الان خیلی خستم ولی بعدا راجبت گریه میکنم.

تا خدا به داد ما برسد، ما به خدا رسیده ایم

بله بنده در اندوه تابستانی به سر میبرم.

از من فقط یه سردرد باقی مونده.

متاسفانه هر بار که توی چشمای یه دختر دیگه نگاه کنی، چشمای من یادت میاد.

اگه از پس حساسیت و حسودیم بر اومدی، من مالِ تو.

هیچ‌جا جای ما نیست و هیچ‌کس هم آدمِ ما نیست، انگار همیشه معلق بینِ موندن و رفتنیم.

از اون همه انرژی، امید، انگیزه و آرزو تنها یه سردرد همیشگی مونده.

او می‌توانست فرشته‌ای را که در من بود، پرورش دهد.

اميدوارم دختر بچه درونم دوباره زنده بشه.

تمام غصه‌های روزم، شب به سراغم می‌آمد.

؛

هرگز به احساسی که نداشت، تظاهر نمی‌کرد.

من خیلی آدمِ (به راحتی میبوسمت میزارمت کنار) ای هستم.

و اما عزیز منِ، هنر رفتن و هیچ‌وقت برنگشتن داشته باش‌.