وحشی یا پرثمر-۱۴

«جلیل بن محمداسماعیل قزوینی یزدی»، مشهور به «حاج بابای قزوینی» که هم خودش، هم پدرش از عالمان یهودی مسلمان شده بوده‌اند، پس از اسلام آوردن، کتابی نوشته است به نام «محضرالشهود فی ردالیهود»، تالیف سال ۱۲۱۱ هجری قمری، ۱۱۷۶ شمسی، ۱۷۹۷ میلادی. او در این کتاب به مناسبت بحث خود به آیه ۱۲ از فراز ۱۶ کتاب آفرینش نیز پرداخته است. ترجمه او از این آیه چنین است:

«و آن فرزند خواهد بود، پرء آدم، دست او در همه و دست همه بر او و بر روی همه برادران خود مسکن خواهد گرفت.»

جالب اینجا است که نزدیکی کلمه پرء به کلمه‌ای دیگر و معنایی که مورد نظر این یادداشتها است، مورد توجه او نیز قرار گرفته:

«مولف گوید لفظ «پرء» به نحوی که در نسخ تورات مسطور است، به این نحو است که اول «پ» فارسی است و بعد از آن «راء» قرشت و بعد از آن همزه و چنانچه همزه بر «راء» مقدم می‌بود، به معنی شرافت می‌بود و کمال مناسبت به مقام داشت، اما به نحو موجود در نسخ تورات آنچه از شاراشیم که از کتب معتبره لغت عبری است، معلوم می‌شود به معنی بهره‌مند و بسیار و بیابان دوست و صحرانشین و شکارکن آمده...» (محضر الشهود... تحقیق و تصحیح سیدمحمدرضا حسن زاده طباطبایی، مرکز بین المللی ترجمه و نشر المصطفی، چاپ دوم، ۱۳۹۸، صفحه ۴۶)

۲ دی ۱۴۰۴

فهرست مجموعه یادداشتهای وحشی یا پرثمر

به بهانه ماه رجب-۲
عدم استجابت دعاهای مستلزم قطع رحم


به سند معتبر از حضرت امام رضا علیه السلام روایت کرده است:

«... هر که پانزده روز از آن (رجب) را روزه بدارد، هر حاجت که از حق تعالی بطلبد، برآورد. مگر آنکه سؤال او برای گناهی باشد یا متضمن قطع رحم باشد.»

به سندهای معتبر از حضرت امام محمدتقی(ع) پس از بیان اهمیت اعمال شب ۲۷ رجب و توضیح آنها چنین نقل شده است:

«هر حاجت که خواهی بطلب که هر چه بطلبی برآورده است، مگر آنکه حرامی بطلبی، یا قطع رحمی یا هلاک جمعی از مؤمنان را طلب کنی.»


برگرفته از زادالمعاد، تالیف محمدباقر مجلسی

لینک کانال بشارت‌ها در پیام‌رسان ایتا:

https://www.eitaa.com/beshaartha

البته بشارت‌ها ان شاءالله در تلگرام نیز به روزرسانی خواهد شد ولی برای برخی مخاطبان یا ایام مبادا، حضور در ایتا نیز لازم به نظر می‌رسید.

اهمیت امروزین جایگاه اسماعیل در کتاب مقدس به روایت یک مسیحی مسلمان شده


خانم لینت ویوین برتون (Lynette Vivienne Burton) استرالیایی مسلمان شده ای است که سابقا مسیحی مومنی بوده است. او در کتاب In Quest of Truth; from deception to deliverance که با نام «از فریب تا رهایی» با ترجمه خانم مژگانه صفارنیا به فارسی نیز منتشر شده، سفر ایمانی خود از مسیحیت به اسلام را به تفصیل گزارش کرده است. فرازهایی از کتاب او در مورد جایگاه اسماعیل در متون مقدس یهودی و مسیحی و اهمیت آن را در ادامه میخوانیم:

«من کاملا متحیرم که چگونه حتی الان هم، هنوز برخی از برادران و خواهران مسلمان ما از این تبعیض [بین اسماعیل و اسحاق] ناآگاه اند! آنها غالبا - هنگامی که با مسیحیان سخن می گویند - شادمانه یادآوری می کنند که ایشان نیز از طریق اسماعیل، فرزندان ابراهیم اند و هیچ نمی دانند که بسیاری از مسیحیان، این پذیرش را هرچند با سکوت، پیروزمندانه و با تفاخر و شادمانی استقبال می کنند.» (299 و 300)

«فصل های 16 و 21 سفر پیدایش عامل سوءبرداشتهای بسیاری است. این به وضوح در نحوه درک برخی از مسیحیان از پارامترهای عدالت … دیدنی است. بی تردید، این مشکل خود را در مسائل روزمره منطقه ای بروز می دهد؛ لیکن در تعابیر و برداشت‌های از مسیر منحرف شده آنان در موضوعات اساسی، مانند خاورمیانه و دیگر کشمکش‌ها… به اوج خود می رسد.» (۳۲۰ و ۳۲۱)

«واضح است که من نسبت به مشکلات عظیم مربوط به احساسات (و داوریها) در مورد اعراب و به طور کلی مسلمانان - که متون مقدس عامل آن اند- بسیار هشیار و آگاه شده بودم.» (۳۲۶)

