But sometimes...

یروز که همه چی تموم شده بود
یروز که آروم بودیم
با هم
دست همو میگیریم میریم جایی که هیچ کس نباشه
میریم جایی که عصر توی منظرش با سکوت و صدای پرنده ها چایی بخوریم و نمیزاریم کسی خلوتمونو بهم بزنه
از قشنگی چشمه اون ور پل برای هم تعریف میکنیم و از ذهن آزاد و قشنگی که داره ساخته میشه با هم میگیم خاطره می‌سازیم
ما اونجا میمونیم چون اون روز قشنگ رسیده
اون روزی که ما اونجا بودیم
با هم
با آرامش
توی تک تک لحظه هاش قشنگی
همون روزیه که خورشید قشنگ بیرون اومده
اون روز همون روزیه که گفته بودیم
که باید از ته دل لبخند بزنیم
و با خیال راحت قدم بزنیم
و وقتی پامون رو روی زمین میزاریم افکار گذشته از وجودمون به دل خاک برن
اون روز زود میرسه
چون ما قوی میمونیم.
....(:

‏کاش که پنجره بودم.
کسی از من عبور نمی‌کرد.
جز هوا. جز نور.

آدم‌ها و بار کلماتشون واقعا عجیب و ترسناکن، می‌تونن از هزاران کیلومتر اون‌طرف‌تر توی بغل بگیرنت یا به سمتت لشکرکشی کنن و کل روزت رو روی سرت آوار کنن.

امروزم منتظرت موندم؛
کل افکارم و قدم زدم و اندازه گیریشون کردم..دیگه از حفظم همشو..فقط..
انگار این افکار من هر روز خیلی بیشتر و بیشتر میشه..یعنی میتونین با خریدن افکارم..زمینی با اندازه جادویی داشته باشین..~
ولی این زمین..متعلق به منه..زمینی پر از راز که خودمم هنوز در حال گشتن توشم..
;Jasmine

من خاطره هاتو هرروز از لابه لا شلوغی،فکرم میکشم بیرون و ساعت ها بهش زل میزنم.

اینجا.....

بدون اسکات دوست نداشتم اینجا رو

مرده بود

الان هست

بهتر از همیشه

هست...

بمونه پیشم

تا جایی که بتونه........

قبول

ولی من اینو نوشتم برای مامانم...
دادم دستش

:))