Што святкаваць беларусам замест 23 лютага? @euroradio пагутарыла з гісторыкамі, і вось якія яны маюць прапановы.

“Мне падаецца, што не трэба звязваць свята з далёкім мінулым, бо гэта не зусім рэлевантна”

Чытайце тут: https://euroradio.fm/shto-svyatkavac-belarusam-zamest-23-lyutaga-prapanovy-gistorykau

Спасылка, якая працуе без VPN

У Варшаўскім універсітэце пачнуцца сустрэчы Беларускага гістарычнага клуба

Інстытут міжкультурных даследаванняў цэнтральнай і ўсходняй Еўропы Факультэта прыкладной лінгвістыкі Варшаўскага ўніверсітэта, Польска-брытанская група даследаванняў культурнай спадчыны Беларусі Факультэта прыкладной лінгвістыкі Варшаўскага ўніверсітэта і Беларускі Інстытут публічнай гісторыі пачынаюць штомесячныя сустрэчы Беларускага гістарычнага клуба. На іх прафесійныя гісторыкі і даследчыкі будуць абмяркоўваць важныя падзеі з гісторыі Беларусі, Польшчы і Украіны.

Першая сустрэча клуба адбудзецца 27 лютага (чацвер) у залі 2.166 (II паверх) у будынку Факультэта прыкладной лінгвістыкі Варшаўскага ўніверсітэта (ul. Dobra 55, Warszawa). Пачатак а 18.30.

Тэма "85-ыя ўгодкі першай савецкай дэпартацыі з Заходняй Беларусі ўглыб СССР". На сустрэчы гісторыкі распавядуць пра механізмы першай масавай дэпартацыі, распрацаванай НКВД СССР і БССР, і скіраванай супраць былых асаднікаў і леснікоў. Размова пойдзе і аб тым, у якіх умовах адбывалася акцыя спецслужбаў, як яе перажылі людзі, што сталася з іх адабранай маёмасцю. Таксама паразмаўляем і пра тры наступныя перадваенныя дэпартацыі на былых польскіх крэсах.

Дзве прычыны, чаму 23 лютага – адно з самых недарэчных «святаў» у беларускім календары

Па патрабаванні Лукашэнкі ў 1990-х «Дзень абаронцаў Айчыны» пераняў у Беларусі традыцыю святкавання «Дня савецкага войска». А тая афіцыйна брала адлік ад даты 23 лютага 1918 года. Нюанс у тым, што ў той момант бальшавікі здавалі Беларусь немцам. За два дні да гэтага тыя без бою занялі Менск.

Люты 23 немцы, якія знаходзіліся ўжо каля Пскова, вылучылі бальшавікам ультыматум, які праз суткі быў прыняты. Па яго выніках 3 сакавіка 1918 года быў падпісаны Брэсцкі мір, паводле якога савецкі ўрад аддаваў Беларусь акупантам. Гэта значыць святкаванне 23 лютага для беларусаў - недарэчнасць і дзікасць.


А што насамрэч спрабавалі схаваць бальшавікі за гэтым святам? ПАдрабязнасці ў матэрыяле "Салідарнасці".

На здымку: немцы ў Менску. 1918 год.

Як Савецкая Расея здала Беларусь немцам. Храналогія падзей

У кастрычніку 1917 г. да ўлады ў Расеі прыйшлі бальшавікі на чале з Леніным. Яны планавалі неадкладна спыніць вайну з немцамі, якая працягвалася з 1914 г. У снежні таго ж года ў Брэст-Літоўску бальшавіцкі ўрад падпісаў сепаратнае пагадненне аб перамір’і з кайзераўскай Германіяй і яе хаўруснікамі. Пачаліся мірныя перамовы.

9 студзеня 1918 г. немцы вылучылі ультыматум, патрабуючы пакинуць пад пад ваенным кантролем Германіі і Аўстра-Венгрыі тэрыторую Польшчу, Літвы, часткі Беларусі і Украіны, Эстоніі і Латвіі, захопленых у 1915-16 гадах. 28 студзеня савецкая дэлегацыя з лозунгам «вайну спыняем, але мір не падпісваем» выйшла з перамоваў. У адказ 18 лютага германцы пачалі наступ па ўсёй лініі Усходняга фронту.

