Уладзімір Караткевіч: "Мы не павінны глядзець на гэтых людзей (магнатаў ВКЛ ) толькі праз выключна чорныя акуляры, як і не павінны глядзець на іх толькі праз акуляры светлыя". Архіўнае відэа. 1981 год

Зянон Пазняк асабіста ведаў класіка беларускай літаратуры Уладзіміра Караткевіча і быў з ім ў добрых адносінах з 1964 па 1972 год. Пад час вечара памяці з нагоды 40-й гадавіны смерці пісьменніка, што адбыўся ў Варшаве ў Witrynie Domu Wschodniego, палітык шчыра распавёў падрабязнасці сустрэч у Уладзімірам Караткевічам, даў ацэнку ягоным творам і іх уплыву на фармаванне беларускай нацыянальнай ідэі.

На якой мове напісаны Статут Вялікага Княства Літоўскага? Якая мова была афіцыйнай у ВКЛ? Ці існавала старабеларуская мова? І ці ёсць у прыхільнікаў западарусізму падставы называць беларускую мову дыялектам рускай? Пра гэта і многае іншае размова з Віктарам Корбутам, доктарам філалогіі, аўтарам дысертацыі “Беларуская мова як фактар ​​фарміравання беларускай нацыянальнай ідэнтычнасці ў перыяд рэвалюцыі 1905-1907 гадоў у публіцыстыцы першых беларускамоўных газет “Наша Доля” і “Наша Ніва”.

У генеалагічнай сферы Беларусі - выбітная падзея. Пабачыў свет зборнік навуковых матэрыялаў "Генеалогія і сямейная гісторыя: актуальныя праблемы і задачы", які стаў першым такога роду зборнікам матэрыялаў па генеалогіі як спецыяльнай гістарычнай дысцыпліне ў Беларусі ХХІ стагоддзя.

Кніга каштоўная сваімі матэрыяламі не толькі ў святле мінулага, але і ў святле сённяшняга і заўтрашняга дня.

Укладальнікам і адказным рэдактарам зборніку выступіў кандыдат гістарычных навук, дацэнт Урублеўскі Вадзім Валер’евіч, супрацоўнік Цэнтральнай навуковай бібліятэкі Беларусі.

Зборнік адрасуецца вучоным, студэнтам, настаўнікам, краязнаўцам і ўсім, хто цікавіцца гісторыяй Беларусі.

Набыць можна ў Акадэмкнізе (Менск) - 24,56 б.р.
Змест па спасылцы

Беларуская сялянка з дзіцём у лубяной люльцы. Магілёўская губерня, 1861 г. Фотаздымак з Цэнтральнага дзяржархіву кінафотадакументаў РБ апублікаваны ў светлагорскім бюлетэні "Вольнае слова", N2 за 16-30 красавіка 1999 г. Зборы Беларускага архіву

27 ліпеня 1990 года прынята Дэкларацыі аб суверэнітэце Беларусі.

Гэты важны для нашай дзяржавы дакумент стаў першым афіцыйным крокам да незалежнасці Беларусі.

Дзень незалежнасці 27 ліпеня ў нашай краіне адзначаўся з 1991 да 1996 года.

Афіцыйныя ўлады адмянілі свята 27 ліпеня пасля рэферэндуму 1996 года, на якім Лукашэнка атрымаў неабмежаваныя паўнамоцтвы. Дзень незалежнасці пачалі адзначаць у гадавіну вызвалення Мінска ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў 3 ліпеня.

34 гады таму была прынятая Дэкларацыя аб дзяржаўным суверэнітэце Беларусі. Але ці стала краіна тады сапраўды незалежнай? У якую дату варта святкаваць здабыццё суверэнітэту?

Euroradio абмеркавала гэтыя пытанні з гісторыкам, сябрам Беларускага інстытуту публічнай гісторыі Цімохам Акудовічам

Адкрыты папярэдні заказ на кнігу Аляксандра Гужалоўскага «У светлую будучыню! Беларускае грамадства эпохі «адлігі» (1953—1968)»!
Выхад кнігі плануецца на канец жніўня-пачатак верасня.
Пры папярэднім заказе і ПАПЯРЭДНЯЙ АПЛАЦЕ да выхада кнігі кошт кнігі 50 рублеў (пасля выхада ад 60 рублеў) і аўтограф аўтара на імя ці прозвішча.
Аплата кнігі па АРЫП або наяўнымі ў краме выдавецтва
Шлях аплаты па АРЫП:
1.Сістэма Разлік (АРІП) у банкаўскім дадатку, у аператара ў банку або ў інфакіёску
2. Сэрвіс E-pos
3. Е-pos-аплата тавараў і паслуг
4. Аплата па рахунку 10778-1-64/1/1 — для ІП Цымбераў Раман Міхайлавіч
Або наяўнымі ў
ГЦ «Купалаўскі» пад Кастрычніцкай плошчай, ралеты 41-42(станцыі метро Купалаўская і Кастрычніцкая), час працы з панядзелка па пятніцу з 11 да 18.30, субота з 11 да 17, нядзеля з 11 да 16
+375296068284(А1)

28 ліпеня 1914 года пачалася Першая сусветная вайна.

Першая сусветная, а Беларусь і беларусы: Каля 900 тыс. жыхароў беларускіх губерняў былі прызваны ў рады расійскай арміі, з іх 70 тыс. «аддалі» жыццё. У падзеях ваенных гадоў загінула 60 тыс. мірных жыхароў, яшчэ 50 тыс. былі сілай сагнаны ў Германію. Расійскія ўлады загналі ў бежанства ад 1,5 да 2,2 млн жыхароў беларускіх тэрыторыі. Многія з іх ужо не вярнулася на Радзіму.

Страты Беларусі цалкам параўнальныя са стратамі насельніцтва Бельгіі (тым больш, што ў Бельгіі жыло прыкладна столькі ж людзей, колькі ў беларускіх губернях). Але Бельгія прызнана адной з галоўных ахвяр гэтай вайны!