورد سوال قرار میگیرد. پرسشها به شکلی بسیار کلی مطرح شدهاند و شخص مصاحبهشونده در پاسخهایش بدون اشاره به آمار و منابع اطلاعاتی، پژوهشهای میدانی یا مردمنگارانه و حتی اشاره به اینکه بگوید منظورش کدام منطقه در سیستان و بلوچستان است، صرفا نظرات شخصی خود را با نگاهی فرادستانه، بالا به پایین و پر از فکتهای اشتباه ابراز میکند. در واقع یک نگاه توریستی و اورینتالیستی در سراسر پاسخها حاکم است که از کل معضلات و مشکلات سیاستزدایی میکند. از دید ما چنین نگاهی در خدمت عادیسازی سرکوبهای چندلایه، درهمتنیده و نهادینهشده ریشهدار است و حتی نمیتواند تمایزی میان لایههای مختلف سرکوب خانوادگی، طایفگی، کاستی، جنسیتی و حکومتی قائل شود.
ادامهی متن را در وبسایت رادیو زمانه بخوانید:
https://www.radiozamaneh.com/749139/
#ژن_ژیان_ئازادی
@bidarzani
✍🏽 دسگوهاران
در تاریخ ۵ دی ماه ۱۴۰۱ گزارشی با عنوان «در بلوچستان چه می گذرد؟ پرسش درباره زمینه رخدادها» در رادیو زمانه منتشر شد که نتوانستیم از کنار آن به سادگی عبور کنیم. نوشته شامل ۲۶ پرسش و پاسخ است. پرسشنامه در دو بخش: وضعیت عمومی مردم (۵ سوال) و وضعیت خاص زنان بلوچستان (۲۱ سوال) طراحی و عنوان شده با کمک یکی از «دوستان» که در منطقه کار میکند تکمیل شده است.
پرسش و انتقاد نخست ما معطوف به خود رسانه رادیو زمانه است که در این سالها تلاش کرده صدای بیصدایان باشد. سوال ما این است که چطور پرسشهایی که تنها یک نفر پاسخگوی آنها بوده و اصلا در متن ذکر نشده که این مصاحبهشونده به چه فعالیت یا کسب و کاری در منطقه مشغول است با چنین تیتر کلاننگری کار شده است؟ آیا اگر کسی سالها در تهران زندگی و کار کرده باشد و در مصاحبهای به این سوالات پاسخ دهد تحت عنوان «در تهران چه میگذرد» منتشر خواهد شد؟ آیا محدوده دید یک فرد با هر سابقهای با چنین عنوانی قابل انتشار در هیچ رسانهای هست؟
ما همچنین از رادیو زمانه میپرسیم که: آیا برای این رسانه این سوال مطرح نشد که چرا مخاطب چنین پرسشهایی فعالان مدنی و میدانی بلوچ و سیستانی نیستند؟ آیا از نظر آنها در این مدت به میزان کافی نظرات، ایدهها و تحلیلهای فعالان بومی پوشش داده شده بودند که دیگر بینیاز از مصاحبه با آنان شده بودیم و حالا نیاز داشتیم که ناظری بیرونی درباره سیستان و بلوچستان سخن بگوید؟
حال برمیگردیم به متن مصاحبه که فرزانه راجی و نسرین مبتکر نویسندگان آن هستند. خب طبعا نمیخواهیم عنوان کنیم تمامی نظرات به کلی باطل و مردود است، اما دغدغه ما شیوه مواجه با مسائل، بازنمایی و همچنین لحن مصاحبهشونده است که بسیار تاملبرانگیز است. در متن، هیچ پیشزمینهای از مصاحبهشونده داده نمیشود، اما او از مباحثی چون آرایش طبقاتی تا کنترل باروری، نفی زنکشی، پایگاه مذهبی مولوی عبدالحمید، ساختار و بافتار زندگی خانوادگی و عشیرهای مورد سوال قرار میگیرد. پرسشها به شکلی بسیار کلی مطرح شدهاند و شخص مصاحبهشونده در پاسخهایش بدون اشاره به آمار و منابع اطلاعاتی، پژوهشهای میدانی یا مردمنگارانه و حتی اشاره به اینکه بگوید منظورش کدام منطقه در سیستان و بلوچستان است، صرفا نظرات شخصی خود را با نگاهی فرادستانه، بالا به پایین و پر از فکتهای اشتباه ابراز میکند. در واقع یک نگاه توریستی و اورینتالیستی در سراسر پاسخها حاکم است که از کل معضلات و مشکلات سیاستزدایی میکند. از دید ما چنین نگاهی در خدمت عادیسازی سرکوبهای چندلایه، درهمتنیده و نهادینهشده ریشهدار است و حتی نمیتواند تمایزی میان لایههای مختلف سرکوب خانوادگی، طایفگی، کاستی، جنسیتی و حکومتی قائل شود.
