“Zamonaviylashish” deb faxsh va shunga o’shash ishlarni, “buni nimasi yomon” - deb qarab o’tiradigan odamlarni jinim suymaydi.

Bunga oddiy misol: kinolar. Deyarli hamma kinolarda faxshga targ’ib bor.

Va ba’zilar uchun bular oddiy hol.

Namozdaman, va bomdod uchun qo’yilgan “budilnik” jaranglashni boshladi. Avozi shu qadar yoqimsiz tuyilyapdi …, lekin borib o’chirolmasdim. Keyin qanchadir muddat eshitdim va o’chirdim ( qandaydir yomon his bilan).

Keyin fikr qildim. Holbuki, bu yoqimsiz ovoz meni uyg’otish uchun edi ( telefon o’z vazifasini bajariyotgan edi ). Va shu joyida savol: nega men bu ovozni eshitib g’azablandim… ( endi keraksiz bo’lgani uchunmi?)

Xisqacha xulosa: Ba’zan hayotimizdagi insonlarni xuddi shu “budilnik” kabi xafa qilib qo’yamiz, ularga nisbatan nohaqlik qilamiz (o’zimizni o’ylab) .

— На ўтмиш бор, на келажак. Ўтмишингга боқиб қайғуга ботма ва келажакка боқиб ташвишланма. Ҳозирги он ила яша, чунки сен шу онда борсан.

Жалолиддин Румий

Bugungi suhbatda meni o’ylantirgan savol.

“Nega aynan sizni ishga olishimiz kerak?”

Loyalty — it is a thing that no one can buy or force.

own coding group(s)🧑🏻‍💻

O’xshamadimi ?!

Hammasini unutib qaytib boshlash kerak. Chunki odam to’xtamagunicha unda imkoniyatlar bor bo’ladi.

(O’xshamaydi degan xayol bu — o’z nomi bilan xayol, real emas.)