Your body can do 10 times more than what your brain tells. When your brain will tell you have to stop. You can't keep going but reality is your body can keep going. You just have to endure.
Укусить язык во время еды - Это пример того что можно ошибиться даже с многолетним опытом.
Sufyonu savriydan so'raldi:
Solih amal nima?
U Kishi: Biror kishi seni
qilgan amalingni
maqtashini istamasligingdir,-
deb javob berdilar
Solih amal nima?
U Kishi: Biror kishi seni
qilgan amalingni
maqtashini istamasligingdir,-
deb javob berdilar
🕊1
Shu yaqin o’tmishda o’rganishdan zerikdim…
Va o’zimga savol berdim.
— Nega?
Axir ilmga joningni bersang, ilm senga o’zining bir qismini beradiku?!
Shu yerda savollar kela boshladi.
Nega unda zerikyapman?
Natijani kutibmi?
Qachon yetarlicha bo’ladi, debmi?
Bu (ilm) ni oxirini kutibmi?
Yoki keyingi qadamni bilmaganim uchunmi?
Lekin bir narsa aniq. Hamma savolni negizi bu mavhumlikka borib taqaladi.
Shu yerda bir teoriya o’ylab qoldim. Men ilmni qandaydir chegarasi bor qolipga tushirishga urunyapman. Yoki uni qandaydir o’lchov birligi bilan o’lchayapman ( 3D fazoda malum bo’lgan).
Lekin: “Ilm bu go’yoki cheksiz ummon (ham vertikal, ham gorizontal). U hechqachon bizga ma’lum bo’lgan uzunlik, hajm, massa va hokazoga mos emas. Unga (ilmga) alohida o’lchov kerak, xuddi o’ziga o’xshagan cheksizlik o’lchovi.”
— Xo’p, Bexruz, axir seni shu cheksizlik zeriktirmagandimi??
— Yoq, aslida meni qolipga sololmaganim tashvishlantirgandi.
— Hop, endi nima o’zgardi?! Bu cheksizlik birligini qanday topasan.
— Manikcha bu birlik, fizik jihatdan mavjud emas, lekin uni tafakkur qilsa bo’ladi.
— Ya’ni?.
— Ilm bu ummon dedik. Ya’ni uni birligini bilish uchun ilmni qolipga solish emas, u bilan birga suzmoq kerak. Cheksizlikdan cheksizlikka…
— ….?
— O’zini erkin qo’yib, oqim bo’ylab ketmoq kerak.
— Bu yerda birlik qani??
— Mantiq ham shunda. Birlik asli yoq. Faqat oqim bor. Xohlasang suz, xohlasang qol.
Sen baribir ummon ichidasan…
Va o’zimga savol berdim.
— Nega?
Axir ilmga joningni bersang, ilm senga o’zining bir qismini beradiku?!
Shu yerda savollar kela boshladi.
Nega unda zerikyapman?
Natijani kutibmi?
Qachon yetarlicha bo’ladi, debmi?
Bu (ilm) ni oxirini kutibmi?
Yoki keyingi qadamni bilmaganim uchunmi?
Lekin bir narsa aniq. Hamma savolni negizi bu mavhumlikka borib taqaladi.
Shu yerda bir teoriya o’ylab qoldim. Men ilmni qandaydir chegarasi bor qolipga tushirishga urunyapman. Yoki uni qandaydir o’lchov birligi bilan o’lchayapman ( 3D fazoda malum bo’lgan).
Lekin: “Ilm bu go’yoki cheksiz ummon (ham vertikal, ham gorizontal). U hechqachon bizga ma’lum bo’lgan uzunlik, hajm, massa va hokazoga mos emas. Unga (ilmga) alohida o’lchov kerak, xuddi o’ziga o’xshagan cheksizlik o’lchovi.”
— Xo’p, Bexruz, axir seni shu cheksizlik zeriktirmagandimi??
— Yoq, aslida meni qolipga sololmaganim tashvishlantirgandi.
— Hop, endi nima o’zgardi?! Bu cheksizlik birligini qanday topasan.
— Manikcha bu birlik, fizik jihatdan mavjud emas, lekin uni tafakkur qilsa bo’ladi.
— Ya’ni?.
— Ilm bu ummon dedik. Ya’ni uni birligini bilish uchun ilmni qolipga solish emas, u bilan birga suzmoq kerak. Cheksizlikdan cheksizlikka…
— ….?
— O’zini erkin qo’yib, oqim bo’ylab ketmoq kerak.
— Bu yerda birlik qani??
— Mantiq ham shunda. Birlik asli yoq. Faqat oqim bor. Xohlasang suz, xohlasang qol.
Sen baribir ummon ichidasan…
💯2
ß <Infacted/>
Shu yaqin o’tmishda o’rganishdan zerikdim… Va o’zimga savol berdim. — Nega? Axir ilmga joningni bersang, ilm senga o’zining bir qismini beradiku?! Shu yerda savollar kela boshladi. Nega unda zerikyapman? Natijani kutibmi? Qachon yetarlicha bo’ladi…
Shu ichimdagi odamcha intiriga qilib keyin ketib qoldida🤦♂️😂
😁1
22 yosh …
Bola bo’lganimda bu yoshdagi odam men uchun ehheee katta odamdek edi.😁
O’zimga qarasam, hali ham yosh bolani ko’raman.
Bola bo’lganimda bu yoshdagi odam men uchun ehheee katta odamdek edi.😁
O’zimga qarasam, hali ham yosh bolani ko’raman.
Shunchaki kutish kerak. Sababini qilib albatta.
Seniki bo’lgan senga keladi baribir.
Seniki bo’lgan senga keladi baribir.