ادامهی متن را در وبسایت رادیو زمانه بخوانید:
https://www.radiozamaneh.com/749139/
#ژن_ژیان_ئازادی
@bidarzani
Radiozamaneh
در بلوچستان چه میگذرد؟ − پرسش دربارهی زمینهی رخدادها
فرزانه راجی و نسرین مبتکر – درباره شرایط عمومی و وضعیت زنان بلوچستان مجموعهای از پرسشها طرح شدهاند که تلاش شده به آنها با نظر به تجربهی عینی و عملی پاسخ داده شود.
بيدارزنى
Photo
#نسیم_سلطان_بیگی خبرنگار و فعال دانشجویی سابق دانشگاه علامه طباطبایی شامگاه ۲۱ دیماه هنگام خروج از کشور بازداشت شد.
براساس توییت منتشر شده توسط مادر او، ایران جلالی، مأموران امنیتی نسیم سلطانبیگی را در فرودگاه بینالمللی ایران دستگیر و به مکانی نامعلوم منتقل کردهاند. زمانیکه برای تحویل وسایل و دریافت کارت پرواز رفته بود، موبایل او خاموش شد و بعد از چند ساعت بیخبری، در تماسی کوتاه از بازداشت خود و توقیف وسایلش خبر داد.
نسیم سلطانبیگی برای بار سوم است که بازداشت میشود. بار اول به اتهام «اجتماع و تبانی جهت ارتکاب جرم و اغتشاش» به دلیل شرکت در تجمع اعتراضی زنان برای تغییر قوانین تبعیضآمیز در ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ بازداشت و به مدت ۸ روز در بند ۲۰۹ بود. در تیرماه سال ۱۳۸۶ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۲ سال حبس تعلیقی به مدت ۵ سال محکوم شد. بار دوم در آذرماه ۱۳۸۶ در جریان دستگیری گسترده دانشجویان طیف چپ دستگیر و به مدت ۵۴ روز در بند ۲۰۹ در بازداشت بود. از این بابت در نهم آذرماه ۱۳۸۹ از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به شش سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم شامل ۳ سال حبس تعزیری به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» و یک سال به علت «تبلیغ علیه نظام» بود که دو سال حکم تعلیقی سال ۸۵ به آن اضافه شد. ۲۲ مهرماه ۱۳۹۱ برای اجرای این حکم به زندان افتاد و پس از مرخصی ۲۵ روزه در ۲۳ فروردین ۱۳۹۳، در هنگام بازگشت به زندان حکم آزادی خود را دریافت کرد.
#ژن_ژیان_ئازادی
#جنین_زند_آجویی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
@bidarzani
براساس توییت منتشر شده توسط مادر او، ایران جلالی، مأموران امنیتی نسیم سلطانبیگی را در فرودگاه بینالمللی ایران دستگیر و به مکانی نامعلوم منتقل کردهاند. زمانیکه برای تحویل وسایل و دریافت کارت پرواز رفته بود، موبایل او خاموش شد و بعد از چند ساعت بیخبری، در تماسی کوتاه از بازداشت خود و توقیف وسایلش خبر داد.
