Əbu Dərda (Allah razı olsun) dedi:

Münafiqlik qorxusundan Allaha sığının!
Dedilər ki, o necə olur?
Buyurdu: Bədən Allahdan qorxmuş kimi görünür lakin qəlb isə qorxmur.

"Zuhd və Raqaiq"İbn Mübarək və "Zuhd" Nueym bin Həmməd1/46

t.me/islamfezileti

İbn Qayyim (Allah rəhmət etsin) buyurmuşdur:

Qul günah etməyi, Allaha itaət etməklə əvəz edərsə o zaman Allah da onu cəzalandırmağı afiyət bəxş etməklə əvəz edər eləcədə zəlil olmağı da izzətli olmaqla əvəz edər.

Cəvabul-Kəfi/73.

t.me/islamfezileti

*SALEH SƏLƏFLƏRİN DƏYƏRLİ SÖZLƏRİ*

İbn Səmmək (Allah ona rəhmət etsin) *bir qardaş üçün belə yazmışdır:*
*İbadətin əfzəli günahdan qorunmaq və şübhədə dayanmaqdır. Ən pis arzu isə Axirət əməli ilə dünyanı istəməkdir.*
📚 [Bəhcətul Məcəlis 1/395].

●■●■●■●■●

Şeyx ibn Useymin (rahiməhullah) belə demişdir:
*- Bu dünyada iman gətirmiş insandan daha müvəffəqiyyətli bir kəs yoxdur. Hətta o, evsiz, uşaqsız, kasıb və tənha olsa belə..*
📒 ("Təfsir əli-İmran", 2/287)

■●■●■●■●

*“ALLAH SİZƏ UZUN ÖMÜR VERSİN” DEMƏK OLARMI?*

Sual:
*“Allah sizə uzun ömür versin” - cümləsinin şəri hökmü nədir?*

Cavab: *Həmd Allaha məxsusdur.*
Şeyx ibn Useymin Allah ona rəhmət etsin (rahiməhullah) demişdir:
*İnsanlara uzun ömür arzulamamalıyıq. Çünki, uzun ömür bəzən xeyirli , bəzən isə şərli ola bilər. İnsanların ən şərlisi uzun ömür yaşayaraq pis əməllər etməyə davam edənlərdir. Buna əsaslanaraq biri əgər: “Allah sizə Ona itaət etmək üzrə uzun ömür versin ki” - deyə söyləsə, bu cür deməkdə bir problem yoxdur.*
Məcmu Fətəvə əl-Şeyx Muhəmməd ibn Useymin, 3/71

●■●■●■●■●

Abu Asim (Allah ona rəhm etsin) belə buyurur:
*"QEYBƏTİN ƏHLİNƏ (yəni qeybət edənin özünə) ZƏRƏRİ OLDUĞUNU BİLDİKDƏN SONRA, HEÇ KİMİN QEYBƏTİNİ ETMƏMİŞƏM."*
📝 Tarixu Dəməşq li ibni Asəkir 24\363

••••••¤¤¤¤¤¤•••••••

İbni Mübarək (Allah ona rəhm etsin) buyurur:
*"ƏGƏR QEYBƏT EDƏCƏK OLSAM, ÖZ VALİDEYİNLƏRİMİN QEYBƏTİNİ EDƏRƏM. ÇÜNKİ ONLAR MƏNİM SAVABLARIMA DAHA ÇOX LAYİQDİRLƏR."*
📝 Şərh Sahih Buxari li İbni Battal 9\245

•••••••¤¤¤¤¤¤•••••••

*Həsən əl Basriyə (Allah ona rəhm etsin) gəlib deyirlər ki, filankəs sənin qeybətini etdi.*
*O isə, ona bir qab yeni yetişmiş xurma (rutab) göndərərək deyir:*
*"SƏN MƏNƏ BƏZİ SAVABLARINI HƏDİYYƏ ETDİN, MƏN DƏ BUNUN QARŞILIĞINDA SƏNƏ HƏDİYYƏ VERMƏK İSTƏDİM."*
Fəydul Qadir lil Mənəəvi 3\166

•••••••¤¤¤¤¤¤••••••

*Bir gün Amr ibnil As(radiyallahu anhu) ölmüş bir qatırın yanından keçir və bəzi yoldaşlarına belə deyir:*
*"BİR İNSANIN BUNDAN YEYİB QARNINI DOLDURMASI, BİR MÜSƏLMANIN ƏTİNİ YEMƏSİNDƏN XEYİRLİDİR."*
📝 Tərğib və Tərhib li Munziri 3\329

■●■●■●■●■

*ÇOX DANIŞMAQ ELMLİ OLMAĞA DƏLALƏT ETMİR*

*Böyük islam alimlərindən olmuş ibn Rəcəb əl-Hənbəli (Allah ona rəhmət etsin) demişdir:*
*«Sonradan gələnlərdən bir çoxu buna aldanaraq zənn ediblər ki, dini məsələlərdə hər kimin danışığı, mübahisəsi və düşmənçiliyi çoxalarsa, o kimsə belə olmayandan daha elmlidir. Bu, sırf cahillikdir.*
*SƏHABƏLƏRİN BÖYÜKLƏRİNƏ VƏ ALİMLƏRİNƏ BAX! (Bunlardan;) Əbu Bəkr, Ömər, Əli, Muaz, İbn Məsud, Zeyd ibn Sabit kimi (səhabələr elmdə)necə olublar? Onların danışığı ibn Abbasın danışığından az olsa belə onlar ondan(ibn Abbasdan)daha elmli idilər. Həmçinin, tabeinlərin (elmi məsələlərdən)danışması səhabələrin danışığından daha çox olsa belə, səhabələr tabeinlərdən daha elmli idilər.Bunun kimi, tabeinlərdən sonra gələnlərin danışığı tabeinlərdən daha çox olsa da, tabeinlər onlardan daha elmli idilər. Elm çox rəvayət etməklə və ya çox danışmaqla deyil. Lakin, o qəlbə atılan bir nurdur ki, qul onunla haqqı anlayır, o nur ilə haqla batili ayırd edir və bunu (şəriətin) məqsədlərini hasil edən qısa cümlələrlə ifadə edir.»*
(Fadlu ilmis-Sələf aləl-Xələf, ibn Rəcəb, 5)

■●■■●■●■●■

*Zeyd İbn Əsləm dedi: «Əbu Dücanə(radiyallahu anhu) xəstə ikən onun yanına gəldilər. Onun üzü parıldayırdı (yəni, üzündə nur var idi). Ona deyildi: "Sənin üzün niyə belə parıldayır?" O dedi: "Bu iki əməldən daha güvənli əməlim olmadı: Özümə aid olmayan şeylərdən danışmırdım. Digəri isə: Qəlbim müsəlmanlara qarşı salamat idi.»*
(Siyəri Əaləmin-Nubələ, 1/243)

●■■●■●■●■

*Dəyərli tövsiyələr*

*Fikir eləmə! Fikir adamı qocaldır. Şükür elə. Çünki şükür şəxsi ucaldır. Şükür, təkcə dili “Allaha şükür” sözünə alışdırmaqdan ibarət deyil. Şükür həm təfəkkür, həm də təzəkkürdür. Hər şeyin bir isbata ehtiyac duyduğu kimi şükür etmənin də icraatlara və İlahi əmrlərə, itaətə ehtiyacı vardır. Yoxsa iddia olunan şükürün heç bir faydası hasil olmaz.*