Бальшавікі, якія раней распусцілі старую армію, цяпер паспешна спрабавалі стварыць сваю Рабоча-сялянскую Чырвоную армію. 28 студзеня Савет Народных Камісараў выдаў адпаведны дэкрэт.

Тым часам нямецкія войскі без супраціву імкліва прасоўваліся на ўсход. Яны занялі Мінск (21 лютага), Полацк, Дзвінск, Рэвель (Талін), Жытомір і Луцк.

23 лютага чырвонаармейцы пад Псковам і Нарвай упершыню паспрабавалі даць бой немцам, але пацярпелі паразу. Нягледзячы на гэта, савецкая прапаганда назвала гэта першай перамогай Чырвонай арміі. (З 1922 года гэта дата адзначалася як Дзень Чырвонай арміі, а пасля Другой сусветнай - Дзень Савецкай арміі і Ваенна-марскога флоту).

25 лютага немцы захапілі Пскоў і Рэвель і наблізіліся да тагачаснай сталіцы – Петраграда. У паніцы бальшавікі перанеслі сталіцу ў Маскву, а Ленін запатрабаваў неадкладнага падпісання міру.

3 сакавіка быў падпісаны Брэсцкі мір. Паводле яго, Савецкая Расія афіцыйна выйшла з вайны, аддаўшы Германіі кантроль над Украінай, Беларуссю, Прыбалтыкай і часткай Каўказа.

На здымку: генерал Эйхдорн у акупаваным Менску. Люты 1918.

Новы след Францыска Скарыны адшукаўся ва Уроцлаве. Як Контррэфармацыя дапамагла выданню першай друкаванай кнігі ў ВКЛ

У навуковай літаратуры неаднаразова ўздымалася пытанне пра сувязі беларускага першадрукара з Уроцлавам, сталіцай Сілезіі. Цяпер навукоўцы змаглі даказаць, што першая друкаваная кніга ў Вялікім Княстве Літоўскім з’явілася шмат у чым дзякуючы гэтаму гораду. А таксама дзякуючы рэлігійнаму канфлікту ў Еўропе.

https://nashaniva.com/362239

Без VPN — https://bit.ly/nashaniva#/362239

Тры гады вайны расеі супраць Украіны. Як усё пачыналася.
Слава Украіне! Жыве Беларусь!

У Літве заклікалі забараніць беларусам выкарыстоўваць "Пагоню" і прапанавалі абраць іншы сімвал: "Крыж Ефрасінні Полацкай, пячатку Ізяслава"

Каля 70 літоўскіх грамадскіх дзеячаў звярнуліся да прэзідэнта, у МЗС і Сейм Літвы з патрабаваннем забараніць выкарыстоўваць герб "Віціс" (у беларускім варыянце - "Пагоня") і "іншыя літоўскія сімвалы" на пашпарце Новай Беларусі і ў любой іншай афіцыйнай форме.

У распаўсюджанай заяве падпісанты звяртаюць увагу на праблему літвінізму на фоне інфармацыйнай і гібрыднай вайны супраць Літвы. Аўтары ліста сцвярджаюць, што карані беларускай дзяржаўнасці і народнасці ляжаць не ў Вялікім Княстве Літоўскім, а ў русінскіх княствах Полацкім, Віцебскім, Смаленскім, Тураўскім, Валынскім і іншых княствах, якія знаходзіліся на тэрыторыі сучаснай Беларусі.

"Мы не можам дзяліцца сімваламі дзяржаўнасці і нацыянальнасці з супольнасцямі, значныя члены якіх з'яўляюцца антылітоўскімі і тыражуюць дэзінфармацыю і ліцвінскія наратывы, якія распаўсюджваюцца Расеяй, якія імкнуцца сказіць гісторыю нашага народа", — гаворыцца ў заяве.

Кандыдат гістарычных навук, сябра Беларускага інстытута публічнай гісторыі Аляксандр Пашкевіч тлумачыць, чым быў і застаецца для беларусаў "Пагоня": "Уся гісторыя супраціву беларусаў рэжыму Лукашэнкі, перадусім супраціву духоўнага, прайшла пад «Пагоняй», гэта быў для нас сімвал адначасова як растаптаных надзей, так і веры ў лепшае заўтра".

Прачытаць увесь тэкст Аляксандра Пашкевіча можна па спасылцы.