نسیم سلطانبیگی برای بار سوم است که بازداشت میشود. بار اول به اتهام «اجتماع و تبانی جهت ارتکاب جرم و اغتشاش» به دلیل شرکت در تجمع اعتراضی زنان برای تغییر قوانین تبعیضآمیز در ۲۲ خرداد ۱۳۸۵ بازداشت و به مدت ۸ روز در بند ۲۰۹ بود. در تیرماه سال ۱۳۸۶ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ۲ سال حبس تعلیقی به مدت ۵ سال محکوم شد. بار دوم در آذرماه ۱۳۸۶ در جریان دستگیری گسترده دانشجویان طیف چپ دستگیر و به مدت ۵۴ روز در بند ۲۰۹ در بازداشت بود. از این بابت در نهم آذرماه ۱۳۸۹ از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به شش سال حبس تعزیری محکوم شد. این حکم شامل ۳ سال حبس تعزیری به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» و یک سال به علت «تبلیغ علیه نظام» بود که دو سال حکم تعلیقی سال ۸۵ به آن اضافه شد. ۲۲ مهرماه ۱۳۹۱ برای اجرای این حکم به زندان افتاد و پس از مرخصی ۲۵ روزه در ۲۳ فروردین ۱۳۹۳، در هنگام بازگشت به زندان حکم آزادی خود را دریافت کرد.
#ژن_ژیان_ئازادی
#جنین_زند_آجویی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
@bidarzani
🟣 #سحر_آذرپیرا، دانشجوی ۱۸ ساله رشته مرمت دانشگاه هنر اصفهان، در روز ۲۵ مهر توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به زندان دولتآباد اصفهان منتقل شد.
با گذشت نزدیک به سه ماه از زمان بازداشت این دانشجو او همچنان در بلاتکلیفی به سر میبرد و زمان دادگاهش مشخص نشده است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
با گذشت نزدیک به سه ماه از زمان بازداشت این دانشجو او همچنان در بلاتکلیفی به سر میبرد و زمان دادگاهش مشخص نشده است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
🟣 #عیسی_چولاندیم، نقاش، گرافیست و مجسمهساز اهل رشت سهشنبه ۲۰ دیماه با حمله ماموران به منزلش، بازداشت شد.
در جریان بازداشت او، مأموران وسایل شخصیاش را نیز ضبط کرده و با خود بردند و هنوز از وضعیت سلامتی این هنرمند خبری در دست نیست.
گفته میشود که عیسی چولاندیم از اساتید نقاشی گیلان به همراه چند نفر از دستیارانش به جرم اشاعهی کمپینی برای مبارزه با #کودکهمسری بازداشت شدهاند.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
در جریان بازداشت او، مأموران وسایل شخصیاش را نیز ضبط کرده و با خود بردند و هنوز از وضعیت سلامتی این هنرمند خبری در دست نیست.
گفته میشود که عیسی چولاندیم از اساتید نقاشی گیلان به همراه چند نفر از دستیارانش به جرم اشاعهی کمپینی برای مبارزه با #کودکهمسری بازداشت شدهاند.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
🟣 #مهتاب_انصاریان دانشجوی گرافیک دانشگاه سوره که درتاریخ ۲۴ آبان بازداشت شده بود و اکنون بیش از ۲ ماه در زندان قرچک بهسر میبرد، به رای دادگاه بدوی به تحمل ۲ سال حبس محکوم شد.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
🟣 #بیتا_حقانی_نسیمی بلاگر و دانشجوی گرافیک دانشگاه قدسیه ساری که در تاریخ ۲۶ مهرماه بازداشت شده بود، با حکم شعبهی اول دادگاه انقلاب ساری از اتهام افساد فیالارض تبرئه و در نهایت به ۱۸ سال حبس تعزیری که ۵ سال آن قابل اجراست و ۲ سال منع خروج از کشور و ضبط وسایل ارتکاب جرم به نفع دولت محکوم شد.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
🟣 #نازلی_سعیدی دانشجوی مهمان پزشکی ترم ۷ دانشگاه علوم پزشکی تبریز علیرغم صدور عدم تحمل حبس توسط پزشک به دلیل بیماری زمینهای، به اتهام اجتماع و تبانی با اغتشاشگران برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور، در دادگاه بدوی به ۱۵ ماه زندان محکوم شد.