«در پی آمدی آشکارتر، این مساله [جایگاه اسماعیل]، تصمیم گیری های سیاسی و اجتماعی بر این مبنا را حتی تا به امروز، در پی داشته است. و این است که انسان غالبا می شنود که کسانی می گویند:
ما مسیحی-یهودی هستیم.
یکی از برجسته ترین شخصیت های سیاسی ما در کشور استرالیا چند سال پیش گفته بود:
استرالیا همیشه یک امت مسیحی-یهودی بوده است.
چرا چنین است؟ زیرا باور این است که لطف خداوند فقط با آن فرزندان ابراهیم که از نسل اسحاق اند و با کسانی که ایشان را بپذیرند و تصدیق کنند، یافت می شود.» (صفحه ۳۵۷)

«نفرت دیرین جاعلان متون مقدس در شرح میلاد و سپس زندگانی اسماعیل در نسخ تحریف شده سفر پیدایش، آشکارا قابل دیدن است… آن هنگام که تمام اهمیت این تراژدی بر من آشکار شد گریستم… برای این دنیا گریستم که مردمانش حتی هم اینک داشتند از دشمن جان ها و نوکران چاپلوس او، فریب‌ می خوردند.
در اینجا یادکرد این نکته را مهم می دانم که در عین آنکه ناآگاهی یهودیان و مسیحیان و مطرود بودن اسماعیل در میان آنها را فهمیده بودم، دریافتم که در مسلمانان نیز بودند برخی که اهمیت بسیار زیاد موقعیت وی را به طور کامل درک نکرده بودند» (ص 460 و 461 و 462)

لینک کانال بشارت‌ها در ایتا:
https://www.eitaa.com/beshaartha

تصویر کمتر دیده شده‌ای از «سیدحسن نصرالله» در مسجد صاحب الزمان(عج) جمکران، اواخر دهه ۱۳۶۰ شمسی

مدرسه علمیه اسلامی حضرت مریم- شهر مقدس شیعی قم (خیابان دور شهر، کوچه ۹)

#صهیونیسم_مسیحی

«السَّلامُ عَلَيْكَ يَا وارِثَ التَّوْراةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالزَّبُورِ»

فرازی از زیارتنامه امام حسین در شب نیمه شعبان

برای روزهای مبادا


اگر لینک بشارتها در ایتا از طریق تلگرام در گوشی شما باز نمی شود، آدرس زیر را کپی کنید و در منوی ایتا، در قسمت Saved Messages (پیام‌های ذخیره) ذخیره کنید و بعد از روی آن، به کانال بشارت‌ها در ایتا بپیوندید:

@beshaartha

نظرسنجی‌ها و داده‌های آماری گوناگون در آستانه تاریخ حمله آمریکا به عراق نشان می‌دهند در آن زمان کم و بیش حدود 65 درصد از مردم آمریکا با این حمله موافق بوده اند. نکته جالب ماجرا این است که علیرغم اسرائیلی- صهیونیستی بودن پروژه تهاجم آمریکا به عراق، یهودیان آمریکایی که موافق این تهاجم بوده اند حدود 10 درصد کمتر از میانگین آمریکا و پروتستانهای انجیلی سفیدپوست (صهیونیستهای مسیحی) حدود 10 درصد بیشتر از میانگین آمریکا، موافق این حمله بوده اند.


#صهیونیسم_مسیحی


بشارت‌ها در ایتا:
https://eitaa.com/beshaaratha

وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِنْ وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ (سوره هود، آیه ۷۱)


اگر بپذیریم فرزندی که به قربانگاه برده شد، اسحاق بوده، اینکه طبق این آیه، پیش از تولد او، تولد فرزند او (یعقوب) هم وعده داده شده، به این معنی است که در زمان قربانی، معلوم بوده که او قرار نیست کشته شود و طبعا از این قرار، تسليم شدن ابراهیم به اینکه فرزندش را قربانی کند، امری بزرگ نبوده و دستور به قربانی کردن او هم نقض غرض و بی معنی بوده است. مگر اینکه قائل باشیم این وعده به ساره در جایی داده شده که ابراهیم حضور نداشته، ابراهیم از آن مطلع نشده و بعدا هم ساره هیچگاه ابراهیم را از آن مطلع نکرده است.

تکمیلی:
۳ آیه بعد از همین آیه، متوجه می‌شویم که ابراهیم نیز مستمع و منادای این بشارت (بشارت به تولد اسحاق و فرزند اسحاق) بوده است:

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَى يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ ﴿۷۴﴾

#ذبیح

در این مقاله در میان استدلال‌هایی که برای ذبیح بودن اسماعیل ارائه شده، استدلال جالبی آمده که برایم تازگی داشت:

در تورات، وقتی ابراهیم از کوه قربانی به سمت محل زندگی خود بازمیگردد، دیگر فرزند قربانی همراه او نیست. تو گویی فرزند قربانی، فرزندی بوده که با او زندگی نمی‌کرده و پس از پایان این امتحان، پدر و پسر از یکدیگر خداحافظی کرده و هر یک به سمت محل زندگی متفاوت خود رفته اند. روشن است که کدام فرزند در جایی دور از محل زندگی پدر، زندگی می‌کرده است.


پینوشت:
نکته جالبی در مورد «آنتونی متیو جیکوب» نویسنده هندی مقاله:
ایشان مسیحی متولد شده است و از کسانی است که با موضوع و استدلال بشارات (مشخصا ویدئوهای مرحوم احمد دیدات) جذب اسلام شده است.

#ذبیح