Навукоўцы: Скарына набыў друкарскія матэрыялы ва Уроцлаве

Пра гэта пішуць даследчыкі Надзея Марозава з Інстытута літоўскай мовы і Аляксандр Паршанкоў з Карлава ўніверсітэта (Прага) ў літоўскім часопісе Slavistica Vilnensis. Параўнанне адбіткаў у выданнях друкара з Уроцлава (сталіцы Сілезіі) Адама Дыяна і ў скарынаўскім выданні паказала, што для іх выкарыстоўвалася адна і тая ж дошка (на ілюстрацыі). Толькі Скарына ў сваім выданні прыбраў ніжнюю фігуру, бо ў першапачатковым выглядзе дошка не адпавядала кішэннаму фармату «Малой падарожнай кніжкі».

Прычына была ў тым, што ў 1520 годзе была выдадзена була Папы Льва X з забаронай на распаўсюд ерэтычных ідэй Марціна Лютэра, што прымусіла Адама Дыяна часова спыніць ці істотна абмежаваць друкарскую дзейнасць. Верагодна, менавіта ў гэты час Францыск Скарына пераязджаў з Прагі ў Вільню і менавіта тады наведаў Уроцлаў, дзе набыў у Дыяна друкарскія матэрыялы, у якіх той ужо не меў патрэбы.

«Удзел грамадзян ВКЛ у войнах з Масквой на пачатку 17 стагоддзя»

Дацэнт, кандыдат гістарычных навук, сябра Беларускага інстутута публічнай гісторыі Віктар Якубаў распавядзе, як вайна з Масковіяй паўплывала на ўзброеныя сілы ВКЛ і Еўропы, якую ролю жаўнеры ВКЛ адыгралі ў барацьбе за Смаленск і Маскву. Таксама мы даведаемся аб удзеле жыхароў беларускіх, ўкраінскіх і польскіх земляў у стварэнні і вядзенні Дзмітрыядаў.

Амаль 70 грамадзкіх дзеячоў Літвы накіравалі ліст прэзыдэнту Гітанасу Наўседу, у Міністэрства замежных спраў і ў Сэйм з заклікам забараніць выкарыстаньне сымбалю Пагоня (па-літоўску Vytis) як на пашпартах, якія зьбіраецца выпускаць беларуская апазыцыя, так і ў любой іншай форме ў афіцыйным кантэксьце. Пра канфлікт на гістарычнай глебе ў эфіры Свабоды разважаюць літоўскі гісторык Русьціс Камунтавічус і беларускі гісторык Аляксандар Пашкевіч.

27 лютага 1919 году праз месяц пасля абвяшчэньня ССРБ на загад Масквы абвяшчаецца ўжо новая “рэспубліка” — Літоўска-Беларуская ССР.
Што гэта было за ўтварэнне? І чаму Сталін адмовіў у яе існавані ў невялічкім роліку "Свабоды".

Выйшла кніга пра заснавальніка беларускай савецкай археалагічнай школы, расстралянага ў 1937-м

Напачатку 2025 года ў выдавецтве «Беларуская навука» выйшла калектыўная манаграфія супрацоўнікаў Інстытута гісторыі НАН «Аляксандр Мікалаевіч Ляўданскі. Лёс і навуковая спадчына: (да 130-годдзя з дня нараджэння)». За пятнаццацігадовы перыяд свайго навуковага жыцця даследчык зрабіў неацэнны ўнёсак у развіццё беларускай і расійскай археалогіі. Ён з’яўляўся арганізатарам і ўдзельнікам сістэматычных і планамерных даследаванняў на тэрыторыі БССР і па праве лічыцца заснавальнікам беларускай савецкай археалагічнай школы.

На 497 старонках выдання, падрыхтаванага калектываў аўтараў (Вадзім Кошман, Аляксандра Вайтовіч, Элона Ляшкевіч і інш.), – артыкулы, прысвечаныя жыццю і дзейнасці Аляксандра Ляўданскага (у тым ліку, пра арышт і справу); дакументы і матэрыялы, звязаныя з асобай навукоўца (напрыклад, яго палявыя дзённікі); успаміны родных і калег; факты пра спадчыну навукоўца.

Магілёў на старых здамках ажыў, дзякуючы штучнаму інтэлекту. Аўтар - Сяргей Дзям'янаў.