وی روز ۴ آبان ۱۴۰۱ در فلکه دانشگاه تبریز به اتهام کشف حجاب و حمل تراکت، توسط نیروی انتظامی بازداشت و علیرغم صدور عدم تحمل حبس به مدت ۵۶ روز در بازداشت به سر برده و در شرایط نامناسب روانی مورد بازجویی قرار گرفته است.
او روز ۲۸ آذر با قرار وثیقه آزاد و به اتهام اجتماع و تبانی با اغتشاشگران علیه امنیت ملی، به تحمل ۱۵ ماه زندان و به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام، به پرداخت ۱۰ میلیون تومان محکوم شده است. همچنین دو سال ممنوعیت خروج از کشور هم به عنوان مجازات تکمیلی مقرر گردیده است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
وی روز ۴ آبان ۱۴۰۱ در فلکه دانشگاه تبریز به اتهام کشف حجاب و حمل تراکت، توسط نیروی انتظامی بازداشت و علیرغم صدور عدم تحمل حبس به مدت ۵۶ روز در بازداشت به سر برده و در شرایط نامناسب روانی مورد بازجویی قرار گرفته است.
او روز ۲۸ آذر با قرار وثیقه آزاد و به اتهام اجتماع و تبانی با اغتشاشگران علیه امنیت ملی، به تحمل ۱۵ ماه زندان و به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام، به پرداخت ۱۰ میلیون تومان محکوم شده است. همچنین دو سال ممنوعیت خروج از کشور هم به عنوان مجازات تکمیلی مقرر گردیده است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
بيدارزنى
Photo
🟣 #دنیا_فرهادی، دانشجوی معماری دانشگاه آزاد اهواز، روز چهارشنبه ۱۶ آذر در مجاورت رودخانه کارون ناپدید شد و سپس جسد بیجان وی پیدا شد.
بنابه اخبار واصله دنیا روز ۱۶ آذر در اعتراضات دانشجویی حضور یافته و همان جا با بسیجیهای دانشگاه درگیری کلامی داشته است.
وی ساعت ۹ شب با یکی از دوستان خود که هویت او مشخص نیست قرار داشته و این را با تماسی به اطلاع مادر خود میرساند. وی ساعت ۱۰ شب نیز تماس ناموفقی با پدر خود داشته و پس از آن ناپديد شده است.
گفته میشود خانواده وی پس از آنکه نگران فرزند خود شدهاند گوشی وی را ردیابی کرده و متوجه میشوند کنار پل کارون آخرین محل حضور دنیا بوده است. پس از آنکه در محل حضور پیدا میکنند با خونی ریخته شده روی زمین مواجه میشوند. آزمایشها نشان داده است که خون متعلق به دنیا فرهادی بوده است.
تا چهار روز نیروهای امنیتی اجازه حضور غواص برای پیدا کردن دنیا در رود کارون را نمیدهند تا اینکه بعد از چهار روز جسد بیجان وی توسط ماهیگیرهای کوت عبداله پیدا شده و خانواده متوجه شدهاند دخترشان تیر خورده است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
بنابه اخبار واصله دنیا روز ۱۶ آذر در اعتراضات دانشجویی حضور یافته و همان جا با بسیجیهای دانشگاه درگیری کلامی داشته است.
وی ساعت ۹ شب با یکی از دوستان خود که هویت او مشخص نیست قرار داشته و این را با تماسی به اطلاع مادر خود میرساند. وی ساعت ۱۰ شب نیز تماس ناموفقی با پدر خود داشته و پس از آن ناپديد شده است.
