O’zgarishni istamagan, oldinga siljimaydi.

10 yil oldingi fikrlash va qarorlar hechqanday o’zgarishsiz qolsa, bilish kerakki, sen o’smabsan.

Fikrlarni xatoligini tan olish yoki o’zgartirishdan qo’rqmaslik kerak. Faqatgina johillar haqdan qochadi.

Unutish yaxshi (in some cases). To’lgan piyolani qanday yana to’ldirishga urinish mumkin?!

Jinni bo’lib qolgan odamlarni, kuchi ko’payib ketar ekan. To’g’rirog’i bor yashirin kuch yuzaga chiqadi.

Men bir statistikani o’qigandim, ona bolasini qutqarib qolish uchun hattoki mashinani siljita olishi mumkin ekan (kuchi bilan surib). Lekin undan keyin mushaklar 100% ishlagani sababli nogiron bo’lish xavfi bor, chunki mushaklar qayta tiklana olmaydigan darajada zo’riqadi.

O’ylab qoldim, bu yerda shunday bir o’xshashlik bor.

Odam miyyasida qandaydir bo’limni o’chirsa, u bor kuchini ishlata oladi. Ishonish qiyin bo’lgan, qandaydir g’ayritabiiy, tanamizda yashiringan kuch. Bu bo’limni o’chirish uchun kasal bo’lish kerak( ya’ni jinni ) yoki onaning bolasiga bo’lgan kuchli sevgi va mehr.

Mana shu yerda yani bir narsa xayolimga keldi.

Sahobiylar davrida, kam sonli musulmonlar o’zidan ancha katta qo’shinlarni mag’lub qilgani isbotini topgandek bo’ladi.

Ular ( sahobiylar ) o’sha miyyadagi bo’limni iymon bilan o’chirishgan.

That is true)))

Kimgadur yoqar lola,
Kim atirgul shaydosi.
Men uchun rayxon alo,
Rayxonning yo'q baxosi.......

Dunyoning qaysidir burchagida, kimdur hayot uchun kurashyotganda, biz shunchaki zerikdik dedik…

Walking in the morning is irreplaceable

Ustozi yoqning, ustozi shayton… ekan

Meni tasirlantirgan gap (Tafsirdan):

Bazi sahobiylar jannat xabarini olishganda, hattoki qo’llaridagi turgan xurmoni ham yeyishni ko’p ko’rgan ekanlar. ( Yani ular bu dunyoda soniyani ham gʻanimat bilganlar . )

Hozirgi vaqt uchun eng yaxshi qurol bu Networking ekan.

Hamma ham xato qiladi yoki adashadi. Shuni tushinib yetib, o’zgarish (isloh qilish) bir san’at bo’lsa, u odamni kechirish bir jasoratdir.

Toshkanni Qora bulutlar o’ramoqda😂

@Musiqaizlovchi_robot | info

Bazan eski tanishla, yoq joydan (o’z o’zidan ) ko’zimga ko’rinib ketadi. Va uning ketidan xotiralar.

Bazi tanishlarim o’sha odamga o’xshagani uchun ularni eslagan bo’lishim mumkin va bu normal.

Lekin bazilari xuddi sarobday ko’zimga ko’rinadi, u yerda hech qanday odam bo’lmasa ham.

shunaqasi ham bo’lar ekan😅