گفته میشود خانواده وی پس از آنکه نگران فرزند خود شدهاند گوشی وی را ردیابی کرده و متوجه میشوند کنار پل کارون آخرین محل حضور دنیا بوده است. پس از آنکه در محل حضور پیدا میکنند با خونی ریخته شده روی زمین مواجه میشوند. آزمایشها نشان داده است که خون متعلق به دنیا فرهادی بوده است.
تا چهار روز نیروهای امنیتی اجازه حضور غواص برای پیدا کردن دنیا در رود کارون را نمیدهند تا اینکه بعد از چهار روز جسد بیجان وی توسط ماهیگیرهای کوت عبداله پیدا شده و خانواده متوجه شدهاند دخترشان تیر خورده است.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
🟣 #نوشین_کشاورزنیا، پژوهشگر اجتماعی و فعال حقوق زنان به پنج سال حبس تعریزی محکوم شد.
نوشین کشاورزنیا، پژوهشگر اجتماعی و از بنیانگذاران «کار بدون آزار» در شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب اسلامی به اتهام اجماع و تبانی به جهت اقدام علیه امنیت ملی به پنج سال زندان محکوم شد. کشاورزنیا در دادگاه بدوی که در روز ۲۱ شهریور به ریاست قاضی علی مظلوم برگزار شده بود، به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده بود که این حکم در دادگاه تجدیدنظر بدون هیچ تغییری تائید شده است.
او روز پنجم اردیبهشت ماه سال جاری، پس از احضار از سوی مقامات امنیتی، بازداشت و به زندان اوین منتقل و پس از دوازده روز با قرار وثیقه یکمیلیاردتومانی آزاد شده بود.
نوشین کشاورزنیا که از سال ۱۳۸۱ فعالیت در حوزه زنان را شروع کرده بود، در چندسال اخیر عمده فعالیتش بر آموزش زنان و مردان شاغل برای ایجاد محیطهای کاری امن و بهدور از آزار و خشونت متمرکز شده بود. در کیفرخواست ارائهشده در دادگاه اتهام او تلاش برای ایجاد نارضایتی و شورش عمومی از طریق توجه افکار عمومی به ماجرای خشونت و ایجاد مطالبه کاذب برابری جنسیتی مطرح شده بود.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
نوشین کشاورزنیا، پژوهشگر اجتماعی و از بنیانگذاران «کار بدون آزار» در شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب اسلامی به اتهام اجماع و تبانی به جهت اقدام علیه امنیت ملی به پنج سال زندان محکوم شد. کشاورزنیا در دادگاه بدوی که در روز ۲۱ شهریور به ریاست قاضی علی مظلوم برگزار شده بود، به پنج سال حبس تعزیری محکوم شده بود که این حکم در دادگاه تجدیدنظر بدون هیچ تغییری تائید شده است.
او روز پنجم اردیبهشت ماه سال جاری، پس از احضار از سوی مقامات امنیتی، بازداشت و به زندان اوین منتقل و پس از دوازده روز با قرار وثیقه یکمیلیاردتومانی آزاد شده بود.
نوشین کشاورزنیا که از سال ۱۳۸۱ فعالیت در حوزه زنان را شروع کرده بود، در چندسال اخیر عمده فعالیتش بر آموزش زنان و مردان شاغل برای ایجاد محیطهای کاری امن و بهدور از آزار و خشونت متمرکز شده بود. در کیفرخواست ارائهشده در دادگاه اتهام او تلاش برای ایجاد نارضایتی و شورش عمومی از طریق توجه افکار عمومی به ماجرای خشونت و ایجاد مطالبه کاذب برابری جنسیتی مطرح شده بود.
#ژن_ژیان_ئازادی
#اعتصاب_سراسری
@bidarzani
Forwarded from شوراهای صنفی دانشجویان کشور
⛔️تداوم بازداشت علی اسداللهی
#علی_اسداللهی شاعر، نویسنده و دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، در تاریخ ۳۰ آبان ماه در منزل خود دستگیر شد.
بنا بر گفتهی نزدیکان، وی از ابتدای دستگیری در سلول انفرادی به سر برده، مورد ضرب و شتم واقع شده و در این مدت تنها چند بار و هر بار برای مدت بسیار کوتاهی اجازهٔ تماس با بستگان خود را داشته است.
گفتنی است، وی پس از تحمل حدود ۵۰ روز انفرادی، پس از انتقال به فشافویه تنها یکبار اجازهی ملاقات با خانواده را پیدا کرده است.
#سرکوب_فراگیر
#دانشگاه_تهران
4⃣4⃣6⃣0️⃣
🆔@senfi_uni_iran
#علی_اسداللهی شاعر، نویسنده و دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، در تاریخ ۳۰ آبان ماه در منزل خود دستگیر شد.
بنا بر گفتهی نزدیکان، وی از ابتدای دستگیری در سلول انفرادی به سر برده، مورد ضرب و شتم واقع شده و در این مدت تنها چند بار و هر بار برای مدت بسیار کوتاهی اجازهٔ تماس با بستگان خود را داشته است.
گفتنی است، وی پس از تحمل حدود ۵۰ روز انفرادی، پس از انتقال به فشافویه تنها یکبار اجازهی ملاقات با خانواده را پیدا کرده است.
#سرکوب_فراگیر
#دانشگاه_تهران
4⃣4⃣6⃣0️⃣
🆔@senfi_uni_iran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🟣 آزار خیابانی چیست؟ چگونه بر زیست روزمره زنان تاثیر میگذرد؟ چه رابطهای بین آزار خیابانی و توسعهی انسانی وجود دارد؟
▫️اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» چه تاثیری در احساس امنیت زنان ایرانی گذاشته است؟
▫️در این شماره از #رادیو_رحا روایتهایی از آزار زنان در فضاهای عمومی پیش از شهریور ۱۴۰۱ و پس از آن میشنوید.
کارشناس این شماره: جلوه جواهری
کارشناس پژوهش: فردوس شیخالاسلام
نویسنده: عطیه ملکزاهدی
طراح لوگو و کاور: سارا کریمی
موسیقی: مرسده غلامی
مدیر اجرایی: اسما صارمی
تهیه کننده: موسسه رحمان
و این، جای خالی نیلوفر حامدی است.
🔻لینک رادیو رحا در کستباکس:
https://castbox.fm/vb/562798222
@rahmaninstitute
@bidarzani
▫️اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» چه تاثیری در احساس امنیت زنان ایرانی گذاشته است؟
▫️در این شماره از #رادیو_رحا روایتهایی از آزار زنان در فضاهای عمومی پیش از شهریور ۱۴۰۱ و پس از آن میشنوید.
کارشناس این شماره: جلوه جواهری
کارشناس پژوهش: فردوس شیخالاسلام
نویسنده: عطیه ملکزاهدی
طراح لوگو و کاور: سارا کریمی
موسیقی: مرسده غلامی
مدیر اجرایی: اسما صارمی
تهیه کننده: موسسه رحمان
و این، جای خالی نیلوفر حامدی است.
🔻لینک رادیو رحا در کستباکس:
https://castbox.fm/vb/562798222
@rahmaninstitute
@bidarzani
بيدارزنى
Photo
به یاد رُزا لوکزامبورگ و کارل لیبکنشت، مبارزان قهرمان راه رهایی
▫️چه کسانی بودند سنگدلانی که در ۱۵ ژانویهی ۱۹۱۹ رزا لوکزامبورگ و کارل لیبکنشت را بزدلانه و پنهان در تاریکی شب کشتند؟ چه کسانی بودند تاریکاندیشانی که کوردلانه میخواستند با خاموشکردن چراغ زندگیِ این مشعلداران روشنایی، راه را بر مبارزهی رهاییبخش ببندند؟ آیا از آنها نامی در تاریخ باقی است؟ و اگر هست؛ جز با بدنامی و ننگ و رسوایی؟ از تبار آنها نیستند آیا جلادانی که امروز از سر ترس و ننگ و رسواییْ چهرههایشان را پشت نقابهای چرکین پنهان میکنند و طناب دار به گردن قهرمانان دلاور مبارزه برای رهایی میاندازند؟ از تبار آنها نیستند آیا اینانی که امروز بزدلانه و پنهان در تاریکی، زندانیانِ چشمبسته را شکنجه میکنند؟ آیا از اینان نیز نامی در تاریخ باقی خواهد ماند، جز به بدنامی و ننگ و رسوایی؟ و فقط زمانیکه باید با نامهای ننگینشان از پسِ پردهی دخمههای تاریکشان بیرون بیایند و به مادران و پدران و خواهران و برادران و فرزندان و همسران و رفیقان دادخواه پاسخ دهند؟ زمانیکه «دختران دشت، دختران آرزوهای بیکران» سلاح «آبایی»ها را صیقل دادهاند و بیچشمبند و در روشنایی روز چشم در چشمشان دوختهاند و از آنها پاسخ میخواهند؟
▫️چه زبون و حقیر بودند آن بدسگالان و چه زبونتر و حقیرتر هستند نوادگان مرگآیین امروزشان در برابر سرود پرغوغای زندگی که از ژرفای سینهی مبارزان راه رهایی فریاد میکشد.
ای کاش، ای کاش مبارزانی که امروز در دهلیزهای تاریک زندانها و شکنجهگاههای جمهوری اسلامی، این رژیم مرگ و رنج و تباهی، اسیرند، بهویژه زنان مبارز قهرمان، میتوانستند در گوشهی تنهاییِ دلگیرِ خود به نجوای رُزای قهرمان، به این غوغای رنگارنگ نور و شادی در سکوت، گوش کنند، زمانیکه مینوشت:
«اینجا، ساکت و بیکس دراز کشیدهام، پیچیده در تو-در-توی پیچانِ این پردهی سیاهِ ظلمتِ ملال و اسارتِ زمستان؛ و با همهی اینها، قلبم از زخمهی شعفی ناباورانه و ناشناخته میتپد، چنانکه گویی زیر پرتو درخشان نور آفتاب بر چمنزاری گلباران قدم میزنم. اینجا، در تاریکی، به زندگی لبخند میزنم، چنانکه گویی رازی سحرآمیز در دل دارم که میتواند به غمزهای، همهی این اهریمنیها و غمبارگیها را رسوا کند و آنها را به هیاهوی روشنی و شادی و خوشبختی بدل سازد. و غرقِ این حال و هوا، خودم در جستوجوی علت این شادیام، و چون هیچ علتی نمییابم، دوباره میخندم، اینبار بهخودم. بهنظر من، آن راز چیزی نیست جز خودِ زندگی؛ کافی است آدم خوب و دقیق نگاه کند: ژرفای ظلمت شبانه زیبا و دستنواز است همچون مخمل. و کافی است آدم خوب و دقیق گوش فرا دهد: خشخشِ شنِ نمناک زیر گامهای آرام و خستهی نگهبانِ شب، ترنم ترانهی کوچک و زیبایی از زندگی است.»
(رزا لوکزامبورگ، نامه به سونیا لیبکنشت، دسامبر ۱۹۱۷، زندان «برسلاو»)
📝متن کامل این نامه:
👉🏽 https://wp.me/p9vUft-1c6
@bidarzani
▫️چه کسانی بودند سنگدلانی که در ۱۵ ژانویهی ۱۹۱۹ رزا لوکزامبورگ و کارل لیبکنشت را بزدلانه و پنهان در تاریکی شب کشتند؟ چه کسانی بودند تاریکاندیشانی که کوردلانه میخواستند با خاموشکردن چراغ زندگیِ این مشعلداران روشنایی، راه را بر مبارزهی رهاییبخش ببندند؟ آیا از آنها نامی در تاریخ باقی است؟ و اگر هست؛ جز با بدنامی و ننگ و رسوایی؟ از تبار آنها نیستند آیا جلادانی که امروز از سر ترس و ننگ و رسواییْ چهرههایشان را پشت نقابهای چرکین پنهان میکنند و طناب دار به گردن قهرمانان دلاور مبارزه برای رهایی میاندازند؟ از تبار آنها نیستند آیا اینانی که امروز بزدلانه و پنهان در تاریکی، زندانیانِ چشمبسته را شکنجه میکنند؟ آیا از اینان نیز نامی در تاریخ باقی خواهد ماند، جز به بدنامی و ننگ و رسوایی؟ و فقط زمانیکه باید با نامهای ننگینشان از پسِ پردهی دخمههای تاریکشان بیرون بیایند و به مادران و پدران و خواهران و برادران و فرزندان و همسران و رفیقان دادخواه پاسخ دهند؟ زمانیکه «دختران دشت، دختران آرزوهای بیکران» سلاح «آبایی»ها را صیقل دادهاند و بیچشمبند و در روشنایی روز چشم در چشمشان دوختهاند و از آنها پاسخ میخواهند؟
▫️چه زبون و حقیر بودند آن بدسگالان و چه زبونتر و حقیرتر هستند نوادگان مرگآیین امروزشان در برابر سرود پرغوغای زندگی که از ژرفای سینهی مبارزان راه رهایی فریاد میکشد.
ای کاش، ای کاش مبارزانی که امروز در دهلیزهای تاریک زندانها و شکنجهگاههای جمهوری اسلامی، این رژیم مرگ و رنج و تباهی، اسیرند، بهویژه زنان مبارز قهرمان، میتوانستند در گوشهی تنهاییِ دلگیرِ خود به نجوای رُزای قهرمان، به این غوغای رنگارنگ نور و شادی در سکوت، گوش کنند، زمانیکه مینوشت:
«اینجا، ساکت و بیکس دراز کشیدهام، پیچیده در تو-در-توی پیچانِ این پردهی سیاهِ ظلمتِ ملال و اسارتِ زمستان؛ و با همهی اینها، قلبم از زخمهی شعفی ناباورانه و ناشناخته میتپد، چنانکه گویی زیر پرتو درخشان نور آفتاب بر چمنزاری گلباران قدم میزنم. اینجا، در تاریکی، به زندگی لبخند میزنم، چنانکه گویی رازی سحرآمیز در دل دارم که میتواند به غمزهای، همهی این اهریمنیها و غمبارگیها را رسوا کند و آنها را به هیاهوی روشنی و شادی و خوشبختی بدل سازد. و غرقِ این حال و هوا، خودم در جستوجوی علت این شادیام، و چون هیچ علتی نمییابم، دوباره میخندم، اینبار بهخودم. بهنظر من، آن راز چیزی نیست جز خودِ زندگی؛ کافی است آدم خوب و دقیق نگاه کند: ژرفای ظلمت شبانه زیبا و دستنواز است همچون مخمل. و کافی است آدم خوب و دقیق گوش فرا دهد: خشخشِ شنِ نمناک زیر گامهای آرام و خستهی نگهبانِ شب، ترنم ترانهی کوچک و زیبایی از زندگی است.»
(رزا لوکزامبورگ، نامه به سونیا لیبکنشت، دسامبر ۱۹۱۷، زندان «برسلاو»)
📝متن کامل این نامه:
👉🏽 https://wp.me/p9vUft-1c6
@bidarzani
Telegram
نقد
به یاد رُزا لوکزامبورگ و کارل لیبکنشت، مبارزان قهرمان راه رهایی
🖋@naghd_com
🖋@naghd_com